Chapter 4

“ATE, aalis ka na po kaagad?” tanong ni Kiko. Ginulo ko ang buhok niya ‘tsaka ako ngumiti.

“Oo eh, kailangan ko nang dalhin ito sa boss ko. Baka matanggal sa trabaho si Ate kapag hindi ko agad na ibigay ito,” sabay taas sa mga paper bags.

“Ate, mamimiss kita," Sabi ni Kathy at yumakap sa akin.

“Ako rin Ate," sabay sabi ni Kate at Kiko at yumakap din sa akin.

Niyakap ko rin sila ng mahigpit bago ako kumalas sa pagkakayakap.

“Oh, s'ya! Tama na ‘yan, kailangan na ni ate umalis." Sabi ko sa mga kapatid ko.

“Uuwi ka po ba sa next month Ate?” malungkot na tanong ni Kathy.

“Oo naman!” nakangiting sabi ko.

“Yey! Ate panoorin mo po akong sumayaw sa stage. Kase po lalaban po kami kada section,” excited niyang sabi.

“Talaga? Wow naman.. Sige, sige! manonood si ate ng sayaw mo,” ‘tsaka ko siya hinalikan sa pisnge.

Masayang-masaya si Kathy dahil mapapanood ko raw siyang sumayaw sa stage. Kailangan kong ma-video-han ang bunso ko para may remembrance.

“‘Ma,” tawag ko kay mama.

“Oh anak, akala ko ba ay nagmamadali ka na?” takang tanong ni mama.

Niyakap ko muna siya bago ako nagsalita. “‘Ma, heto po ‘yong s’weldo ko. Kayo na po ang bahala sa mga gastusin dito sa bahay," masayang abot ko kay mama

“Ano ka ba naman anak. ‘Wag na, mayroon pa naman kaming pera dito pang gastos.” Tanggi ni mama at binalik sa akin. “Sa’yo na ‘yan para makadagdag iyan sa ipon mo," nakangiting sabi ni mama.

“Naku, naman Mama! Kaya nga po ako nag tra-trabaho para sa inyo eh. Kaya, ito po sainyo ‘yan mayroon pa naman akong perang nakatabi dito ‘tsaka kailangan ‘yan ng mga kapatid ko sa pag-aaral nila,” nakangiting abot ko ulit ng pera.

“Hayy! Ikaw talagang bata ka. Salamat Kath. Napakabuti mong ate at anak sa amin,” naiiyak na sabi ni mama at niyakap ako ng mahigpit. Gano’n din ang ginawa ko, niyakap ko rin siya bago ako kumalas sa pagkakayakap.

“Sa susunod ay hindi lang s’weldo ko ang ibibigay ko sainyo. Pati na rin ang bahay at lupa, idagdag mo na rin ang kotse,” pabiro kong sabi at sabay kaming natawa.

“Ikaw talagang bata ka! Sige na baka malate ka pa sa pagpasok mo. Mag-iingat ka sa mga salisi sa daan ah," pagpapaalala ni mama.

Tumango lang ako ‘tsaka ako sumakay sa tricycle papunta sa bus station.

“Ba-bye!” kumaway pa ako sa kanila at nag flying kiss na rin.

Hanggang sa mawala na sila sa paningin ko. Wala si papa dahil maaga siyang dumiretso sa bukid para magsaka buti na lang nakapagpaalam na ‘ko kagabi sa kaniya.

NANG MAKARATING ako sa kompanya. Mabilis akong sumakay sa elevator at pinindot ang 37 floor kung nasaan ang opisina.

Pero bago pa magsara ang elevator ay may humarang na paa sa pinto. Kaya bumukas ulit ang elevator. Pumasok ang isang lalaki na abala sa kaniyang cell phone.

Siguro ay isa siya sa mga matataas ang ranggo dito sa kompanya. Umiling-iling na lang ako at pinindot ko na lang ‘yong buton ‘tsaka lang sumara ang pinto ng elevator.

 Pagkatapos kong pindutin ‘yon ay bumaling ulit ako sa lalaki at laking gulat ko nang makilala ko ang lalaking ito. Nagtama ang mga mata namin at siya rin naman ay nagulat dahil nakita niya ako pero mabilis din siyang nakabawi.

“Ikaw!” sigaw ko sa lalaki pero ngumisi lang siya.

 “Gago kang man’yak ka! Anong ginagawa mo dito?!” sigaw ko sa kaniya.

Tinago niya ang cell phone niya sa suot niyang tuxedo at dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa kaba. Kaya naman atras ako ng atras. Wala na akong maatrasan pa kaya nahinto ako at napasandal sa gilid ng elevator.

“H-hoy... A-anong gagawin mo? Lumayo ka nga!” tinatapangan ko lang ang sarili ko dahil ibang klase ang presens’ya na dala ng lalaking ‘to.

G’wapo sana siya kaso pervert naman.

Grabe naman, bakit ang kinis ng mukha niya? Hindi mo makikita ang mga pores niya sa mukha.

Inggit ako.

Napailing-iling ako nang palihim hindi ako p’wedeng maakit sa hipokritong ‘to dahil may atraso pa siya sa akin. Hindi ako magpapatalo sa kaniya dahil lang sa isa siyang mayaman.

Ngumisi ang lalaki kaya kitang-kita ko ang napaka lalim niyang dimple sa kanang bahagi ng pisnge, napalunok ako dahil do’n.

“‘Di ba dapat ako ang magtanong niyan sa’yo?” tanong niya sa britonong boses.

“D-dito ako nagtatrabaho!” sigaw ko sa kaniya at hindi nagpatalo sa lalaki.

Ngumisi ulit siya.

Napatango-tango siya. “So, dito ka pala nagta-trabaho,” mahinahon niyang sabi habang nakangisi.

“A-ano bang pakialam mo?!” kinakabahang sigaw ko.

Titig na titig ang mga mata niya sa akin. Bumaba sa mga labi ko at bumaba sa dibdib ko hanggang sa umabot sa pagkababae ko.

Napalunok ako at lahat ng balahibo ko ay nagsitaasan. Pinagpapawisan din ako ng malamig at ang mga palad ko ay nanlalamig dahil sa kaba.

Ang lakas na rin ng pintig ng puso ko dahil sa kaba.

“Sa tingin mo,” patuloy ng lalaki at nagtaas siya ng tingin sa mga mata ko. “Kanino at sino ang boss mo?” tanong niya at huminto ang mga tingin niya sa labi ko.

Kinabahan ako sa tanong niya lalo na ngayong nakatingin na siya sa labi ko.

“H-hindi ko alam,” pabulong kong sabi.

Ramdam ko ang panginginig at panlalambot ng tuhod ko kaya wala sa sariling napahawak ako sa balikat ng hipokritong ‘to para doon kumuha ng lakas upang makatayo.

Napatingin siya sa kamay kong nakahawak sa balikat niya bago niya ulit ako tinignan sa mga mata. Napalunok ako dahil sa uri ng tingin niya.

Bakit ba ang tagal bumukas ng elevator?!

Bakit ang init dito sa loob?

Nag-iwas ako ng tingin saka ako bumitaw sa pagkakahawak sa balikat niya.

Pero nagulat ako nang hablutin niya ang dalawa kong kamay at pinahawak ulit sa balikat niya pero ang mas ikina-gulat ko.

Bigla niya akong hinalikan!