LOGINNakita niya kami kagabi? “Ha? Naku, hindi po! Hindi naman po ako pinagalitan ni Sir Baylord kagabi.,” mabilis kong sagot, halatang defensive. Napansin kong napangiti ito. “Kung hindi siya ang dahilan, eh sino? Magtapat ka nga sa akin, may hindi kanais-nais na naman ba siyang sinabi sa iyo kag
TISAY Hindi ko alam kung nababaliw lang ba talaga ako pero nang dahil sa napag-usapan namin kanina ni Sir Baylord, hindi tuloy ako makatulog ngayun. Kanina pa ako pabiling-baliktad sa aking higaan. Kahit anong pwesto ko, nakatagilid, nakadapa, nakatihaya, ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Para
TISAY POV “Sige na nga,” sabi ko, sabay tiklop ng mga braso ko sa dibdib. “Payag ako.” Napansin kong natulalang napatitig sa akin si Sir Baylord. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa pagpayag ko. “Ang pera ko, kailan ko matatangap?” muli kong tanong. “Bukas, ibibigay ko sa iyo bukas ng
TISAY POV “Babayaran kita…basta magpanggap ka lang na nobya ko.” Muling wika ni Sir Baylord. Na para bang ganoon lang kadali ang lahat “Ano’ng sabi mo? Teka, seryoso ba iyan?” hindi pa rin ako makapaniwalang wika. Sa hitsura ngyaun ni Sir Baylord, alam kong hindi ito nagbibiro at alam kong hin
BAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
BAYLORD POV "DAD, Mom bakit po?" seryosong tanong ko kay Mommy at Daddy. Kakatapos lang namin kumain ng dinner nang bigla na lang nilang sabihin na may imporatante daw itong sasabihin sa akin. Ano man iyun, malalaman ko ngayun. "Anak, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa sa iyo. Nakausap namin an
"Pinapatawag mo daw ako?" kaagad kong tanong sa kanya ng tuluyan na akong nakalapit. Sinulyapan lang ako nito bago sumagot."Mukhang hindi ka naman nag-eenjoy kaya naman ipapahatid na kita sa bahay." sagot nito. Hindi ko naman maiwasan na makaramdam ng tuwa. Mas mabuti pa nga siguro. Wala talaga ako
CHARLES POVAlam ko na lasing ako pero kaya ko pa naman dalhin ang sarili ko. Mataas ang alcohol tolerance ko sa aking katawan at hindi ako basta-basta magagapi ng ispiritu ng alak. Dahil wala akong dalang sasakyan pumayag na akong ihatid ni Brandon. Mas mabuti na din iyun dahil kung hindi baka kun
"Pag-aari ng mga Dela Funente ang mall na ito. Dinala talaga kita dito para hindi ka ma-bored sa bahay." sagot nito at nagsimula ng humakbang papasok sa loob ng mall. Kaagad naman akong humabol sa kanya."Wala ako sa mood na mamasyal ngayun. Tsaka alam mo naman na naglayas ako diba? Paborito ng mga
"Wala ka din kadala-dala na kahit na anong gamit noong umalis ka. Kahit cellphone mo naiwan mo. Saan ka ngayun tumutuloy? Sino iyung sinamahan mo kagabi?" seryoso nitong tanong. Pinahiran ko muna ang luha sa pisngi ko bago ito sinagot."Huwag mo na akong alalahanin pa Trex. Kaya ko na ang sarili ko.







