Kabanata 01: Betrayal

“WHAT ARE YOU doing here?”

Hindi siya makapagsalita. Nanatili lamang siyang nakatingin dito. She doesn’t know what to say. Parang may nagtarak ng punyal sa kanyang dibdib at hindi siya makahinga.

Blanko na nakatingin sa kanya si Charles habang si Regine naman ay nakangisi.

“Nandito ka na pala,” ani ng kanyang kapatid at tumayo. “Hey, sis!”

Humigpit ang kanyang pagkakahawak sa envelope at lunchbox na para sana sa kanyang asawa.

Lumapit sa kanya si Regine at akmang makikipagbesohan na sana ito nang biglang gumalaw ang kanyang kamay at dumapo ito sa pisngi ng kapatid. Suminghap si Regine at agad namang lumapit si Charles para daluhan si Regine.

“Nababaliw ka na ba?!” singhal ni Regine sa kanya at agad na sumandal sa dibdib ni Charles. “M-masakit.”

“Tama ba ang narinig ko?” Pinipigilan niya ang sariling h’wag manginig habang tinatanong ‘yon.

Deep inside, she’s trembling. Her whole body is shaking like crazy. Nagmamakaawa ang luha sa kanyang mga mata tumulo na. But no. She will hold back no matter what. Hangga’t sa kaya niya pa.

“You’re divorcing me?” That question almost come out as a whisper. “And dating her again?”

Umiwas ng tingin sa kanya ang asawa. Her half-sister faced her and smiled. A wicked smile. “Mukhang narinig mo na pala lahat. Should I confirm it? Yes, Crystal. We’re dating. Again.”

Again.

Hindi lingid sa kanyang kaalaman na first love ng kanyang asawa si Regine. Ngunit hindi rin lingid sa kanyang kaalaman na hindi na binabalikan ni Regine ang mga dati nitong mga naging kasintahan. She thought he’s already over her.

“Regine,” sita ni Charles.

“What?” Bumaling si Regine kay Charles. “She already heard us, Hon. Wala nang point para i-deny.” Tumingin ulit ang kapatid sa kanya. “Ako naman talaga dapat ang ipapakasal kay Charles kung hindi ka lang nangialam. I am his first love, and definitely his last. You won’t stand a chance.”

Crystal refused to listen. Tumingin siya kay Charles, mga mata niya’y nakikiusap. Sana nagsisinungaling lang ang kapatid niya. Sana ay biro lamang ‘yon. Dahil kung totoo ay hindi niya kakayanin.

“Charles,” she called. Tuluyan nang nabasag ang kanyang tinig. Lumapit siya rito. “Tell me, it’s not true, right? You moved on from her, right? You were trying to love me, right?”

Martir na kung martir. Susubukan niyang ilaban ito. Lalo na ngayong may anak na sila.

Ngunit agad siyang tinulak palayo ni Regine, dahilan para mapaatras siya ng ilang hakbang. “Bingi ka ba? Lahat ng sinasabi ko ay totoo. The marriage? It was all just to get what we wanted, and that is your share of the company. Charles didn’t try loving you at all. Dahil ako lang ang mahal niya at mamahalin niya. Ginamit na ka lang niya, Crystal.”

Umiling siya. Kahit parang sinusuntok na siya ng reyalidad sa kanyang mukha ay hindi niya papakinggan ang sinasabi ng kapatid niya. She won’t believe anything unless it’s from Charles’ mouth.

“Totoo ba?” she softly asked.

The moment he nodded his head, she snapped. Agad niyang sinampal si Charles at hinawakan ang kwelyo nito.

“Ang kapal ng mukha niyong dalawa!” she angrily said.

“How dare you slap him!” Tinulak siya ni Regine nang malakas dahilan para mapaupo siya sa lapag.

Suminghap si Crystal at hindi na niya mapigilan ang sarili sa paghikbi. No matter how much she try to stop herself from crying, she couldn’t.

“Kung ibang babae, kaya ko pa, Charles. Kahit ilang babae pa ang dalhin mo sa bahay, matitiis ko. Pero sa dinami-rami ng mga babaeng ‘yon, bakit si Regine pa?” humihikbing tanong niya.

“Why not?” tanong ni Regine. “I am his first love. At hindi ka ba nakakaintindi? Ako dapat ang ikakasal sa kanya at hindi ikaw! Pakialamera ka masyado, e. But well, I guess your role as his wife ends here.”

She bit her lower lip. Magsasalita pa sana siya nang nagtapon si Regine ng papel sa kanyang harapan. Kahit hindi niya ito pulutin, kitang-kita na niya kung ano ito.

“Sign it,” ani ng kapatid. “And leave right away. You’re stressing me out.”

Napahawak siya sa kanyang tiyan.

Is this the life she wanted her child to live? Having to deal with a father who is always with different woman? No. This isn’t the life she wanted her baby to have.

“Can I ask one last thing, Charles?” Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin dito. “Did you ever… try loving me?”

It took him time to respond. But his answer broke her into a million pieces.

“No. I didn’t.”

That was the confirmation she wanted. Pinulot niya ang divorce paper at dahan-dahang tumayo. Crystal decided to swallow the news about their baby.

Pilit siyang ngumiti rito. “Thank you… for being honest with me.”

And just like that, she stormed out of the room.

Nakita niya ang sekretarya ni Charles na mukhang kakarating pa lang. Gulat ang mga mata nitong nakatingin sa kanya at sa pintong pinanggalingan niya.

“M-Mrs. Cordova…”

Lumapit siya sa table nito at kinuha ang isang ballpen. Without thinking twice, she signed the divorce paper and handed it to his secretary. “Give it to your boss. And tell him I will never forgive him.”

Hindi na niya ito hinintay sumagot. Agad na siyang umalis.

She made her way to her grandfather. Gusto niyang magsumbong dito. Marami nang inagaw si Regine sa kanya. Hindi na siya papayag na mang-agaw itong muli sa kanya.

Ngunit pagdating niya pa lang sa lobby ng opisina ng kanyang lolo ay bumungad na sa kanya ang kanyang stepmother na si Giselle.

“Kung ano man ang binabalak mo, h’wag mo nang ituloy, Crystal.”

Pagak siyang natawa. “So you’re on it, too?”

Umiling ito sa kanya. “Isa lang ang kapatid mo, at si Regine lang. Pagbigyan mo na siya. Lalaki lang naman ‘yon.”

“Lalaki lang? Did your daughter call you here to stop me? Because no. You’re not stopping me.”

Hindi lalaki lang si Charles. Ama ito ng magiging anak niya. Tiniis niya ang ilang taon para lang mahalin siya pabalik ng binata, ngunit sinira lamang ‘yon ng magaling niyang half-sister.

Nilampasan niya ito ngunit agad siyang hinigit ng ginang. Napasinghap siya sa higpit ng pagkakahawak nito sa kanya. Nilingon niya ang ginang at nakita ang galit sa mga mata nito.

“I am warning you, Crystal. H’wag mong subukang sirain ang kapatid mo sa lolo mo.” Umiling ito. “Hindi mo magugustuhan kung paano ako magalit.”

Memories of how this woman punished her before started flashing inside her head. Agad niyang hinila ang braso mula sa pagkakahawak nito.

“You’re right. Hindi dapat makarating ito kay Lolo dahil baka mas madagdagan pa ang problema niya. But my father deserves to know what your daughter did to me!”

With that, she immediately run inside the building. Narinig niya ang pagsunod sa kanya ni Giselle ngunit mabilis siyang nakapasok sa elevator. She pressed the door close and waited for it to open again.

Nang muli itong bumukas ay agad siyang lumabas at dumiretso sa opisina ng kanyang ama. But what she witness shocked her.

“Look at her, Dad. She’s being mean to me again.”

Her lips parted. Bumaling sa kanya ang ama gamit ang galit nitong mga tingin.

“What have you done, Crystal Diaz?! How dare you insult your sister?”

“Dad!” singhal niya pabalik dito. “It wasn’t me! It was her!”

“Anong ako?! Nagparaya ako for you, Crystal! Tapos ipapahiya mo lang ako? Accusing me of committing crimes with your husband? How can you do this to me?!”

Umiling siya sa kanyang daddy. “Dad, no. Listen to me first. H’wag kang maniwala sa babaeng ‘yan—“

“Enough!”

Bahagya siyang napaigtad sa biglang pagtaas ng boses nito. Ang mga galit nitong mga mata ay tumingin sa kanya. Nakaramdam siya ng takot at wala sa sariling napahawak sa kanyang tiyan.

“Umalis ka sa harapan ko, Crystal. Get out!” he said as he embraced Regine—who’s secretly grinning at her.

She bit her lower lip, trying to stop herself from crying. She almost forgot, Regine was the favorite child.

Heart filled with anger and disappointment, she turned around and left. Hindi na niya pinansin pa si Giselle na nakangisi sa kanya.

Soon, her father would regret it. But for now, uunahin niya muna ang anak niya.

“Saan po tayo, Ma’am?” tanong ng kanyang driver pagkasakay niya sa sasakyan.

Wala sa sarili siyang napatingin sa kanyang binti nang maramdaman niyang may kung anong dumadaloy rito. Kinapa ito ng kanyang mga daliri at napaawang ang kanyang labi.

It's blood.

"M-manong... sa hospital po tayo. Manong, dali!"