LOGIN"Gusto niyo ba maglibot-libot muna tayo sa buong school?" aniya ni John upang pigilan ang tahimik na bumabalot sa kanila. "Oo kuya, tara maglibot-libot muna tayo," tuwang-tuwa na sagot ni Gia. Pumayag naman ang iba pa. Kaya agad din silang mag-ayos ng kanilang mga gamit. Mga bata pa sila pero ang kanilang mga utak ay tila may mga edad na. "Saan tayo unang pupunta? Sa kaliwa o sa kanan?" pagtataka ni Gia. Sabay-sabay silang lima na lumingon sa kanan at matapos naman ay sa kaliwa. Masyadong .alamin ang paaralan kaya maaari din silang maligaw sa loob. Pero, kahit na gano'n ay may mga nagbabantay pa rin naman sa mga bata. Napag-usapan ng mga bata na sa kanan na sila unang lalakad. Sa kanan sila papasok at sa kaliwa sila lalabas. Tahimik lang silang naglalakad habang pinagmamasdan ang paligid. Maingay, maingay ang ibang kabataan habang naglalaro ang mga ito. "Baka hanapin tayo ni Dad kapag makarating na siya dito eh. Ano ang gagawin natin? Magtatagal pa ba tayo sa paglilibot
QUADRUPLETS AND DARYLL POINT OF VIEW ( Sa loob ng Private School) "Oii, may bago tayong mga kaklase. Grabe naman ang papanget naman nila! Hahah!" isang nakakainsultong singit ng isang batang lalaki na halos ka-edad lang ng mga bata. Dahil sa bungad nito. Nasira ang tawanan ng quadruplets kasama si Daryll habang naka-upo sila sa ilalim ng puno. Agad na nagalit si Gia kaya matapang itong tumayo. At agad rin na sumunod sa kaniya ang mga kambal niya at si Daryll. "Hoy! Tabatchoy! Ang talas naman ng dila mo. Tingnan mo nga nang mabuti kung sino ang panget sa atin?! Ikaw ang mas panget dahil ang taba mo! Ang yabang mo pa!" palaban na sigaw ni Gia. Napa-sapo na lang sa noo ang mga kapatid niya dahil sa tapang niyong pinakita. Gayunpaman, hindi natuwa ang batang mataba. "Hindi ako si tabatchoy! Ako si Lucas! At higit sa lahat, healthy lang talaga ang katawan ko. Ikaw nga diyan, maliit na! Payat pa! Bleee!" inis si Lucas na inilabas ang kaniyang dila. Subalit, kalmado lang ang mga kap
GRAVE POINT OF VIEW Naaalala ko ang sarili ko noong araw na nanganganak ako. Pero, iba ang araw na 'yon kaysa ngayon. Dahil, wala akong kamag-anak na kasama. Hirap na hirap si Lisa sa panganganak niya ngayon. Bilang isang babae ay naiintindihan ko ito lalo na ito ang una niyang anak. Ang dapat na ibigay ko sa kaniya ay ang suporta para mas lalo pa siyang lumakas at magkaroon ng energy. Lahat kami ay gustong maging maayos ang kalagayan ng batang nasa sinapupunan niya. At ngayon, ito ang unang beses kong makita si kuya Jayson na nag-aasikaso ng isang pasyente. Ang pangarap kong makita kung pano gumalaw si kuya bilang doctor na hindi ko nakita noong mga bata pa kami. "Ahhh! Hoo! Hoo!" daing ni Lisa. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ni Dwane. Habang pinipilit na mailabas ang bata. Samantalang si Dwane ay pinapalakas niya si Lisa. Kahit sa simpleng himas sa ulo at halik ni Dwane sa noo ni Lisa ay malaking tulong na rin ito. "Honey, kaya mo 'yan. Pangarap natin alagaan ang an
"Pwede bang tumigil kayong dalawa? Masyado kayong maingay." Buong boses na binabalutan ng lamig ni Jackson. Nanginig ang buong katawan ni Julian at Liam ng tinitigan nila si Jackson. Dahil sa nanlilisik na mga mata nito na puno ng galit. "Ku-kuya, muk-mukha ka ng halimaw. Pwe-pwede bang dahan-dahanin mo lang ang titig sa amin?" nanginginig na tono ng pananalita ni Julian dahil sa takot. "Grabe talaga ang kuya mo. Parang gusto niya tayong kainin. Ayos lang naman sa akin kasi gano'n talaga ako kasarap. Walang makakatanggi sa sarap kong taglay," nanginginig na pabirong sanaysay ni Liam. "Baliw ka talaga Liam. Umayos ka nga baka sunggaban niya tayo," bulong ni Julian kay Liam. Ngunit, sa kanilang pag-uusap. Malamig at galit pa rin ang titig ni Jackson sa kanila. "Sinasabi ko sa inyo huwag kayo masyadong maingay. Ang sakit niyo sa tenga. At isa pa, kung walang maayos na salitang lalabas sa bibig niyo. Tumahimik na lang kayong dalawa. Kung ayaw niyo na ako mismo ang bubunot sa mga
3RD POINT OF VIEW Naging tahimik ang buhay ng Santiago family kasama ng Cruz Family. Dahilan na unti-unti kinakalimutan ni Grace at nganga anak niya ang mga nangyari. Nakatuon ang kanilang atensyon kay Lisa dahil medyo malaki na ang tiyan nito. Ngunit, gayunpaman ay hindi pa rin nawawala ang kanilang atensyon sa mga batang nag-aaral na ngayon sa Isnag private school ma pagmamay-ari ng Cruz Family. Sa bahay ng Santiago family ay napuno ng seryoso ang mga mukha ng Santiago Brothers kasama si Jeff, Dwane at Liam habang nag-uusap sila sa Dining area. "Kailan mo ba hahawakan ulit ang kompanya mo Jeff? Alam mo kasi, ibabalik lang ni dad ang katayuan n Cruz Company kapag ikaw na ang humawak ulit. Ayaw mo bang hawakan 'yon?" seryosong wika ni Liam sabay balat niya ng saging. "Hindi na muna, gusto ko pang ituon ang oras ko sa pamilya ko. Alam niyo naman na nag-aaral na ang mga anak ko. Kahit paano ay binabantayan ko pa rin sila. Mas masaya ako ngayon dahil naging tahimik na ang mga buha
"Kung gano'n alam mo na rin pala 'yon? Hindi ka man lang ba nagalit sa ginawa ko sa nakaraan natin? Sinaktan kita, pinagtaksilan kita. Kaya dapat lang na sumama ang loob mo sa akin." Hindi ko akalain na alam na pala ni Grace ang lahat. Nahihiya ako, wala akong mukhang maihaharap sa kaniya ngayon. "Bakit ako magagalit? Kung tutuusin dapat ako nagpasalamat sa 'yo Lisa. Kasi kung hindi mo 'yon ginawa malamang nakuha ako ng kuya mo. Malamang hindi ko nakilala si Jeff ngayon at mas malamang hindi ako biniyayaan ng matatalinong mga anghel kong mga anak. Kung iniisip mo pa rin na mali ang ginawa mo. Para sa akin tama lang 'yon. Kaya hindi ako galit. Dahil ginawa mo ang lahat para lang protektahan ako. Kaya nakikusap ako sa 'yo Lisa. Huwag ka kumilos para bumawi sa akin. Dahil ako ang dapat na bumawi sa 'yo. Pakiusap ko rin, palayain mo na ang sarili mo sa nakaraan natin. Dahil, 'yan lang ang nagpapahirap sa atin." Hindi ko maintindihan si Grace, hindi ko alam kung manhid ba siya. Base sa
"Mga anak, itago niyong mabuti ang mga cards na binigay sa inyo ahh. Huwag na huwag niyo ibibigay sa iba. Dahil, importante ang mga bagay na 'yan," maayos na pagpapaliwanag ko sa mga anak ko. "Opo mommy, kami po ang bahala. Don't worry po," sagot ni Gerald. Ramdam ko ang kanilang pagngiti sa pama
GRACE POINT OF VIEW Nahihirapan akong maglakad dahil sa sitwasyon ko. Kahit inaalalayan ako ng dalawang anak ko. Punong-puno ako nang pag-aalala na baka ay tuluyan nang nawala sa akin sina Gerald at Gia. "Juliana, John, nakikita niyo na ba ang mga kambal niyo? Nandiyan na ba sila?" pag-aalalang
JEFF POINT OF VIEW "Ayan ka na naman lolo ehh, pwede bang tumigil ka na diyan," aniya ko kay lolo sabay buntong hininga ko. "Jeff, wala ka bang balak na magkaroon ng tagapagmana sa mga ari-arian mo? Matanda na ako, gusto ko nang magkaroon ng apo. Kaya naman, bigyan mo na ako." Labis ang panggi
Grace Point of view. "Walang hiyang bulag! Umalis ka rito! Nagiging malas na ang bahay namin dahil sa 'yo! Ni kahit piso ay wala ka manlang maibigay? Tapos nganak ka pa talaga ng apat na batang papalalamunin! Aba! Bakit hindi mo gawin' hanapin ang ama ng mga batang 'yan at doon ka tumira!" tuloy-







