Home / Romance / My Quadruplets Dad is my Boss / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of My Quadruplets Dad is my Boss : Chapter 1 - Chapter 10

183 Chapters

#1

GRACE POINT OF VIEW "Walang hiyang bulag! Umalis ka rito! Nagiging malas na ang bahay namin dahil sa 'yo! Ni kahit piso ay wala ka manlang maibigay? Tapos nag-anak ka pa talaga ng apat na batang papalalamunin! Aba! Bakit hindi mo gawin' hanapin ang ama ng mga batang 'yan at doon ka tumira!" tuloy-tuloy na sigaw sa akin ni Tita. Hindi ko man makita ang kanilang mga reaksyon, ramdam na ramdam ko naman ito. "Ano ka ba naman ma, malay ba natin kung saan ng galing ang mga batang pinanganak niya? Tsk! Baka mga sa mga random na lalaki niya 'yan nabuo! Kaya dapat lang palayasin na 'yan dito. Baka mamaya may malubhang sakit na siya. Baka mahawaan pa tayo dito," pangigigil ni Anie, ang anak ni Tita. Ito ang naging almusal ko ngayong umaga. Sigaw at mga panglalait nila. "Pwede ba Anie, huwag ka magsalita nang ganyan. Hindi totoo 'yan." Pinanatili kong kalmado ang boses ko. "Ano? Sumasagot ka pa talaga no? Bakit, sino ba ang ama ng mga batang 'yan, huh? Kasi kung talagang may ama ang m

#2

JEFF POINT OF VIEW "Ayan ka na naman lolo ehh, pwede bang tumigil ka na diyan," aniya ko kay lolo sabay buntong hininga ko. "Jeff, wala ka bang balak na magkaroon ng tagapagmana sa mga ari-arian mo? Matanda na ako, gusto ko ng magkaroon ng apo. Kaya naman, bigyan mo na ako." Labis ang panggigigil ni lolo. Napapakamot na lang ako sa batok ko. Kanina pa kami nag-uusap ni lolo habang patuloy kaming naglalakad. May roon din kaming kasama na mga tauhan. At ang aking matalik na kaibigan na personal assistant ko. Ngunit, nanatili lamang silang sumusunod sa likuran. "Lolo naman, paano kita mabibigyan kung wala naman akong minamahal..." Hayts, hindi ko na alam kung paano magpaliwanag kay lolo. "Paano nga ba? Kung patuloy mo pa rin hinihintay ang isang babae noong 6 na taon nang nakalipas?" Mas lalo pang nanggigil si Lolo. Samantalang nanlaki na lang ang mata ko sa gulat ko. "Huh????" Halos napatigil kaming lahat sa paglalakad. Isa pa, sino nga ba ang hindi magugulat? Paano ba naman k

#3

GRACE POINT OF VIEW Nahihirapan akong maglakad dahil sa sitwasyon ko. Kahit inaalalayan ako ng dalawang anak ko. Punong-puno ako nang pag-aalala na baka ay tuluyan nang nawala sa akin sina Gerald at Gia. "Juliana, John, nakikita niyo na ba ang mga kambal niyo? Nandiyan na ba sila?" pag-aalalang tanong ko. "Wala pa po mommy. Pero huwag po kayong mag-alala makikita po natin sila. Hindi po sila mawawala," sagot ni Juliana. "Ako po bahala mommy, may naisip po akong paraan." Masyadong confident ang pagkasabi nito ni John. Kaya naman, napa-isip ako kung anong paraan 'yon. "Ano ba 'yon anak? Anong paraan para mahanap agad ang mga kapatid mo?" agad kong tanong. "Mommy, chillax ka lang muna." Naramdaman ko ang paglipat nito sa harapan ko. Hanggang sa pareho nilang binitawan ang kamay ko. Pero, hindi ko naman naramdaman na umalis sila sa paligid ko. Parang may kung anong ginagawa ang mga bata. "Juliana, buksan mo ang relo mo. Kailangan kong ma-trace sina Gerald sa pamamagitan ng kanil

#4

"Mga anak, itago niyong mabuti ang mga cards na binigay sa inyo ahh. Huwag na huwag niyo ibibigay sa iba. Dahil, importante ang mga bagay na 'yan," maayos na pagpapaliwanag ko sa mga anak ko. "Opo mommy, kami po ang bahala. Don't worry po," sagot ni Gerald. Ramdam ko ang kanilang pagngiti sa pamamagitan ng narinig kong pagngisi nila. "Give me that Gerald," singit ni John. Akmang magsasalita pa sana ako. Ngunit, bigla ko na lamang na rinig ang pagtunog ng cellphone. "It's ringing!" natutuwang sigaw ni Juliana. Wala na akong magawa kundi ang manahimik at maghintay na lamang na may sumagot sa tawag. Lalo na't iyon na lang din ang paraan para meron kaming matutulugan ngayong gabi. "Hello." Boses sa kabilang linya. Ngunit, hindi ito ang boses na hinihintay kong marinig. Bigla akong nakaramdam ng pagkadismaya na hindi si kuya Jackson ang maririnig ko. Siguro nga ay masyado ko lamang silang na miss kaya ganito ang nararamdaman ko ngayon. Kalaunan pa, biglang tumahimik. Tila'y natap

#5

GRACE POINT OF VIEW "Wow." Sabay-sabay na banggit ng mga anak ko. Ramdam ko sa boses nila ang tuwa at excitement. "Ang ganda naman po dito. Ang laki ng hotel. Ang cute po dito mommy," aniya pa ni Juliana. "Maganda nga. Pero parang ang sama ng ugali ng ibang taong naririto," dagdag pa ni Gerald. "Gerald huwag ka nga magsalita ng ganyan anak. Baka marinig ka pa nila at masaktan ka pa. Mga anak, kung ano man ang mapapansin niyo dito. Huwag niyo na lang sabihin lalo na kung hindi maganda, okay?" pagpapa-alala ko sa mga anak ko. "Mommy, don't worry po. Magiging maayos lang po tayo dito. Sinabi naman po 'yon ng taong nakausap ko kanina sa cellphone," aniya pa ni John. "Opo mommy, kami ang bahala sa 'yo dito, hmm." Sabi pa ni Gia. Binitbit ako ng mga anak ko. Upang makapasok na raw sa loob. Ngunit, saglit lamang nang makapasok na kami ay may biglang pumalakpak at hinarangan ang daanan namin. "Bakit naman may nakapasok na bulag rito at apat na mga mababahong paslit? Wala bang kwent

#6

GRACE POINT OF VIEW "Anong nangyayari dito?" boses ng kung sino. Nang mapansin kong agad tumigil si Lisa at ang iba pa. Mahigpit ko pa rin niyakap ang mga anak ko. "Mommy, ayos lang po ba kayo?" tanong ni Gerald. "Ayos lang si mommy. Kayo ba mga anak ko, ayos lang ba kayo? Sabihin niyo sa akin may masakit ba sa inyo?" pag-aalalang tanong ko. "Wala po mommy, ayos lang po kami." Tanging sagot ni Gia. Maya-maya pa, narinig ko ang mga yapak papalapit sa pwesto namin. "Mr. Gelo, may mga maduduming tao kasi ang nakapasok dito sa hotel ng boss mo. Ginagawa ko lang ang nararapat para paalisin sila. Dahil, syempre bilang si Lisa Facio hindi ko naman hahayaan na may dumungis sa hotel niyo. Hmmp!" Puno pa rin nang panglalait ang tono ng pananalita niya. Hindi ko alam kung ano ang unang salita na babanggitin ko. "Ms. Facio, naiintindihan ko ang ginagawa mo. Maraming salamat. Pero, kahit na ganun ay wala ka pa rin karapatan para gawin 'yan sa mga panauhin ng hotel na 'to." Sa sinabi ng

#7

GRACE POINT OF VIEW "Anak, huwag ka na muna mag-isip ng kung ano-ano. Mabuti pa mga anak, magpahinga muna tayo. Tapos, mag-order tayo ng food. Kahit paano may natirang pera pa naman si mommy. Kaya, mag-order na kayo ng gusto niyong kainin, okay?" nakangiting sambit ko sa mga anak ko. "Okay po mommy," sagot ni Gia. Narinig ko ang kanilang pagpili ng mga pagkain. O-order na yata sila gamit ang cellphone. "Mommy, okay na po tapos na po kami mag-order," sabi ni John. "Oh sige, pagtapos, kunin niyo sa bulsa ko ang pera. Pagdating ng food, bayaran niyo," mahinhin kong utos sa anak ko. "Don't worry mommy, magaling ako sa math kaya hindi tayo maloloko ng kung sino-sino pagdating sa pera," aniya ni Juliana. Nakakatuwa talaga na biyayaan ng matatalinong anak. Ngunit, sandali nga lang. Bigla kong naalala na tanungin si John tungkol sa kakayahan niyang mang-trace ng mga bagay. "Anak, John, may itatanong si mommy. Pwede mo bang sagutin ng honest ang tanong ni mommy?" mahinahon kong t

#8

JEFF POINT OF VIEW Narito na ako ngayon sa Sant hotel. Kasama ko si Dwane. "Bro, sana naman tigilan ka na ng ama mo. Masyado siyang makulit sa 'yo," bungad agad sa akin ni Dwane nang makababa kami sa kotse. "Kahit ilang beses pa niya akong kulitin sa pagpapakasal kay Lisa, hindi pa rin naman ako papayag. Kaya huwag kang mag-alala, mapapagod din ang Daddy ko." Inayos ko ang kwelyo ko. Tumayo ako ng may lakas na loob. "Hayts, kailan nga ba mapapagod 'yon? Ehh 'yong step mother mo pa lang nga, paulit-ulit nang dinidiin ang Dad mo. Hindi ko rin ma-gets kung ano ang nakita ni Dad mo sa Step mom mo no?" Hmm, bakit kaya?" pagtataka ni Dwane. "Hayts, tumigil ka na nga lang sa pag-iisip. Hindi pa ako nakakapasok ngayon ng tuluyan dito sa Sant Hotel. Nandito pa lang tayo sa harap ng hotel nararamdaman ko na agad ang stress. Hmm, hindi ako pwedeng ma-stress baka agad na mawala ang gwapo kong mukha. Kaya huwag na muna tayo masyadong mag-isip." Then, I smirk. "Tama ka diyan, bro. Kaya, tayo

#9

GERALD POINT OF VIEW "Tama kayo diyan mga kapatid. Si mommy nga 'yan. Litrato niya 'yan habang wala pa tayo. Hindi pa tayo pinanganak, ganyan ang magandang mukha ni mommy. Pero ang malaking tanong dito. Ay kung bakit nandiyan ang litrato ni mommy. Sino nga ba si mommy? May tinatago ba sa atin si mommy?" sunod-sunod kong tanong, habang nakatingin pa rin ako sa mga pictures. "Kuya Gerald, hindi naman kaya, galing si mommy sa mayaman na pamilya? Hindi niya lang sinasabi sa atin?" pagtatakang tanong ni Gia. "Pero, kung ganun bakit naman tayo tumira sa maliit na bahay ni Lola. Hindi natin kasama sina uncle at Lolo? Ang sinabi ni mommy sa atin, mahirap lang ang pamilya natin," dagdag pa ni John. "Baka naman may kambal si mommy? Baka naman 'yan ang kambal ni mommy. Look oh, kamukhang-kamukha sila ni mommy," dagdag pa muli ni John. "Hindi, walang kambal si mommy. Kasi kung meron sinabi na niya sa atin dati. Ibigsabihin lang nito, si mommy talaga ang nasa pictures. Tapos sila uncle ang k

#10

JEFF STILL POINT OF VIEW "Bro, sigurado ka ba sa desisyon mo?" pagtatakang tanong ni Dwane. Nakalabas na rin kami ng kwarto. "Huwag ka mag-alala, marami akong ginagawa sa buhay. Sigurado akong mapapagod din si Lisa kakabuntot sa akin. Sa huli, siya rin ang lalayo. Kaya hayaan mo na lang muna," seryosong wika ko. "Pero bro, limang buwan lang naman babalik ang Dad mo at ang Tita mo. Pagkatapos no'n itutuloy niyo na ang kasal. Ano balak mo? Papayag ka ba sa kasal?" Sunod-sunod niyang tanong na may tarantang boses. Mukhang siya pa talaga ang may ayaw na ikasal ako. "Nagseselos ka ba, huh?" pang-aasar ko sa kaniya sabay tawa ko. Binigyan niya naman ako nang masamang tingin. "Of course not. Bakit naman ako magseselos. Nababaliw ka na ba? Pati ba naman ako pagsasabihan mo ng ganyan. Mukha ka na talagang baliw." Inis na inis niyang pagdiin sa akin. "Kasi naman bro, ilang beses ko bang dapat sabihin sa 'yo? Na wala akong balak magpakasal kay Lisa. Paulit-ulit na lang tayo ehh. Alam ko ri

PREV

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status