บทที่ 13

ครอสล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อช็อป หยิบผ้าเช็ดหน้าสีเข้มผืนหนึ่งออกมาแล้วยื่นส่งให้เธอโดยไม่ได้พูดอะไร

อลิซรับผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นมาซับน้ำตาที่ค้างอยู่บนใบหน้า กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากเนื้อผ้าทำให้เธอรู้สึกสงบลงอย่างน่าประหลาด

"ดีขึ้นหรือยัง" ครอสถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอหยุดร้องไห้แล้ว

"ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ... สำหรับผ้าเช็ดหน้า แล้วก็... ที่นั่งเป็นเพื่อน" อลิซตอบเสียงแผ่ว ไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ

"ไปล้างหน้าซะ ฉันจะไปรอที่รถ" ครอสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ไม่รอฟังคำตอบของเธอ เขาก็หมุนตัวเดินตรงไปยังลานจอดรถทันที

อลิซมองตามแผ่นหลังกว้างของเขาไป ความรู้สึกอบอุ่นวาบขึ้นมาในใจ ผู้ชายคนนี้อาจจะดูน่ากลัวและเย็นชา แต่เขากลับเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆ เธอในเวลาที่เธอรู้สึกอ่อนแอที่สุด

สิบนาทีต่อมา อลิซเดินมาที่รถสปอร์ตสีดำสนิทของครอส เธอก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่ด้านข้างคนขับ บรรยากาศภายในรถเงียบกริบเหมือนเช่นเคย แต่กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดเหมือนครั้งแรก

ครอสสตาร์ทเครื่องยนต์และขับรถออกจากมหาวิทยาลัย เขาไม่ได้ถามว่าเธออยากไปไหน และอลิซก็ไม่ได้ถามว่าเขากำลังจะพาเธอไปไหน เธอเพียงแค่เอนหลังพิงเบาะ หลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า ปล่อยให้เขาเป็นคนนำทาง

รถสปอร์ตคันหรูแล่นไปตามถนนในตัวเมือง ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปจอดในลานจอดรถของคอนโดมิเนียมหรูหราระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งริมแม่น้ำเจ้าพระยา

อลิซลืมตาขึ้นมองรอบๆ ด้วยความแปลกใจ "ที่นี่ที่ไหนคะ"

"คอนโดฉัน" ครอสตอบสั้นๆ ก่อนจะดับเครื่องยนต์และเปิดประตูลงจากรถ

"เดี๋ยวค่ะพี่ครอส! พี่พาหนูมาที่นี่ทำไม หนูจะกลับหอ" อลิซรีบเปิดประตูลงตามไป ร้องท้วงด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะพาเธอมาที่พักส่วนตัวของเขาแบบนี้

"สภาพเธอตอนนี้กลับไปให้เพื่อนถามเซ้าซี้จนร้องไห้อีกรอบหรือไง ขึ้นไปล้างหน้าล้างตา พักผ่อนให้สบายใจก่อน แล้วฉันค่อยไปส่ง" ครอสเดินอ้อมมาหยุดตรงหน้าเธอ สายตาคมกริบมองใบหน้าที่ยังคงมีร่องรอยความบอบช้ำจากน้ำตา "หรือเธออยากจะยืนเถียงกับฉันตรงนี้จนกว่าคนอื่นจะมาเห็น"

คำขู่ของเขาทำให้อลิซต้องยอมปิดปากเงียบ เธอรู้ว่าถ้าเถียงต่อไป เขาก็คงจะหาทางบังคับเธอให้ขึ้นไปอยู่ดี หญิงสาวจำใจต้องเดินตามหลังเขาเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวที่นำตรงขึ้นไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของอาคาร

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก อลิซก็ต้องเบิกตากว้างกับความกว้างขวางและหรูหราของห้องพักตรงหน้า การตกแต่งภายในเน้นโทนสีเข้ม ดำ เทา และเฟอร์นิเจอร์หนังสีน้ำตาลเข้ม ดูดุดันและเรียบหรูเข้ากับบุคลิกของเจ้าของห้องอย่างสมบูรณ์แบบ หน้าต่างกระจกบานใหญ่สูงจรดเพดานเผยให้เห็นวิวโค้งน้ำเจ้าพระยายามเย็นที่สวยงามจับตา

"ห้องน้ำอยู่ทางซ้าย ไปล้างหน้าซะ" ครอสสั่งเสียงเรียบ ก่อนจะเดินตรงไปยังโซฟาหนังตัวใหญ่และทิ้งตัวลงนั่ง

อลิซพยักหน้ารับ เดินไปเข้าห้องน้ำตามที่เขาบอก เธอจัดการล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นขึ้น มองเงาตัวเองในกระจกและถอนหายใจยาวๆ วันนี้เป็นวันที่เหน็ดเหนื่อยสำหรับเธอเหลือเกิน

เมื่อเดินกลับออกมาที่ห้องนั่งเล่น เธอพบว่าครอสกกำลังนั่งกดโทรศัพท์มือถืออยู่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเหมือนกำลังอ่านข้อความที่ซีเรียสบางอย่าง

"นั่งสิ" ครอสพยักพเยิดหน้าไปยังโซฟาฝั่งตรงข้ามโดยที่ยังไม่ละสายตาจากหน้าจอ

อลิซทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างระมัดระวัง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมเครื่องปรับอากาศที่ดังเบาๆ หญิงสาวมองดูชายหนุ่มที่ยังคงจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ เธอสังเกตเห็นว่าสันกรามของเขาขบแน่นขึ้นเรื่อยๆ รังสีความกดดันเริ่มแผ่ออกมาจากตัวเขาจนเธอรู้สึกอึดอัด

"พี่ครอส... มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ" อลิซตัดสินใจถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

ครอสเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์ นัยน์ตาสีเข้มดุดันจ้องมองเธอนิ่งนาน แววตาของเขามีความวาวโรจน์บางอย่างที่ทำให้อลิซรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง

เขาไม่ได้ตอบคำถามของเธอ แต่กลับโยนโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าจนเกิดเสียงดัง ภาพหน้าจอที่สว่างขึ้นมาปรากฏข้อความบางอย่างที่ทำให้อลิซต้องเบิกตากว้าง

มันคือรูปถ่ายของพ่อเธอที่ถูกส่งมาจากเบอร์แปลก พร้อมกับข้อความข่มขู่เรื่องหนี้สินก้อนโต และที่สำคัญที่สุด... ข้อความนั้นระบุชื่อของ 'อลิซ' ในฐานะผู้ค้ำประกัน

"นี่มัน..." อลิซพูดไม่ออก มือของเธอสั่นเทาขณะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์เครื่องนั้นขึ้นมาดูให้ชัดเจน ความจริงที่กระแทกหน้าทำให้เธอชาไปทั้งตัว พ่อไม่ได้โกหกเรื่องหนี้ แต่พ่อโกหกเรื่องที่ว่าเธอไม่ได้เกี่ยวข้อง เพราะพ่อเป็นคนเอาชื่อเธอไปค้ำประกันหนี้ก้อนนี้ด้วยตัวเอง

"นี่คือสาเหตุที่เธอร้องไห้เมื่อเย็นใช่ไหม" ครอสถามเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความคุกคาม "พ่อเธอเอาชื่อเธอไปค้ำประกันหนี้ที่บ่อนของฉัน"

"บ่อน... ของพี่?" อลิซเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตกใจสุดขีด เธอเพิ่งรู้ว่าเจ้าหนี้ที่พ่อพูดถึง ก็คือผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอนี่เอง

ครอสพยักหน้ารับช้าๆ "ใช่ พ่อเธอติดหนี้ที่กาสิโนของฉัน และตอนนี้พวกมันก็กำลังตามทวงหนี้จากเธอตามสัญญา"