KABANATA 4

Nanigas ang buong katawan ni Spencer. Sa dilim ng hallway, ang mga mata ni Ally ay tila mga laser na sumusuri sa bawat galaw niya. Ang distansya sa pagitan nila ay sapat na para marinig niya ang mabilis na tibok ng kaniyang sariling puso. 

Bilang isang elite agent, sanay siya sa mga barilan, pero ang mahuli ng isang babaeng nakasuot ng silk pajamas sa gitna ng gabi? Ibang klaseng panganib ito.

"Josep?" muling tawag ni Ally, ang boses ay mas matigas na ngayon. "I asked you a question. Bakit ka nandito sa floor na ito? This is my father's private wing."

Mabilis na nag-reboot ang utak ni Spencer. Sa isang iglap, ay lumapit agad ito kay Ally.

"Naku, Ma'am Ally! Hindi ko po kasi alam saan ang banyo!" bulalas ni Spencer. "Kanina pa po ako ikot nang ikot dito. Ang lalaki po kasi ng mga pinto rito at mukhang pare-pareho!"

Kumunot ang noo ni Ally, halatang hindi pa rin kumbinsido. Hinawakan ni Jospe ang tiyan nito at bahagyang yumuko. Najejerbak po kasi ako Madam…” saad pa ni Spencer

Tumingin si Ally sa kaniya nang may halong pandidiri at inis. Ang hinala sa kaniyang mga mata ay napalitan ng kaniyang karaniwang pagiging matapobre.  "The comfort room is on the first floor, you idiot. At huwag kang aakyat dito sa third floor dahil baka barilin ka na lang bigla ng mga security guards ni Dad. Go back downstairs. Now!" inis na bulalas ni Ally. kahit hindi niya naintindihan ang sinabi kanina ni Spencer ay naintindihan naman nito ang paghawak ni Spencer sa tiyan niya.

"Opo, opo! Pasensya na po talaga, Ma'am. Sige po, bababa na ako. Huwag niyo po akong isumbong sa tatay niyo, baka pauwiin ako sa Batangas nang wala sa oras."

Hininga nang malalim si Ally at hinilot ang kaniyang sentido dahil hindi siya makapaniwala na mas may itatanga pa pala itong body guard niya. "Just go, Josep. Your presence is giving me a headache."

Nang makatalikod si Ally at pumasok sa kaniyang sariling silid, huminga nang maluwag si Spencer. Mabilis siyang bumaba sa quarters niya, ang kaniyang isip ay abala sa mga files na na-d******d niya. Ngunit alam niyang kailangan niyang maging mas maingat. Dahil ramdam niya na si Ally, sa kabila ng kaniyang pagiging masungit, ay may matalas na pakiramdam.

Kinaumagahan, bumaba agad si Ally patungo sa quarters ni Spencer upang gisingin ito dahil marami siyang gustong puntahan at gawin ngayong araw. 

Agad naman na nagising si Spencer dahil sa malakas na katok sa kaniyang pinto. "Gising na, Josep! We're going to the boutique, then the spa!" sigaw ni Ally mula sa labas.

“Saglit lang madam! Mag bibihis lang po ako!” sigaw naman ni Spencer mula sa loob ng quuarters niya at mabilis na nagbihis siya.

Nang lumabas si Spencer, bumungad sa kaniya ang isang Ally na ubod ng arte. Nakasuot ito ng floral sun dress, malaking sumbrero, at bitbit ang isang maliit na aso na amoy mamahaling shampoo.

"Bitbitin mo ito," utos ni Ally sabay abot kay Spencer ng tatlong malalaking designer bags na wala namang laman kundi ang kaniyang essentials.

"Opo, Ma'am. Pero... para saan po itong aso?" tanong ni Spencer habang tinititigan ang maliit na Pomeranian.

"That's Princess. And you will carry her too if she gets tired of walking. Let's go!"

Buong maghapon, naging alalay si Spencer sa mga luho ni Ally. Sa loob ng boutique, pinanood niya ang dalaga habang nagsusukat ng kung anu-anong damit na lahat naman ay mukhang magkakapareho sa paningin niya.

"Josep, does this make me look fat?" tanong ni Ally habang humaharap sa salamin, suot ang isang mamahaling cocktail dress.

"Naku, Ma'am, sa tingin ko po ay mas bagay sa inyo 'yung kulay asul. Mas mangingibabaw po ang ganda niyo sa ganoong kulay," sagot ni Spencer, na ang totoo ay naiinip na.

"Ts. baka naman binobola mo lang ako!” irap ni Ally, pero pasimple itong napangiti sa salamin.

Sa spa, pinaghintay niya si Spencer sa labas ng tatlong oras. At sa country club, pinagbitbit niya ito ng mga gamit sa tennis habang siya ay nakikipagkwentuhan sa mga kaibigan niyang kasing-arte rin niya.

"Sino 'yan, Ally? Is he your new... driver?" tanong ng isang kaibigan nito, habang nakatingin kay Spencer nang may pandidiri.

Tumingin si Ally kay Spencer. Nakita niyang nakatayo lang ito sa ilalim ng init ng araw, bitbit ang kaniyang mga gamit, pero wala siyang nakikitang reklamo sa mukha nito. Sa halip, nakita niyang pinapakain pa nito ng biskwit ang aso niyang si Princess.

"He's my bodyguard. He saved me from the kidnnapers," sagot ni Ally, ang kaniyang boses ay puno ng kayabangan, pero may bahagi sa kaniyang puso na nakaramdam ng kurot.

“In fairness, he’s cute” saad naman ng isa sa mga kaibigan ni Ally habang malagkit na nakatingin kay Spencer.

Nang matapos ang araw, habang nagmamaneho si Spencer pauwi, napansin niyang tahimik si Ally sa likod. Ang kaniyang katarayan kanina ay tila naglaho, napalitan ng isang malalim na pag-iisip.

"Ma'am, ayos lang po ba kayo? Napagod po ba kayo sa pag tetenis kanina ah?" tanong ni Spencer.

"Hindi. I'm just... I'm just thinking," sagot ni Ally. Tumingin siya kay Spencer sa pamamagitan ng rearview mirror. "Do you think I'm a bad person, Josep? Kasi lahat ng tao rito, kundi natatakot sa akin, ay kinamumuhian ako dahil sa tatay ko."

Natigilan si Spencer. Hindi niya inaasahan ang ganitong klaseng vulnerability mula sa dalaga. 

"Paano mo naman nasasabing kinamumuhian ka ng mga tao sa paligid mo dahil sa tatay mo madam? Kung may galit man ang iba sayo ay dahil po siguro sa kasungitan niyo.” sagot ni Spencer kaya naman kita niya sa side mirror ang pag salubong ng kilay ng dalaga kaya natawa ito ng bahagya, at mabilis na inaneho ang sasakyan.

Nang makabalik sila sa mansyon, mabilis na naghanda si Spencer. Alam niyang ito na ang gabi ng operasyon sa Pier 4. Kailangan niyang makawala sa mansyon nang hindi napapansin ng kahit na sino.