Accueil / โรแมนติก / My honey น้องพี่ ที่รัก / บทที่ 8 วันนี้วันพระ

Partager

บทที่ 8 วันนี้วันพระ

Auteur: plernwalee
last update Date de publication: 2025-03-30 20:49:20

สี่แยกใหญ่ที่การจราจรแสนหนึบหนับกลางเมืองหลวง รถมอเตอร์ไซค์กลางเก่ากลางใหม่ (แต่ค่อนไปทางเก่า) วิ่งขึ้นมาจอดที่ริมฟุตบาทไม่ห่างจากกล่องพวงมาลัยกล่องเล็กคุ้นตามากนัก ชายหนุ่มตั้งขาตั้งรถถอดหมวกกันน็อกแล้วกวาดตามองหาแม่ค้าตัวน้อยที่ตั้งใจเก็บมะม่วงกับมะยงชิดมาฝากเต็มตะกร้ามอเตอร์ไซค์ และมีเค้กโบราณหน้ารวมติดมาด้วยอีกกล่อง

"มาซื้อมาลัยหรือพ่อหนุ่ม" เสียงตาแก่ที่ถือไม้แขวนพวงมาลัยดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้มาร์คหันกลับไปมองอย่างสงสัย

"เอ่อ... ผมมาหาแม่ค้าพวงมาลัยตัวเล็ก ๆ ที่น้องขายอยู่ตรงนี้น่ะครับตา" ชายหนุ่มเอ่ยตอบพลางมองชายดังกล่าว แกเป็นคนแก่อายุน่าจะมากกว่า 60 ผิวน้ำตาลกร้านแดด ผมเผ้าหวีเรียบร้อย ที่สำคัญคือเสื้อผ้าที่ใส่ถึงจะเก่าแต่ก็ดูสะอาดสะอ้านมาก ขาด้านขวาแกโดนตัดขึ้นเหนือเข่ายืนถือไม้ค้ำยันมองหน้าเขายิ้ม ๆ 

"อ๋อ... เจ้าน้ำหวานน่ะเหรอ วันนี้ไปฟังผลสอบน่ะกลับมาก็น่าจะเที่ยงโน่นแหละ ขอไปกินไอติมที่ตลาดกับเพื่อนเขาด้วย พ่อหนุ่มมีอะไรล่ะจะสั่งพวงมาลัยหรือลูก" ตาน้อยเอ่ยถามพลางมองสำรวจชายหนุ่มยิ้ม ๆ 

"ครับตา วันนี้วันพระผมเลยจะแวะสั่งมาลัยให้น้องไปส่งตอนเย็นน่ะครับ แล้วพอดีกลับบ้านมาเลยเก็บมะม่วงกับมะยงชิดมาฝากน้องด้วยครับ" ว่าพลางหิ้วถุงมะม่วงกับมะยงชิดไปวางที่ข้างกล่อง พร้อมกับขนมเค้กโบราณที่ซื้อมา

"อ่อ... ขอบใจลูก เดี๋ยวบอกเจ้าหวานเค้าให้แล้วให้ไปส่งที่ไหนล่ะ เอากี่พวง" ตาน้อยถามเป็นปกติเพราะถ้าวันพระจะมีคนมาสั่งมาลัยกับหลานสาวอยู่แล้วโดยเฉพาะร้านรวงที่เปิดหากินกันตอนกลางคืนจะสั่งให้ไปส่งช่วงเย็นเพราะจะได้ดอกไม้สดไม่ช้ำ

"อืม...(นิ่งคิดในใจ) เอา 6 พวงครับตา บอกน้องว่าส่งมาร์คร้านสรันบาร์ ตอนเย็นนะครับ" ชายหนุ่มมว่าพลางจะหันกลับไปที่รถของตัวเอง 

"ได้ลูกได้ เอ๊า... นั่นไง วิ่งหน้าตั้งมานั่นไง" ตาน้อยพยักหน้า พร้อมกับทักหลานสาวตัวน้อยที่วิ่งลงสะพานลอยมาพร้อมกับยิ้มร่ามาแต่ไกล 

"ตาจ๋า หวานมาแล้ว" สาวน้อยร้องทักตาเสียงใสพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดหอมแก้มตาน้อยฟอดใหญ่เรียกรอยยิ้มให้คนที่ตั้งใจมาหาและคนที่ติดไฟแดงแถวนั้นได้หลายคน

"ทำไมมาเร็วล่ะ ไหนว่าจะไปกินไอติมที่ตลาดก่อนไงลูก แล้ววิ่งซะหน้าแดงหมดเลย" ตาน้อยว่าขึ้นพลางยกมือขึ้นปัดผมหน้าม้าของหลานสาวที่ชี้ฟูให้เรียบแล้วใช้หลังมือเช็ดเหงื่อที่ไรผมให้เบา ๆ 

"พอดีว่ามันเสร็จเร็วค่ะ วันนี้วันพระเราเลยนัดกันช่วงบ่ายแทน หวานขอมาช่วยตาขายพวงมาลัยก่อน หมดแล้วค่อยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปหาเพื่อนค่ะ" คนตัวเล็กตอบตาเสียงแจ๋ว ๆ ไม่ได้มองชายหนุ่มที่ตอนนี้กลับมานั่งคร่อมรถมอเตอร์ไซค์รอเธอทักอยู่ *จะมองเห็นพี่มั้ยเนี่ย...* ชายหนุ่มคิดในใจยิ้ม ๆ

"แล้วนี่ (ว่าพลางโชว์เกียรติบัตรติดดาวพร้อมกับซองสีขาวอีกซองให้ตาดูอย่างภูมิใจ) แถ่น แท้น... เด็กหญิงพรสิตา ได้รางวัลอีกแล้วคร้าบ...ฮ่า ๆๆ คราวนี้ได้มาตั้งพันนึงเลยนะคะ เย็นนี้เราฉลองหมูกระทะกันนะคะ หวานเลี้ยง" คนตัวเล็กใจป้ำเสนอเลี้ยงตาอย่างน่ารัก

"อยากกินก็บอกเถอะ เอาสิลูกงั้นวันนี้ตาช่วยร้อยมาลัยให้แล้วรีบไปส่งจะได้กลับมากิน เอ้อ... พี่เค้ามาสั่งมาลัยน่ะลูกลืมไปเลย" ตาน้อยคุยกับหลานสาวแล้วอุทานขึ้นอย่างนึกได้

"เอ๋... พี่มาร์คนี่ สวัสดีค่ะ" เด็กน้อยจำลูกค้าทิปหนักได้รีบยกมือไหว้พร้อมกับทักเสียงใสทันที

"หวัดดี พี่มาสั่งมาลัยเราน่ะแล้วเอาขนมกับผลไม้ที่บ้านมาฝากด้วย" ชายหนุ่มว่ายิ้ม ๆ 

"อุ๊ย! มะยงชิด ขอบคุณค่ะพี่มาร์ค" แม่ค้าตัวน้อยอุทานขึ้นอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นผลไม้โปรดของเธอพร้อมทั้งยกมือไหว้ส่งยิ้มให้จนตาหยี ซึ่งมะยงชิดนี้ที่ตลาดมีขายแต่นาน ๆ จะได้ซื้อกินซะทีเพราะมันแพงมากสำหรับเธอ 

"แล้วพี่มาร์คจะเอากี่พวงคะ" ว่าพลางเปิดกระเป๋าหยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมาจดออเดอร์กันลืมสีหน้าจริงจัง

"เอา 6 พวงครับ ส่งที่เดิม ซัก 6 โมงเย็นละกัน" คนตัวโตบอกสถานที่เวลาเสร็จสรรพเพราะเขาคิดว่าถ้าไปเวลานั้นวันนี้เขาไม่ได้ไปไหนเขาจะเข้าร้านเร็วแล้วเจ้าแม่ค้าน้อยนี่จะได้กลับมากินหมูกระทะกับตาเร็วขึ้น

"อะเคร... รับออเดอร์ค่ะ" คนตัวเล็กว่าเสียงใสแล้วหันมายิ้มน่ารักโชว์แก้มแดงแดดให้คนตัวโตจนตาหยี

"งั้นพี่ไปล่ะ เย็นเจอกัน ไปนะครับตา" มาร์คเอ่ยกับเด็กน้อยแล้วหันไปยกมือไหว้ลาตาของเธอพร้อมกับใส่หมวกกันน็อกสตาร์ทเครื่องขับออกไป...

..........//..........

คอนโดมาร์ค

"ยังไงครับคุณมาร์คหอบหิ้วขนมผลไม้ข้ามจังหวัด ไปยืนยิ้มกลางสี่แยกคิดจะจีบเด็กประถมหรือครับ เด็กไปนะกูว่า" เทนกับโรมที่มาถึงก่อนเอ่ยแซวทันทีที่เพื่อนรักเปิดประตูห้องเข้ามา พวกเขาเห็นโดยบังเอิญตอนที่ติดไฟแดงว่ามาร์คเอาขนมกับผลไม้ไปวางข้างกล่องโฟมแล้วก่อนที่จะไฟเขียวก็เห็นเด็กประถมวิ่งลงมาจากสะพานลอยมากอดตาขาพิการ ซึ่งมาร์คก็นั่งมองยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่บนรถ

"ไอ้บ้า มึงก็อกุศลไปไอ้เทน มึงไม่เห็นเหรอตาเขาพิการ แล้วน้องเขาก็เป็นเด็กดีช่วยตาทำมาหากินกูเลยเอ็นดูแค่นั้น" มาร์คว่าเสียงทุ้ม เขารู้สึกถูกชะตาเด็กน้อยจริง ๆ จนคิดว่าอยากจะมีน้องสาวซักคน ได้ยินเสียงแจ๋ว ๆ ข้างหูก็คงจะน่ารำคาญดี ดีกว่านั่งเงียบ ๆ อยู่คนเดียว ชีวิตเขาโดนย่ากีดกันมาตลอด จะคุยจะเล่นกับน้องคนเล็กได้ก็ตอนที่ย่าไม่อยู่เท่านั้นยิ่งเนสยิ่งแล้วใหญ่เพราะไม่เคยพูดกันดี ๆ เลยตั้งแต่เด็ก เมื่ออยู่บ้านเขาเลยกลายเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดแล้วเมื่อเงียบบรรดาคนงานในสวนพ่อก็ไม่มีใครกล้าพูดจาเล่นหัวด้วยเหมือนนิค น้องชายคนเล็ก 

"อย่าบอกนะว่าแม่ค้ามาลัยที่มึงซื้อครั้งก่อนน่ะ นี่ตามไปถึงที่เลยหรือวะ" โรมว่าอย่านึกได้

"เออ...น้องนี่แหละ ค่ำ ๆ มืด ๆ ก็ยังขาย ตัวเล็ก ๆ มาขายคนเดียวกูสงสาร อะไรช่วยกันได้ก็ช่วยไปว้า... เงินร้อย 2 ร้อยเรา ซื้อเหล้าได้แค่แก้วแต่มึงรู้มั้ย ทิป 80 บาทน้องมันดีใจจนน้ำตาไหลเลยนะ" มาร์คว่าพลางเดินเข้าห้องถอดเสื้อแขนยาวที่ใส่มาโยนใส่ตะกร้าผ้าเตรียมซัก

"แหม...น่าสงสารมากนะชีวิตไอ้มาร์คเนี่ย ขับมอเตอร์ไซค์เก่า ๆ คอนโดเล็ก ๆ เตียง 3 ฟุตครึ่ง ตีนกวาด ๆ แล้วนอน จะผ่อนบ้านกับไอ้ศิลาเดือนละ 2 หมื่น ปีนี้กูจะส่งชื่อมึงไปชิงสุวรรณหงส์" โรมพูดขึ้นอย่างหมั่นไส้เมื่อนึกถึงคำพูดเพื่อนที่งานศพพ่อเขา ซึ่งจริง ๆ มาร์คไม่ได้ขัดสนมากมายขนาดนั้น เขาทำงานส่งอาหารและร้องเพลงที่ร้านของพี่ชายโรมมาตั้งแต่ปี 1 คอนโดกลางเมืองที่เขาอยู่นี่พ่อเขาซื้อให้โดยบอกว่าเป็นเงินประกันของแม่ตั้งแต่เข้ามหาลัยใหม่ ๆ ราคาเกือบ 30 ล้าน ซึ่งแพงกว่าบ้านที่ซื้อไว้อีกหลัง เพื่อให้น้องชายเขาไปอยู่ซะอีกแต่เขาขอร้องว่าอย่าบอกใครว่าเขาอยู่ที่นี่เพราะไม่อยากให้ย่าและเนสเข้ามาวุ่นวายในชีวิต และมาร์คยังมีรถเก๋งซีรี่ 3 ที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของเขาเองอีกคันจอดอยู่ใต้คอนโดแต่ไม่เคยขับไปที่บ้าน มีไว้ขับไปแค่ที่ร้านและออกต่างจังหวัดท่องเที่ยวกับแก๊งเพื่อนหรือทำกิจกรรมนอกมหาลัยบ้างเท่านั้น 

"มึงก็เห็นว่าย่าผกาเป็นไง ถ้ารู้ว่ากูอยู่นี่คงมาวุ่นวายไม่เลิก ให้รู้แบบนั้นแหละแกจะได้ไม่มาวุ่นวายกับกู" มาร์คว่าขึ้นขำๆ "แล้วจริง ๆ สคริปต์นี้ไม่ใช่กูคิดหรอก น้านารถทั้งนั้นแหละ แกอยากให้ไอ้เนสมันออกมาจากย่า" มาร์คบอกความจริงกับเพื่อนพร้อมกับเดินเข้าไปในครัวเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์ออกมา 3 กระป๋องแล้วเดินมาวางที่โต๊ะกลางหน้าเพื่อน

"แล้วมึงจะไปอยู่กับมัน" โรมเลิกคิ้วถามขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบเบียร์มาเปิด

"คงระยะแรกแหละ ดูมันก่อน ไอ้เนสมันไม่เคยทำอะไรเองเลยคงต้องค่อย ๆ สอนมันอีกหลายอย่าง กูว่าจะหามอเตอร์ไซค์ให้มันซักคันให้มันส่งอาหาร" มาร์คบอกเพื่อนเสียงทุ้มพร้อมกับยกเบียร์ขึ้นกระดก

"แล้วมึงไม่ให้มันมาทำงานกับพี่รันล่ะ" โรมเลิกคิ้วถาม

"ยังว่ะ ถ้ามาแล้วรู้ว่ากูทำอะไร มันก็นอนแบมืออย่างเดียวน่ะสิ เอาไว้เราไปฝึกงานกันก่อนแล้วค่อยจะฝากพี่รันดูแลมันอีกที มันไม่เคยทำงานแรก ๆ กูจะให้มันซ้อนท้ายไปส่งอาหารกับกูก่อน แล้วค่อยพามันไปซื้อมอเตอร์ไซค์" มาร์คว่าสิ่งที่ตัวคิดให้เพื่อนรู้ เขาพยามยามจะให้น้องชายต่างแม่คนนี้ดำรงค์ชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเองให้ได้

"อือ...ก็ดี แล้วนี่มึงจะออกไปร้านตอนไหน" โรมเปลี่ยนเรื่อง

"กูนอนซักพักก็ว่าจะออกไปเลย วันนี้จะเอารถใหญ่ออก ขับมอไซค์ไกล ๆ เมื่อยฉิบหายแล้วนัดให้เจ้าตัวเล็กเอามาลัยมาส่งด้วย" มาร์คบอกกับเพื่อนแล้วเผลอยิ้ม เมื่อนึกถึงแม่ค้าตัวน้อยที่วิ่งตากแดดจนแก้มแดงมาหาตาเมื่อเช้า

"แหม พูดถึงนี่ยิ้มเลยนะครับนะ....

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   ตอนพิเศษ *ท่านประธานว่าที่คุณพ่อ...

    3 ปีต่อมามหาบัณฑิตสาวสวยเดินหอบดอกไม้ช่อโตยิ้มร่าเข้ามาหาชายสูงวัยวันนี้ลุงปกรณ์มาตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับหญิงสาวเมื่อ 3 ปีก่อนเพื่อแสดงความยินดีกับมหาบัณฑิตคนใหม่และเพื่อนรักอย่างของขวัญ ซึ่งการมาของลุงกรณ์ในครั้งนี้ไม่ได้มาคนเดียว แต่เป็นการมาครอบครัวใหญ่ประกอบไปด้วยครอบครัวของมาร์คที่มากันครบและพาคุณย่าวัย80 กว่ามาด้วยและที่เซอร์ไพรส์คืออามนตรีที่บินตรงจากอเมริกาเช่นกัน และยังมีครอบครัวของศิลาและของขวัญที่มีประมุขของบ้านมาแสดงความยินดีกับหลานสาวทั้ง 2 และที่ขาดไม่ได้คือพี่ชายทั้ง 2 ของ 2 สาวและครอบครัว และเพื่อนรักไข่มุกที่มาพร้อมสามีและลูกสาวตัวน้อยวัยกำลังพูดคุยที่มาร์คค่อนข้างจะหลงมากตั้งแต่แรกเห็น ทั้งขออุ้มขอหอมดูหวงและโอ๋สุดพลังจนพ่อเด็กกลัวว่าจะไม่ได้ลูกคืนโดยการมาครั้งนี้เป็นการจัดการ2 สามีของ 2 สาวที่เช่าเครื่องบินเหมาลำทั้งมาและกลับไทยเพื่อไปฉลองปริญญาที่บ้านเกิดอีกรอบ"ที่รัก เป็นอะไรครับทำไมหน้าซีด ๆ หนูนอนไม่พอรึป่าว" มาร์คเอ่ยข้างหูภรรยาคนสวยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ขณะที่เครื่องบินกำลังเหินฟ้ามุ่งสู่ประเทศบ้านเกิด"หวานเวียนหัว

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   ตอนพิเศษ * พี่จ่ายเงินสดครับ

    "ตายแล้ว นี่อะไรกันเนี่ย" น้ำหวานอุทานตาโตเมื่อเดินเข้ามาในห้องพักของตัวเองแล้วเห็นถุงสินค้าแบรนด์ดังเกือบ 20 ถุงวางอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่น หญิงสาวรีบวางกระเป๋าแล้วเดินไปหยิบถุงที่เล็กที่สุดมาเปิดแล้วต้องขมวดคิ้วเมื่อตรวจแล้วสินค้าทุกถุงถูกตัดป้ายราคาออกทั้งหมด ทำให้หญิงสาวต้องหอบของทุกถุงลงวางกับพื้นแล้วเปิดทีละถุงออกมากดดูราคาสินค้าทางช็อป"แปดแสน!" หญิงสาวอุทานตาโตกับราคากระเป๋าสะพายหนังอะไรซักอย่างสีดำใบกระทัดรัดที่เพียงพอแค่ใส่กระเป๋าสตางค์ใบสั้นของเธอกับมือถือหน้าจอ 6.7 นิ้ว ได้เท่านั้น"ตาย...ทำไมมันแพงขนาดนี้เนี่ย" หญิงสาวบ่นพึมพำแล้วเปิดกล่องรองเท้าผ้าใบที่คล้ายกันอยู่ 2 คู่เป็นของผู้ชายและของผู้หญิงแล้วเมื่อเช็คราคาและคำนวณเป็นเงินบาทไทยอย่างรวดเร็วก็ถึงกับหน้ามืด "คู่ละ 6 หมื่น! พี่มาร์คเป็นบ้าอะไรทำไมใช้เงินฟุ่มเฟือยขนาดนี้เนี่ย" แล้วหยิบกล่องที่บรรจุสูทตัวแพงที่มีรุ่นติดอยู่ที่ฝากล่องออกมาเสิร์ชหาราคาพร้อมกับคำนวณเป็นเงินไทยแล้วกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะค่อย ๆ ปิดกล่องอย่างเบามือ"ตัวละ สะ สะ สี่แสนเลยเหรอ แล้ว ๆ ๆ มี 3 กล่อง คุณพระ! อิหวานจะเป็นลม ใส่แล้วมั

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   ตอนพิเศษ * 2 นาทีไม่มีจริง

    เคเอส กรุ๊ป สาขาอังกฤษร่างบางเดินหน้างอเข้ามากระแทกก้นสวยลงที่เก้าอี้ด้านหลังของโต๊ะทำงานในห้องผู้ช่วยท่านประธานสาขา แล้วชำเลืองมองคนที่กำลังทำท่าอ่านเอกสารอย่างขมักขเม้นเหมือนไม่ได้รู้สึกว่าเธอเดินเข้ามาในห้อง"โปรเฟสเซอร์คะ หวานขอลางานครึ่งวันค่ะ" เสียงหวานว่าขึ้นอย่างแง่งอน"ไม่อนุญาตครับ วันนี้คุณน้ำหวานยังไม่ช่วยผมทำงานซักบรรทัดเลยนะครับ" เจ้าของห้องว่าขึ้นนิ่ง ๆ"งั้นเอางานมาค่ะหวานจะทำ ไม่ใช่ให้มานั่งเป็นตุ๊กตาเสียกบาลอยู่แบบนี้""จะทำตอนนี้เลยหรือครับ" ชายหนุ่มหันมามองหน้าสายตากรุ้มกริ่ม แล้วจ้องหน้าอกคู่สวยที่ดันเชิ้ตผ้าลื่นสีหวานอย่างเปิดเผย"หันไปเดี๋ยวนี้โปรเฟสเซอร์ ตามข้อตกลงของเราคือหวานจะลงไปอยู่กับพวกพี่ข้างล่างได้วันที่โปรเฟสเซอร์มีสอนนะคะ" คนสวยออกคำสั่งแล้วพูดถึงข้อตกลงร่วมกันหน้าบึ้ง ๆ"แต่ตามข้อตกลงของเรา คุณผู้ช่วยจะต้องขึ้นมาถ้าผมอยู่ที่ห้องนี่ครับ" ชายหนุ่มหันมาพูดยิ้ม ๆ แล้ววางปากกาในมือก่อนจะหันเก้าอี้ทั้งตัวมามองหน้าหญิงสาว"พี่มาร์ค... หวานอยากฝึกการตลาดน่ะ นะ...นะ นะ..." คนตัวเล็กลุกขึ้

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 87 รักที่ไม่มีคำว่ารัก

    "เอ่อ...อาตรีมาอยู่ที่นี่นานแล้วหรือคะ พี่มีนาไปตามหาที่บ้านแม่นารถหลายรอบเลยค่ะ ไปตามที่ร้านพี่โรมถามหนูตั้งหลายรอบ" หญิงสาวเอ่ยถามในขณะที่แม่บ้านตักข้าวใส่จานให้และเธอก็เผลอยกมือไหว้อย่างไทยจนแม่บ้านแอบยิ้มกับความน่ารักแรกเห็น"ก็มาตั้งแต่มาร์คให้มานั่นแหละ อามาอยู่ที่นี่ได้ 3 ปีกว่าแล้วล่ะ" อามนตรีตอบหญิงสาวยิ้ม ๆ"พี่มาร์คให้มา?" หญิงสาวทวนคำพลางมองหน้ามาร์คอึ้ง ๆ"เผอิญว่าไร่องุ่นของพ่อเพื่อนพี่ที่นี่ อยากแบ่งขายพี่เลยซื้อให้อาตรีดูแลต่อ" ชายหนุ่มตอบยิ้ม ๆ พลางตักอาหารวางใส่จานให้หญิงสาว"ซื้อไร่องุ่นที่นี่หรือคะ""ใช่ลูก มาร์คสร้างชีวิตใหม่ให้อาได้หลุดพ้นจากครอบครัวนั้น ตอนนี้อามีความสุขมากจนไม่อยากกลับไทยเลยล่ะ" อามนตรีตอบยิ้ม ๆ "แล้วพี่มีนอาเดือนล่ะคะ" "ก็ช่างเขาสิลูก 2 แม่ลูกนั่นไม่ได้เกี่ยวกับอาหรอก ลูกของอาจริง ๆ เป็นผู้ชายชื่อต้นกับตามเขาเสียตอนอนุบาลทั้งคู่ ส่วนมีนาเป็นลูกที่ติดท้องมาของเดือนแรม อามันก็แค่เด็กในไร่การศึกษาสูงที่สุดในตอนนั้นที่เจ้าของไร่บังคับให้แต่งงานกับลูกสาวเพื่อรักษาหน้าตาของตัวเองแล้วสวมหัวโขนให้อาทำงานเป็นลูกเขยทั้ง ๆ ที่จริง ๆ อามันก็แค่ลูกจ้างนั่

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 86 พี่จะอยู่ยังไงถ้าไม่มีหนู

    ช่วงบ่ายเกิดความโกลาหลกันขึ้น เพราะ 2 หลานสาวของคุณหญิงหายออกไปจากออฟฟิศ โดยไม่ได้ออกไปทานข้าวพร้อมกับคุณหญิง มาร์คไล่ดูกล้งวงจรปิดที่ออฟฟิศและของอพาร์ตเมนต์อย่างละเอียดเพื่อดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าช่วงที่ตนไม่อยู่แล้วสั่งให้เลขาเพื่อนเช็คทะเบียนรถแท็กซี่ที่ 2 สาวขึ้นไปอย่างร้อนรน ช่วงบ่ายหลังจากที่รู้ว่าคนทั้ง 2 เดินทางไปที่ไหน ศิลาได้เรียกพนักงานที่อยู่ไหนเหตุการณ์ที่เป็นสาเหตุให้ของขวัญตัดสินใจกลับบ้านขึ้นมาพบทุกคน ชายหนุ่มสั่งให้เอ็ดเวิร์ดจองตั๋วเครื่องบินไปอเมริกาไฟล์ตที่ด่วนที่สุด เพราะคนทั้งคู่ไม่ได้นำเอาสิ่งของอะไรติดตัวไปนอกจากกระเป๋าสตางค์และเอกสารการเดินทางทั้งมือถือยังถูกทิ้งไว้ที่โซฟาในห้องของน้ำหวานอย่างไม่ใยดี..........//..........เช้าตรู่ของประเทศสหรัฐอเมริการถลีมูซีนสนามบินวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้านสีขาวหลังเล็กน่ารักที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ไม่มากนัก2 คนก้าวลงจากรถแล้วเดินอาด ๆ เข้าบ้านอย่างคุ้นเคยเสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินตรงมาที่ครัวทำให้น้ำหวานเงยหน้าขึ้นมองหน้าแม่เพื่อนอย่างสงสัย"ใครมาแต่เช้าค่ะมี้"

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 85 คุณพี่จนมุม

    Mark talkเมื่อคืนผมได้คุยกับผู้ร่วมทุนคนใหม่ของโครงการที่ฝรั่งเศสครับ ท่านบอกว่าผู้หญิงเขาไม่ได้ต้องการความรับผิดชอบ เขาต้องการความรัก อันนี้มันเป็นสิ่งเกินคาดหมายของผมมากจริง ๆ เพราะที่ผ่านมาผมจะคิดว่าการรับผิดชอบเป็นอะไรที่ทุกคนต้องการเสมอ ตอนที่ผมอยู่เมืองไทยการที่เราจะมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนหนึ่ง สำหรับผมคือการยื่นเงินเป็นตัวเลขให้แล้วจบกันตรงนั้นผมคิดว่าเป็นแค่การซื้อขายหรือความรับผิดชอบในทางธุรกิจที่จะไม่ผูกมัดหรือผูกพันอะไรกัน แต่เมื่อผมมีอะไรกับน้องในคืนนั้น ผมพยายามจะขอรับผิดชอบโดยอ้างสิ่งที่เกิดขึ้นแบบไม่ยื่นจำนวนเงินหรือสิ่งที่เป็นตัวเลขให้ แต่ผมกลับนึกคำพูดหรือความหมายพวกนั้นไม่ออก จนได้มาคุยกับผู้ร่วมทุนท่านนี้ ท่านเหมือนเป็นผู้เขี่ยผงเล็ก ๆ ออกจากตาของผมทำให้เข้าใจว่าสิ่งที่ผมจะยื่นให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่เราอยากจะมีเขาอยู่ตลอดชีวิต มันไม่ใช่ความรับผิดชอบ แต่ สิ่งที่ผมควรยื่นให้เธอคือ ความรักแล้วท่านก็ใจดีมากครับที่ยอมให้เครื่องบินส่วนตัวมาส่งพวกผมเมื่อคืน ตลอดทางผมนึกหาคำพูดต่าง ๆ หาเหตุผลประกอบว่าทำไมน้องถึงไม่อยากให้ผมกล่าวถึงเรื่องนี้ จนผมได้คุยกับไอ้เทน ม

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 33 เตรียมทุกอย่างให้น้อง

    บ้านมาร์คที่ต่างจังหวัดรถสปอร์ตคันหรูวิ่งเข้ามาจอดหน้าร้านกาแฟเปิดใหม่ของคุณนงนารถ หนุ่มหล่อผิวขาวใส สวมแว่นตากันแดดครอบเกือบครึ่งหน้า เปิดประตูลงมาจากฝั่งคนขับ รอยยิ้มละมุนบนใบหน้าเรียกสายตาพนักงานและลูกค้าในร้านให้มองตามอย่างเคลิบเคลิ้มในขณะที่ชายหนุ่มเดินยิ้มเข้ามาในร้าน"พี่มาร

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 23 ฝากฝัง

    หลังจากที่มาร์คอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบว่าน้ำหวานจัดเตรียมที่นอนให้ข้างตาน้อยที่ห้องโถงเรียบร้อยแล้ว คนตัวเล็กหอบผ้าห่มกับหมอนใบใหญ่แบบที่เธอหนุนเดินออกมาจากห้องแล้วหัวเราะคิกคักกับลุคกางเกงแพรขาลอยกับเสื้อยืดขยี้ใบตัวใหญ่ของเธอ"ฮ่า ๆๆ มองข้างล่างเหมือนคุณตา

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 12 ไม่ขอตามาเลี้ยงเองเลยล่ะ

    "มึงมีน้องสาวเหรอ?" ศิลาถามขึ้นนิ่ง ๆ"ไม่มี แค่เด็กขายพวงมาลัย กูเห็นน้องมันขายหน้าแดงหน้าดำกูเลยอุดหนุนไอ้พวกนี้ก็แซวแรงไป" มาร์คตอบเพื่อนรักตัดรำคาญ พร้อมทั้งนึกถึงหน้าใส ๆ แก้มแดง ๆ เมื่อเช้า ที่เขาพานั่งหน้ารถไปส่งที่บ้านแล้วพากลับไปส่งที่โรงเรียน เจ้าตัวไหว้สวยทั้งไปทั้งกลับ ถ้าตอนเย

  • My honey น้องพี่ ที่รัก   บทที่ 11 วันเปิดเทอม

    เปิดเทอมวันแรกที่แสนจะวุ่นวายของภาคเรียนที่ 2 ของโรงเรียนขยายโอกาสไม่ไกลจากมหาลัยวิทยาลัยชื่อดังเท่าไหร่นัก เด็กหญิงพรสิตาวิ่งกระหืดกระหอบแก้มแดงเข้าโรงเรียนจนผมหน้าม้าฟูฟ่องเปิดหน้าผากมันแผล็บมาแต่ไกล แล้วไปหยุดก้มจับเข่าหอบแฮ่ก ๆ อยู่หน้าห้องเรียนที่เพื่อนกำลังช่วยกันจัดโต๊ะเรียนให้เข้าที่ สภาพ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status