Masuk“ขอโทษค่ะ แต่ฉันแต่งงานกับคุณไม่ได้จริง ๆ”
ของขวัญยังคงเลือกปฏิเสธอย่างจริงจัง แม้ตอนนี้จะรู้แล้วว่าเขาเป็นใครก็ตาม แต่เพราะว่ารู้นี่แหละ ถึงได้รู้สึกว่าเธอไม่ควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนอย่างเขา
“เพราะอะไร” พิธานถามเสียงนิ่ง
“เพราะว่าฉันไม่ได้รักคุณ”
“ไม่ต้องห่วง ผมก็ยังไม่ได้รักคุณเหมือนกัน”
“แล้วคุณอยากจะแต่งงานกับฉันทำไมคะ”
อย่าพูดว่ารักแรกพบนะ เธอไม่เชื่อ
ของขวัญถามเขาด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ เธอไม่ใช่คนสวยไม่ได้ร่ำรวยมีฐานะ แม้จะนามสกุลเจริญทรัพย์ แต่ก็อย่างที่เห็น ถูกตัดหางปล่อยวัดแล้ว
“คุณย่าผมชอบคุณ”
“แค่นี้?”
“ผมคิดว่าเราน่าจะเข้ากันได้ดี”
เข้ากันได้ดีอะไรล่ะ
“คุณคะ เหตุผลเท่านี้ ไม่ได้ทำให้คนสองคนแต่งงานกันได้นะ ยังมีปัจจัยอีกหลายอย่างเลย”
“ผมไม่สน ถ้าผมพูดว่าจะแต่งยังไงผมก็จะแต่ง”
“เอ๊ะ ทำไมคุณเอาแต่ใจอย่างนี้ล่ะ”
“แล้วแต่งงานกับผมมันไม่ดีตรงไหน ทำไมคุณถึงได้ตั้งแง่จะปฏิเสธท่าเดียว”
“เพราะฉันไม่มั่นใจว่าจะใช้ชีวิตอยู่กับคุณได้” คนอันตรายแบบนี้
“คุณยังไม่ได้ลองเลย”
แล้วเธอต้องลองอะไร ใบหน้าหวานเห่อร้อน แค่ความต่างของฐานะก็รู้แล้วว่าเข้ากันไม่ได้ ที่สำคัญคนปกติที่ไหนจะยอมแต่งงานกับคนแปลกหน้า
“ของขวัญ”
“ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ”
“หรือต้องให้ผมเล่นสกปรก” เสียงของท่านประธานหนุ่มยังคงราบเรียบ แต่คำพูดที่ราบเรียบนี้ทำให้ของขวัญรู้สึกขนลุกซู่
เขาเป็นผู้ชายที่น่ากลัว มีอำนาจล้นฟ้าจะทำอะไรก็ได้ ได้ยินข่าวลือว่าจัดการหรือทำให้บริษัทมากมายล้มละลายมานักต่อนักแล้ว
คนแบบนี้ เธอไม่ควรจะยุ่งด้วย
ในหัวยืนกรานแบบนั้น
“คุณอย่าบังคับฉันเลยนะคะ คุณทั้งหล่อทั้งรวยหาผู้หญิงที่ดีกว่าฉันได้ง่ายจะตายไป”
“แล้วคุณหาผู้ชายที่ดีกว่าผมได้ง่ายหรือไง”
“...”
“ผมไม่ได้ต้องการคนอื่น ผมต้องการคุณ”
คำพูดตรง ๆ ของพิธานทำให้ของขวัญทำอะไรไม่ถูก เราพึ่งเจอกันแค่สองครั้ง ครั้งแรกเขาจูบเธอ ครั้งนี้เขาบอกว่าต้องการเธอ อยากแต่งงานกับเธอ ไม่ตลกด้วยนะ นี่ไม่ใช่เรื่องจะเอามาพูดเล่นเลย
เป็นวิธีเล่นสนุกของคนรวยหรือไง
“คุณพิธาน”
“คุณไม่มีใครแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ฉัน...”
“แต่งงานกับผม แล้วผมจะเป็นครอบครัวให้คุณเอง”
ครอบครัว คำนี้คำเดียวถึงกับทำให้ของขวัญตัวชา เธอต้องการมาโดยตลอด ถ้าผู้ชายตรงหน้าไม่ได้หล่อยิ่งกว่าดารา หรือรวยล้นฟ้าขนาดนี้ ก็คงจะหวั่นไหวบ้าง
แต่ว่า
คนที่เพียบพร้อมอย่างเขาจะอยากแต่งงานกับเธอไปทำไมและจะมีแค่เธอได้ไหม ของขวัญไม่อยากจะเป็นเมียน้อยหรือเมียหลวง ไม่อยากต้องแย่งชิงทรัพย์สมบัติอะไรทำนองนั้น
เธออยากมีชีวิตธรรมดา
มีสามีธรรมดา
ห้างสรรพสินค้าชั้นนำย่านเอ็มทาวน์“คุณมาช้ามาก” หนูเล็กยกมือขึ้นกอดอก มองผู้ชายตัวสูงที่กำลังเดินตรงมาหาเธอด้วยท่าทางหนักใจ“คุณหนูเล็กไม่ควรจะโทรตามผมมาด้วยเรื่องส่วนตัวแบบนี้นะครับ” เอกศิษฎิ์มองเพื่อนสนิทของภรรยาเจ้านายอย่างจริงจัง“ก็ฉันเบื่อ”“คุณหนูเล็กครับ”“ไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมคะ”ร่างสูงเงียบงัน แต่ไม่ปฏิเสธทันที“ฉันมีเพื่อนสนิทแค่คนเดียว แล้วตอนนี้ของขวัญก็ไปฮันนีมูนด้วย แล้วอย่างนี้จะให้ฉันทำยังไง” คุณเอกได้รับอนุญาตให้พักร้อนในช่วงนี้เขาเลยว่าง หนูเล็กกะพริบตาลงอย่างน่าสงสาร เธอเป็นคนที่มีแววตาดูเศร้าอยู่แล้ว พอบีบน้ำตานิดหน่อยก็ไม่มีใครทนได้โดยเฉพาะกับผู้ชายตรงหน้า“ผมไปเป็นเพื่อนก็ได้ครับ” ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างจนใจ“ดีค่ะ ไปกันเถอะ” พอเขาตกลง หญิงสาวก็ยิ้มร่าเริงแล้วเดินไปเกาะแขนของอีกฝ่าย“เอ่อ เดินเฉย ๆ ได้ไหมครับ”“เดี๋ยวล้มไง”“ผมไม่ล้มหรอกครับ”“ไม่ค่ะ เดี๋ยวฉันล้ม วันนี้ใส่รองเท้าส้นสูงมา” เธอพูดพลางยิ้ม “สูงมากเลยเห็นไหม”คุณเอกไม่รู้จะพูดอะไรที่ทำ
บ้านสวัสดิ์เทวา“-_-”“เป็นอะไร” สามภพเงยหน้ามองน้องชายคนเล็ก ที่เดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าบึ้งตึง“มีผู้หญิงบอกว่าไม่ชอบผม”“ได้บอกเธอหรือเปล่าว่านามสกุลอะไร”“เธอรู้อยู่แล้ว”“งั้นก็คงไม่ชอบจริง ๆ”“ทำยังไงดีเฮีย” เทพทัศมองหน้าพี่ชายคนโตอย่างหงุดหงิด เขาไม่เคยชอบใครแล้วอีกฝ่ายจะไม่ชอบกลับ เกิดมาเกือบสิบแปดปีชายหนุ่มไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน นี่เป็นครั้งแรก เพราะแบบนี้เลยยอมรับไม่ได้“ให้ทำยังไงล่ะ ก็ผู้หญิงเค้าไม่ชอบนี่”“เฮียไม่มีวิธีเลยเหรอ”“ถ้าเค้าไม่ชอบก็ทำให้เค้าชอบสิ” ผู้เป็นพี่ชายครุ่นคิด“ทำยังไง”“คิดเอง”“ถ้าผมคิดออกจะมาถามเฮียทำไม”“งั้นก็จีบ” ชอบก็จีบ เคยได้ยินมาแบบนั้น“ผมเคยจีบใครที่ไหน ปกติแค่มองหน้าก็ได้แล้ว” เทพทัศพูดความจริง เขาไม่เคยจีบใครจริง ๆ“ไม่เคยจีบใครเหมือนกันว่ะ”“โห่ เฮีย” พึ่งพาไม่ได้เลย หรือต้องไปถามเฮียธาน“คุยอะไรกันอยู่” ระหว่างที่เทพทัศกับสามภพนั่งคุยกัน รวี ลูกชายคนกลางบ้านสวัสดิ์เทวาก็กลับมาพอดี“วันนี้ไม่นอนที่คอนโด
คำทำนายเป็นจริงท้องหรือไม่ท้องหลังกลับมาจากฮันนีมูนที่สุดแสนจะหวานฉ่ำและวาบหวามได้ไม่นาน ของขวัญก็แอบซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจโดยที่ยังไม่ได้บอกใครร่างบางนั่งรออยู่เพียงลำพังด้วยสีหน้าสงบ แต่ในใจกำลังเต้นระทึกราวกับอยู่บนเครื่องเล่นที่หวาดเสียวในสวนสนุก หญิงสาวหลับตานับถอยหลังอย่างเชื่องช้า จนกระทั่ง...ถึงเวลาที่เฝ้ารอเธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาแล้วมองไปยังอุปกรณ์ทดสอบการตั้งครรภ์ทั้งสามที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า ก่อนจะพบว่าทุกอันขึ้นสองขีดทั้งหมดของขวัญตัวแข็งทื่อ นี่เธอ...ท้องแล้ว“ขวัญทำอะไรอยู่ ไปกินข้าวกันเถอะ”“ค่ะ คุณลงไปก่อนเลย” มือเล็กรวบที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันมาเก็บไว้ในกระเป๋า ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วลงมาที่ห้องอาหาร“มีอะไรหรือเปล่าครับ” พอเห็นหน้าภรรยา พิธานก็รับรู้ได้ถึงความไม่ปกติ คนตัวเล็กโกหกไม่เก่งไม่ว่าอะไรก็แสดงออกผ่านสีหน้าทั้งหมด“ไม่มีอะไรค่ะ แค่ปวดท้องนิดหน่อย” เธอส่ายหน้า“ปวดท้อง?”“อื้อ”“ปวดท้อง แต่มีความสุขขนาดนี้เลยเหรอ”บอกว่าปวดท้องแต่ยิ้มกว้าง
(เรื่องราวของบ้านเจริญทรัพย์)ข้อความจากท่านชวันถึงของขวัญในวันแต่งงาน‘นี่พ่อเอง พ่อขอโทษสำหรับทุกอย่าง แล้วก็ขอบคุณที่ขวัญขอให้คุณพิธานวางมือจากบริษัทเจริญทรัพย์ สุดท้ายนี้พ่อก็ขอให้ลูกมีความสุขกับชีวิตแต่งงาน หากเมื่อไรที่ของขวัญให้อภัยพ่อได้ เราสองคนมากินข้าวด้วยกันตามประสาพ่อลูกสักครั้งนะ...แล้วพ่อจะรอ’ครอบครัวเจริญทรัพย์ตอนนี้ไม่ได้อยู่กันด้วยความรักและมีความสุขเหมือนที่เคยเป็น ท่านชวันเย็นชากับคุณหยาดผู้เป็นภรรยาถึงขั้นแยกห้องนอน คุณหยาดเสียใจมาก ที่ไม่เป็นที่รักของสามีแล้ว เธอเลยหันไปดื่มเหล้าและติดมันอย่างหนักประวีร์ผู้ที่ไม่ได้รับรู้อะไรเลยว่าตัวเองไม่ใช่สายเลือดที่แท้จริงของตระกูลเจริญทรัพย์ ใช้ชีวิตอย่างเสเพลจนติดเชื้อ HIV จากภรรยาของเพื่อนสนิทลูกปัดย้ายไปเรียนต่อที่อังกฤษแต่ก็เรียนไม่จบ ก่อนจะย้ายตามผู้ชายไปอยู่ที่ชิคาโก ซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อค้ายาและยังซาดิสม์อีกด้วยที่คาดหวังว่าจะเจอผู้ชายที่ดีกว่าพิธานและอัทกรสุดท้ายก็ต้องผิดหวัง เพราะผู้ชายคนนั้นนอกจากจะชั่วช้ายังมีภรรยาหัวรุนแรง
ผ่านงานแต่งงานมาได้หนึ่งวันก่อนที่คู่บ่าวสาวป้ายแดงจะเดินทางไปฮันนีมูนที่เกาะส่วนตัวของนิราม ของขวัญถือโอกาสพาพิธานมาเจอกับคุณแม่ที่วัด ปกติหญิงสาวจะมาที่นี่ทุกวันครบรอบหรือมาทุกครั้งที่รู้สึกไม่ดี ต้องการให้ใครสักคนปลอบโยน นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่เธอมาหาคุณแม่ด้วยรอยยิ้มสว่างไสวเปี่ยมสุข และที่ข้างกายก็ไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนเช่นเคย มีสามีติดตามมาด้วย“แม่คะนี่สามีของหนูเอง ชื่อพิธาน” เสียงเล็กเอ่ยบอกแผ่วเบา น้ำตารื้นขึ้นอย่างห้ามไม่ได้“สวัสดีครับ ผมพิธาน” ชายหนุ่มแนะนำตัวเองอย่างสุภาพ มองรูปภาพของแม่ยายบนเจดีย์ รู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมือนภรรยาของเขามากจริง ๆ ตอนที่ท่านมีชีวิตคงจะอ่อนโยนและจิตใจดี“เขาดีกับหนูมาก คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูแล้วนะคะ”“ต่อไปนี้ผมจะรักและดูแลของขวัญเองครับ คุณแม่ไม่ต้องห่วง” พิธานพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น พร้อมทั้งกุมมือเล็กของภรรยา“หลับให้สบายนะคะ หนูรักแม่” สุดท้ายน้ำตาที่คลออยู่ก็ไหลริน ของขวัญร้องไห้ออกมาแต่ตอนนี้เธอมีคนคอยปลอบแล้ว “ไม่ร้องไห้สิ”“ขวัญไม่ได้ร้องไห้เพราะเศร้า แต่ขวัญร้องไห้เพราะมีความส
ในที่สุดชายหนุ่มก็ทนไม่ไหว เขาดึงเอาความเป็นชายออกมาจากปากเล็กอย่างรวดเร็วจนน้ำลายเธอเยิ้มตาม ไม่รอช้าแขนแกร่งอุ้มร่างบางให้ยืนขึ้นดันหลังเธอจนติดกำแพง แล้วจับขาเล็กยกพร้อมแยกกว้าง ก่อนจะสอดใส่แก่นกายเข้าไปในร่องรักที่เปียกฉ่ำสวบ!“อ๊าง”“ขอโทษ ผมทนไม่ไหวแล้ว” เขาพึมพำและจูบปากเล็กที่ปรนเปรอเขาจนขาดสติ“ขวัญชอบ อื้อ” นอกจากจะไม่ต่อว่าการกระทำที่หุนหันยังสนับสนุน เธอกอดเขาแน่น“ผมรักคุณชะมัด”“จริงเหรอ” ของขวัญยิ้มพอใจ ที่ทำให้สามีคลั่งได้“จริง เดี๋ยวจะทำให้ดู”“ทำอะไรคะ”“นี่ไง”ตับตับเอวสอบโยกขยับพิธานมองลงไปยังร่างกายที่แนบชิดเป็นหนึ่งเดียว เขาขยับสะโพกไม่ปรานี รักเท่าไหนโยกแรงเท่านั้น กายแกร่งเร่งจังหวะ รีบเร่งส่งเธอให้ถึงฝั่งฝันเพราะที่โดนอมไปก่อนหน้านี้ ทำให้ใกล้เสร็จรอมร่อชายหนุ่มไม่อยากเสร็จก่อน มันเสียเชิงชายสวบ!“อ๊ะ ที่รัก”“อ่าส์”“อ๊าาา” ของขวัญครางลั่นเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น ยิ่งปลุกปั่นอารมณ์ดิบของร่างสูงให้พุ่งทะยาน คราวนี้เขาอุ้มกายบางจนตัวล







