Chapter 1

ISABELLA'S POV

"Dad! Ano ba!?? saan niyo ba ako dadalhin?" Mangiyak-ngiyak na tanong ko. Dalawang tauhan ni daddy ang nakahawak sa magkabilaang braso ko.

"Ano ba! Bitawan niyo nga ako!" Sigaw ko habang nagpupumiglas sa mahigpit na mga kamay na nakahawak sa akin.

"Shut up Isabel! Itikum mo nga yang bibig mo!!" Singhal na sigaw ni Daddy sa akin. Alam kong sobrang higpit at strikto si daddy pagdating sa akin. Subalit ngayon iba ang kutob ko. Sapilitang nilabas ako ng mga tauhan nito sa bahay at sinakay sa sasakyan.

"Sir! Andito na po tayo" Rining kong saad ng driver. Inilibot ko ang paningin ko sa labas ng bintana. Gabi na ngayon kaya masyadong madilim para maaninang ko ang kapaligiran sa labas.

"Ibaba niyo na yan" Sigaw na utos ni daddy. Unang bumaba ito at naglakad papunta sa isang malaking gate.

"Ahh-aray! Ano ba!! Dad! Anong ginagawa natin dito??" Sigaw na tanong ko. Subalit patuloy lang ito sa paglalakad niya.

"Ouch! Ano ba! Bitawan niyo nga ako!!" Nanlalaban na sabi ko. Kinaladkad ako ng mga tauhan ni daddy papasok sa loob ng gate.

"Daddy! Please! Saan mo ba ako dadalhin?! Anong bang kalokohan ito?!" Nagsusumigaw na sabi ko. Subalit bigla rin naman akong natigil ng bumungad sa akin ang napakalaking mansion. Kakaiba ang mansion na nakikita ko ngayon. Sa sobrang laki nito halos hindi kona makita ang kabuohan.

"Si Marco??" Rining kong tanong ni daddy sa tatlong taong sumalubong sa amin. Kung titingnan parang mga high end bodyguards ang pormahan ng mga ito.

"Nasa loob, kanina kapa hinihintay!" Matapos sabihin ng lalaki iyon. Nagpatuloy si daddy sa paglalakad papasok habang nakasunod naman kami. Hanggang ngayon hindi pa rin binibitawan ng mga tauhan ni daddy ang braso ko. Tila ba parang sinisigurado nila na hindi ako makakuha ng kahit isang pagkakataon na makatakbo.

Habang papasok kami sa loob ng napakalaking mansion. Pabilis ng pabilis naman ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit ginagawa ni daddy ito. Sa buong buhay ko kahit mahigpit ito sa akin. Ni minsan hindi ko naranasan na pinakaladkad niya ako sa mga tauhan niya. Mula ng mamatay si mommy dahil sa panganganak sa akin. Si daddy nalang ang tanging pamilya na meron ako.

"Mabuti naman at tumapad ka usapan!" Bungad ng isang baritonong na boses kasabay ng pagbukas ng p***o. Mula sa di kalayoan may lalaking nakatalikod. Kung pagmamasdan napakatangkad nito at halatang sakto sa pag-eehersisyo. Kasalukayang nakahawak ang isang kamay nito sa kopita ng alak at ang isang kamay naman ay nasa bulsa nito.

"Ahh-aray!!" Daing na sabi ko. Bigla akong hinila ni daddy at tinulak sa likod ng lalaking nakatayo.

"Dad! Anong ibig sabihin nito?? Bakit ba tayo andito?? Please let's go home!" Nanginginig ang boses na wika ko. Hindi makatingin sa akin ng deretso si daddy kaya mas lalong kinabahan ako. Naikuyom ko ang aking dalawang kamao saka dahan dahan na umangat ng tingin sa likod ng lalaki. Sakto din namang humarap ito at nagtagpo ang mga paningin namin. Ang bagsik ng mga tingin nito at tila ba may kung anong energy sa kanyang mga mata dahil bigla akong nakaramdam ng panlalambot ng tuhod ko.

"Iiwan ko na siya sayo! Tumapad ako sa usapan at ikaw na ang bahala" Rining kong sabi ni daddy dahilan para lingunin ko ito. Subalit paglingon ko palabas na din ito ng pintoan.

"Dad! Daddy! Anong ibig sabihin nito?" This time umiiyak na ako. Mabilis na tumayo ako at akmang hahabulin ito pero may isang kamay na pumigil sa kaliwang braso ko. Mahigpit ang pagkakahawak nito.

"Si-sino ka?? Bakit ako andito? Anong kailangan mo??" Sunod sunod na tanong ko habang nakatitig sa nakapabagsik pa ring mga mata nito. Nakita kong inilapag nito ang kopita ng alak na hawak hawak niya sa ibabaw ng lamesa.

"Bayad na ang utang ng daddy mo" Tipid na sagot nito at binitawan ang braso ko.

"A-anong ibig mong sabihin? A-anong bayad?" Halos hindi ko maibigkas ng maayos ang mga salitang lumalabas sa bibig ko. Hindi ko alam pero iba ang takot at kaba ko sa naging sagot nito.

"Ikaw ang pambayad utang ng ama mo" Malinaw at klarong sabi nito. Nagugulahan na napatulala ako. Hindi ko maintindihan ang sinasabi nito.

"Anong utang? Walang utang ang daddy ko?!" Medyo mataas ang boses na sigaw ko. Alam kong kahit kilan sa buhay namin. Hindi ko naramdaman na mahirap kami. May sariling mga negosyo at may kumpanya din ang daddy kaya bakit magkakautang siya sa lalaking ito?

"No!" Umiiling iling sabi ko. Wala sa sariling tumalikod at tumakbo ako papunta sa pintoan. Subalit hindi ko mabuksan ito. Ang kaninang takot na nararamdaman ko. Mas naging triple ito. Hindi ko na alam ang gagawin ko? Puno ng tanong ang utak ko. Bakit kailangan gawin ni daddy ito?

"Buksan niyo to! Tulong! Tulong palabasin niyo ko rito!!" Sigaw na sabi ko.

"Daddy! Dad! Please! Ilabas niyo ako rito?!" Kinakalampag ko ang pintoan sa abot ng makakaya ko pero kahit ano atang sigaw at gawin ko hinding hindi magbubukas ang pintong ito.

"400 million ang utang ng ama mo at ikaw ang kabayaran nito" Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko.

"4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon.

"Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

"Ku-kung totoong may utang ang daddy ko. Pl-please ha-hayaan niyo akong umalis. Pa-pangako, ako mismo ang magbabayad ng utang na iyon" Pakiusap na sabi ko sa lalaki. Kasalukayang nasa harap ko ito at nakatayo habang tumutungga ng alak sa kopitang hawak niya.

"Really??" Tanong nito sabay nag-iinsultong ngumisi. Sa pagkakataon na ito. Nilakasan ko nalang ang loob ko. Tumayo ako at hinarap ito.

"O-oo, kaya kong kung bayaran iyon!"

"How??" Sagot naman nito at naglakad papunta sa lamesa. Sumandal ito sa gilid at pinagkrus ang braso sa kanyang dibdib saka humarap sa akin.

"Bi-bigyan mo lang ako ng ilang buwan. Babayaran ko ang utang ni daddy sayo" Dagdag pa na sabi ko.

"You can't! Kahit pa ibinta mo lahat ng organs mo hindi mo kayang bayaran ang utang ng daddy mo! Palugi na ang kumpanya niyo! Lahat ng ari-arian at assets ng daddy mo ay naibinta at maririmata na ang iba sa bangko" Mahabang sagot nito. Hindi ko alam kung paano ako mag react sa sinabi nito. Lahat kasi ng iyon ay taliwalas sa kaalaman ko.