Chapter 4:

NIEL POV 

Nananatili sa aking kamay ang malambot at payat na mga daliri ni Senyorita Thalia nang ilang minuto. Habang inabot ko sa kanya ang baso ng maligamgam na tubig sa pintuan ng aking silid. Kumikinang sa madilim na liwanag ng pasilyo ang kanyang manipis at pink na sutla na pajama, na nagpapakita ng hubog ng kanyang matatag at kabataang katawan na hindi maitatago ng tela. Tumayo ng patingkayad si Senyorita Thalia at inilapit ang kanyang mukha sa aking tainga.

"Salamat, Niel. Hindi ko akalain na ang gwapo mo pala na humahawak sa akin, kahit ang kulit-kulit mo. Pero ngayon ko lang nakita ang tummy mo, ang ganda ng payat ng katawan mo na ganito," pabiro niyang bulong.

Nag-loading ang utak ko bago pa man ako makasagot, ay mabilis ng tumakbo ang dalaga papunta sa kwarto niya habang humagikhik.

Kinaumagahan, maaga akong nagising na medyo namumugto ang mga mata dahil sa kawalan ng tulog. Pagkatapos kong maligo at maisuot ang maayos kong naplantsa na uniporme ng driver, humarap ako kay Donya Amanda na nasa dining room.

Nag-e-enjoy si Donya Amanda sa kanyang kape sa umaga habang nagbabasa sa tablet, suot ang isang dark gold na satin na robe pantulog. Nakalaylay nang maluwag ang sinturon sa kanyang baywang kaya bahagyang bumubukas ang robe sa bandang dibdib. Inilalantad ang makinis at maputing balat ng kanyang malulusog na bilugang dalawang bundok.

"Magandang umaga po, Donya Amanda," bati ko sabay yuko nang magalang, habang pilit na iniiwas ang aking mga mata sa kanyang dibdib.

"Magandang umaga, Niel. Napakasariwa ng hitsura mo ngayong umaga," sagot ni Donya. Amanda na may bahagyang ngiti, habang sinusuri ako mula ulo hanggang paa na tila ba tinitingnan ang isang paninda niya.

Natawa ako. "Napakabait niyo naman po, Ma'am. Nga pala, hindi po karaniwan na ipatawag niyo ako nang ganito kaaga. Karaniwan ay nagtatabas na ako ng damo sa likod-bahay sa ganitong oras."

"Ang trabaho mo ngayong umaga ay ihatid si Clara sa campus, kaya hindi mo na kailangang magtabas ng damo."

"Si Senyorita Clara po ba ang inyong pangalawang anak?" tanong ko para makasiguro.

"Oo, siya ang pinaka-fashionable, pero siya rin ang pinakamahirap pakisamahan."

Ipinatong ni Donya Amanda ang kanyang tasa ng kape at matalim akong tiningnan. 

"Makinig kang mabuti, Neil. Ihahatid at susunduin mo siya ngayon. Huwag na huwag mo siyang hahayaang sumakay sa mga taxi o bus, at lalong huwag mong hahayaang sunduin siya ng mga kaibigan niyang parang ewan. Iyong mga may makukulay na buhok!"

"Bakit po kaya, Ma'am?" tanong ko nang walang malisya.

Bumuntong-hininga nang malalim si Donya Amanda. "Nakagawian na niyang pumunta sa mga disco o bar pagkatapos ng klase. Napakababa ng mga grado niya, at nasa thesis stage na siya ng kanyang pag-aaral. Huli na siya ng isang semestre. Kaya siguraduhin mong maiuuwi mo siya, kaladkarin mo pabalik kung kinakailangan pagkatapos na pagkatapos ng kanyang mga klase. Kung magpumilit siyang dumaan sa mga lugar na pang-nightlife, sabihin mo sa akin o kaya'y pigilan mo siya kahit by force. Maliwanag ba?"

"Maliwanag po, Ma'am! Ibig sabihin, magsisilbi akong bodyguard niya ngayon?"

"Parang ganoon na nga. Kung magagawa mong bantayan nang maayos si Clara ngayon, bibigyan kita ng bonus pambili ng bago mong mga gamit na kailangan mo!" pangako ni Donya Amanda sabay kindat.

Mahalaga naman ang cash bonus, siyempre, pero mas matimbang para sa akin ang kindat na iyon mula sa mayamang biyuda kaysa sa mismong pera.

Hindi nagtagal matapos akong maghintay sa may pintuan sa harap, bumaba si Senyorita Clara mula sa ikalawang palapag. Hindi ito tulad ng elegante at sopistikadang si Senyorita Grace o ng cute at spoiled na si Senyorita Thalia. Si Senyorita Clara naman ang mismong larawan ng isang "bad girl" na may sosyal na dating. 

Papunta siya sa campus na suot ang isang hapit na puting crop top na nagpapakita ng kanyang patag at may piercing na tiyan, na ipinares niya sa isang denim miniskirt na sobrang iksi. Kaya naman nag-alala akong baka ginawin siya sa oras na maupo siya sa loob ng kotse.

Sinulyapan niya ako nang may matinding pagkamuhi sa sandaling makita niya akong nakatayo sa tabi ng itim na sedan na nilinis at pinakintab ko pa mismo noong umagang iyon.

"Ughh, seryoso ba si Mommy na ang probinsyanong ito ang magmamaneho para sa akin?" reklamo ni Senyorita Clara sabay irap nang may pagkainis.

"Huminahon ka, Clara. May hawak na Class A at Class B driver's license si Niel. Isa pa, mas mahusay siyang magmaneho kaysa sa mga kaibigan mong puro porma lang naman pero walang laman ang utak." matatag na sabat ni Donya Amanda mula sa pintuan.

"Wala bang mas magandang option? Mas gusto kong sumakay ng taxi kaysa..."

"Gusto mo bang ihatid ka ni Niel, o gusto mong ipa-freeze ni Mommy ang credit card mo ngayong buwan?" Mabilis na banta ng Donya sa anak nito.

Epektibo ang banta tungkol sa credit card. Agad na ngumuso si Senyorita Clara, saka padabog na sumakay sa front passenger seat.

Habang bumibiyahe kami papunta sa campus sa downtown, abala si Senyorita Claudia sa kanyang selpon. Paminsan-minsan ay tumutunog ang kanyang dila sa inis o kaya’y bumubulong ng mga mura. Paminsan-minsan ko siyang sinisilip ang paraan ng pag-upo niyana nakapatong ang isang binti sa dashboarday talagang sumusubok sa aking pagtitimpi. Kitang-kita ang makinis at maputi niyang hita mula sa gilid.

"Hoy! Tumingin ka sa dinadaanan mo! Bakit mo tinititigan ang hita ko?" biglang singhal ni Senyorita Clara nang hindi lumilingon, na tila may mga mata siya sa bawat sulok ng kanyang ulo.

Nagulat ako at muntik nang maapakan nang mali ang gas pedal. 

"Ah, eh Senyorita , tinitingnan ko lang 'yung side mirror sa kaliwa. Medyo nakatagilid kasi papasok. Isa pa, sa paraan ng pag-upo mo nag-alala lang ako na baka mamanhid ang binti mo. Tapos mapipilitan kang maglakad nang pilay papasok sa campus."

"Mga dahilan mo! Manyakis na driver. Pare-pareho lang kayong mga lalaki kapag nakakita ng kaunting balat, kung saan-saan na tumitingin ang mga mata!" Nakairap nitong sagot sa akin.

Ibinaba ni Clara ang kanyang binti, pero ipinatong niya ito sa kabila sa paraang mas humigpit ang kapit ng palda niya sa kanyang balakang. 

"Siguraduhin mong hindi ka magmamaneho nang parang tanga. Ayoko sa mga driver na bigla-biglang pumipreno o humaharurot nang walang dahilan!" Paalala pa niya sa akin.

Maingat akong nagmamaneho, sinusubukang patunayan na hindi ako basta driver ng kariton na tulad ng ipinaparatang niya. Unti-unting kumalma si Senyorita Clara, marahil dahil abala siya sa video call sa isang kaibigan, nagpaplano ng party para sa gabing iyon isang bagay na mahigpit na ipinagbawal ng kanyang ina.

"Oo, babe, naiinis ako na kailangan akong ihatid ng bagong driver ni Mommy. Promise, ang weird ng lalaking 'yun. Maganda naman ang katawan maskulado na parang trabahador sa pantalan, pero medyo payat."

"Ugh, seryoso? Kadiri," sabi pa niya sa selpon, nang hindi iniintindi na naririnig ko siya nang malinaw.

Wala akong nagawa kundi bumuntong-hininga at subukang manatiling kalmado.

Nang biglang, mula sa busway lane sa aming kanan, isang malaking kulay-orange na bus ang agresibong humarang sa aming daraanan nang walang signal. Biglang kumabig pakaliwa ang bus para iwasan ang isang motorsiklo at dumiretso ang direksyon nito papunta mismo sa harap ng sedan na aming sinasakyan.

Muntik na kami ang magkabanggaan napakalapit na.

"Ahhhhh!" tili ni Senyorita Clara nang hysterical, habang tumalsik ang kanyang cellphone mula sa kanyang kamay.

Ang aking kakayahan na nahasa sa pag-iwas sa mga tumatawid na baka at mga lubak sa aming nayon ay kusang gumana. Mariin kong inapakan ang brake pedal nang hindi hinahayaang mag-lock ang mga gulong, habang bahagyang pinihit ng aking mga kamay ang manibela pakaliwa para magkaroon ng espasyo, at pagkatapos ay ibinalik ito sa tuwid na posisyon.

Pagkalampas na pagkalampas ng bus, huminto kami sa gilid ng kalsada. Nanlalamig ang mga kamay ko sa manibela habang ang hininga ko ay mabigat at mabilis. 

Nang lingunin ko si Senyorita Clara para alamin kung ayos lang siya, nakahawak siya nang mahigpit sa dashboard, namumutla ang mukha. At ang mga mata ay nakatingin sa akin na tila ngayon lang niya ako

nakita nang totoo.

Ano ang mangyayari ngayong natunghayan niya ang hindi ko inaasahang galing sa gitna ng panganib?