LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
ให้อีกที”เพียงคำพูดเท่านั้นหมวยลี่ก็รู้ความหมาย เธอพยักหน้าอย่างเชื่อ ฟัง ลู่หานพูดเหมือนซานไม่มีผิด แต่เธอเชื่อใครได้บ้าง เพราะค่ายทำให้ เห็นแล้ว ว่าหากเขาจะมาก็ไม่มีใครจับได้ทั้งนั้นโรงแรมหรูใจกลางเมือง ร่างสูงนั่งอยู่บนโซฟา ดวงตาทอดมอง กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ค่ายกำลังคิดว่าจะต้องกลับใช่ไหม แม้
จะเต็มใจใช่ว่าจะไม่เจ็บดวงตาคมร้อนวาบเมื่อร่างเล็กพูดถึงอดีต ทำให้เขาหวนกลับไปนึก ถึงความร้ายกาจของตัวเองอีกครั้ง ตอนที่รั้งเธอเอาไว้ให้อ้อนวอนขอ ความรัก ทำราวกับเป็นเรื่องสนุกKhai: ถ้าหนูยังรักเฮียอยู่Khai: ขอโอกาสให้เฮียได้แกไขสักครั้งได้ไหมหมวยลี่: พักอยู่ที่โรงแรมไหนคะหมวยลี่: ลี่จะไปหา แ
คลื่น: มึงแม่งแก่จริงนะเนี่ย ศัพท์วัยรุ่นยังไม่เข้าใจค่าย: มึงก็แค่ตอบคลื่น: เยป ถ้าจะเอาตรงกว่านี้ กูจะส่งเป็นคลิปให้หัวคิ้วหนาขมวดแน่นทันทีที่อ่านข้อความจบ เป็นอีกครั้งที่ต้อง ระบายลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับคำพูดยั่วประสาทของ น้องชาย ถึงจะหงุดหงิด แต่ค่ายก็พอเดาได้แล้วว่าประโยคนั้นหมายถ
(ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกัน)“หมาย…ความว่ายังไงครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างติดขัด นัยน์ตา ที่เคยว่างเปล่าค่อย ๆ ฉายแววของความหวังขึ้นมา(ฉันรู้ว่าแกพยายาม แต่อย่าทำอะไรที่มันจะเกิดผลเสียตามมา เข้าใจใช่ไหม)คิ้วหนาขมวดเข้ม จังหวะการเต้นของหัวใจถี่เร็วขึ้น ค่ายรีบเอ่ย ถามอีกครั้ง เพราะอยากแน







![DarkZ [I] MYZTERY HORO](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)