Masuk“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
เสียงของน้องชายเว้นช่วงไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังรอให้เขา ตั้งคำถามกลับ“อะไร” ควันบุหรี่ลอยคลุ้งออกจากปากขณะเอ่ยคำถาม(มึงแน่ใจใช่ไหม ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในกรงนั้นด้วยเหมือนกัน)“…”(มันไม่ใช่เกมค่าย สักวันมึงจะถอนตัวจากกับดักที่วางเอาไว้ไม่ได้)ร่างสูงพ่นลมหายใจร้อนออกมา ก่อนจะตวัดสายตามองกลุ่มควัน ส
ท่ามกลางอากาศที่เย็นเฉียบภายในห้อง หมวยลี่พยายามควบคุม ลมหายใจของตัวเองอย่างยากลำบาก เพราะริมฝีปากของค่ายกดซับ เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เขาจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่เว้นจังหวะให้เธอได้หายใจ และไร้ความอ่อนโยนร่างเล็กถูกดันให้ถอยไปเรื่อย ๆ จนขาชิดกับขอบเตียง แขนแกร่ง รวบรัดเอวบางไว้แน่น ก่อนจะกดให้นอนราบไป
… อาทิตย์ต่อมากำหนดที่จะต้องส่งงานใกล้เข้ามาทุกที แม้จะทำกันทุกวันแต่ก็ยัง เหลืออีกมาก เพียงแค่สามอาทิตย์ต่อจากนี้ก็ถึงกำหนดส่ง ทุกคนจึงลง ความคิดเห็นกันว่า ในวันที่ไม่มีเรียน จะนอนค้างที่คอนโดของหมวยลี่ เพื่อช่วยกันเร่งงาน“ทริปเชียงใหม่ ไม่ต้องจองโรงแรมนะ เดี๋ยวไปนอนบ้านกาย กันเลย” สกายละสายต
ช่วงค่ำ ร่างเล็กนั่งเหม่ออยู่ตรงสวนหลังบ้านมุมเดิมที่ชอบนั่ง ความคิดมากมายหลั่งไหลสาดซัดเข้าใส่ราวกับพายุ เธอกำลังโทษตัวเอง ที่เดินเข้าไปติดห้วงพันธะนั้นตั้งแต่แรก สุดท้ายก็ไร้หนทางหนีตอนนี้เหมือนเธอกำลังดิ้นรนในห้องแคบที่ปิดตาย เดินไป เพียงไม่กี่ก้าวก็ชนกับผนังที่กั้นเอาไว้ แสงสว่างเพียงหนึ่งเ







