เลดี้ลูซี่คอสมอส

เลดี้ลูซี่คอสมอส

last updateLast Updated : 2026-03-05
By:  ฮาลาปัญUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
20Chapters
10views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 : กรงขังสีชมพู

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
20 Chapters
บทที่ 1 : กรงขังสีชมพู
กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศราคาแพงในรถตู้ไม่อาจกลบกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งได้คอสมอสนั่งกรามขบแน่นจนเป็นสันนูน ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตที่หลุดลุ่ยตระกองกอดร่างระหงของลูซี่ ไว้บนตักอย่างหวงแหน มือหนาข้างหนึ่งกดทับรอยปมเนคไทที่เขาใช้ห้ามเลือดบริเวณหัวไหล่ซ้ายของเธอไว้แน่น เลือดสีแดงสดซึมผ่านเนื้อผ้าไหมอิตาลีจนเปียกชุ่ม ลามมาเปื้อนฝ่ามือและแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา"เหยียบให้มิด! ขับให้เร็วกว่านี้อดัม! ถ้าลูซี่เป็นอะไรไป ฉันจะสั่งเด็ดหัวพวกแกทุกคน!"เสียงตวาดก้องของมาเฟียหนุ่มทำเอาบอดี้การ์ดคนสนิทที่ควบพวงมาลัยอยู่ถึงกับเหงื่อตก ต้องเหยียบคันเร่งจนมิด ทะยานรถฝ่าความมืดของกรุงเทพฯ ราวกับพายุคลั่ง"อื้อ..." ร่างบางในอ้อมแขนขยับตัวเล็กน้อย คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลและฤทธิ์ยาสลบที่ยังตกค้างลูซี่ปรือตาขึ้นอย่างยากลำบาก ภาพตรงหน้าพร่ามัว แต่สัมผัสอบอุ่นและกลิ่นกายบุรุษเพศที่คุ้นเคยผสมกับกลิ่นโคโลญจน์จางๆ ทำให้สติที่เลือนรางของเธอรับรู้ได้ทันทีว่าใครคือคนที่กำลังอุ้มเธออยู่"คะ...คอสมอส..." เสียงหวานแหบพร่าหลุดออกจากริมฝีปากที่ซีดเซียว"ฉันอยู่นี่...ลูซี่ ฉันอยู่นี่ ไม่ต้องกล
last updateLast Updated : 2026-02-25
Read more
บทที่ 2 : ข้อตกลงลับ
ความตึงเครียดภายในห้องพักฟื้น VVIP กำลังพุ่งทะยานถึงขีดสุด เมื่อมาเฟียหนุ่มอย่างคอสมอสกำลังกักขังลูซี่ไว้ใต้ร่าง แต่ก่อนที่สงครามปะทะอารมณ์จะปะทุไปมากกว่านี้"ปัง!"ประตูห้องพักฟื้นถูกเปิดออกอย่างแรงพร้อมกับร่างของคนสองคนที่พุ่งพรวดเข้ามา ตามมาด้วยบอดี้การ์ดชุดดำอีกเกือบสิบชีวิต"ลูซี่! ลูกแม่!" ดัชเชสคาเทอริน่า ถลาเข้ามาหาลูกสาวด้วยใบหน้าตื่นตระหนกและคราบน้ำตาคอสมอสรีบผละออกจากร่างบางทันที เขาถอยไปยืนล้วงกระเป๋าอยู่ข้างเตียง โค้งศีรษะทำความเคารพผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยท่าทีสงบนิ่ง แตกต่างจากซาตานร้ายเมื่อครู่ลิบลับ"ท่านพ่อ... ท่านแม่..." ลูซี่น้ำตาร่วง โผเข้ากอดมารดาแน่น "หนูตกใจแทบแย่..."ท่านดยุกเฟรเดอริก ลูบหัวลูกสาวด้วยความโล่งอก ก่อนจะหันไปตบไหล่คอสมอสหนักๆ "ขอบใจมากนะคอสมอส ถ้าไม่ได้หลาน... ลูซี่คง..." ท่านดยุกกลืนก้อนสะอื้นลงคอ"มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับท่านดยุก" คอสมอสตอบเสียงหนักแน่น สายตายังคงจับจ้องไปที่ลูซี่ไม่วางตาแต่แล้วความซาบซึ้งก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงล้อกระเป๋าเดินทางที่ดังครืดคราดเข้ามาในห้องลูกน้องของท่านดยุกทยอยเข็นรถเข็นที่เต็มไปด้วยกระเป๋าเดินทางแบรนด์เนมใบใ
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 3 อย่าคิดหนีไปไหนอีก
หลังจากแผลที่หัวไหล่ของลูซี่เริ่มสมานตัวและแพทย์อนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้ คอสมอสก็ไม่รอช้า จัดการอุ้มแกมบังคับ เลดี้สาวขึ้นรถตู้กันกระสุน ตรงดิ่งมายังอาณาจักรส่วนตัวของเขาทันที โดยมีท่านดยุกและดัชเชสเดินทางมาร่วมโต๊ะอาหารค่ำเพื่อส่งลูกสาว ก่อนที่พวกท่านจะบินกลับราชรัฐเมอร์เวลในคืนนี้ภายในห้องรับประทานอาหารสุดหรูที่ประดับด้วยแชนเดอเลียร์คริสตัล บนโต๊ะอาหารตัวยาวเต็มไปด้วยอาหารเลิศรส ทว่าลูซี่กลับเขี่ยสเต๊กในจานไปมาอย่างเลื่อนลอย"ท่านพ่อคะ... ให้หนูกลับเมอร์เวลด้วยเถอะนะคะ" ลูซี่เงยหน้าขึ้นมองบิดามารดาด้วยสายตาเว้าวอน "หนูไม่อยากอยู่ที่นี่... หนูดูแลตัวเองได้"ประโยคท้ายเธอเหลือบมองไปทางคอสมอสที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ชายหนุ่มเพียงแค่จิบไวน์แดงเงียบๆ นัยน์ตาสีดำขลับทอดมองมาที่เธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก แต่มันไม่ได้แข็งกร้าวและดุดันเหมือนวันแรกที่โรงพยาบาลอีกต่อไป มันดู...ลึกซึ้งและอ่อนโยนจนเธอทำตัวไม่ถูก"ไม่ได้หรอกลูก" ท่านดยุกถอนหายใจยาว วางช้อนส้อมลง "สถานการณ์ตอนนี้อันตรายเกินไป ไม่ใช่แค่ลูกที่มีภัย แต่พ่อกับแม่ก็กำลังถูกหมายหัวเหมือนกัน"ลูซี่เบิกตากว้าง "หมายความว่ายังไงคะ!?""ศั
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 4 : เงาแค้นแห่งเมอร์เวล
เพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงปารีสเพล้ง!แก้วไวน์เจียระไนราคาแพงถูกปาอัดกำแพงจนแตกกระจายละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไวน์แดงสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนวอลเปเปอร์สีทองราวกับหยดเลือด"กรี๊ดดด! ไม่ได้เรื่อง! ไอ้สวะนั่นมันทำงานพลาด!"เสียงกรีดร้องแหลมปรี๊ดของ 'คลอเดีย' หญิงสาววัย 22 ปี ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัด เธอคือลูกพี่ลูกน้องของลูซี่ และเป็น ลูกสาวแท้ๆ ของบารอนเคลาส์ ชายที่เคยจับลูซี่ไปเป็นตัวประกันและใช้มีดแทงคอสมอสเมื่อ 17 ปีก่อน"ใจเย็นๆ สิคลอเดีย กรี๊ดกร๊าดไปก็ไม่ได้ช่วยให้ไอ้นักฆ่านั่นรอดพ้นจากเงื้อมมือของพวกเอร์นานเดซหรอกนะ"เสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งดังมาจากโซฟาบุนวมกำมะหยี่ 'มาดามโดโรธี' อดีตภรรยาของบารอนเคลาส์ และเป็นแม่แท้ๆ ของคลอเดีย นั่งไขว่ห้างจิบแชมเปญอย่างใจเย็น แม้สามีเก่าจะจบสิ้นอนาคตไปแล้ว แต่เธอก็ยังคงลอยนวลและเสวยสุขอยู่บนกองเงินกองทอง"จะให้หนูใจเย็นได้ยังไงคะแม่!" คลอเดียหันมาตวาด "นังลูซี่มันรอดไปได้! แถมตอนนี้ไอ้คอสมอสมันยังคาบยัยนั่นไปซ่อนไว้ที่คฤหาสน์ของมันอีก! ถ้าเราฆ่านังลูซี่ไม่ได้ 'ที่ดินสามพันไร่' กับ
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 5 : เลิกผลักไสฉัน
คฤหาสน์คอสมิกวินเทจ - ลาสเวกัส เนวาดาแสงไฟเจิดจ้าจากทิวทัศน์ของ Las Vegas Strip สาดส่องอยู่ลิบๆ นอกหน้าต่างกระจกบานยักษ์ คฤหาสน์คอสมิกวินเทจตั้งตระหง่านอย่างโดดเดี่ยวและหรูหราอยู่บนเนินเขาไพรเวทที่ถูกควบคุมความปลอดภัยระดับสูงสุด สมฐานะรังพักพิงของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการนวัตกรรมการแพทย์ภายในห้องนอนสไตล์นีโอคลาสสิกบนชั้นสาม ลูซี่ในชุดนอนผ้าซาตินสีแชมเปญกำลังนั่งหน้ามุ่ยอยู่บนปลายเตียงกว้าง แขนเสื้อฝั่งซ้ายถูกร่นลงมาเผยให้เห็นผ้าพันแผลที่หัวไหล่ซึ่งเริ่มมีรอยเลือดซึมเล็กน้อยจากการขยับตัวเมื่อคืนแกร๊ก...ประตูห้องถูกเปิดออกโดยไม่มีการเคาะขออนุญาต (ตามสไตล์เจ้าของบ้านจอมเผด็จการ)คอสมอส ก้าวเข้ามาในห้อง เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมคอพับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ ดูดิบเถื่อนทว่าหล่อเหลาบาดใจ ในมือหนาถือกล่องโลหะสีเงินดีไซน์ล้ำยุคที่มีโลโก้ 'Hernandez BioMed' สลักอยู่"ใครอนุญาตให้นายเข้ามาโดยไม่เคาะประตู" ลูซี่เชิดหน้าขึ้น เอ็ดเสียงเขียวเพื่อกลบเกลื่อนอัตราการเต้นของหัวใจที่จู่ๆ ก็พุ่งสูงขึ้น"นี่คฤหาสน์ฉัน และฉันก็เป็น 'หมอ' ประจำตัวเธอด้วย" คอสมอสตอบหน้าตาย เดินตรงเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าหญิงส
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 6 : ลูลู่และเรือนดอกไม้
สถานการณ์ความวุ่นวายที่คาสิโนฝั่งดาวน์ทาวน์ บวกกับการประชุมบอร์ดบริหารของ 'Hernandez BioMed' ที่ถูกเลื่อนมาอย่างกะทันหัน ทำให้คอสมอส ต้องหัวหมุนแก้ปัญหาจนปลีกตัวกลับมาที่คฤหาสน์ไม่ได้ไปถึงสามวันเต็มแม้ตัวจะไม่อยู่ แต่ร่มเงาอิทธิพลของเขาก็ยังคงปกคลุมไปทั่วคอสมิกวินเทจคอสมอสทิ้งบอดี้การ์ดหญิงฝีมือดีชื่อ 'เจน่า' ซึ่งแฝงตัวมาในชุดเมดสาวเรียบร้อย ให้คอยประกบดูแลลูซี่แทบจะทุกฝีก้าวความเงียบสงบของคฤหาสน์หลังใหญ่ บวกกับการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมอย่างกะทันหัน ทำให้ลูซี่รู้สึกเครียดและ 'เหงา' อย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเตียงนอนกว้างๆ ในห้องที่ไม่มีเสียงฝีเท้าหนักๆ ของเจ้าของบ้านเดินวนเวียนอยู่หน้าประตูเหมือนคืนแรก ยิ่งทำให้เธอรู้สึกโหวงเหวงแปลกๆ‘นี่ฉันกำลังรอให้เขามากวนประสาทหรือไง ลูซี่...เธอชักจะบ้าไปแล้ว’ หญิงสาวสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่าน เพื่อไม่ให้ตัวเองหมกมุ่นกับเรื่องของมาเฟียหนุ่มมากเกินไป ลูซี่จึงตัดสินใจดึงตัวเองกลับเข้าสู่โหมดการทำงาน เธอสั่งให้บัตเลอร์ประจำคฤหาสน์ไปจัดหาอุปกรณ์สเก็ตช์ภาพ สีน้ำ กระดาษไข และแคตตาล็อกอัญมณีดิบมาให้ เพื่อสานต่อคอลเลกชันเครื่องประดับใหม่ที่เธอคิดไม่ออกและค้างค
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 7 : ระยะห่างของคนป่วย
คฤหาสน์คอสมิกวินเทจ 3 วันต่อมาในที่สุด รถยุโรปสีดำคันหรูก็แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์คอสมอสก้าวลงมาจากรถในสภาพที่ต่างไปจากทุกที เสื้อสูทราคาแพงถูกพาดไว้บนบ่า เนคไทหลุดลุ่ย ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยดุดันบัดนี้ดูซีดเซียวและมีรอยคล้ำใต้ตาชัดเจนจากการโหมงานหนักและอดนอนติดต่อกันหลายคืน แถมยังมีเสียงไอกระแอมเบาๆ ดังมาจากลำคอหนาเป็นระยะลูซี่ที่ยืนอยู่ตรงบันไดโถงชั้นล่าง เผลอขยับเท้าก้าวเข้าไปหาเขาโดยอัตโนมัติด้วยความลืมตัว แววตาคู่สวยฉายแววเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด"นาย...""หยุดอยู่ตรงนั้นแหละลูซี่ อย่าเข้ามาใกล้"คอสมอสยกมือขึ้นห้ามเสียงแหบพร่า เขาถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่าง "ฉันเหมือนจะเป็นหวัด... ภูมิคุ้มกันเธอยิ่งไม่ค่อยดีอยู่ เดี๋ยวจะติดไข้ฉันไปเปล่าๆ"พูดจบ เขาก็หันไปสั่งบัตเลอร์ให้เตรียมยาและน้ำอุ่น ก่อนจะเดินเลี่ยงขึ้นบันไดไปอีกฝั่ง ทิ้งให้ลูซี่เวิ้งว้างอยู่กลางโถง หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกเป็นห่วงเมื่อครู่ถูกตีกลับกลายเป็นความน้อยใจเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้นในอก‘ก็แค่เป็นหวัด... ทำไมต้องทำท่าเหมือนฉันเป็นตัวเชื้อโรคด้วยล่ะ’ ลูซี่บ่นอุบอิบในใจ*******************เช้าวั
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 8 : มาเฟียสิ้นฤทธิ์
โซนสวนหลังคฤหาสน์ คอสมิกวินเทจแดดยามสายของลาสเวกัสเริ่มทอแสงแรงขึ้น ลูซี่ที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดแปลงกุหลาบอังกฤษ ปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมด้วยหลังมือที่ยังสวมถุงมือเปื้อนดิน เธอจดจ่ออยู่กับงานตรงหน้าจนลืมความหงุดหงิดไปชั่วขณะเสียงย่ำเท้าลงบนผืนหญ้าทำให้เลดี้สาวชะงัก เธอเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ต้องเบิกตากว้างกับภาพตรงหน้าร่างสูงใหญ่ของคอสมอส เดินล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็กเดินตรงมาหาเธอ เขาไม่ได้สวมเสื้อสูท มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำที่ปลดกระดุมคอ แต่ที่น่าสะดุดตาที่สุดคือ... ข้างกายเขามีเจ้า 'ลูลู่' ดัลเมเชียนตัวแสบเดินส่ายหางตามมาติดๆ โดยที่บนหัวของมันสวมหมวกปีกกว้างสำหรับสุนัข สีเหลืองสดใสดูน่ารักน่าชังแต่ในขณะที่หมามีหมวกกันแดด เจ้านายของมันกลับไม่สวมอะไรป้องกันเลยสักชิ้นทันทีที่ผิวขาวจัดของคอสมอสปะทะกับแสงแดดร้อนระอุของเนวาดา ประกอบกับพิษไข้ที่รุมเร้าอยู่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลาก็ขึ้นสีแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูทั้งสองข้างอย่างเห็นได้ชัด ขาทั้งสองข้างของเขาดูโงนเงนผิดจากมาดมาเฟียผู้สง่างามตามปกติ"นี่เธอมาทำอะไรตากแดดตรง... ฮัดชิ้ว! ฮัดชิ้ว! ฮัดชิ้ว!"คอสมอสอ้าปากจะดุคนดื้อ แต่ยังไม่ทันจบประโยค เขาก็
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 9 : หึงเหรอ
กลิ่นหอมสดชื่นของเลมอน ขิง น้ำผึ้งป่า และสมุนไพรอบแห้งสูตรเฉพาะที่ดัชเชสคาเทอริน่ามักจะชงให้ท่านดยุกดื่มเวลาป่วย ลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวสไตล์โมเดิร์นลูซี่ยืนง่วนอยู่หน้าเตา เฝ้ารอมองน้ำที่กำลังเดือดปุดๆ ในหม้อเคลือบใบเล็กอย่างตั้งใจ ใบหน้าสวยหวานที่ยังมีคราบโคลนเปื้อนอยู่ที่ปลายจมูกและแก้มขวาดูมุ่งมั่นเกินร้อย เลดี้สาวจัดการรินน้ำชาสีเหลืองทองส่งกลิ่นหอมกรุ่นลงในแก้วเซรามิก ก่อนจะยกใส่ถาดไม้อย่างระมัดระวัง"เอาล่ะ... ดื่มถ้วยนี้เข้าไป พรุ่งนี้ก็ลุกมาแผลงฤทธิ์ได้แล้ว" ลูซี่ยิ้มบางๆ ให้กับผลงานตัวเอง ก่อนจะยกถาดเดินกลับไปที่ห้องนั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่างภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาลูซี่ถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆมาเฟียหนุ่มหน้าหยกที่ใครๆ ต่างเกรงกลัว ตอนนี้นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนบางบนโซฟาตัวยาว ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเชิดรั้นด้วยความเย่อหยิ่ง บัดนี้ซุกอยู่กับหมอนอิงเหมือนเด็กชายตัวโต โดยมีเจ้า 'ลูลู่' นอนหมอบเฝ้าอยู่บนพรมข้างๆ ไม่ห่าง"คอสมอส... ลุกขึ้นมากินชาก่อน" ลูซี่วางถาดลงบนโต๊ะกระจก แล้วทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าบนพรมข้างๆ โซฟา โดยมีลูลู่ขยับที่ให้เลดี้อย่างรู้หน้าที่คนป่วยปรือตาขึ้นมาอย่
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
บทที่ 10 : คนป่วยแสนงอแง
ห้องนอนชั้น 3นาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีสองครึ่ง...แต่ดูเหมือนว่าฤทธิ์ของ 'ชาสมุนไพรไล่หวัดสูตรเมอร์เวล' จะยังเอาชนะไข้หวัดที่สะสมมาจากความเหนื่อยล้าของมาเฟียหนุ่มไม่ได้ในทันที คอสมอสยังคงมีไข้ต่ำๆ ร่างกายรุมๆ และมีอาการไอแห้งอยู่เป็นระยะความลำบากจึงตกมาอยู่ที่ 'พยาบาลจำเป็น' อย่างลูซี่หลังจากให้บอดีการ์ดช่วยพยุงเจ้านายตัวโตขึ้นมานอนราบบนเตียงคิงไซส์ในห้องนอนของเขาเอง ลูซี่ก็แทบไม่ได้หยุดพัก เธอเข้าครัวไปเคี่ยวซุปไก่ตุ๋นร้อนๆ มาป้อนคนป่วยที่บ่นว่าขมปากขมคอจนยอมกินไปได้แค่ครึ่งชาม จากนั้นก็ต้องคอยบิดผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นเช็ดตามใบหน้า ซอกคอ และแผงอกแกร่งเพื่อระบายความร้อนให้เขาทุกๆ สองชั่วโมง"อืม...ลูซี่..."คนป่วยที่นอนหลับตาพริ้มส่งเสียงครางฮือในลำคอ เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นจากผ้าขนหนูที่แตะลงบนซอกคอ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของเธอแน่นราวกับคีมเหล็ก ไม่ยอมให้เธอผละออกห่าง"ฉันอยู่นี่แล้ว ปล่อยมือก่อนคอสมอส ฉันจะเอาผ้าไปซักน้ำ" ลูซี่ถอนหายใจยาว พยายามแกะนิ้วแกร่งออก แต่คนป่วยกลับดื้อดึง ยื้อยุดข้อมือเธอไว้จนร่างบางเซถลาลงไปนั่งแหมะอยู่บนขอบเตียง"ไม่เอา ไม่ให้ไป" คอสมอสงึมงำ เสียงแห
last updateLast Updated : 2026-02-26
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status