ログイン“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
สนามแข่งวันนี้ค่ายพาร่างเล็กมาสนาม เพราะเขาต้องตรวจงานแทน น้องชายที่เพิ่งมีข่าวดีไปเมื่อไม่กี่วันก่อนความจริงแล้ว เขาไม่อยากพาเธอมาเลย เพราะวันนี้มีการแข่งขัน และคนค่อนข้างเยอะ แต่สุดท้ายก็ห้ามตัวเองไม่ไหว และวันนี้ก็เป็นวัน สุดท้ายที่จะได้อยู่ด้วยกันก่อนจะกลับฝรั่งเศส เขาแทบตามติดเป็นเงา อยา
หมวยลี่มองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินหายไป ก่อนจะยิ้มออกมา อย่างเอ็นดู เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะขี้อ้อนมากขนาดนี้ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที อาหารก็ถูกนำมาจัดเอาไว้บนโต๊ะ ร่างเล็ก เดินไปนั่งดูทีวี รอคนที่ยังอยู่ในห้องน้ำ แต่ไม่นาน โทรศัพท์เครื่องแพงที่ วางอยู่ตรงหน้าก็สั่นเบา ๆ พร้อมชื่อสายเรียกเข้าที่ปรากฏข
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้หมวยลี่กำลังเตรียมตัวกลับ ประเทศไทยพร้อมครอบครัว โดยใช้เครื่องบินส่วนตัวในการเดินทาง โดย ไปล่วงหน้าก่อนหนึ่งวัน ส่วนลู่หานไม่ได้เดินทางมาด้วย เพราะต้องดูแล ธุรกิจที่ฮ่องกงระหว่างที่ประธานใหญ่ของเฟิงเฉินไม่อยู่และที่สำคัญ การไปครั้งนี้หมวยลี่ไม่ได้บอกกับค่าย หลังจา
ไปได้ทั้งหมด แต่ความเก่งของเธอทำให้ค่ายแทบคลั่ง เพราะปากเล็ก ๆ ที่ว่า กลืนมันเข้าไปได้จนแทบสุดปลาย“อ๊า~” ใบหน้าหล่อเงยขึ้น ผ่อนลมหายใจกระเส่า ร่างกาย ตอบสนองต่อแรงกระตุ้นจากริมฝีปากที่รูดแท่งเนื้อขึ้นลง ปลายนิ้วสอด เข้าไปใต้เส้นผมนุ่ม ก่อนจะกำขยำเบา ๆ แล้วเป็นฝ่ายควบคุมจังหวะ“หนู ซี๊ด~ เอาเข้า







