Se connecter“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
เหลือเวลาอีกเพียงแค่อาทิตย์กว่า ข้อตกลงระหว่างหมวยลี่และ ค่ายจะสิ้นสุดลง ช่วงที่ผ่านมาเธอและเขาไม่ได้คุยอะไรกันเลย ทุกอย่าง ยังเป็นไปตามข้อตกลงหมวยลี่ใช้เวลาทุก ๆ วันในการทบทวน เธอคิดอยู่ทุกเวลากับเรื่อง นั้น แม้ว่าภายในใจจะเอนไปหาเขาเกือบทั้งหมดแล้ว แต่ก็ยังมีส่วนที่ ลังเล เธอเอาแต่คิดว่ามันจ
“มึงน่าจะรู้ดี ว่าลี่รักกู”(แต่ท่านหลงอวี่ไฟเขียวให้กู)สายถูกตัดทิ้งทันที เปลือกตาสีเข้มปิดแน่น ค่ายกำลังระงับ อารมณ์ของตัวเองเพื่อไม่ให้พาลใส่ร่างเล็กความใจดีของเธอคงยอมให้มันเข้าไปในห้องอีกตามเคย แต่เธอไป ไหน ถึงปล่อยให้มันเป็นคนรับสายแทนแบบนี้ลมหายใจร้อนถูกพ่นออกมากระแทกกับความอึดอัดรอบตัว
หลังส่งคำนั้นไปไม่ถึงสองวินาทีด้วยซ้ำ สายเรียกเข้าจากเจ้าของช่องแชต ก็ตระหง่านบนหน้าจอดวงตาคู่สวยมองหน้าจอที่ปรากฏชื่อของค่ายคู่หนึ่ง รอยยิ้มบาง ๆ เผยบนใบหน้า ก่อนนิ้วเรียวจะกดตัดสาย เธอกำลังแกล้งให้คนที่ร้อนรน ใจคิดไปไกลค่าย: รับสายเฮียได้ไหมสายจากค่ายโทรเข้าอีกครั้งหลังเจ้าตัวพิมพ์ข้อความ เ
สามวันต่อมาค่ายอยู่ที่คอนโดของร่างเล็กยังไม่ได้กลับเพนท์เฮ้าส์ตัวเองเลย แม้เธอจะบ่น แต่เขาทำเป็นหูทวนลม ยิ่งได้รู้ว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันซื้อ คอนโดห้องข้าง ๆ กับเธอ เขาแทบควบคุมความโกรธของตัวเองไม่ได้และยังยืนยันคำเดิม วันไหนที่มีสิทธิ์ มันคือคนแรกที่จะถูกถีบออก ให้พ้นทาง“กลับเพนท์เฮ้าส์ด้วยนะค







