LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
วันต่อมา @มหาวิทยาลัยระหว่างนั่งฟังอาจารย์พูดอยู่ หมวยลี่เอาแต่ฟุ้งซ่านไปถึงเรื่อง เมื่อวาน จึงไม่มีสมาธิเท่าไร ความคิดมันวกวนเต็มไปด้วยคำถาม มากมาย“แกจะไปออกงานกับพี่คลื่นเย็นนี้ใช่ไหม”“อื้อ”“ลูกชายคนเล็กน่ะเหรอ” ฝันหวานละสายตาจากอาจารย์ที่กำลัง อธิบายเนื้อหา หันมามองหมวยลี่ที่นั่งข้างกัน“อ
“ดูผิดอะดิ”“ไม่เป็นไร ๆ กายกินข้าวหรือยัง หิวไหม”“เอาไว้กินตอนเที่ยงพร้อมเพื่อนคนอื่นก็ได้”หนุ่มหล่อสำรวจสายตาไปตามมุมห้อง เขาไม่ได้มีเจตนาไม่ดี แค่อยากรู้ว่าเพื่อนคนสวยมีแฟนแล้วหรือยัง พอไม่เห็นรูปคู่ รองเท้า หรือของใช้ผู้ชายสักชิ้น เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จนเกือบเผลอยิ้ม“นั่งรอก่อน
ผ่านไปนาน เอวสอบก็ยังกระแทกเข้าใส่อย่างไม่รู้จักเหนื่อย ร่างเล็กถูกจับพลิกให้นอนตะแคง ขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นพาดบนบ่าแกร่ง ความจุกเสียดแล่นวาบขึ้น เมื่อค่ายเริ่มเร่งจังหวะตอกกระแทกถาโถม อย่างไม่ปรานี จนร่างเล็กสั่นคลอน ศีรษะกระแทกเข้ากับขอบเตียงยิ่งนึกถึงคำพูดของเธอก่อนหน้านี้ เขาก็ยิ่งควบคุมตัวเ
ดวงตาคู่สวยมองไปที่บานประตู เธอไม่ได้ตอบและยังคงนั่งนิ่ง ไม่ยอมลุกขึ้น และเสียงเรียกของแม่ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง“ลี่ หลับแล้วเหรอลูก”เสียงถอนหายใจดังลอดออกมาเบา ๆ ก่อนที่ร่างเล็กจะลุกขึ้น จากเตียงแล้วเดินไปที่บานประตู เอื้อมมือไปจับลูกบิดหมุนปลดล็อก ช้า ๆ จากนั้นคนเป็นแม่ก็เปิดประตูเข้ามา“ไม่ได้ย







