LOGIN“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
จะว่าเขาเห็นแก่ตัวก็ได้ แค่อยากให้เธอมองตัวเขาในปัจจุบัน เพราะผู้ชายคนนี้รักเธอหมดหัวใจ ไม่ใช่คนที่เอาแต่คอยทำร้ายอย่าง ในอดีต“ลี่รักแม่ รักแม่มาก” เมื่อคำพูดนั้นหลุดออกมา เสียงของเธอสั่น เครือเล็กน้อย พร้อมกำปั้นที่ค่อย ๆ บีบเข้าหากันแน่นค่ายรู้ดีว่าอะไรคือสิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในใจของเธอ แผลส
หัวใจแกร่งเต้นถี่รัวตลอดเวลา ดวงตาคมจับจ้องแผ่นหลังเนียน ของร่างเล็กที่เดินนำอยู่ด้านหน้า ความคิดฟุ้งซ่านเริ่มตีตื้น จนเจ้าตัวต้อง ยกมือขึ้นยีผมเบา ๆ เพื่อปรามตัวเองให้หยุดความคิดพวกนั้นซะ“หนูมีชาไหมครับ ดื่มชาก่อนนอน ตอนเช้าจะได้ไม่ปวดหัว” หลังรวบรวมสติได้ คนที่เดินตามหลังก็เอ่ยถาม แต่ร่างเล็กต
หวานก็ยังส่ายไปมาพร้อมคำปฏิเสธเสียงสั่น“ค่ายรักลี่”“อึก~” แรงดิ้นที่เคยต่อต้านเริ่มผ่อนลงเรื่อย ๆ เธอหมดแรงแล้ว และกำลังจะทรุดตัวลงกับพื้น แต่เพราะถูกโอบกอดเอาไว้ ร่างจึงติดแนบ อยู่กับแผงอกแกร่ง“ขอโทษ” เสียงทุ้มสั่นเครือไม่ต่างกันกระซิบใกล้ ๆ หู ขณะที่เธอยัง เอาแต่ส่ายหน้าไม่อยากรับฟังร่างที
“ไม่ใช่ พี่ชายที่สนิทน่ะ”“อ๋อ เฌอนึกว่าเป็นแฟนซะอีก เหมาะสมกันมากเลย”“เนอะ เฌอคิดเหมือนกันเลย” โมมายด์รีบพูดเสริมทันที เธอน่ะ อยากให้หมวยลี่ลงเอยกับเฟยเจินจริง ๆ เพราะทางนั้นดูเป็นคนดีและให้ เกียรติ ต่างจากอีกคนที่ได้ยินแค่ชื่อก็ต้องส่ายหน้ากรอกตามองบนวันนี้ที่ร้านคนไม่แน่นมาก บรรยากาศในโต๊ะเต็







