Se connecter“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
ก่อนจะฉวยโอกาสกดจูบลงที่ซอกคอหอมอีกครั้ง และนั่นทำให้เขาถูก ร่างเล็กหันมามองค้อนอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ดี และน่าจดจำสำหรับเขา แต่หลังจากนี้เขาคงทรมาน“กลับไปได้แล้วค่ะ อีกสักพักพี่เฟยคงมาเคาะห้อง”ประโยคนั้นทำเอาคนฟังถึงกับตัวชา ความกลัวแล่นวูบมากลางอก ดวงตาคมจ้องร่างเล็กที่กำลังก้มหน้
สามวันต่อมาค่ายอยู่ที่คอนโดของร่างเล็กยังไม่ได้กลับเพนท์เฮ้าส์ตัวเองเลย แม้เธอจะบ่น แต่เขาทำเป็นหูทวนลม ยิ่งได้รู้ว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันซื้อ คอนโดห้องข้าง ๆ กับเธอ เขาแทบควบคุมความโกรธของตัวเองไม่ได้และยังยืนยันคำเดิม วันไหนที่มีสิทธิ์ มันคือคนแรกที่จะถูกถีบออก ให้พ้นทาง“กลับเพนท์เฮ้าส์ด้วยนะค
ประเทศฝรั่งเศสหลังเดินทางมาถึงฝรั่งเศส ค่ายพักเพียงแค่หนึ่งวัน จากนั้นก็ทุ่มเท ให้กับงานอย่างหนักหน่วง จนตอนนี้เวลาล่วงเลยมากว่าสองอาทิตย์แล้วเขาแทบไม่ได้หยุดพักร่างกายเลยแม้แต่วันเดียว ไม่ว่าจะเป็น ลูกน้องหรือน้องชาย ต่างก็พยายามขอให้พักบ้าง แต่คำตอบที่ได้กลับมี เพียงแค่การส่ายหน้า เพราะสิ่งเด
อยากให้โอกาส ปากพูดอย่างนั้นมาตลอด แต่มันจะแปลกไปหรือเปล่า หากตอนนี้เธอกำลังรอให้คนที่หายไปส่งข้อความมาทั้งที่เป็นฝ่ายยื่นคำขาดเองแท้ ๆ และเขาก็ทำตามข้อตกลงก็อก ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ดึงร่างเล็กที่กำลังเหม่อลอยและคิด ฟุ้งซ่านให้กลับมามีสติ เธอรีบสลัดความคิดเหล่านั้นออกจากหัว ก่อนจะ หันไปทางต







