Mag-log in122Kakasara pa lamang ng pinto ng Design Department nang agad na umalingawngaw ang masiglang mga bulungan sa kanilang likuran. Naririnig pa rin ni Camelia ang ilan sa mga empleyadong hindi pa tapos pag-usapan ang biglaang anunsyo ni Calvin. Ngunit higit sa lahat, ramdam niya ang matalim na titig ni Luna.Hindi kalayuan sa mesa ni Camelia ay nakatayo ang babae, mahigpit na nakakapit sa folder hanggang sa pumuti ang mga buko ng kanyang mga daliri. Ang propesyonal na ngiting pilit niyang ipinakita kanina ay tuluyan nang naglaho. Nanigas ang kanyang panga, habang mabilis na umaangat at bumababa ang kanyang dibdib sa pagpipigil sa mga emosyong malinaw na hindi maliit."Sampung taon..." mahinang bulong ni Luna, halos para bang umuungol siya sa sarili.Nanatiling nakapako ang kanyang mga mata sa pintuang katatapos lamang daanan nina Calvin at Camelia."Kalokohan ito..." patuloy niya sa pigil na tinig. "Sampung taon nang kasal at ngayon lang nila ipinaalam sa lahat?"Malakas niyang ibinagsak
121Ang umagang iyon sa kumpanya ay nagpatuloy gaya ng dati. Ang mabilis na kalansing ng mga keyboard, maiikling pag-uusap ng bawat team, at paminsan-minsang pagtunog ng mga telepono sa opisina ay pumuno sa medyo abalang Design Department. Mula pa kaninang umaga, nakaupo na si Camelia sa kanyang mesa at buong konsentrasyon na nakatutok sa screen ng computer. Sa kanyang harapan, nakabukas ang ilang draft ng disenyo para sa pinakabagong proyekto ng kumpanya, na nakaayos sa iba't ibang layer. Mahusay na gumagalaw ang kanyang mga kamay sa mouse at keyboard, habang paminsan-minsan ay nagsusulat siya ng mga detalye ng kailangang baguhin sa maliit na notebook sa tabi ng kanyang laptop.Mukhang seryoso ang kanyang mukha, bahagyang nakakunot ang noo habang sinusuri ang kombinasyon ng mga kulay sa presentation design.Sa kabilang bahagi ng silid, si Luna, bilang pinuno ng departamento, ay kakalabas lamang sa kanyang maliit na glass office habang may dalang ilang folder.Gayunpaman, biglang nagb
Kabanata 120Tumayo si Calvin nang ilang segundo sa parking area, pinapanood ang taxi na sinasakyan ni Camelia habang papalayo ito hanggang sa maglaho ang mga taillight nito sa kanto. Isang bahagyang ngiti ang nanatili sa kanyang mukha. Sa unang pagkakataon mula nang pirmahan ang mga divorce papers, gumaan nang husto ang pakiramdam ng kanyang dibdib. Ang pag-amin ni Camelia kanina ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa kanyang isipan—na mahal pa rin siya nito, na nananatili pa rin ang parehong damdamin mula noon hanggang ngayon. Huminga nang malalim si Calvin, saka tumalikod at naglakad pabalik sa loob ng restawran.Pagbukas ng pinto ng restawran, agad siyang sinalubong ng malamig na simoy mula sa aircon. Kalmado ang kanyang mga hakbang, at may aura ng tagumpay na mahirap itago mula sa kanyang mga mata. Sa mesa malapit sa bintana, nakatayo pa rin si Revan na may bakas ng inis, habang si Raina naman ay nakaupo lang nang kaswal, nilalaro ang baso ng tubig sa kanyang kamay.Agad na binigyan
Kabanata 119Ang atmospera sa loob ng restawran, na noong una ay kalmado, ay dahan-dahang naging nakakasakal para kay Camelia. Sa nakalipas na ilang minuto, ang kanyang mga mata ay nanatiling nakapako sa mesang malapit sa bintana. Naroon pa rin si Calvin, kalmado ang mukha, at paminsan-minsan ay tila kaswal pa itong nakikipag-usap kay Raina. Ang tanawing iyon ay nagpaalab sa isang bagay sa loob ng dibdib ni Camelia hanggang sa hindi na niya ito napigilan pa. Ang kamay niyang kanina pa mahigpit na nakahawak sa tinidor ay tuluyang bumitaw, dahilan upang tumunog ito nang malakas nang tumama sa plato.Kalansing.Si Revan, na nakaupo sa tapat niya, ay agad na tumingin sa kanya nang may pagtataka. “Camelia?”Ngunit sa pagkakataong ito, hindi sumagot si Camelia. Tumayo siya nang mabilis kaya bahagyang umusod ang kanyang upuan patalikod.Tensyonado ang kanyang mukha, hindi pantay ang kanyang paghinga, at bago pa man siya mapigilan ni Revan, ang kanyang mga hakbang ay patungo na sa mesa ni Cal
Kapitel 118Um viertel nach elf Uhr morgens.Camelia hatte gerade den letzten Entwurf auf ihrem Computerbildschirm beendet, als ihr Blick unwillkürlich zum Hauptaufzug glitt. Seit einiger Zeit störte eine seltsame Sache ununterbrochen ihren Geist.Calvin tauchte nicht auf.Es gab keine festen Schritte im Korridor, kein Geräusch von Ronal, der sonst immer Akten hin und her trug, und selbst das Büro des Geschäftsführers im oberen Stockwerk blieb auffallend ruhig.Aus irgendeinem Grund machte sein Fehlen Camelia nur noch unruhiger.„Gut“, murmelte sie leise und zwang sich, sich auf den Bildschirm zu konzentrieren. „Es ist ruhiger, wenn er nicht hier ist.“Doch diese Worte fühlten sich wie eine kleine Lüge an sich selbst an.Denn das, was sie tatsächlich fühlte, war eine beunruhigende Neugierde.War das Gerücht von heute Morgen etwa wahr?War Calvin tatsächlich auf einem Blind Date?Eine Stimme unterbrach ihren Gedankengang.„Camelia.“Sie wandte den Kopf. Revan stand mit einem warmen Läc
Kabanata 117Sa loob ng tanggapan ng civil registry.Naupo si Camelia sa silya sa tabi ni Calvin, ngunit ang distansya sa pagitan nila ay tila napakalayo, malayo pa sa ilang pulgadang naghihiwalay sa kanilang mga upuan. Sa ibabaw ng lamesa, maayos nang nakasalansan ang mga dokumento. Isang may-edad na babaeng opisyal na may suot na manipis na salamin ang isa-isang nagsuri ng kanilang mga papel."Mr. Calvin, Mrs. Camelia, pakisuri muli ang mga impormasyon sa sertipikong ito bago kayo pumirma," ang propesyonal na sabi ng opisyal.Ibinaba ni Camelia ang kanyang tingin sa papel na nasa kanyang harapan.Malinaw na nakalimbag ang kanilang mga pangalan.Sa seksyon ng katayuan, nakasaad ang: diborsyo.Ang kanyang dibdib ay parang marahang pinipiga.Si Calvin na nasa kanyang tabi ay nanatiling tahimik. Kalmado ang mukha nito, sobrang kalmado, tila ang lahat ng ito ay isa lamang ordinaryong transaksyon sa gobyerno.Hinawakan ni Camelia ang panulat. Medyo stiff o matigas ang kanyang kamay.Mulin
Marahang nagsara ang pinto ng bahay matapos umalis si Samantha. Unti-unting naglaho ang tunog ng kanyang mga yabag, na nag-iwan ng kakaibang katahimikan sa sala.Nananatiling nakaupo si Calvin sa sofa. Nakasandal ang kanyang katawan, habang nakalaylay ang isang braso sa gilid nito. Hindi pa nakapat
Matapos maghintay nang matagal, sa wakas ay nakatanggap si Calvin ng tawag mula kay Ronal. Agad niya itong sinagot.“Kumusta?” matalim niyang tanong sa sandaling kumonekta ang tawag. “Nalaman mo na ba kung nasaan siya?”Sa kabilang linya, malalim munang huminga si Ronal.“Paumanhin po, Sir. Wala ka
Hinila ni Calvin si Camelia papasok sa kanyang mga bisig at marahas na pinawi ang natitirang distansya sa pagitan nila. Walang pag-aalinlangan na idiniin niya ang kanyang mga labi sa labi ni Camelia, puno ng pagnanais at pananabik, na para bang ang lahat ng pagpipigil na itinago niya sa loob ng mah
“Ako ay hihiwalayan ko siya. Ikaw lang ang mahal ko.”Malinaw na narinig ang boses ni Calvin Ashford.Natigilan si Camelia Collyn sa likod ng bahagyang nakabukas na pinto ng VIP room sa isang club. Mahigpit niyang kinapitan ang hawakan ng maliit niyang bag hanggang sa pumuti ang kanyang mga daliri,







