LOGINTherese Lopez POV
Nagising ako sa amoy ng sariwang hangin at sa sinag ng araw ng Tagaytay na sumisilip sa pagitan ng mga kurtina. Pero mas ramdam ko ang bigat ng braso ni Leandro na nakapulupot sa aking baywang. Hindi siya bumitaw kahit sa pagtulog. Sa unang pagkakataon, hindi lang pagnanasa ang nararamdaman ko kundi isang kakaibang seguridad na alam kong mas mapanganib pa kaysa sa CSBD ko. Dahan-dahan akong bumangon, sinusubukang hindi siya magising, pero bago pa man tumama ang mga paa ko sa sahig, naramdaman ko ang mabilis na hila niya sa aking braso. Sa isang iglap, muli akong nakadagan sa matigas niyang dibdib. "Where do you think you're going, Lopez?" paos niyang tanong. "Magluluto lang sana ako ng breakfast, Leandro. Gutom na ako," pabulong kong sagot. Isang mapanuksong ngiti ang sumilay sa kanyang labi. "Good. Because I'm starving, too. But not for food." Bago pa ako makatutol, binaliktad niya ang aming posisyon. Ang kanyang mga kamay ay dumeretso sa aking mga hita, dahan-dahang binubuka ang mga ito habang ang kanyang mga mata ay nakapako sa akin. "You look so beautiful when you're disheveled. Like a masterpiece I just finished ruining." "Leandro, kailangan nating pumasok sa opisina. May mga meeting ka—" "I am the boss, Therese. I decide when the day starts," he whispered, his hand sliding down to the most sensitive part of me. His touch was electric, and despite the exhaustion from last night, my body responded instantly. Ang sumpa ko ay muling nag-aapoy. "F-fuck... Leandro, hindi ka ba napapagod?" ungol ko nang simulan niyang laruin ang aking tila namamagang hiyas. "With you? Never." He leaned down, biting my lower lip gently before his tongue took over. Walang pasubali niyang iniharap ang aking likod sa kanya. Pinatayo niya ako sa gilid ng kama, ang aking mga kamay ay nakatukod sa malambot na kutson habang siya ay nasa likuran ko. Ramdam ko ang kanyang matikas na pagkalalaki na sumasayad sa aking puwitan ito ay mainit, matigas, at handang-handa muling manakop. "Tell me what you want, Therese. I want to hear you say it before I claim you again," he hissed, his breath hot against my bare back. "Take me... please, Leandro. Just... fill the void," pagsusumamo ko, ang aking balakang ay kusang umaatras para hanapin siya. "Wrong answer," he groaned. Iniharap niya ako sa kanya at marahas na isinandal sa malamig na pader ng kuwarto. Itinaas niya ang isa kong binti sa kanyang balikat. "Say it. Say you want me. Not just the feeling. Me." Napatitig ako sa kanyang mga mata. Sa sandaling iyon, tila nawala ang lahat ng takot at galit. "I want you, Leandro. Please... fill me with you." Sa isang malakas na sadsad, pinasok niya ako nang buong-buo. Napasigaw ako sa tindi ng sensasyon. Ang posisyon namin ay mas malalim, mas ramdam ko ang bawat pulgada niya na tumatama sa aking cervix. He didn't start slow. He went full speed, his hips hitting mine with a rhythmic thud that echoed throughout the silent villa. "Ahhh! God! Leandro, d-dahan-dahan lang..." pero ang mga salita ko ay walang saysay dahil mas lalo kong isinasiksik ang sarili ko sa kanya. "I can't be gentle with you, Therese. You're too tight, too perfect," he rasped, his hands gripping my hair to keep my head steady as he rained kisses on my neck. "You're the only woman who makes me lose my fucking mind." Ang bawat bayo niya ay tila may dalang kuryente na sumasabog sa aking sistema. I felt like I was breaking apart and being rebuilt at the same time. Ang CSBD ko ay hindi lang basta napapawi; tila ba binubura ni Leandro ang sakit ng nakaraan at pinapalitan ito ng isang klase ng adiksyon na tanging siya lang ang makakapagbigay. "Don't ever think about that bastard again," he commanded, his voice shaking with the intensity of his climax. "Because from this day on, every inch of you belongs to me. This heat, this need... it's all for me." "Yes... oh god, yes! Sa'yo lang... Leandro!" Nang marating namin ang rurok, pakiramdam ko ay tumigil ang mundo. My vision blurred as wave after wave of pleasure crashed over me. I felt him pour his warmth deep inside me, his body trembling as he held me tight against the wall, refusing to let go. Hingal na hingal kaming naupo sa sahig, ang aming mga balat ay basang-basa ng pawis at ang aming mga puso ay nagkakarera. Walang nagsasalita. Sa katahimikang iyon, doon ko napagtanto ang bigat ng pinasok ko. Hinawakan ni Leandro ang aking mukha, ang kanyang tingin ay hindi na lang basta mapusok tila ito ay may halong pag-aalaga na hindi ko inaasahan mula sa isang lalaking tulad niya. "You're not going anywhere, Therese. Not today, not ever," he said with finality. Tumango ako, isinusuko ang huling hibla ng aking katinuan. Alam ko, sa labas ng pinto ng villa na ito, wasak pa rin ang mundo ko. Pero dito, sa piling ng lalaking ito na tila naging gamot at lason ko nang sabay, nahanap ko ang isang bagay na mas matindi pa sa pagnanasa. Nahanap ko ang isang ugnayang nagsisimula sa laman, pero tila unti-unti nang kumakamit sa aking kaluluwa. At sa larong ito, mukhang ako ang unang talunan dahil nahuhulog na ako sa taong dapat ay parausan ko lang.Therese Lopez POV Ibinalik niya sa akin ang laptop. Nang basahin ko ang idinagdag niya, halos manindig ang balahibo ko. Nilagay niya ang mga oras kung kailan siya pwedeng mag-demand ng serbisyo ko at halos sumasakop sa buong oras ko sa loob at labas ng opisina. "This is slavery, Leandro! Not a contract!" asik ko sa kanya. "No, this is a premium subscription, Therese," he retorted, his voice now calm but lethal. "You wanted us to be professional, right? Then let's talk about availability. I'm a busy man. If I'm going to commit my time and energy into fixing your condition, I need you on call. 24/7." "Hindi mo ako pag-aari, Leandro," pabulong kong sabi, bagaman nararamdaman ko na ang pagkatalo. "The contract says otherwise. Or did you already forget what you wrote in Clause One? It says Mutual satisfaction. I'm not satisfied with just a few hours in a dark room, Therese. I want you whenever the urge hits me. Office, car, elevator... it doesn't matter. You’re my stress-reliever,
Therese Lopez POV Hingal na hingal ako sa tindi ng tensyon sa pagitan namin. Ang bawat salita niya ay tila isang pagsubok, isang sampal na nagpapaalala sa akin na kahit anong pormalidad ang ilagay ko, ang kapangyarihan ay nasa kanya pa rin. "I'm not begging, Leandro. This is a medical condition, remember?" pilit kong ibinabalik ang usapan sa medikal na aspeto para hindi ako tuluyang matunaw sa titig niya. "Medical condition, my foot," he barked back. "You use that as a shield, Therese. But let's be real. You like the power I give you. You like the way I make you forget that Clyde cheated on you with your best friend Wendy. You want this contract because you're scared. Scared that this is becoming something more than just an outlet." "That's not true!" sigaw ko, pero alam kong may bahid ng katotohanan ang sinabi niya. "Isn't it?" He stepped even closer, his scent that expensive mix of woody and cold ambition that’s overpowering my senses. "Let's look at your clauses. Clause number
Therese Lopez POV Ang ingay ng siyudad ay tila isang malakas na sampal sa aking katinuan pagbalik namin mula sa Tagaytay. Kung sa resthouse ay tila tumigil ang mundo at nalunod kami sa init ng bawat isa, dito sa Maynila, bumalik ang realidad. At ang realidad na iyon ay may pangalan sila Clyde at Wendy. Ang dalawang taong sumira sa huling hibla ng tiwala ko sa mundo. Nakatitig ako sa blangkong cursor sa aking laptop habang nakaupo sa loob ng opisina ni Leandro. Habang wala siya dahil sa isang sunod-sunod na board meeting, kinuha ko ang pagkakataong ito para gawin ang nararapat. Ang CSBD ko ay hindi isang laro. Kailangan ko ng proteksyon na hindi lang laban sa sarili ko, kundi laban din sa emosyong unti-unting sumisibol tuwing tinitingnan ako ni Leandro. NON-DISCLOSURE AND MUTUAL BENEFIT AGREEMENT. Iyan ang pamagat ng dokumentong ginagawa ko. Nilagay ko ang bawat detalye. Walang emosyon. Walang pakialamanan sa personal na buhay sa labas ng kama. At higit sa lahat, ang kasunduang ito
Therese Lopez POV Nagising ako sa amoy ng sariwang hangin at sa sinag ng araw ng Tagaytay na sumisilip sa pagitan ng mga kurtina. Pero mas ramdam ko ang bigat ng braso ni Leandro na nakapulupot sa aking baywang. Hindi siya bumitaw kahit sa pagtulog. Sa unang pagkakataon, hindi lang pagnanasa ang nararamdaman ko kundi isang kakaibang seguridad na alam kong mas mapanganib pa kaysa sa CSBD ko. Dahan-dahan akong bumangon, sinusubukang hindi siya magising, pero bago pa man tumama ang mga paa ko sa sahig, naramdaman ko ang mabilis na hila niya sa aking braso. Sa isang iglap, muli akong nakadagan sa matigas niyang dibdib. "Where do you think you're going, Lopez?" paos niyang tanong. "Magluluto lang sana ako ng breakfast, Leandro. Gutom na ako," pabulong kong sagot. Isang mapanuksong ngiti ang sumilay sa kanyang labi. "Good. Because I'm starving, too. But not for food." Bago pa ako makatutol, binaliktad niya ang aming posisyon. Ang kanyang mga kamay ay dumeretso sa aking mga hita, dahan
Therese Lopez POV Hindi ako nakapasok sa sumunod na araw. Hindi dahil sa sakit ng puso, kundi dahil sa hapdi ng katawan. May mga pasang kulay ube sa aking bewang ito ay bakas ng mga daliri ni Leandro na tila gustong ibaon ang kanyang pag-aari sa bawat pulgada ng balat ko. Pero kahit wala ako sa opisina, ang bawat hininga ko ay amoy Leandro pa rin. Alas-diyes ng gabi nang makatanggap ako ng message mula sa kanya. Leandro: My driver is outside your apartment. Get dressed. We're going somewhere. Walang tanong, walang kamusta. Isang utos na hindi pwedeng baliin. Labinlimang minuto lang ang lumipas, nasa loob na ako ng kanyang itim na Rolls-Royce. Hindi kami bumalik sa Sandoval Tower. Tumigil ang sasakyan sa isang liblib ngunit napakagandang resthouse sa gilid ng isang talampas sa Tagaytay. Pagpasok ko sa loob, bumungad sa akin ang amoy ng mamahaling alak at ang malamig na simoy ng hangin mula sa balkonahe. Nandoon si Leandro, nakatayo, hawak ang isang baso ng whiskey. Nakasuot lang s
Therese Lopez POV Buong maghapon akong tila lumulutang. Ang bawat kilos ko sa harap ng computer ay may kasamang hapdi sa pagitan ng aking mga hita na tila isang paalala kung gaano kalupit at kawalang-hiya ang ginawa sa akin ni Leandro Sandoval kaninang umaga. Pero ang mas malala? Iyon din ang nagpapakalma sa mga demonyo sa utak ko. Sa tuwing naiisip ko ang bigat ng katawan niya, tila humihinto ang ingay ng pagtataksil nina Mark at Clarisse. Pero ang katahimikang iyon ay panandalian lang. Alas-kwatro ng hapon nang makatanggap ako ng tawag mula sa lobby. My heart hammered against my ribs nang marinig ko ang pangalan ng bisita. "Ma'am Therese, nasa baba po si Mr. Clyde Javier. Gusto raw po kayong makausap." Halos mabitawan ko ang hawak kong ballpen. Ang kapal ng mukha. Pagkatapos akong iwan sa ere, pagkatapos buntisin ang kaibigan ko, may gana pa siyang magpakita rito? "Tell him I'm busy," madiin kong sagot bago ko ibinaba ang telepono. Pero hindi marunong sumuko si Clyde. Maya-ma







