LOGINTherese Lopez POV Ibinalik niya sa akin ang laptop. Nang basahin ko ang idinagdag niya, halos manindig ang balahibo ko. Nilagay niya ang mga oras kung kailan siya pwedeng mag-demand ng serbisyo ko at halos sumasakop sa buong oras ko sa loob at labas ng opisina. "This is slavery, Leandro! Not a contract!" asik ko sa kanya. "No, this is a premium subscription, Therese," he retorted, his voice now calm but lethal. "You wanted us to be professional, right? Then let's talk about availability. I'm a busy man. If I'm going to commit my time and energy into fixing your condition, I need you on call. 24/7." "Hindi mo ako pag-aari, Leandro," pabulong kong sabi, bagaman nararamdaman ko na ang pagkatalo. "The contract says otherwise. Or did you already forget what you wrote in Clause One? It says Mutual satisfaction. I'm not satisfied with just a few hours in a dark room, Therese. I want you whenever the urge hits me. Office, car, elevator... it doesn't matter. You’re my stress-reliever,
Therese Lopez POV Hingal na hingal ako sa tindi ng tensyon sa pagitan namin. Ang bawat salita niya ay tila isang pagsubok, isang sampal na nagpapaalala sa akin na kahit anong pormalidad ang ilagay ko, ang kapangyarihan ay nasa kanya pa rin. "I'm not begging, Leandro. This is a medical condition, remember?" pilit kong ibinabalik ang usapan sa medikal na aspeto para hindi ako tuluyang matunaw sa titig niya. "Medical condition, my foot," he barked back. "You use that as a shield, Therese. But let's be real. You like the power I give you. You like the way I make you forget that Clyde cheated on you with your best friend Wendy. You want this contract because you're scared. Scared that this is becoming something more than just an outlet." "That's not true!" sigaw ko, pero alam kong may bahid ng katotohanan ang sinabi niya. "Isn't it?" He stepped even closer, his scent that expensive mix of woody and cold ambition that’s overpowering my senses. "Let's look at your clauses. Clause number
Therese Lopez POV Ang ingay ng siyudad ay tila isang malakas na sampal sa aking katinuan pagbalik namin mula sa Tagaytay. Kung sa resthouse ay tila tumigil ang mundo at nalunod kami sa init ng bawat isa, dito sa Maynila, bumalik ang realidad. At ang realidad na iyon ay may pangalan sila Clyde at Wendy. Ang dalawang taong sumira sa huling hibla ng tiwala ko sa mundo. Nakatitig ako sa blangkong cursor sa aking laptop habang nakaupo sa loob ng opisina ni Leandro. Habang wala siya dahil sa isang sunod-sunod na board meeting, kinuha ko ang pagkakataong ito para gawin ang nararapat. Ang CSBD ko ay hindi isang laro. Kailangan ko ng proteksyon na hindi lang laban sa sarili ko, kundi laban din sa emosyong unti-unting sumisibol tuwing tinitingnan ako ni Leandro. NON-DISCLOSURE AND MUTUAL BENEFIT AGREEMENT. Iyan ang pamagat ng dokumentong ginagawa ko. Nilagay ko ang bawat detalye. Walang emosyon. Walang pakialamanan sa personal na buhay sa labas ng kama. At higit sa lahat, ang kasunduang ito
Therese Lopez POV Nagising ako sa amoy ng sariwang hangin at sa sinag ng araw ng Tagaytay na sumisilip sa pagitan ng mga kurtina. Pero mas ramdam ko ang bigat ng braso ni Leandro na nakapulupot sa aking baywang. Hindi siya bumitaw kahit sa pagtulog. Sa unang pagkakataon, hindi lang pagnanasa ang nararamdaman ko kundi isang kakaibang seguridad na alam kong mas mapanganib pa kaysa sa CSBD ko. Dahan-dahan akong bumangon, sinusubukang hindi siya magising, pero bago pa man tumama ang mga paa ko sa sahig, naramdaman ko ang mabilis na hila niya sa aking braso. Sa isang iglap, muli akong nakadagan sa matigas niyang dibdib. "Where do you think you're going, Lopez?" paos niyang tanong. "Magluluto lang sana ako ng breakfast, Leandro. Gutom na ako," pabulong kong sagot. Isang mapanuksong ngiti ang sumilay sa kanyang labi. "Good. Because I'm starving, too. But not for food." Bago pa ako makatutol, binaliktad niya ang aming posisyon. Ang kanyang mga kamay ay dumeretso sa aking mga hita, dahan
Therese Lopez POV Hindi ako nakapasok sa sumunod na araw. Hindi dahil sa sakit ng puso, kundi dahil sa hapdi ng katawan. May mga pasang kulay ube sa aking bewang ito ay bakas ng mga daliri ni Leandro na tila gustong ibaon ang kanyang pag-aari sa bawat pulgada ng balat ko. Pero kahit wala ako sa opisina, ang bawat hininga ko ay amoy Leandro pa rin. Alas-diyes ng gabi nang makatanggap ako ng message mula sa kanya. Leandro: My driver is outside your apartment. Get dressed. We're going somewhere. Walang tanong, walang kamusta. Isang utos na hindi pwedeng baliin. Labinlimang minuto lang ang lumipas, nasa loob na ako ng kanyang itim na Rolls-Royce. Hindi kami bumalik sa Sandoval Tower. Tumigil ang sasakyan sa isang liblib ngunit napakagandang resthouse sa gilid ng isang talampas sa Tagaytay. Pagpasok ko sa loob, bumungad sa akin ang amoy ng mamahaling alak at ang malamig na simoy ng hangin mula sa balkonahe. Nandoon si Leandro, nakatayo, hawak ang isang baso ng whiskey. Nakasuot lang s
Therese Lopez POV Buong maghapon akong tila lumulutang. Ang bawat kilos ko sa harap ng computer ay may kasamang hapdi sa pagitan ng aking mga hita na tila isang paalala kung gaano kalupit at kawalang-hiya ang ginawa sa akin ni Leandro Sandoval kaninang umaga. Pero ang mas malala? Iyon din ang nagpapakalma sa mga demonyo sa utak ko. Sa tuwing naiisip ko ang bigat ng katawan niya, tila humihinto ang ingay ng pagtataksil nina Mark at Clarisse. Pero ang katahimikang iyon ay panandalian lang. Alas-kwatro ng hapon nang makatanggap ako ng tawag mula sa lobby. My heart hammered against my ribs nang marinig ko ang pangalan ng bisita. "Ma'am Therese, nasa baba po si Mr. Clyde Javier. Gusto raw po kayong makausap." Halos mabitawan ko ang hawak kong ballpen. Ang kapal ng mukha. Pagkatapos akong iwan sa ere, pagkatapos buntisin ang kaibigan ko, may gana pa siyang magpakita rito? "Tell him I'm busy," madiin kong sagot bago ko ibinaba ang telepono. Pero hindi marunong sumuko si Clyde. Maya-ma







