LOGIN“Mr. Gibson, even you wouldn’t think of marrying a crazy woman like her.”Sandaling nabalot ng patay na katahimikan ang buong bulwagan matapos sumambulat ang lason mula sa bibig ni Jeff.Ngunit ang lalaking tinutukoy niya ay hindi agad nagpadalos-dalos ng emosyon. Nakatayo lamang si Zach sa tabi ko, ngunit kitang-kita ko kung paano unti-unting kumuyom ang kaniyang mga panga at nagbago ang kulay at ekspresyon ng kaniyang mukha.Namula siya sa matinding galit—isang galit na nag-aapoy at malalim.Hindi ko man direktang itinanong, alam ko kung ano ang mas nagpaningas sa kaniya: hindi lamang ang kawalang-hiyaan at pambabastos ni Jeff sa aking pagkatao, kundi ang kapal ng mukha nitong magsalita ng ganoon sa harap ng libo-libong tao pagkatapos siyang saktan, utuin, at gamitin.Dahan-dahan, sa paraang nagpatahimik sa lahat, humakbang si Zach palapit kay Jeff.“Ulitin mo nga ang sinasabi mo,” malamig, mababa, ngunit may taglay na awtoridad na utos ni Zach.Napakurap si Jeff, pilit na pinapanat
Sinundan agad ito ng isa pang boses mula sa likuran. “An explanation? He owes Kimmy a public apology!”“Anong klaseng kasosyo ang dumi-diskarte para nakawan ang sarili niyang pamilya?!”“Walang utang na loob!”“Magnanakaw!”“Ang kapal ng mukha mo!”Sunod-sunod at sabay-sabay na sigaw ng pagkondena ang pumuno sa hangin.Hindi na lamang ako ang nagtatanong. Buong industriya na ang nagtataas ng boses laban sa kaniya.Ang lalaking ilang minuto pa lamang ang nakakalipas ay buong-yabang na nagmamalaki sa hinaharap ng Greenzone ay nakayuko ngayon sa harap ng mga taong hinding-hindi na kailanman magtitiwala sa kaniya.“Mr. Gibson,” tawag ng isang investor kay Zach sa malapit, “did you have any idea about this grand scheme?”Kalmadong tumayo si Zach mula sa kaniyang upuan, inayos ang itim na suit jacket.“Wala akong kamalay-malay sa mga planong inilabas sa screen ngayong gabi,” matatag niyang sagot sa mic. “Ngunit sa tingin ko... kailangang masuri nang mabusisi ng mga awtoridad ang lahat ng do
Sa kaniyang likuran, patuloy pa ring umuulit sa malaking LED monitor ang mga kumpidensyal na mensahe at dokumentong nagpapatunay sa kanilang masidhing panlilinlang.“Hindi ninyo maaaring husgahan ako batay lamang sa mga hinayupak na videong iyan!” mariin at nanginginig niyang depensa, pilit na ipinagtatanggol ang sarili.“Kung mayroon ka ngang pruweba at tamang paliwanag, sabihin mo!” galit na singhal ni Daddy. “Pero huwag na huwag mong iisipin na papayag pa akong saktan at yurakan mo ang anak ko!”“Hindi ko siya sinaktan!” pabalang na sagot ni Jeff.Sa sandaling iyon, parang tuluyang naubos ang natitirang pasensya at pagpipigil ni Daddy.Isang mabilis, mabigat, at walang-patumanggang suntok ang dumapo nang diretso sa mukha ni Jeff.Pak!Napaatras ang lalaki, napaluhod nang bahagya ang mga tuhod habang napaawang ang bibig at napahawak sa kaniyang pumutok na labi.“Daddy!” gulat na sigaw ko.Natigilan ang buong bulwagan. May ilang panauhing napatakip ng bibig sa gulat, at ang iba ay m
Ngunit huli na para pigilan siya.“Matagal na kaming nagtitimpi sa inyong dalawa!” sigaw ni Auntie Rose Ann habang tuloy-tuloy sa paghila. “Akala ninyo ba dahil tahimik kami ay pwede ninyo na kaming yurakan at tapakan kung kailan ninyo gusto?!”Sinubukan ni Dorothy na manlaban at kumawala, ngunit mas mabilis at mas malakas si Auntie Rose Ann kaysa sa inaasahan niya. Sa isang mariing tulak, nawalan ng balanse si Dorothy at diretsong bumagsak palayo, nasubsob at sumalampak ang katawan sa isang malaking VIP table sa gilid.Nabitawan niya ang kaniyang mamahaling clutch bag, dahilan para magsabog at kumalat sa sahig ang kaniyang mga gamit, pampaganda, at cellphone.“Aray! Bitawan mo ako, demonyo ka!” tili ni Dorothy, hawak ang sabog na buhok.“Dapat lang na mas maaga naming nalaman ang mga kabuktutan ninyong ginawa!” galit na sigaw ni Auntie Rose Ann. “Kung hindi lang namin iginalang ang desisyon ni Kimmy na tahimik na lumaban, matagal na kaming nagsumbong sa mga pulis para ipakulong kayo!
Hindi ako nagpatinag sa kinaroroonan ko.“Ikaw ang may kagagawan nito! Ikaw ang nagtanim at naglabas ng lahat ng iyan para lang sirain at ipahiya kami sa madla!” bulyaw ni Dorothy, nagwawala sa tindi ng hysteria. “Gusto mo kaming sirain sa gabing ito dahil hindi mo matanggap na tuluyan ka nang iniwan ni Jeff!”Napailing ako nang mabagal. “Hindi ko na kailangang mag-imbento o magsinungaling pa tungkol sa kahit na ano, Dorothy. Lahat ng ebidensya ay nasa harap na ng mismong mga mata ninyo.”“Sinungaling ka!”Hindi na napigilan ni Dorothy ang sarili. Mabilis siyang tumalikod at marahas na bumaba mula sa entablado, nagmamadaling lumapit sa direksyon ko.Nang makita ko siyang dumidiretso sa akin, hindi ako umatras kahit isang pulgada. Hindi dahil gusto kong makipag-away o sumabak sa pisikal na gulo, kundi dahil sa sandaling ito... wala na akong kahit katiting na dahilan para matakot sa kaniya.“Wala kang karapatang yurakan at gawin ito sa amin!” sigaw niya habang papalapit. “Kung hindi ka
Natahimik ako nang tuluyan.Iyon ang pinakamatinding bahagi ng katotohanang hindi ko inasahang maririnig pang muli sa tanang ng buhay ko.Hindi lamang pala simpleng pag-agaw sa kumpanya ang kanilang binuo. Gusto rin nilang gumuho ang buong pangalan ko, ang tiwala ng mga tao sa akin, at ang bawat butil ng oportunidad na maaari kong sandalan upang makabangon.Nais nilang tiyaking wala na akong matirang malalapitan.Nais nilang palabasing ako ang may deperensya at salarin sa lahat.At ang pinakamasakit sa lahat... ang lalaking minsan kong binuo ang kinabukasan at pinangarap na maging asawa ay ang mismong utak sa likod ng malupit na pagdurog sa akin.“Mga walanghiya!” nanggigigil na sigaw ng isang lalaking investor mula sa gitna ng bulwagan.“Is this how you run a legitimate business?!” galit na singhal naman ng isa.Sa itaas ng entablado, halos hindi na makatingin nang tuwid sa mga tao si Jeff.“Stop it! Patigilin niyo iyan!” sigaw niya, basag na basag ang boses. Ngunit wala ni isa sa mg
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n







