ตอนที่3

เซนชำระร่างกายหลังจากว่ายน้ำมาหลายชั่วโมง พลางก้มมองกล้ามหน้าท้องของตนและแขนขาที่ยาวมีมัดกล้ามเล็ก ๆ ตอนเด็ก ๆ เขามีร่างกายผอมบางแตกต่างจากตอนนี้อย่างสิ้นเชิง คงพอสามารถทดแทนข้อด้อยที่เขาเป็นเมิร์ซพิการที่ไม่อาจสืบพันธุ์ได้ ซึ่งเมิร์ซจะมีเผ่าพันธุ์ที่ตั้งครรภ์ได้ทั้งสองเพศและเงือกคือหนึ่งในนั้น

เขาคือเมิร์ซ ‘เงือก’ ที่ต้องเกิดมาพร้อมไข่มุกหนึ่งเม็ดสีขาวในกำมือแต่เซนกลับเป็นคนเดียวที่ไม่มี ไข่มุกเป็นสิ่งยืนยันว่าเงือกชายนั้นสามารถที่จะทำหน้าสืบพันธุ์ได้ทั้งตั้งครรภ์เองหรือทำให้เงือกหญิงตั้งครรภ์

แต่เซนกลับไม่มีโอกาสได้เลือก

เมื่อออกมาจากห้องน้ำจึงหยิบผ้าขนหนูมาพันท่อนล่าง อีกผืนเช็ดร่างกายและเส้นผม นั่งบนโซหาพลางเปิดทีวีดู

วันนี้รังของตะขาบยักษ์ที่วิวัฒนาการระดับสอง ได้ถูกหน่วยพิเศษจัดการแล้วค่ะและเป็นเขาที่ฆ่าพวกมันมากกว่าใคร! นักข่าวสาวใบหน้าแดงปลั่งเมื่อกำลังอ่านข่าวเกี่ยวกับชายคนนั้นที่แข็งแกร่งเกินกว่ามนุษย์ทั่วไป อยู่บนจุดสูงสุดของโนเบิล

‘โนอาห์’ สายเลือดโนเบิลที่สูงส่ง เป็นคิลเลอร์ของหน่วยพิเศษที่เก่งกาจอย่างมากและเซนเป็นแฟนคลับของเขา

ต่อให้เป็นผู้ชายก็อดไม่ได้ที่จะปลื้มเขาคนนี้

“ฉันเองก็อยากขอลายเซ็นเหมือนกัน”

ก๊อก ๆ

เสียงเคาะประตูทำให้เซนหันไปมอง เขารีบสวมเสื้อโค้ชยาว มองคนด้านนอกผ่านรูตาแมวขนาดเล็ก พบว่าเป็นชายคนหนึ่งใส่สูทท่าทางเงียบขรึม เซนขมวดคิ้วสงสัยไม่คุ้นเคยและปกติที่นี่จะไม่มีใครมานอกจากเพื่อนในกลุ่ม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เปิดประตูออกไป

ชายคนนั้นมองใบหน้าเขานิ่งและสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า เซนรู้สึกไม่ดีและไม่พอใจ

“มีอะไรเหรอครับ”

“คุณคือ เซน ปาร์ก ใช่หรือเปล่า”

“ครับ ผมเอง”

“เรามาแจ้งว่าสายเลือดของคุณมีลักษณะพิเศษที่ผ่านคุณสมบัติการจับคู่กับโนเบิลได้”

“อะไรนะ! ผมเหรอ…”

“ใช่ครับ”

เซนตกใจอย่างมากเพราะปกติสายเลือดเมิร์ซจะไม่ผ่านเกณฑ์ที่จะได้รับการจับคู่กับโนเบิลง่าย ๆ แต่จู่ ๆ สายเลือดของเขาก็ผ่านคุณสมบัติ

“ทางสถาบันวิจัยได้ตรวจเลือดของทุกคนที่อยู่ในช่วงอายุยี่สิบปีแล้ว และคุณผ่านคุณสมบัติข้อแรก ดังนั้นพรุ่งนี้ขอให้คุณไปรับการตรวจสอบอีกครั้งว่าเข้าคู่กับโนเบิลได้หรือไม่”

“ผมเป็นเมิร์ซที่พิการครับ ไม่สามารถสืบพันธุ์ได้”

“ทางสถาบันวิจัยจะเป็นผู้ตัดสินทุกอย่างเองครับ ผมขอตัวก่อน” ชายคนนั้นบอกกล่าวเหมือนหุ่นยนต์แล้วเดินจากไป

เซนก็ได้แต่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

“เฮ้อ..เอาเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ได้จับคู่อยู่ดีเพราะฉันมันพิการนี่”

…………………..

“หนึ่งในคนที่ผ่านคุณสมบัติเป็นเมิร์ซงั้นเหรอ”

“ครับ ท่านพันเอก”

ชายหนุ่มผมสีทองดวงตาสีฟ้า สวมชุดสีดำเครื่องแบบเต็มยศแต่คลายเน็คไทหลวม ๆ ท่าทีไม่เคร่งครัดต่อกฎระเบียบแต่มีสถานะเป็นผู้ดูแลเขตสี่สิบแปดแห่งนี้ กำลังนั่งบนเก้าอี้พลางเลิกคิ้วมองอย่างสนใจต่อข้อมูลในมือ เพราะเมิร์ซที่นับสิบปีจะมีผ่านคุณสมบัติแค่หนึ่งคนเท่านั้นแต่ก็ไม่เคยมีใครได้จับคู่กับโนเบิลมาก่อน

การคัดเลือกใช่ว่าจะทำตามใจใครได้ แต่มีขั้นตอนที่เคร่งครัดซึ่งจะกระทำโดยการนำข้อมูลเลือดของทุกคนที่บันทึกไว้ตั้งแต่เกิดเข้ามาในระบบสถาบันวิจัย หากใครมีสายพันธุกรรมที่เข้าข่ายก็จะผ่านคุณสมบัติที่จะจับคู่กับโนเบิลได้

เคียนติลูบคางมองอย่างสนใจ แต่เมื่ออ่านมาถึงบรรทัดหนึ่งก็ขมวดคิ้ว

“ไม่สมบูรณ์งั้นเหรอ”