2: เพื่อนใหม่ที่หน้าคุ้น

2:เพื่อนใหม่ที่น่าคุ้น

วันรับน้องใหม่เปิดเทอมวันแรก

ตึ่งโป๊ะ

ตึ่ง ตึ่ง

โป๊ะ

" นี่ นี่! เธอ เธอชื่ออะไร เราชื่อปลาวาฬนะ "

เสียงกองของรุ่นพี่ตีแข่งกับเสียงพูดคุยกระซิบกระซาบของเหล่ารุ่นน้องเฟรชชี่

" เอ๊ะ เธอถาม...เราหรอ? "

" อืม! ก็เธอนั้นแหละคนสวย "

" เรา....? "

" อืม! เข้าใจยากจัง ตกลงเธออะไร "

" เราชื่อชีสเค้ก หรือเรียกเค้กเฉยๆ ก็ได้ "

" ชื่อเค้กเฉยๆ หรอ "

" เฮ้อ! "

เสียงพ่นลมหายใจของชีสเค้กบ่งบอกถึงอาการเหนื่อยทั้งเธอและเพื่อนใหม่ต่างก็สื่อสารกันเข้าใจยากถ้ามัวแต่ถามกันอยู่แบบนี้คงไม่มีวันรู้เรื่อง

" เรียกเค้กก็ได้ ชื่อเค้ก "

" อ๋อ! "

" เธอเรียนคณะไหน "

" บริหารธุรกิจ "

" เหมือนกันเลยเราก็เรียนบริหารมาเป็นเพื่อนกันนะ"

" ได้สิ "

" ฮัลโหลเทสๆ สวัสดีครับรุ่นน้องปีหนึ่งทุกคน พี่ชื่ออิคคิวนะครับเป็นรุ่นพี่ปีสามส่วนป้ายที่รุ่นพี่แจกไปให้ทุกคนเขียนชื่อห้อยคอใว้นะครับเราจะมาเริ่มรับน้องทำความรู้จักทุกคนกันครับ "

ตึงโป๊ะ!

กรี๊ด!!!

เสียงกรี๊ดร้องของเหล่าเด็กสาวต่างส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดให้กับรุ่นพี่

" เธอไม่มีเพื่อนหรอชีสเค้ก "

" เรามาเรียนที่นี้ตัวคนเดียวเราไม่มีเพื่อน "

" อย่างงั้น! ดีเลยมาเข้าแก๊งกับพวกเราไหม เรามีกลุ่มเพื่อนที่มาเรียนที่นี้เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จก "

" อืม! ได้สิ "

กิจกรรมดำเนินไปเรื่อยๆ จนจบ ใบหน้าสวยใสถูกละเลงจนขาวโพน มวยผมสวยถูกมัดจุกขึ้นเป็นก้อนกลมทรงสูงสองข้าง ใบหน้าสวยถูกปกปิดไปด้วยแป้งเปียก

" ชีสเค้กตามเรามานี่ "

" จะพาเราไปไหน "

ปลาวาฬจูงมือชีสเค้กให้เดินตามไปหากลุ่มเพื่อนของเธอ

พรึ่บ!

เหมือนโลกทั้งใบเริ่มหยุดหมุนอีกครั้งเมื่อผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอตอนนี้คือเขาคนนั้นที่เธอรู้จัก

" แทนไท "

ชีสเค้กสบทเบาๆ ในตาเรียบเฉยของเขามองมาที่เธอ ทั้งสองสบตากันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ชีสเค้กจะเป็นคนหลบสายตาของเขาก่อน

" นี่คือกลุ่มเพื่อนของเราเอง คนหน้าเข้มๆ คนนั้นชื่อ..."

" เราชื่อบอมนะ "บอมรีบพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มหวาน

" ส่วนคนนั้นที่หน้าจืดๆ หน่อยชื่อ กาฟิวส์ "

" เฮ้ย! กูหน้าจืดตรงไหนว่ะ "กาฟิวส์รีบพูดแย้ง

" ส่วนคนสุดท้ายที่หน้าหล่อตี๋ๆ หน่อยชื่อนายแทนไท พึ่งรู้จักกันวันนี้ "

"อ๋อ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะเราชื่อ ชีสเค้ก หรือเรียกเค้กก็ได้ "

ชีสเค้กส่งยิ้มด้วยความเขินอายในกลุ่มเพื่อนใหม่มีแต่หนุ่มๆ แถมมีแต่คนหน้าตาดี ชีสเค้กเลยรู้สึกประหม่านิดหน่อย โดยเฉพาะผู้ชายคนนั้นที่เธอรู้จักเขาดีกว่าใคร

" น่ารักชิบหาย "

สองหนุ่มกาฟิส์ กับ บอม ยังคงตื่นเต้นกับเพื่อนใหม่พวกเขาโปรยเสน่ห์และส่งยิ้มหวานให้เธอ ส่วนแทนไทก็ยังคงทำหน้านิ่งเหมือนอย่างเคย เขาจ้องมองเธอสักพัก ก่อนจะหันไปสนใจหนังสือเรียนที่อยู่ในมือ

" เธอชื่อชีสเค้กเพื่อนใหม่ของปลาวาฬเอง น่ารักใช่ไหมล่ะ "

" อืม! ใช่ น่ารักมาก " สองหนุ่มยังคงเอออ่อห่อหมกตามกันไป

" มานั่งตรงนี้สิ "

ปลาวาฬจับแขนชีสเค้กมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับแทนไท ทำเอาชีสเค้กเกร็งเพราะคนตรงหน้าเริ่มจ้องมองมาที่เธออีกครั้ง

" หึ! "

ถ้าเธอมองไม่ผิดชีสเค้กมองเห็นแทนไทกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะทำหน้าให้เป็นปกติตามเดิม

" ไอ้บอมกูหิวน้ำว่ะ ไปร้านค้าเป็นเพื่อนกูหน่อย "

"ชวนไอ้แทนไทนั้นไงกูจะนั่งรอเป็นเพื่อนสาวๆ "กาฟิวส์เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มหวานชวนหลงเสน่ห์ถ้าผู้หญิงคนอื่นไม่แน่แต่ยกเว้นชีสเค้ก

" งั้น! มึงไปกับกูไอ้แทน "แทนไทยอมลุกเดินไปเป็นเพื่อนบอมอย่างว่าง่าย

ปึก!

แผ่นกระดาษเป็นม้วนบนมือของปลาวาฬถูกยกขึ้นมาตีเข้าที่หัวของกาฟิวส์แต่ไม่แรงมากนักจนกาฟิวส์ลูปหัวตัวเองป้อยๆ

" โห! อะไรว่ะ เธอนี้นะปลาวาฬทำฉันขายหน้าหมดชีสเค้กก็อยู่ตรงนี้หมดหล่อเลย " กาฟิวส์ลูบหัวตัวเองป้อยๆ แก้เขิน กาฟิวส์และปลาวาฬเป็นเพื่อนกันมานานทั้งสองสนิทกันจนแทบจะกินหัวกันได้ ถ้าไม่แกล้งก็ด่ากันปกติ

" เพื่อนฉันอย่าทำตัวลุ่มล่ามย๊ะ ชิ! คนนี้ห้ามยุ่ง"ชีสเค้กได้แต่ยิ้มแหย๋ๆ เมื่อปลาวาฬทำสีหน้าหวงแบบจริงจัง

" หวงก้างจริงๆ "

" หวงใว้ให้คนอื่นยกเว้นนาย "

ขณะที่ปลาวาฬและกาฟิวส์กำลังต่อล้อต่อเถียงกันอยู่นั้น ทั้งบอมและแทนไทก็กลับมาหลังจากหายไปร้านค้าไม่นานพวกเขากลับมาพร้อมกับขนมและของกินมากมายเต็มสองมือ

ปึก

น้ำส้มสดถูกวางลงตรงหน้าชีสเค้ก แทนไทยังจำได้ว่าเธอชอบกินเขายังไม่ลืมสินะ

" เอ่อ ขอบใจนะแทนไท " เมื่อชีสเค้กทำตัวไม่ถูกก็ได้แต่ขอบคุณแล้วก็ส่งยิ้มไปให้แต่ก็ไม่มีคำพูดออกมาจากปากผู้ชายที่ชื่อแทนไทอยู่ดีจนขนมหน้าเสียได้เเต่เม้มปากเป็นเส้นตรง

บรรยากาศเริ่มกับมาเงียบเมื่อต่างคนต่างก้มหน้าสนใจโทรศัพท์ภายในมือของตัวเอง

" สะ สบายดีไหม "ชีสเค้กเป็นคนเริ่มกระซิบถามคุยก่อนอีกครั้งถึงแม้จะยังเกร็งๆ อยู่บ้างแต่ก็ได้คำตอบแบบเดิมคือเงียบจนชีสเค้กรู้สึกประหม่าก้มต่ำมองพื้นประสานมือตัวเองใว้แน่น

แทนไทเป็นคนพูดน้อยเงียบขรึมมันเป็นเอกลักษณ์ส่วนตัวของเขาแต่ถึงอย่างนั้นชีสเค้กก็ยังคิดถึงเรื่องในออีตที่ผ่านมาที่เคยหน้าแตกหมอไม่รับเย็บเพราะเขาไม่รับรัก

" ย้ายบ้านทำไมถึงไม่บอกเรา "แทนไทเป็นคนเอ่ยพูดขึ้น ชีสเค้กจ้องมองหน้าเเทนไทแล้วก็เงียบอีกครั้งจนปลาวาฬเอ่ยพูดขึ้นทั้งสองคนจึงหันมาสนใจเพื่อนๆ แทน

" เอาเป็นว่าพวกเราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ ว่าแต่ชีสเค้กกับแทนไทเคยรู้จักกันมาก่อนป่ะเนี่ยพวกแกทำตัวเหมือนเคยรู้จักกัน " ปลาวาฬพูดขึ้นท่ามกลางผองเพื่อนที่เริ่มเงยหน้าขึ้นมามองหลังจากที่ต่างคนต่างสนใจหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองอยู่นานสองนาน

" เอ่อ คือ... " ชีสเค้กกระอึกกระอักไม่กล้าตอบจนแทนไทต้องเป็ฝ่ายออกตัวเอง

" อืม แต่ก่อนเราเป็นเพื่อนข้างบ้านกันนะ "

" ออ อย่างนีี้นี่เอง โอเคฉันเริ่มจะเข้าใจแล้วจะไม่ถามมากเอาเป็นว่าพรุ่งนี้ตอนเที่ยงถ้าว่างมาเจอกันที่นี้โอเคไหม "

" โอเค! "

แทนไทผงกหัวให้เล็กน้อยเสียงตอบดังพร้อมกันเป็นเอกฉันท์ก่อนที่เสี้ยววินาทีต่อมาสายตาคมจะเหล่หางตามองมาที่ชีสเค้กเล็กน้อยแล้วหันไปสนใจเพื่อนๆ ต่อ

เขายังคงเหมือนเคยแต่ก็มีบางอย่างที่เปลี่ยนไปสายตาที่เคยมองชีสเค้กในตอนนั้นมันรู้สึกว่าตอนนี้จะดูแปลกไปนิดหน่อย แปลกที่ว่า เหมือนมีบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในนั้นราวกับคนละคนทุกสิ่งรอบตัวล้วนเป็นคำถามแต่ก็ยังไม่ได้คำตอบกับมาแม้กระทั่งคำถามแรกจากเขาที่เจอหน้ากันในรอบหลายปี