Novels by เฌอร์ริตา_

ภายในรั้วมหาลัยที่นักศึกษาต่างกำลังชุลมุนวุ่นวายกับการจัดกิจกรรมแต่กลุ่มของคอปเตอร์กับกำลังวุ่นวายว่าจะจัดทริปไปเที่ยวที่ไหนดี" กูว่าไปเที่ยวนี่ดีไหมว่ะ " เสียงดีดนิ้วดัง แปะ ของพายุพร้อมกับร่างที่ลุกขึ้นยืนจนเพื่อนๆ ต่างตกใจยืดคอมองตามคนโปรยตั้งคำถาม" อะไรของมึงว่ะไอ้ยุ " ลีโอชะเง้อหน้ามองตามร่างสูงโปร่งด้วยความไม่เข้าใจ" ไปแคมปิ้งขึ้นดอยเก็บชาเขียวกันแถมได้ชมธรรมชาติด้วยนะพวกมึงสดชื่น " พูดพร้อมกับทำท่าทางประกอบแบบฮอล์คูล" สดชื่นพ่อง มึงก็อยู่แต่กับป่านะแหละอยากจะชวนแต่พวกกูไปลำบาก ไอ้สัสพอเลยถ้าแบบนั้นไปกลับไปเก็บส้มที่สวนผลไม้บ้านมึงเลยดีกว่านะกูว่า " คอปเตอร์พูดโพล้งขึ้นมาขัดจัวหวะแบบกระชั้นชิดโดยที่ไม่ต้องคิดหน้าคิดหลัง" งั้น ไปล่องเเพกันไหม ไปเที่ยวน้ำตกไรงี้ "นานาออกความคิดเห็นดวงตากลมโตเป็นประกายวิปวับเธอชอบธรรมชาติแถมได้ฟิวเหมือนได้กลับไปเที่ยวแถวบ้านนอกตอนไปเล่นน้ำในคลองอีกด้วย" ก็ดีนะถ้านานาอยากไป " คอปเตอร์เอ่อออห่อหมกโดยไม่เถียงสักคำทำเอาพายุโวยวายยกใหญ่บอกว่าไม่ยุติธรรม" แต่กูไม่ไป " ปอเช่เอ่ยคำปฏิเสธโดยไม่คิดหน้าคิดหลังพร้อมกับย้ำคำพูดหนักแน่น "กูร้อนไม่ถูกกับแ

แค่เพียงได้เห็นใบหน้าหวานของเพื่อนสนิทมีรอยยิ้มอาบเปื้อนอยู่บนใบหน้า ใจที่เคยเหี่ยวเฉาก็รู้สึกมีความสุขไปด้วยไม่ว่าจะตอนเด็กหรือตอนนี้แค่เพียงได้มองมันก็เหมือนโลกทั้งใบสดใสคอปเตอร์ไม่รู้เลยว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไรเพราะความใกล้ชิดและตัวติดกันตลอดจะมีห่างบ้างก็ตอนที่เขาไปมีปฏิสัมพันธ์กับสาวอื่นแต่ถึงอย่างนั้นคอปเตอร์ก็ไม่อยากให้นานาน้อยใจเหมือนกับสมัยตอนยังเด็ก" นาจะกินอะไรอีกไหมหรือจะเอาชาเขียว "หลังจากที่กินหมูกะทะอิ่มขณะขับรถกลับห้องพักคอปเตอร์ก็ง้อนานาด้วยของกินถึงแม้เธอจะไม่พูดแต่เขาก็ดูออกว่าเธอกำลังงอนสิ่งเดียวที่ง้อแล้วหายก็คือตามใจปากเธอด้วยของอร่อย" ไม่เอาเราอิ่มแล้วท้องจะแตกแถมน้ำหนักขึ้นด้วย เดี๋ยวอ้วน""อ้วนสิน่ารักจะตายโดยเฉพาะแก้มเธอเนี่ย "" อื้อ ออปเออร์อันอราย"เสียงอู้อี้ขัดใจในยามที่มือสากยกขึ้นมาบีบแก้มยุ้ยเล่นใบหน้าหวานหน้ายู้ปากจู๋จนคอปเตอร์อยากจะก้มแนบปากตัวเองเข้าไปสัมผัสแต่เพราะขับรถจึงเล่นมากกว่านี้ไม่ได้กลัวว่าจะเกิดอันตราย ได้แต่คิดในใจถ้าถึงห้องเมื่อไหร่เขาจะจับฟัดแก้มนวลเธอเล่นจนช้ำให้หนำใจเลย" อย่าเล่นสินายขับรถอยู่อันตราย "" คร๊าบบบบ"เสียงขานยาว

" มัสมั่นแกงแก้วตา หอมยี่หร่ารสร้อนแรง ชายใดได้กลืนแกง แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา..." เสียงขับขานบรรเลงเพลงดนตรีทำนองเสนาะแว่วดังทั่วทั้งโรงเรียนบวกกับเสียงเจี้ยวจ๊าวของเด็กนักเรียนมัธมยมที่ต่างมามุงดูการประกวดร้องเพลงและมาร่วมกิจกรรมตามซุ้มต่างๆ วันนี้เป็นวันสุทรภู่จึงไม่แปลกที่เด็กๆ จะดูครื้นเครงเป็นพิเศษเพราะไม่ได้ปวดหัวกับการเข้าเรียนหนังสือ " ยัยนานามานี้ตามฉันมา " ฟางข้าวดึงมือเพื่อนให้เดินตามหลังก่อนที่จะพากันมาหยุดยืนอยู่หลังอาคารเก่าที่ตอนนี้มีเด็กนักเรียนคู่ชายหญิงกำลังแอบยืนคุยกันกะหนุงกะหนิงอยู่ไกลๆ แค่เห็นเพียงข้างหลังเธอก็จำได้ว่าเป็นใคร " แกจะพาฉันมาดูทำไมยัยฟางข้าว " นานาทำหน้างอง้ำปากคว้ำจนแทบจะชนกับจมูกถึงแม้จะพูดแบบนั้นแต่หางตาเธอก็แอบเหล่มองคนทั้งคู่เป็นระยะเพราะความอยากรู้อยากเห็น "หมั่นไส้เขาพากันเข้าร่วมกิจกรรมแต่แอบพากันมาจู๋จี๋เข้าไปขัดจังหวะเลยดีไหม” ฟางข้าวยืนเท้าสะเอวยืดคอ อยากสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน ที่เห็นกรอบแว่นหนาเต๊อะไกลๆ นั้นก็คือคอปเตอร์นานาจำเขาได้แม้เศษเสี้ยวของหน้า ส่วนคนข้างๆ ก็คือน้องน้ำรุ่นน้องที่เพื่อนสนิทแอบชอบด้วยความที่คอปเตอร

เช้าร่างกำยำสมส่วนงัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนเช้า มือไม้สะเปะสะปะคลำหาร่างบางของอีกคนบนเตียงแต่ก็พบแค่เพียงความว่างเปล่าเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นคอปเตอร์แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ฝันไปแต่ว่าตอนนี้ภายในห้องนอนกับมีแค่เขาเพียงคนเดียวนี้เธอชิ่งหนีกลับไปที่ห้อง เขาก็ยังไม่รู้สึกตัวเลยอย่างงั้นหรือ" นา นานา "เสียงตะโกนเรียกหาเพื่อนสนิทแต่ก็พบแค่เพียงความเงียบดวงตาคมสอดส่ายสายตาไปมาภายในห้องแต่ก็มีไม่มีเสียงตอบรับหรือแม้แต่เศษซากถุงยางที่ทิ้งใว้เกลื่อนกลาดเมื่อคืนก็ไม่มีร่องรอยหลงเหลือ"กลับห้องไปแล้วหรอ โอ๊ยทำไมมันหนักหัวอย่างงี้ว่ะ "เสียงบ่นพึมพำเบาๆ พร้อมกับขาที่ลุกออกจากหรือเตียงนอนเมื่อคืนเขาถูกลีโอกับพายุลากไปกินเหล้าด้วยและรู้สึกจะดื่มหนักแต่ก็ยังจำทุกอย่างได้ ไม่ได้เมาจนเดินเซไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าตัวเองทำอะไรเขาคิดว่าไม่ได้ฝันที่ทำทุกอย่างเมื่อคืนล้วนออกมาจากความรู้สึกไม่ใช่เพราะความเมาหรือเงี่ยนเพียงอย่างเดียวแต่ว่าภายในห้องตอนนี้กับมีเพียงแค่ความว่างเปล่าเหมือนกับไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นเลยสักนิด นี้เขาโดนเพื่อนสนิทได้เเล้วก็ทิ้งอย่างงั้นหรอหรือว่าเราจะฝันไปจริงๆ แต่ถ้าหากว่าฝันจริงมันค

" อย่างอื่นที่ว่านี้คืออะไร " คำพูดกำกวมที่ชวนให้คิดแต่ถึงอย่างนั้นนานาก็ไม่ได้อ่อนต่อโลกถึงขนาดที่จะไม่รู้ว่าสิ่งนั้นเป็นอะไรใบหน้าหวานมีสีหน้าเหนี่ยมอายส่วนอีกคนก็เอาแต่ตะล่อมอยากสัมผัส" มันใหญ่กว่านิ้วเราหลายเท่า ขนาดเราช่วยเขี่ยให้แค่นี้ก็ยังกระตุกเสร็จแล้วแถมน้ำเธอก็ออกเยอะถ้าหากโดนเจ้านั้นเรา.... "" คอปเตอร์ อย่าพูด "ทั้งที่ถามเขาแต่รู้สึกอายมือเรียวนุ่มนิ่มยกขึ้นมาปิดปากเพื่อนสนิทเอาใว้ถ้าหากเปิดไฟดูตอนนี้คงจะเห็นได้ว่าบนใบหน้าขาวผ่องเริ่มออกสีแดงชมพูระเรื่อ" ถ้าอยากรู้สึกดีกว่านี้นาต้องลองเอง "คอปเตอร์ก้มลงไปใช้ปากครอบบนจุกหน้าอกทรงโตโดยไม่รีรอก่อนที่ทุกอย่างบนตัวจะถูกเขาจัดการถอดออกทิ้งจนไม่เหลือเสื้อผ้าสักชิ้นใบหน้าหล่อตะล่อมมอบสัมผัสวาปหวามอีกครั้งก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินไปโดยไม่พูดเรี่ยไรให้มากความ กล่องถุงยางถูกแกะออกมาสวมใส่มันเป็นไซส์ขนาดใหญ่ห้าสิบเก้าที่พอเหมาะ" เราจะใส่เข้าไปแล้วนะ "เสียงแหบพร่ายังคงตะล่อมไม่ห่างปลายหัวบานถูกนำมาจ่อพร้อมกับกระชับสัมผัสให้ใกล้ชิดขึ้นกว่าเดิมขาเรียวยาวสองข้างถูกถ่างออกก่อนที่แท่งร้อนจะถูไถค่อยๆ สอดใส่เพื่อทำการเปิดทางกึด!!!อึก!

ติ่ง ติ่งเสียงข้อความในกลุ่มยังคงแจ้งเตือนดังเป็นพักๆ นานาที่ยังคงไม่ได้นอนเพราะมัวแต่กำลังทำรายงานส่งอาจารย์ส่วนคอปเตอร์ที่นัดกันใว้ว่าจะมาดูหนังที่ห้องก็ถูกเพื่อนลากไปดูการแข่งรถและน่าจะต่อด้วยของมึนเมาข้อความกลุ่มลีโอ: นานาไอ้คอปเตอร์มันบอกจะไปเข้าห้องน้ำแต่หายหัวไปไหนไม่รู้มันเริ่มเมาแล้วด้วยไปดูที่ห้องมันหน่อยสิมันกลับไปหรือยังติดต่อก็ไม่ได้พายุ : พวกเราบอกให้นอนที่คอนโดก็ไม่ยอมนอนบอกว่านัดกับนานาใว้แอบชิ่งหนีไปตอนไหนไม่รู้นา : โอเครเดี๋ยวเราจะไปดูที่ห้องคอปเตอร์ถ้ามีอะไรเดี๋ยวเราทักไปบอกเสียงข้อความหยุดแจ้งเตือนพร้อมกับขาเรียวที่ก้าวออกจากห้องแล้วมาหยุดยืนที่หน้าห้องข้างๆกอ็ก กอ็กเสียงเคาะประตูดังระรั่วแต่ก็ยังคงมีแต่ความเงียบที่ตอบกลับมาผ่านไปหลายนาทีก็ไม่มีคนมาเปิดประตูนานาจึงถือวิสาสะใช้กุญแจสำรองไขเข้าไป ภายในห้องมืดมิดแต่มีแอร์ที่เปิดใช้งานอยู่แสงไฟสาดส่องจากหน้าจอมือถือส่ายไปมาทั่วห้อง" มาถึงห้องแล้วนิทำให้คนอื่นเป็นห่วงอยู่ได้ เห้อ "เพียงแค่ข้อเท้าที่กำลังจะเดินหันหลังเพื่อไปเปิดสวิซต์ไฟก็ถูกเเขนใครบางคนมาสวมกอดเอวคลอดเธอจากด้านหลัง ขนภายในกายลุกซู่ตั้งชูชันรู้ส