Novels by เฌอร์ริตา_

31:ตอนพิเศษ ในความลับของใจ บรึ๊น!รถบิ๊กไบร์ทถูกขับออกมาจากทาวเฮ้าส์ก่อนจะมุ่งตรงไปยังบ้านใหม่ของชีสเค้ก บ้านหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรภายในตัวเมืองของกรุงเทพ" เธอย้ายมาอยู่ที่นี้เองหรอไม่ไกลจากที่พักของเราเท่าไหร่นิวันหลังจะพามาเยี่ยมแม่บ่อยๆ "แทนไทมองไปรอบๆ เพื่อสำรวจมันเป็นหมู่บ้านจัดสรรที่ทำเลดีหน้าหมู่บ้านมีตลาดและร้านค้าซึ่งสะดวกสบายในการจับจ่ายใช้ส่อย" อืม! ขอบใจแทนไทมากนะ "ชีสเค้กยิ้มตาหยี๋กริ๊งก่องแกร๊ก!เพียงไม่นานประตูหน้าบ้านก็ถูกเปิดออกมาทำเอาชีสเค้กดีใจโผล่เข้ากอดแม่ด้วยความคิดถึง " ไม่ได้เจอกันตั้งหลายเดือนคิดถึงจังค่ะ "" อ้อนเก่งอีกแล้วลูกคนนี้ อ่าว ตาแทนไทใช่ไหมเดี๋ยวพากันเข้ามาข้างในบ้านก่อนนะ "" สวัสดีครับคุณป้า "แทนไทยกมือไหว้ด้วยความน้อบน้อมก่อนจะพากันเดินเข้าไปข้างในตัวบ้าน" พ่อละค่ะแม่ "" พ่อออกไปทำงานต่างจังหวัดน่าจะกลับพรุ่งนี้ว่าแต่ตาแทนโตเป็นหนุ่มขึ้นเยอะเลยป้าไม่ได้เห็นตั้งนานหล่อเอาการเลยนะเนี่ย มีแฟนหรือยังเรา คงมีแล้วละเนาะไม่เหมือนลูกป้าไม่มีหนุ่มๆ มาจีบสักที "" แม่ก็ "ชีสเค้กคอดค้อน" ครับ! มีแล้ว "" นั้นไง

30:หว่านซ่อนเปรี้ยวร่างบางอรชรถูกแทนไทอุ้มขึ้นเคาเตอร์ของห้องครัวพร้อมกับริมฝีปากที่ยังไม่หยุดการจาบจ้วงกลิ่นรสของแอลกอฮอล์ยังคงฟุ้งกระจายอยู่ในปากไม่มีการห้ามปามมีเพียงสัมผัสแผ่วเบาที่ส่งถึงกันครั้งแล้วครั้งเล่า" เชื่อไหมว่าเราก็แอบชอบชีสเค้กมานานเหมือนกัน "นี่คือคำที่ถูกสารภาพจากปากคนเมาโดยที่ชีสเค้กไม่ได้ถามมีคนบอกว่าเวลาเมาคนมักชอบพูดความจริงเสมอถ้างั้นก็ต้องล้วงความลับสักหน่อย" จริงหรอตั้งแต่ตอนไหน "" ตั้งแต่ปอหกวันที่เด็กน้อยขี้แยร้องไห้เถียงแม่ลั่นบ้านอยากกินไอติม "เสียงยานคางเผยอบอกพร้อมกับสายตาหวานเยิ้ม" หืม! ไม่อยากจะเชื่อ "" และก็พึ่งจะรู้ว่าที่ปฏิเสธออกไปในวันนั้นมันทำให้เราคิดผิดและไม่ได้เจอหน้าชีสเค้กอีกเลยจนได้มาเจอกันอีกทีตอนนี้ เราไม่รู้ว่าเธอจะย้ายบ้านหนีแค่เพียงคำพูดปฏิเสธไม่กี่คำมันทำให้เรารู้สึกทุกข์ใจ แต่ตอนนี้เราจะไม่ปล่อยเธอไปอีกเชื่อใจเราไหม "" อื้อ ชะ เชื่อ "ชีสเค้กตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาและความรู้สึกวาปหวามแทนไทไม่พูดเปล่าแต่เอียงริมฝีปากจูบซับเข้าหาแก้มขาวดมดอมความหอมหวานค่อยๆ ซุกไซ้ตามกรอบหน้าและซอกคอหอมกรุ่นจากกายสาว" อยากได้ยินมันจากปากเธออีกครั้

29:เปิดโหมดความหวานติ่งนิ่ง!!!เสียงกริ่งหน้าบ้านดังลั่นสองสามครั้งก่อนที่ชีสเค้กจะรีบเดินออกไปดูก็พบกับ ปลาวาฬ บอม และกาฟิวส์ที่ยืนโบกไม้โบกมือรออยู่แล้ว" อ้าว ทำไมมาไม่บอกก่อนล่ะ เข้ามาก่อนสิ "ชีสเค้กเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อจู่ๆ เพื่อนๆ ก็มาหาแบบกระทันหันแถมบอมกับกาฟิวส์ก็ยังไม่รู้ว่าเธอกับแทนไท คบกันและพักอยู่ด้วยกันมีเพียงปลาวาฬคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องแต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วก็คงไม่จำเป็นต้องปิดแต่อาจจะทำตัวไม่ถูกบ้างถ้าหากจะโดนเพื่อนๆ เอ่ยแซว" ยัยปลาวาฬทำไมต้องพาบอมกับกาฟิวส์มาด้วยล่ะไม่เห็นบอกกันก่อนเลย " ชีสเค้กกระซิบกระซาบเสียงเเผ่วเบา" ไม่เห็นจะต้องตกใจเลยยังไงเดี๋ยวพวกมันก็รู้เซอร์ไพร์ทให้พวกมันอึ้งกันไปเลยว่าแต่แทนไทล่ะ" ปลาวาฬชะเง้อมองซ้ายมองขวาเพื่อหาแทนไทแต่ก็ยังไม่เห็นว่าแทนไทจะอยู่ในบ้าน" อยู่บนห้องนะเดี๋ยวก็ลงมา "พรึ่บ!บอมและกาฟิวส์นั่งลงบนโซฟากลางห้องโถงก่ายแขนยกขาไขว่ห้างด้วยความสบายใจ" น่าจะชวนไอ้แทนไทมาด้วยนะเหมาะแก่การจิบเบียร์ชิวๆ "" นั้นดิ กูโทรชวนแทนไทมันดีกว่า "บอมและกาฟิวส์พูดขึ้นพลางกดโทรหาแทนไททันทีทำเอาชีสเค้กเม้มริมฝีปากแน่นไม่กล้าจะขัดครืด คร

28:เกียร์ล้อมใจ" พร้อมไหม "" พร้อม "" เฮ! "เสียงกึกก้องกอดคอกันพร้อมออกวิ่งร้องปาวๆ ของเหล่านิสิตชายหญิงในกิจกรรมวิ่งเกียร์ในช่วงเช้าตรู่ทั้งสามหนุ่ม กาฟิวส์ บอม และแทนไทกอดคอกันพร้อมวิ่งสู้ฟัด" ฟู่ว กูพร้อมแล้วเว้ย เกียร์ที่ได้มากูจะเอาใว้ให้แฟนในอนาคต " กาฟิวส์ยิ้มแฉ่งรู้สึกภูมิใจในตัวเอง" วิ่งให้รอดก่อนเถอะมึง ก่อนที่จะโม้ อย่าให้พวกกูต้องได้แบกมึงนะไอ้กาฟิวส์ "บอมเอ่ยพูดตัดอย่างทันควันทำเอากาฟิวส์มองบอมตาขวางแทนไทได้แต่ยกยิ้มส่ายหัวให้เพื่อนทั้งสองคน เกียร์ล้อมใจอันนี้พอได้มาเขาจะเอาไปให้เธอ คนที่เขารัก เพียงแค่คิดแทนไทก็รู้สึกมีแรงวิ่งปี๊ด!รุ่นพี่ให้สัญญาณพร้อมกับเสียงฝีเท้าของทุกคนที่เริ่มออกวิ่ง ไม่ว่าจะร้อนหรือเหนื่อยแค่ไหนเพื่อเกียร์ที่เหมือนดังหัวใจทุกคนก็พร้อมทำกิจกรรมออกวิ่งไปพร้อมกันหน้าคณะบริหาร" ยัยชีสเค้กวันนี้สามหนุ่มไปทำกิจกรรมวิ่งเกียร์เหลือเเค่เราสองคนแล้วนะ จะบอกฉันได้หรือยัง "" ปลาวาฬหมายถึงเรื่องอะไรถ้าไม่บอก เราก็คงไม่รู้หรอก "ชีสเค้กตอบพลางก้มหน้าอ่านหนังสือที่อยู่ในมือไปด้วย" เรื่องแกกับแทนไทไง ตกลงคบกันแล้วใช่มะ " ทันทีที่ปลาวาฬพูดชีสเค้กก็ทำท่า

27:หลงมหาลัยวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ดูปกติเชกเช่นทุกวัน เพื่อนๆ ก็ยังคงเฮฮาตามประสากลุ่มแก๊ง" กาฟิวส์นายนี้มันจริงๆ เลยเราบอกตั้งกี่ครั้งแล้ว " เสียงของปลาวาฬและกาฟิวส์ดังแว่วมาแต่ไกลๆ เสียงของสองเพื่อนสนิทที่เถียงกันเป็นประจำในกลุ่ม" อ่าว! มากันแล้วหรอยัยชีสเค้กมานั่งนี่เลยมาทันเวลาพอดีฉันกำลังเบื่อหน้านายกาฟิวส์พอดี "ปลาวาฬตบแปะๆ บนเก้าอี้ข้างๆ ตัวเองพลางกวักมือเรียกเพื่อนสาว"ว่าแต่วันนี้แปลกๆ ตัวติดกันผิดปกติไปนะ อืม! หรือว่าฉันคิดมากไปเอง คงจะใช่แหละมั้ง "ปลาวาฬหลี่ตามองจ้องชีสเค้กกับแทนไทไปมาพลางคิดในใจ เพื่อนทั้งสองคนดูสนิทสนมกว่าเดิมทั้งที่แต่ก่อนนั่งข้างกันแต่ก็นั่งห่างกันพอสมควรแต่ครั้งนี้กับไม่เว้นระยะความใกล้ชิดดูเกินเพื่อน" แทนไทยัยชีสเค้กอยากกินน้ำส้มช่วยไปซื้อให้หน่อยสิ " ปลาวาฬยิ้มหวานหลี่ตามองความผิดปกติก่อนที่แทนไทจะตอบตกลงแล้วดึงกาฟิวส์กับบอมให้เดินไปเป็นเพื่อน" อืม! ได้สิงั้นบอมกับกาฟิวส์พวกนายสองคนก็ไปกับเราด้วย " แทนไทลุกขึ้นพร้อมเอ่ยเชิญชวน" เดี๋ยวสิ ใครตกลงคนนั้นก็ต้องไปสิ พวกกูเกี่ยวไรด้วยว่ะ "กาฟิวส์รีบบอกปัดปฏิเสธ"งั้น ก็ตามใจกูไปคนเดียวก็ได้ว่ะ " แทนไท

26:จ้องตะคลุบกอ็ก กอ็กแกร๊ก" เข้ามาสิ "" ทำอะไรอยู่หรอนึกว่านอนหลับไม่รอเราแล้วสะอีก " แทนไทยืนกอดหมอนยืดคอเข้าไปดูภายในห้องซึ่งมันเป็นพื้นที่ส่วนตัวของชีสเค้กแม้แต่แทนไทเองก็ไม่เคยได้เข้าไปถ้าไม่ได้รับอนุญาติในตอนนี้แทนไทเขาขี้อ้อนดูเป็นแมวน้อยร่างโตของเธอยังไงยังงั้น แทนไทเดินตามหลังชีสเค้กเข้าไปข้างในห้องนอนเขามองสำรวจข้าวของที่ดูเป็นระเบียบของทุกอย่างถูกจัดให้เข้าที่เข้าทางมีตุ๊กตาหมอนเน่าที่เธอชอบวางอยู่ตรงหัวเตียง" ยังไม่ทิ้งมันอีกหรอตุ๊กตาตัวนี้ เดี๋ยวเราซื้อให้ใหม่เอาใหม่ "แทนไทหยิบตุ๊กตาเน่าตัวโปรดของชีสเค้กขึ้นมาดูซึ่งมันเป็นตุ๊กตาตัวแรกที่เขาซื้อให้เธอเป็นของขวัญวันเกิดชีสเค้กยังคงเก็บมันใว้ถึงแม้จะถูกปะรอยแตกจนดูแทบไม่ได้ก็ตามที" มันยังเป็นตุ๊กตาตัวโปรดของเรานะถึงแม้จะเก่ามากก็ตาม มันเก็บความทรงจำหลายๆ อย่างเอาใว้ในนี้แล้วเราก็รักมันมากด้วย "ชีสเค้กยิ้มตาหยี๋บ่งบอกว่าที่พูดมาทั้งหมดคือความจริง" ชอบมากขนาดนั้นเชียว ที่ชอบพราะคนให้คือเราหรือเปล่ารู้แล้วล่ะมากรักมาก "แทนไทอมยิ้มเอ็นดูในท่าทีของชีสเค้กเธอยังคงดูเป็นน้อยในสายตาเค้าเสมอเด็กสาวผมเปียสองข้างที่ร้องไห้ขี้แย

มหาลัย เสียงจอแจของเหล่านิสิตชายหญิงยังคงดังระงมอย่าเช่นทุกวันไม่เว้นแม้กระทั่งกลุ่มแก๊งผองเพื่อนของคอปเตอร์ ระหว่างทางเดินไปที่ตึกวิศวะผ่านตึกคณะบริหารกลุ่มสาวๆ ต่างจับตาจ้องมองมายังสี่หนุ่มหล่อสุดฮอตพ่วงด้วยสาวสวยของแก๊งอีกหนึ่งคน เสียงซุบซิบนินทายังคงดังต่อเนื่องเป็นระยะ " นี่ฉันได้ยินมาว่าพี่คอปเตอร์กับพี่นานาพวกเขาเปิดตัวคบกันแล้ว สงสัยน่าจะจริง "รุ่นน้องสาวสวยบริหารคนหนึ่งพูดพลางกระซิบชี้ไม้ชี้มือมาทางกลุ่มแก๊งค์ของคอปเตอร์ "พวกแกก็ดูสิ! หวานมากถือกระเป๋าให้กันด้วย" สาวบริหารคนข้างๆ ก็พูดเออออพลางสะกิดให้เหล่าผองเพื่อนดู "ก็พี่เขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งนานมันต้องมีอะไรในกอไผ่อยู่แล้วแหละ " "นั้นสิ! หนุ่มสุดฮอตของเราถูกถอดกรงเล็บแล้วหรอเนี่ย ว๊า! เสียดายจัง " เสียงซุบซิบของสาวๆ ยังคงดังเข้าหูตลอดเวลาระหว่างระยะทางเดินแต่คอปเตอร์ก็นิ่งและทำเป็นไม่ใส่ใจพร้อมกับกอดคอโอบไหล่นานาทำเหมือนอย่างเคย " สาวๆ คอปเตอร์น่าจะอกหักหลายคนเลยนะกระซิบกระซาบกันไม่หยุดปากคอปเตอร์ไม่เสียใจใช่ไหม " " นาหมายถึงอะไร ทำไมเราจะต้องเสียใจเรามีแค่นานาก็พอแล้ว " " จริงนะ " " สัญญาตลอดชีวิ

หวืด! หวืด!เสียงสายลมโชยพัดผ่านถึงแม้จะเข้าช่วงสายของวันแต่ลมหนาวก็ยังพัดหอบเอาไอของความเย็นกระทบเข้ากับผิวหนังจนขนแขนลุกตั้งชูชันเสียงลมพัดแผ่นผ้าม่านบังแดดปลิวลอยกระทบกันดังปึกปัก!" คอปเตอร์หิวหรือยังกินอะไรไหม "เสียงหวานเอ่ยถามพลางยกยิ้มตั้งแต่เปิดความลับให้ทุกคนรับรู้ก็เหมือนปลดบลอ็คทุกอย่างนานาแสดงความรู้สึกออกมาได้เต็มที่ส่วนอีกคนก็คลั่งรักหนักภายในร้านก๋วยเตี๋ยวที่ลูกค้าเริ่มซาเมื่อว่างจากช่วยพ่อซ่อมรถคอปเตอร์ก็มานั่งเฝ้านานาไม่ยอมห่างจนม๊าของนานาเอ่ยแซวไม่หยุดปาก" ลูกเขยหิวข้าวหรือยังลูก ถ้าไม่กินก๋วยเตี๋ยวก็พากันออกไปหาซื้อข้าวมากินกันนี่ก็เริ่มจะเที่ยงแล้ว "" ผมยังไม่หิวเลยครับป้าเดี๋ยวอีกสักพัก "" เรียกแม่สิลูกเขย ไม่ต้องเรียกป้าแล้วนะ "" เอ่อ! ครับงั้นผมเรียกแม่นะครับ "คอปเตอร์ฉีกยิ้มหวานส่วนนานาได้แต่ส่ายหัวยืนยิ้มจนเหงือกแห้งฟังม๊ากับคอปเตอร์พูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย แม่ยายกับว่าที่ลูกเขยช่างทันเสียจริงตอนพวกเรายังเด็กพวกท่านบอกว่าเคยพูดกันใว้ถ้าโตมาอาจจะได้จับหมั้นหมายอาจจะได้เป็นดองกันครอบครัวทั้งสองรู้สึกเอ็นดูและถูกชะตากับเด็กๆ เป็นอย่างมาก แต่ถ้าหากพวกเ

ต่างจังหวัดในช่วงรุ่งสางของเดือนตุลาคมย่างเข้าเดือนสิบเอ็ดแถวชนบทต่างจังหวัดอากาศเริ่มหนาวเย็นทันทีที่ก้าวขาเดินลงจากรถลมหนาวก็พัดผ่านมาต้อนรับ" หวืด!!! "นานากระชับเสื้อแขนยาวเข้าหาตัวพร้อมกับพ่นควันสีขาวออกจากปากเธอชอบช่วงต้นเดือนตุลาคมไปจนถึงช่วงปีใหม่มากเพราะอากาศเย็นสบายถึงแม้เวลาอาบน้ำจะยุ่งยากบ้างในบางครั้งก็ตามทีส่วนคอปเตอร์ก็ถอยรถเอาเข้าไปเก็บในบ้านถึงแม้นานาจะชอบหน้าหนาวแต่คอปเตอร์กับไม่ชอบเหมือนเธอสักเท่าไหร่เพราะถึงเวลาอาบน้ำทีไรอากาศหนาวจนต้องต้มน้ำให้อุ่นเขาถึงจะอาบได้แต่ดีหน่อยที่เดี๋ยวนี้มีเครื่องทำอุ่นทำให้สะดวกสบายไม่เหมือนกับแต่ก่อน" โฮ่ง โฮ่ง "เสียงเห่าหอนไม่เว้นแม้กระทั่งฝูงหมาของคนข้างบ้านที่ยืนเห่าอยู่ข้างทางดังระงมต้อนรับ" ป๊า ม๊า นานากลับมาหาแล้วจ้า "เสียงแว๊ดๆ คุ้นหูที่ดังตะโกนอยู่หน้าบ้านทำเอาม๊าสีดาที่กุลีกุจอตั้งสำรับกับข้าวต้องชะเง้อหน้าจากในตัวบ้านออกมามอง" อ่าว! นานาลูก ไม่เห็นบอกแม่ว่าจะกลับมาบ้านตาคอปเตอร์ล่ะลูก " สิ่งแรกที่แม่ถามหาก็ยังคงเป็นคอปเตอร์ลูกนอกไส้เหมือนอย่างเคย"โห! แม่นึกว่าจะคิดถึงนาซะอีก คอปเตอร์ก็กลับมาด้วยกันจ๊ะ หนาวอ่ะเข้าบ้

ฟอด!!" หอมจัง "แก้มนิ่มถูกคอปเตอร์ฉกฉวยกดจูบอยู่ทุกวันจนแทบช้ำ" ให้เราเก็บของช่วยไหม "" เอากลับไปแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว "เมื่อตกลงกันได้คอปเตอร์กับนานาก็คิดว่าจะกลับบ้านไปบอกพ่อกับแม่ว่าเราคบกันทั้งสองครอบครัวอาจจะตกใจอยู่ไม่น้อยแต่คิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาอะไร" เราถามนานาอย่างหนึ่งสิ "คอปเตอร์ใช้หัวหนุนตักนานาแทนหมอนก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับตั้งคำถาม" อืม! ได้สิ "" นานาแอบชอบเรามานานาเท่าไหร่ นาเก็บความรู้สึกนี้ใว้กี่ปีแล้ว "" คอปเตอร์จะอยากรู้ไปทำไม "ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังหน้าจอทีวีที่ฉายหนังฟอร์มยักษ์เธอไม่กล้าเเม้แต่จะสบตาเขาในเมื่อมันเนิ่นนานตั้งแต่เธอจำความได้" เราจะชดเชยให้ "" ชดเชยยังไง "ใบหน้าหวานละจากหน้าจอทีวีก้มลงมองคนหนุนตักที่ตอนนี้เอาแต่ยิ้มกริ่มจ้องมองหน้าเธอเขม็ง" ก็อย่างนี้ไง "คอปเตอร์ลุกพรวดพราดขึ้นนั่งก่อนจะดันร่างนานาให้นอนหงายลงบนเตียงนุ่มเขารวดเร็วยิ่งกว่าเดอะฟาสแถมหื่นก็ที่หนึ่ง" อื้อ! ขี้โกง "" หึ! นานาก็ติดเราเหมือนกันเพราะฉะนั้นเจ๊ากัน "" ไม่เห็นจะแฟร์เลย "" อื้อ! "ริมฝีปากได้รูปฉกฉวยขบเม้นส่งลิ้นร้อนต้อนเข้าหาคอปเตอร์ไม่ใช่คนหื่นแต่พอได้อยู

" โห! ไอ้ห่าไอ้สัสลีโอ เวรจริงๆ " เสียงของพายุพูดคุยจอแจลอยตามลมได้ยินมาแต่ไกลๆ ทั้งสองหนุ่มลีโอกับพายุหลังจากผ่านค่ำคืนวันนั้นมาก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเพื่อนสนิทในกลุ่ม " ปรับความเข้าใจกันได้แล้วหรอว่ะไอ้คอปเตอร์ กูนี้ยังงงๆ อยู่เลย " เสียงของพายยุเอ่ยถามทันทีที่เห็นหน้า เหตุการณ์ในวันนั้นทำเอาทุกคนอึ้ง "พวกมึงรู้เรื่องของนานาทั้งหมดแต่ก็ไม่เคยบอกกู "คอปเตอร์ขยับท่าทางนั่งลงบนเก้าอี้ในโซนโต๊ะม้าหินอ่อนที่พวกเขาชอบนั่งพักเป็นประจำแต่ก็ไม่ลืมที่จะดึงแขนนานาให้มานั่งลงข้างๆ ด้วยกัน " พวกกูเอ่ยเป็นนัยๆ ตั้งหลายครั้งแต่มึงดันโง่เอง ปรับความเข้าใจกันได้ก็ดีแล้วเพื่อน " ลีโอยกยิ้มให้เล็กน้อยมองหน้านานาสลับกับใบหน้าคอปเตอร์ "ว่าแต่พวกมึงไม่รู้จริงๆ หรอว่าน้องสายฝนจะทำแบบนั้นหรือพวกมึงสองคนเตรียมการร่วมกับน้อง"คอปเตอร์ยกนิ้วชี้หมายหัวเพื่อนทั้งสองด้วยสายตาจริงจัง " พวกกูจะไปรู้ได้ยังไงน้องทำเองทั้งนั้น "พายุรีบพูดปัดปกป้องตัวเองพัลวัน ถึงแม้จะรู้ว่าคอปเตอร์เคยแอบชอบน้องสายฝนแต่ก็ไม่เคยรู้ว่าน้องก็แอบชอบคอปเตอร์ด้วยเหมือนกันแล้วยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อจู่ๆ น้องก็หอมแก้มคอป

สามปีที่แล้วภายในชั้นเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6" ยัยนานา เขียนให้เราหน่อยสิ "ฟางข้าวยื่นสมุดเฟรนด์ชิฟเล่มใหญ่เพื่อให้เพื่อนได้ละเลงความรู้สึกหลังจากจบการศึกษา ข้อความจากเพื่อนๆ ต่างคนต่างบรรยายสิ่งที่คิดและความรู้สึกดีๆ ให้กัน" ได้สิ ฟางข้าวก็เขียนให้เราด้วย "นานายื่นสมุดเฟรนด์ชิฟกลับไปเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้สึกปลายปากกาจรดละเลงบรรยายความประทับใจและไม่ลืมที่จะอวยพรให้เพื่อนได้เจอแต่สิ่งดีๆ" ฮื่อ! เศร้าอะ! ฉันคงคิดถึงแกมากแน่เลยยัยนานาถึงแม้เราจะเรียนกันคนละที่แต่คำว่าเพื่อนจะไม่มีวันห่างแน่นอน แกอย่าลืมไปกระซิบบอกความในใจถึงใครบางคนบ้างล่ะ"ฟางข้าวเสมองหน้าไปหาเพื่อนชายคนสนิทของนานา ที่ตอนนี้กำลังถูกสาวๆ รุมละเลงเขียนความในใจผ่านเนื้อผ้าเสื้อสีขาวบนชุดนักเรียน หนุ่มฮอตสูงหล่อขาวตี๋ จากที่แต่ก่อนเป็นแค่เด็กชายใส่แว่นหน้าจืดชืดถูกสาวเมินแต่ตอนนี้กับฮอตจนสาวๆ ต่างเข้าหานานายืนจ้องมองไปที่คอปเตอร์ด้วยความรู้สึกหลากหลายถึงแม้หลังจากเรียนจบม.6จะได้ไปเรียนต่อในมหาลัยเดียวกันแต่ความรู้สึกของคนที่ทำได้แค่แอบรักแอบมองก็ยังคงเป็นได้เท่าเดิม ส่วนฟางข้าวก็เรียนมหาลัยแถวใกล้บ้านไม่ได้เข้าไปเรียนใ

ธีโอ อย่าดื้อสิลูกเดี๋ยวล้มเอานะ แทออน อย่าซนสิครับเดี๋ยวก็เจ็บตัวอีกหรอก ต้าวสองฝาแฝดแสนซนอายุสิบสองขวบวิ่งไล่หยอกล้อกันไปมาภายในห้างหรู คนเป็นแม่อย่างขนมได้แต่ร้องห้ามปามคอยวิ่งไล่จับตัวต้าวสองแสบไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางแต่เพราะความซนและแสบบางครั้งขนมก็รับมือลูกๆ พร้อมกันไม่ไหว" ธีโอ ถ้าพูดไม่ฟังแม่จะเรียกพ่อลีโอให้มาทำโทษนะอย่าวิ่งครับ แทออนอย่าวิ่งไปทั่วแบบนั้นพ่อลีโอมาแล้ว " ขนมง้างมือจับไล่ตามแทบไม่ทันแต่พอพูดถึงชื่อพ่อลีโอทำให้เจ้าสองแสบถึงกับหยุดนิ่ง" พ่อ!!! " ต้าวสองแฝดหยุดวิ่งเพราะกลัวพ่อลีโอมาก ลีโอดุจริงและทำโทษจริงยิ่งใบหน้าที่ดูเข้มขรึมจริงจังด้วยแล้วทั้งธีโอและแทออนต่างรู้สึกกลัวจนแทบไม่กล้าซนธีโอ แฝดพี่ ซนแสบขรึมๆ ดูมีเล่ห์เหลี่ยมส่วน แฝดน้องแทออน ซนแบบร้ายๆ ดูเจ้าเล่ห์ขนมไม่กล้าวิ่งไล่เพราะตอนนี้กำลังท้องลูกคนที่สามจึงได้แต่ตะโกนเรียกและเอาชื่อพ่อมาขู่" เฮ้อ! หยุดวิ่งซนสักทีแม่เหนื่อยนะครับท้องอยู่เดี๋ยวน้องเวียนหัวเอานะถ้าพาแม่วิ่งซนไปทั่วแบบนี้ "ลูกคนที่สามของขนมเธอได้ลูกสาวกับหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัด ขนมเป็นคนตั้งชื่อให้ลูกสาวเอง ชื่อน้องสายธาร ส่วน

ในช่วงสายของวันลีโอลุกขึ้นมาเก็บพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเอาใว้รอคนตัวเล็กตื่น ตั้งแต่ที่เขาและเธอทำกันเมื่อคืนกว่าขนมจะได้นอนก็ปาไปเกือบเช้าเขาจัดการเอาเธอซะหมดแรงน้ำเกือบหมดตัวลีโอมั่นใจมากครั้งนี้เขาเสกเด็กเข้าท้องขนมได้สำเร็จแน่ ในเมื่อจะเรียนจบแล้วในไม่กี่เดือนตั้งท้องตอนนี้ก็คงไม่มีปัญหาอะไร" อื้อ!!! "ขนมพลิกตัวร้องครางออกมาจนลีโอรีบลุกขึ้นไปดูดวงตาแป๋วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองหน้าคนรักก่อนจะมองค้อนเขาเบาๆ เพราะจัดการจัดหนักเธอจนแทบระบมไปทั้งตัว" ตื่นละหรอหิวหรือยัง "ลีโอยิ้มหวานรับแต่ขนมกับทำสีหน้ามองค้อนแล้วหันหลังให้ " ลุกได้ยังเพื่อนๆ เตรียมตัวจะกลับกันแล้ว " ลีโอก้มเข้าไปหอมแก้มนวลของเธอหนึ่งทีตบท้ายด้วยการจุ๊บหน้าผากเพื่อเรียกขวัญ " งอนหรอก็ขอรางวัลไปแล้วถูกใจมากเลยล่ะ "" หึ! คนบ้า "เสียงหวานยังคงงอนเง้าแต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปชำระร่างกายเตรียมตัวที่จะกลับบ้าน การมาเที่ยวทะเลครั้งนี้จึงเป็นอะไรที่ลืมไม่ลงจริงๆตุ๊บ!กระเป๋าใบใหญ่ถูกโยนขึ้นไปยังเบาะหลังรถก่อนทีลีโอจะเดินกลับเข้ามาสมทบกับเพื่อนๆ ที่ยืนรวมกลุ่มกันอยู่" แม่งเมื่อคืนกูคงฝันว่าอยากจะกินส้มตำได้ยิน

จุ๊บจ๊วบ!! เสียงจูบดูดดื่มตั้งแต่หน้าประตูพร้อมกับร่างบางที่ถูกลีโออุ้มกะเตงจนพากันเดินมาถึงเตียงนอนนุ่มและถูกวางทาบทับจากร่างกำยำของลีโอ จ๊วบ!!! หลังจากจูบร้อนแรงได้จบลงมีเพียงเสียงลมหายใจกระเส่าที่ดังเสมออยู่ข้างหู " ขอบคุณนะลีโอที่ให้อภัยฉัน ขอบคุณที่ยังรอกัน และขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่มอบให้ "ขนมเสมอใบหน้าคลอเคลียแก้มไสเข้ากับเคราสากที่ตอนนี้เริ่มมีหนวดผุดขึ้นมาเป็นตอให้เห็นอยู่นิดหน่อย " ขอรางวัลหน่อยได้ไหมครับไหนสัญญาที่ว่า " พรึ่บ! ร่างบางพลิกกายขึ้นมาทาบทับก่อนจะเป็นผู้นำบรรเลงบทเพลงรักอันแสนเร้าร้อนฝ่ามือนุ่มค่อยๆ ลูบไล้ไปตามร่ากำยำปลุกปั่นอารมณ์ราคะในกายชายให้ตื่นขึ้นมาเธอใช้ริมฝีปากซูบซับไปตามกล้ามอกแน่นอย่างช้าๆ เนิบนาบเพล้งขึ้นมองสีหน้าคนรักเป็นระยะคล้ายกับกำลังหยอกล้อเพื่อดูอาการ " อ่าห์ ร้อนแรงจริงผมถูกใจรางวัลนี้นะ " คำพูดที่หวานหูถูกเอ่ยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่ขนมจะเป็นฝ่ายก้มใบหน้าเข้าหาอีกครั้งแล้วกดริมฝีปากปิดทับเพื่อเป็นตัวเปิดทาง ลิ้นร้อนสัมผัสแตะแผ่วเบาเข้าที่ริมฝีปากก่อนจะเริ่มเกี่ยวกระหวัดสอดแทรกส่งผ่านเข้าหากันในวินทีถัดมา "อืม " เสี

หนึ่งปีต่อมาซ่า ซ่าสายลมเอื่อยๆ เสียงคลื่นเสียงน้ำทะเลสาดซัดพื้นทรายดังเป็นระรอกในช่วงสายมันเหมือนเป็นตัวช่วยขัดเกลาความรู้สึกให้ผ่อนคลายได้เป็นอย่างดี" วันนี้ครบรอบหนึ่งปีที่อยู่ด้วยกันมาชอบไหมอุตส่าห์พามาฮันนีมูนที่ทะเลบรรยากาศเป็นใจสะด้วยแดดไม่ค่อยแรงเท่าไหร่ " ลีโอโอบกอดเอวกิ่วจากทางด้านหลังใช้ริมฝีปากคลอเคลียซอกคอขาวด้วยความหลงไหล" อย่าสิลีโอ เราไม่ได้มาเที่ยวกันแค่สองคนนะเพื่อนๆ ก็มาด้วยเดี๋ยวมีใครมาเห็น " ขนมเขอะเขินมองซ้ายมองขวากลัวว่าการกระทำของลีโอจะโจ่งแจ้งจนเพื่อนๆ เดินมาเห็นเข้า" ไม่มีใครสนใจเราหรอกดูโน้นสิพวกมันลงไปเล่นน้ำทะเลกันหมดแล้ว " ลีโอชี้มือออกไปที่ด้านนอกตอนนี้พวกเพื่อนๆ พากันลงเล่นน้ำหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน" ฉันก็อยากเล่นน้ำเดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดบ้างดีกว่า " ขนมเฉไฉพูดอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินหายเข้าไปในห้อง" เดี๋ยวนะ!จะเปลี่ยนเป็นชุดไหนอย่าบอกนะว่าชุดบิกินี่ที่เเอบเอามาด้วยฉันไม่ให้ใส่พวกมันก็ผู้ชาย "ลีโอเดินตามเข้าไปในห้องเถียงขนมอย่างเอาเป็นเอาตายพลางชี้มือออกไปด้านนอกที่มีพายุ คอปเตอร์ ปอเช่ กำลังเล่นน้ำกันอย่าสนุกสนาน" แอบเห็นอีกหรอทำไมล่ะ มันไม่ได้โป๊ขนาด

หลังจากที่ผ่านเรื่องราวร้ายๆ ต่างๆ มานานนับปีอิงดาวก็ไม่ได้มายุ่งวุ่นวายกับลีโออีกแต่มีข่าววงในบอกมาว่าหุ้นของบริษัทแม่อิงดาวร่วงหนักหลังจากที่ไม่มีที่เกาะเพราะถอนหมั้นกับตระกูลอัครวัฒนาครอบครัวเธอล้มละลายจนเกือบต้องขายบ้านและขายบริษัททิ้งแต่ดูเหมือนว่าจะได้เงินก้อนโตจากอิงดาวมาช่วยชุบชีวิตบริษัทให้ยืนขึ้นมาได้อีกครั้งแต่ไม่รู้เธอหามันมาจากไหนแถมรู้สึกจะมีคนตาดีเริ่มเห็นแม็คกับอิงดาวไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ไม่รู้ว่าคบกันจริงๆ หรือแค่คู่วันไนท์สเเตนกันแน่เพราะที่รู้ๆ กันอยู่แม็คเคลย์เขาคือเสือผู้หญิงเขารวยแต่ทำตัวยากจนเป็นยาจก คนที่พบเห็นจึงคิดว่าเขาเป็นขี้ยาและหาหลอกลวงผู้หญิงมั่วเซ็กส์ไปวันๆ" ทำไรกินแต่เช้า กลิ่นหอมโชยขึ้นไปถึงข้างบนบ้านเลยแต่ตอนนี้คิดว่าแก้มขาวๆ ของคนทำกับข้าวน่าจะหอมกว่า "ฟอด!!ริมฝีปากหยักกดเน้นๆ ลงไปยังแก้มนุ่มสองข้างสลับกันไปมาจนขนมต้องย่นคอหนีเพราะถูกก่อกวนจนเธอทำอะไรไม่สะดวก" อื้อ อย่ากวนสิเดี๋ยวจะทำกับข้าวไม่เสร็จถ้าทำไม่อร่อยขึ้นมานายกินคนเดียวหมดนี้เลยนะ "" อร่อยสิทำไมจะไม่อร่อยฝีมือทำกับข้าวของเมียอร่อยทุกอย่างกินได้ตลอดอยู่แล้ว แถมคนทำกับข้าวก็ยังอร่อ

สนามแข่งรถบรึ๊นๆๆ" พี่ลีโออิงขอคุยด้วยหน่อยสิค่ะ " เสียงตะโกนเรียกท่ามกลางเสียงรถที่ดังกระหึ่มและผู้คนมากมายที่รายล้อมเต็มสนามอิงดาวยังไม่ลดละที่จะเลิกยุ่งและถอนหมั้นกับลีโอ" จะคุยก็คุยตรงนี้ฉันไม่มีเวลาว่าง " เสียงราบเรียบเอ่ยบอกแต่สายตายังคงจ้องไปที่สนาม" ทำไมถึงเย็นชากับอิงจังเลยคะ เราเป็นคู่หมั้นกันนะ "" หึ! ฉันคงลืมบอกเธอไป ฉันไปจดทะเบียนสมรสกับขนมเรียบร้อยแล้วส่วนเรื่องงานหมั้นมันจะไม่มีทางเกิดขึ้น "" ไม่จริงอ่ะ อิงไม่เชื่อ "" แม่คงยังไม่ได้บอกเธอสินะ ฉันมีแค่ตัวเปล่าของทุกอย่างที่มีฉันคืนแม่ไปหมดแล้ว เธอคงไม่อยากมาลำบากกับฉันหรอกนะ " ลีโอหัวเราะพร้อมยิ้มเย้ยหยัน" พี่ว่าไงนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ "อิงดาวสบทเหมือนทุกอย่างที่คิดใว้มันเละเทะไปหมดหลังจากนี้เธอจะหนีห่างจากเเม็คเคลย์ยังไงดี" แล้วก็อย่ามายุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงของฉันอีกหลังจากนี้ฉันจะไม่เตือน "ลีโอพูดทิ้งท้ายก่อนจะหันหลังเดินห่างออกไปหาขนมที่ยืนโบกธงอยู่เบื้องล่างมันเป็นงานที่เธอบอกอยากทำถึงแม้ลีโอจะอยากให้เธออยู่เฉยๆ ก็ตามทีฟึ่บ!" มากับฉัน "แขนเรียวของอิงดาวถูกดึงกระชากอย่างแรง" อ๊ะ พะ พี่ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ " อ