Novels by เฌอร์ริตา_

31:ตอนพิเศษ ในความลับของใจ บรึ๊น!รถบิ๊กไบร์ทถูกขับออกมาจากทาวเฮ้าส์ก่อนจะมุ่งตรงไปยังบ้านใหม่ของชีสเค้ก บ้านหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรภายในตัวเมืองของกรุงเทพ" เธอย้ายมาอยู่ที่นี้เองหรอไม่ไกลจากที่พักของเราเท่าไหร่นิวันหลังจะพามาเยี่ยมแม่บ่อยๆ "แทนไทมองไปรอบๆ เพื่อสำรวจมันเป็นหมู่บ้านจัดสรรที่ทำเลดีหน้าหมู่บ้านมีตลาดและร้านค้าซึ่งสะดวกสบายในการจับจ่ายใช้ส่อย" อืม! ขอบใจแทนไทมากนะ "ชีสเค้กยิ้มตาหยี๋กริ๊งก่องแกร๊ก!เพียงไม่นานประตูหน้าบ้านก็ถูกเปิดออกมาทำเอาชีสเค้กดีใจโผล่เข้ากอดแม่ด้วยความคิดถึง " ไม่ได้เจอกันตั้งหลายเดือนคิดถึงจังค่ะ "" อ้อนเก่งอีกแล้วลูกคนนี้ อ่าว ตาแทนไทใช่ไหมเดี๋ยวพากันเข้ามาข้างในบ้านก่อนนะ "" สวัสดีครับคุณป้า "แทนไทยกมือไหว้ด้วยความน้อบน้อมก่อนจะพากันเดินเข้าไปข้างในตัวบ้าน" พ่อละค่ะแม่ "" พ่อออกไปทำงานต่างจังหวัดน่าจะกลับพรุ่งนี้ว่าแต่ตาแทนโตเป็นหนุ่มขึ้นเยอะเลยป้าไม่ได้เห็นตั้งนานหล่อเอาการเลยนะเนี่ย มีแฟนหรือยังเรา คงมีแล้วละเนาะไม่เหมือนลูกป้าไม่มีหนุ่มๆ มาจีบสักที "" แม่ก็ "ชีสเค้กคอดค้อน" ครับ! มีแล้ว "" นั้นไง

30:หว่านซ่อนเปรี้ยวร่างบางอรชรถูกแทนไทอุ้มขึ้นเคาเตอร์ของห้องครัวพร้อมกับริมฝีปากที่ยังไม่หยุดการจาบจ้วงกลิ่นรสของแอลกอฮอล์ยังคงฟุ้งกระจายอยู่ในปากไม่มีการห้ามปามมีเพียงสัมผัสแผ่วเบาที่ส่งถึงกันครั้งแล้วครั้งเล่า" เชื่อไหมว่าเราก็แอบชอบชีสเค้กมานานเหมือนกัน "นี่คือคำที่ถูกสารภาพจากปากคนเมาโดยที่ชีสเค้กไม่ได้ถามมีคนบอกว่าเวลาเมาคนมักชอบพูดความจริงเสมอถ้างั้นก็ต้องล้วงความลับสักหน่อย" จริงหรอตั้งแต่ตอนไหน "" ตั้งแต่ปอหกวันที่เด็กน้อยขี้แยร้องไห้เถียงแม่ลั่นบ้านอยากกินไอติม "เสียงยานคางเผยอบอกพร้อมกับสายตาหวานเยิ้ม" หืม! ไม่อยากจะเชื่อ "" และก็พึ่งจะรู้ว่าที่ปฏิเสธออกไปในวันนั้นมันทำให้เราคิดผิดและไม่ได้เจอหน้าชีสเค้กอีกเลยจนได้มาเจอกันอีกทีตอนนี้ เราไม่รู้ว่าเธอจะย้ายบ้านหนีแค่เพียงคำพูดปฏิเสธไม่กี่คำมันทำให้เรารู้สึกทุกข์ใจ แต่ตอนนี้เราจะไม่ปล่อยเธอไปอีกเชื่อใจเราไหม "" อื้อ ชะ เชื่อ "ชีสเค้กตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาและความรู้สึกวาปหวามแทนไทไม่พูดเปล่าแต่เอียงริมฝีปากจูบซับเข้าหาแก้มขาวดมดอมความหอมหวานค่อยๆ ซุกไซ้ตามกรอบหน้าและซอกคอหอมกรุ่นจากกายสาว" อยากได้ยินมันจากปากเธออีกครั้

29:เปิดโหมดความหวานติ่งนิ่ง!!!เสียงกริ่งหน้าบ้านดังลั่นสองสามครั้งก่อนที่ชีสเค้กจะรีบเดินออกไปดูก็พบกับ ปลาวาฬ บอม และกาฟิวส์ที่ยืนโบกไม้โบกมือรออยู่แล้ว" อ้าว ทำไมมาไม่บอกก่อนล่ะ เข้ามาก่อนสิ "ชีสเค้กเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อจู่ๆ เพื่อนๆ ก็มาหาแบบกระทันหันแถมบอมกับกาฟิวส์ก็ยังไม่รู้ว่าเธอกับแทนไท คบกันและพักอยู่ด้วยกันมีเพียงปลาวาฬคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องแต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วก็คงไม่จำเป็นต้องปิดแต่อาจจะทำตัวไม่ถูกบ้างถ้าหากจะโดนเพื่อนๆ เอ่ยแซว" ยัยปลาวาฬทำไมต้องพาบอมกับกาฟิวส์มาด้วยล่ะไม่เห็นบอกกันก่อนเลย " ชีสเค้กกระซิบกระซาบเสียงเเผ่วเบา" ไม่เห็นจะต้องตกใจเลยยังไงเดี๋ยวพวกมันก็รู้เซอร์ไพร์ทให้พวกมันอึ้งกันไปเลยว่าแต่แทนไทล่ะ" ปลาวาฬชะเง้อมองซ้ายมองขวาเพื่อหาแทนไทแต่ก็ยังไม่เห็นว่าแทนไทจะอยู่ในบ้าน" อยู่บนห้องนะเดี๋ยวก็ลงมา "พรึ่บ!บอมและกาฟิวส์นั่งลงบนโซฟากลางห้องโถงก่ายแขนยกขาไขว่ห้างด้วยความสบายใจ" น่าจะชวนไอ้แทนไทมาด้วยนะเหมาะแก่การจิบเบียร์ชิวๆ "" นั้นดิ กูโทรชวนแทนไทมันดีกว่า "บอมและกาฟิวส์พูดขึ้นพลางกดโทรหาแทนไททันทีทำเอาชีสเค้กเม้มริมฝีปากแน่นไม่กล้าจะขัดครืด คร

28:เกียร์ล้อมใจ" พร้อมไหม "" พร้อม "" เฮ! "เสียงกึกก้องกอดคอกันพร้อมออกวิ่งร้องปาวๆ ของเหล่านิสิตชายหญิงในกิจกรรมวิ่งเกียร์ในช่วงเช้าตรู่ทั้งสามหนุ่ม กาฟิวส์ บอม และแทนไทกอดคอกันพร้อมวิ่งสู้ฟัด" ฟู่ว กูพร้อมแล้วเว้ย เกียร์ที่ได้มากูจะเอาใว้ให้แฟนในอนาคต " กาฟิวส์ยิ้มแฉ่งรู้สึกภูมิใจในตัวเอง" วิ่งให้รอดก่อนเถอะมึง ก่อนที่จะโม้ อย่าให้พวกกูต้องได้แบกมึงนะไอ้กาฟิวส์ "บอมเอ่ยพูดตัดอย่างทันควันทำเอากาฟิวส์มองบอมตาขวางแทนไทได้แต่ยกยิ้มส่ายหัวให้เพื่อนทั้งสองคน เกียร์ล้อมใจอันนี้พอได้มาเขาจะเอาไปให้เธอ คนที่เขารัก เพียงแค่คิดแทนไทก็รู้สึกมีแรงวิ่งปี๊ด!รุ่นพี่ให้สัญญาณพร้อมกับเสียงฝีเท้าของทุกคนที่เริ่มออกวิ่ง ไม่ว่าจะร้อนหรือเหนื่อยแค่ไหนเพื่อเกียร์ที่เหมือนดังหัวใจทุกคนก็พร้อมทำกิจกรรมออกวิ่งไปพร้อมกันหน้าคณะบริหาร" ยัยชีสเค้กวันนี้สามหนุ่มไปทำกิจกรรมวิ่งเกียร์เหลือเเค่เราสองคนแล้วนะ จะบอกฉันได้หรือยัง "" ปลาวาฬหมายถึงเรื่องอะไรถ้าไม่บอก เราก็คงไม่รู้หรอก "ชีสเค้กตอบพลางก้มหน้าอ่านหนังสือที่อยู่ในมือไปด้วย" เรื่องแกกับแทนไทไง ตกลงคบกันแล้วใช่มะ " ทันทีที่ปลาวาฬพูดชีสเค้กก็ทำท่า

27:หลงมหาลัยวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ดูปกติเชกเช่นทุกวัน เพื่อนๆ ก็ยังคงเฮฮาตามประสากลุ่มแก๊ง" กาฟิวส์นายนี้มันจริงๆ เลยเราบอกตั้งกี่ครั้งแล้ว " เสียงของปลาวาฬและกาฟิวส์ดังแว่วมาแต่ไกลๆ เสียงของสองเพื่อนสนิทที่เถียงกันเป็นประจำในกลุ่ม" อ่าว! มากันแล้วหรอยัยชีสเค้กมานั่งนี่เลยมาทันเวลาพอดีฉันกำลังเบื่อหน้านายกาฟิวส์พอดี "ปลาวาฬตบแปะๆ บนเก้าอี้ข้างๆ ตัวเองพลางกวักมือเรียกเพื่อนสาว"ว่าแต่วันนี้แปลกๆ ตัวติดกันผิดปกติไปนะ อืม! หรือว่าฉันคิดมากไปเอง คงจะใช่แหละมั้ง "ปลาวาฬหลี่ตามองจ้องชีสเค้กกับแทนไทไปมาพลางคิดในใจ เพื่อนทั้งสองคนดูสนิทสนมกว่าเดิมทั้งที่แต่ก่อนนั่งข้างกันแต่ก็นั่งห่างกันพอสมควรแต่ครั้งนี้กับไม่เว้นระยะความใกล้ชิดดูเกินเพื่อน" แทนไทยัยชีสเค้กอยากกินน้ำส้มช่วยไปซื้อให้หน่อยสิ " ปลาวาฬยิ้มหวานหลี่ตามองความผิดปกติก่อนที่แทนไทจะตอบตกลงแล้วดึงกาฟิวส์กับบอมให้เดินไปเป็นเพื่อน" อืม! ได้สิงั้นบอมกับกาฟิวส์พวกนายสองคนก็ไปกับเราด้วย " แทนไทลุกขึ้นพร้อมเอ่ยเชิญชวน" เดี๋ยวสิ ใครตกลงคนนั้นก็ต้องไปสิ พวกกูเกี่ยวไรด้วยว่ะ "กาฟิวส์รีบบอกปัดปฏิเสธ"งั้น ก็ตามใจกูไปคนเดียวก็ได้ว่ะ " แทนไท

26:จ้องตะคลุบกอ็ก กอ็กแกร๊ก" เข้ามาสิ "" ทำอะไรอยู่หรอนึกว่านอนหลับไม่รอเราแล้วสะอีก " แทนไทยืนกอดหมอนยืดคอเข้าไปดูภายในห้องซึ่งมันเป็นพื้นที่ส่วนตัวของชีสเค้กแม้แต่แทนไทเองก็ไม่เคยได้เข้าไปถ้าไม่ได้รับอนุญาติในตอนนี้แทนไทเขาขี้อ้อนดูเป็นแมวน้อยร่างโตของเธอยังไงยังงั้น แทนไทเดินตามหลังชีสเค้กเข้าไปข้างในห้องนอนเขามองสำรวจข้าวของที่ดูเป็นระเบียบของทุกอย่างถูกจัดให้เข้าที่เข้าทางมีตุ๊กตาหมอนเน่าที่เธอชอบวางอยู่ตรงหัวเตียง" ยังไม่ทิ้งมันอีกหรอตุ๊กตาตัวนี้ เดี๋ยวเราซื้อให้ใหม่เอาใหม่ "แทนไทหยิบตุ๊กตาเน่าตัวโปรดของชีสเค้กขึ้นมาดูซึ่งมันเป็นตุ๊กตาตัวแรกที่เขาซื้อให้เธอเป็นของขวัญวันเกิดชีสเค้กยังคงเก็บมันใว้ถึงแม้จะถูกปะรอยแตกจนดูแทบไม่ได้ก็ตามที" มันยังเป็นตุ๊กตาตัวโปรดของเรานะถึงแม้จะเก่ามากก็ตาม มันเก็บความทรงจำหลายๆ อย่างเอาใว้ในนี้แล้วเราก็รักมันมากด้วย "ชีสเค้กยิ้มตาหยี๋บ่งบอกว่าที่พูดมาทั้งหมดคือความจริง" ชอบมากขนาดนั้นเชียว ที่ชอบพราะคนให้คือเราหรือเปล่ารู้แล้วล่ะมากรักมาก "แทนไทอมยิ้มเอ็นดูในท่าทีของชีสเค้กเธอยังคงดูเป็นน้อยในสายตาเค้าเสมอเด็กสาวผมเปียสองข้างที่ร้องไห้ขี้แย

บทที่36:ตอนพิเศษ "อื้อ!!!"เสียงกระเซ่า ของ คนใต้ร่างที่ถูกคนตัวโตกว่าขึ้นคร่อม หลังจากตกลงกับเพื่อนๆว่าจะมาเที่ยวทะเล แต่พอ วาวา บอกว่าจะขอนอนห้องเดียวกับหนามเตย เขากับไม่ยอมขอนอนห้องเดียวกันจนเจไดต้องไปเปิดห้องใหม่ ให้หนามเตยแทนเป็นพ่อบุญทุ่มซะจริง ซึ่งไม่รู้ว่าสองคนนั้นมีซัมติงกันหรือเปล่า พักหลังๆ ทำตัวแปลกๆ จนเพื่อนจับสังเกตุ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามมาก เพราะ บางครั้งก็เป็นเรื่องของคนสองคน ถึงจะบอกไม่มีอะไร แต่พฤติกรรมมันก็ฟ้อง"ฝะ...ฝุ่น!! อ๊า!!"กิจกรรมเข้าจังหวะดังระงมทั่วห้อง ตอนเช้าก็เล่นน้ำทะเลจนเหนื่อย พอตกเย็นก็มาออกกำลังกายกันสองคน"อืม อากี่ครั้งก็ยังเเน่น "" อื้อ! จะไม่ให้เค้าพักบ้างหรือไง ทำไมเป็นคนหื่นอย่างนี้ ""ฉลองสถานะใหม่ไง จากคนรักเป็นแฟน จากแฟน ตอนนี้เป็นผัว เมีย เราหมั้นกันแล้ว ถึงยังไง ฝุ่นก็รับผิดชอบวา รักวามากนะ ถึงแม้จะเอ่ยขอเป็นแฟนช้า แต่คำว่ารัก ที่พูดออกมา ไม่เคยพูดเล่น รักนะครับคุณแฟน แล้ววารักฝุ่นไหม""รัก !!!วา รักฝุ่นที่สุด ""พูดดี งั้นต้องให้รางวัล""อืิอ!ไม่เอารางวัลแบบนี้ อ๊ะ!ฝุ่น"ทั้งสองบอกรักกันไปมา ตลบ อบอวลทั

บทที่35:กลับบ้านขอหมั้นหมายหลังจากที่เรียนหนักมาหลายอาทิตย์ และแล้วก็ถึงเวลาปิดเทอมภาคเรียนที่สองครืด!ครืด!เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือ ที่อยู่หัวเตียงสั่นดังระงมทำให้เจ้าของเสียงใสกดรับทันที"ฮัลโหลค่ะแม่! วา เก็บของอยู่ เดี๋ยวสายๆถึงบ้านนะ บ้านอยู่ใกล้แค่นี้เองไม่ได้อยู่ไกลเหมือนต่างจังหวัดสักหน่อย คิดถึงแม่เหมือนกันคะ "หลังจากวางสาย จากแม่ วาวา ก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าจนเสร็จเธอรู้สึกตื่นเต้นเเล้วก็ประหม่า ถ้าแม่รู้เรื่องของเราสองคนแม่จะว่ายังไงนะ จะโกรธ หรือจะแยกเราจากกันไหม เพราะตอนนี้กลัวแม่บอกว่าเราทั้งสองยังเด็กอยู่ขอให้ตั้งใจเรียนก่อน ส่วนมากผู้ใหญ่จะชอบพูดอย่างนี้ แต่ว่าอีกสองเดือนก็จะอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์แล้ว"เก็บของเสร็จยัง ให้ช่วยเก็บไหม""ไม่ต้องหรอก เราเก็บของเสร็จพอดี งั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ น่าจะถึงบ้านสองถึงสามชั่วโมง"เมื่อรถออกจากคอนโดมุ่งหน้าไปสู่รามอินทราพากันออกเดินทางนั่งรถกันไปสักพักก็ถึงบ้านโฮ่งๆ! เสียงของหมาพันธุ์ชิวาว่าตัวน้อยเห่าเสียงดังลั่นหน้าบ้านเมื่อถึงที่หมายไต้ฝุ่นก็เอารถยนต์ไปจอดที่บ้านของเขาซึ่งบ้านอยู่ติดก

บทที่34:ความลับของไต้ฝุ่นหลังจากพากันแยกย้าย วาวาที่บอกว่าอยากไปเดินตลาดถนนคนเดินซึ่งมีงานจัดอยู่ไม่ไกล ผมก็เลยพาเธอ แวะเที่ยวเดินเล่น ก่อนกลับ"โห!คนเยอะจัง ฝุ่นจะกินไรไหม เราไม่ทำกับข้าวนะ แวะกินแถวนี้แหละ แต่ วันนี้อาหารหลากหลายไม่รู้จะกินไรดี"กินเตี๋ยวไหม ง่ายๆ เปลี่ยนจากข้าวมากินเส้นบ้าง ป่ะไปร้านนั้นกัน"วาวาไม่รอให้ฝุ่นตอบ เธอเดินจูงมือไต้ฝุ่น เข้าไปยังโต๊ะในร้าน ร้านนี้น่าจะขายดี คนเยอะมากส่วนมากเป็นวัยรุ่นหนุ่มๆสาวๆในมหาลัยมานั่งกินกันเต็มร้าน และมีสายตาหนุ่มๆหันมามองยังเธอ เนื่องจาก วาวาเป็นคนที่ขาวมาก หน้าใส หุ่นดี จัดว่าสวย หมวยเอ็กส์เลยแหละเวลาใส่ชุดนักศึกษา โดยฉพราะวันนี้ใส่ชุดรัดเเละกระโปรงสั้นไปหน่อย ตอนที่ออกจากห้องฝุ่นบอกให้ไปเปลี่ยนแต่เธอไม่ยอมเปลี่ยน"หูย! น่าจะอร่อยคนเยอะเชียว ป้าคะ หนูขอ เส้นเล็กน้ำตกหมูตุ๋นนะคะ ฝุ่น ตัวเองจะเอาเส้นอะไร หืม!!ทำไมเงียบจัง มองอะไรข้างหลังเรา"เมื่อเธอหันไปข้างหลังก็เห็นว่ามีหนุ่มๆ พากันมองมายังเธอแต่ว่าตอนนี้คนตรงหน้า เหมือนออกอาการหวงของ แสดงอาการตาเขียวใส่เด็กหนุ่มมหาลัยกลุ่มนั้น"พวกมันมอง วา เร

บทที่33:คลั่งรัก ผับหรูกลางกรุง!ใต้แสงไฟผู้คนโยกย้าย ส่ายเอวไปตามจังหวะเพลง เต้นกันอย่างเมามันส์ กลุ่มสามหนุ่มหนึ่งสาว ตรงโซนของVIPนั่งมองคนข้างล่างเต้นกันอย่างสนุกสนานผ่านกระจกใส"มึงหยุดหวานกันสักทีได้ไหมไอ้ฝุ่นสงสารคนโสดบ้าง กูกับไอ้วิน เบาหวานจะขึ้นตาสงสัยต้องหาสาวสักคนมานั่งข้างกายบ้างแล้ว""มึงก็หาสิว่ะไอ้ธันย์ พูดเฉยๆสาวจะวิ่งมาหาหรือไง ใช่ไหมครับเบบี๋ ""เลี่ยนว่ะ เบบี๋ กูพึ่งกินเหล้าไปไม่กี่แก้วอย่าพึ่งให้กูอ๊วกออกเลย ชิ!!! อย่าให้กูมีบ้างนะมึง ""ทำไม !!!มึงจะเรียกเขาว่า.....?"" ที่รัก!!ครับ กูเป็นคนไทยเว้ย ต้องใช้ภาษาไทย"" ฮ่าๆ!! ไอ้ห่า เขาต้องตามเทรนสมัยนี้""ใช่ไหมครับ เบบี๋ !!!"ฟอด!!แก้มหอมจัง"อื้อ!!!ฝุ่น! อายเพื่อนๆนายบ้าง แก้มช้ำหมดแล้ว"ช่างเพื่อนมันสิ คนไม่มีคู่""เฮ้อ!!!เบื่อคนมีคู่จริงๆ เมื่อไหร่ไอ้เจไดจะมา มึงโทรหามันแล้วใช่ไหมไอ้วิน สรุปมันจะมาไหม กูกินเหล้ารอจนจะเมาแล้วเนี่ย แถมเหล้ากูมดขึ้นแก้วหมดแล้ว รถน้ำตาลแหกโค้งใว้แถวนี้""กูโทรหาแล้ว มันบอกว่าจะมา คงขับรถอยู่มั้ง""พวกมึงนินทากูอยู่หรอ กูได้ยินนะ""อ่าวไอ้สัสเจ ไม่ตายง่ายจริงๆพูด

บทที่33:เป็นแฟนกันนะ "อืม!!! อ๊ะ!! ฝะ...ฝุ่น จะทำอะไร ดะเดี๋ยวตรงนั้นไม่ได้ มันสกปรก "เขาไม่ฟังที่เธอพูด อ้าขาเธอออกก้มเอาหน้าซุกลงไปหาดอกไม้งามข้างล่าง และใช้ลิ้นดูดกลืนน้ำหวานอย่างไม่รังเกลียด ใช้ลิ้นทะเเยงเข้าไปยังรูหวานที่กำลังเยิ้ม และระรัวลิ้น จนเธอครางร้องลั่น และเสร็จสมไปหนึ่งรอบ"อ๊ะ!!!อ๊ะ!!อือ ฝุ่น เสียว อือ!ไม่ไหว อ๊ะ อร๊ายยย"ร่าง วาวา กระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำหวานไหลย้อยเต็มขา"เป็นไง ชอบไหม ถ้าวาชอบจะทำให้บ่อยๆ ""แต่ตอนนี้อยากกินนมก่อนนอนแล้ว"ไต้ฝุ่นพูด เขาถอดชุดกระโปรงนอนของเธอทิ้งใช้ปากดูดดึงจุกสีหวานจนมันยืดออกมาตามปาก ใช้มืออีกข้างบีบคลึงตรงฐานจนมันปลิ้นออกตามนิ้ว"อืม นมใหญ่จังวะ แม่ให้มาเยอะนะ""ละ...แล้วฝุ่นแล้วชอบไหม อ๊า!"ตอนนี้เธอน่าจะหลงลืมสิ่งที่ผมจะบอกและลืมไปว่าเธอกำลังงอลผมอยู่"ชอบเราชอบทุกอย่างที่เป็นวา เราคิดว่าวาพร้อมแล้ว "ไต้ฝุ่น ลุกจากที่นอนปลดพันธนาการทุกอย่างออกจากร่างกายทันที เมื่อไม่มีสิ่งห่อหุ้มร่างกายแท่งไซส์ใหญ่ ก็ดีดออกมาโชว์ตรงหน้าตรงหัวบานมีน้ำสีไสไหลเยิ้มปริ่มๆเขาหยิบซองฝอยสีไสที่เขาติดมือมาฉีกมันด้วยปากแล้วสวมใส่มันทันท

บทที่31:ตกลงเราป็นอะไรกัน "ไอ้ธันย์ไปส่งน้องกูดีๆนะเว้ย ""มึงไม่ต้องห่วงใว้ใจได้ทันเที่ยวรถที่น้องนั่งกลับแน่นอน น้องข้าวไปกันเถอะครับ"คืนนี้ผมขอไปนอนห้อง วาวา อย่างเคยแต่เธอบอกปฏิเสธ เธอบอกอยากอยู่เงียบๆสักพัก เธอเป็นอะไรอีกแล้ว ทั้งที ผมบอกความในใจบอกเรื่องทุกอย่างไปแล้ว มันน่าจะดีขึ้นสิ แต่ทำไมความสัมพันธ์มันถึงดูแย่กว่าแต่ก่อน นี้ผมทำอะไรผิดพลาดไปงั้นหรอ หรือผมแสดงออกไม่มากพอ ว่าชอบเธอแค่ไหนผมได้แต่คิดแล้วก็สงสัย พอคิดคนเดียวมันก็คิดไม่ออก จนต้องโทรไปรบกวนพวกพ้องแชทกลุ่มสุดหล่อสายโหด"typhoon:พวกมึงนอนกันหรือยังกูมีเรื่องอยากจะถามพวกมึงว่ะJ_di:เรื่อง?ma_vin:มีอะไรก็รีบพูดดึกดื่นคนจะหลับจะนอนJ_di:มึงมีปัญหาอะไรอีกว่ะThan_: ?typhoon: กูว่าน่าจะยาว ขอคอลกลุ่มได้ไหมว่ะพวกมึงจะนอนกันหรือยังThan_:มีไร ก็รีบพูดกูเริ่มงว่งแล้วVideo Call"เห้อ!กูไม่รู้ว่ากูทำไรผิดว่ะ วาวา เดี๋ยวนี้เธอชอบทำตัวห่างเหินกู ทั้งที่กูก็อธิบายทุกอย่างทั้งเรื่องข้าวหอมเธอก็เข้าใจแล้ว กูบอกชอบวาวาไปแล้วด้วยทั้งที่มันควรจะดีขึ้นแต่ทำไมมันดูแย่ลงว่ะ พวกมึงบอกกูทีกูต้องทำ

มหาลัย เสียงจอแจของเหล่านิสิตชายหญิงยังคงดังระงมอย่าเช่นทุกวันไม่เว้นแม้กระทั่งกลุ่มแก๊งผองเพื่อนของคอปเตอร์ ระหว่างทางเดินไปที่ตึกวิศวะผ่านตึกคณะบริหารกลุ่มสาวๆ ต่างจับตาจ้องมองมายังสี่หนุ่มหล่อสุดฮอตพ่วงด้วยสาวสวยของแก๊งอีกหนึ่งคน เสียงซุบซิบนินทายังคงดังต่อเนื่องเป็นระยะ " นี่ฉันได้ยินมาว่าพี่คอปเตอร์กับพี่นานาพวกเขาเปิดตัวคบกันแล้ว สงสัยน่าจะจริง "รุ่นน้องสาวสวยบริหารคนหนึ่งพูดพลางกระซิบชี้ไม้ชี้มือมาทางกลุ่มแก๊งค์ของคอปเตอร์ "พวกแกก็ดูสิ! หวานมากถือกระเป๋าให้กันด้วย" สาวบริหารคนข้างๆ ก็พูดเออออพลางสะกิดให้เหล่าผองเพื่อนดู "ก็พี่เขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งนานมันต้องมีอะไรในกอไผ่อยู่แล้วแหละ " "นั้นสิ! หนุ่มสุดฮอตของเราถูกถอดกรงเล็บแล้วหรอเนี่ย ว๊า! เสียดายจัง " เสียงซุบซิบของสาวๆ ยังคงดังเข้าหูตลอดเวลาระหว่างระยะทางเดินแต่คอปเตอร์ก็นิ่งและทำเป็นไม่ใส่ใจพร้อมกับกอดคอโอบไหล่นานาทำเหมือนอย่างเคย " สาวๆ คอปเตอร์น่าจะอกหักหลายคนเลยนะกระซิบกระซาบกันไม่หยุดปากคอปเตอร์ไม่เสียใจใช่ไหม " " นาหมายถึงอะไร ทำไมเราจะต้องเสียใจเรามีแค่นานาก็พอแล้ว " " จริงนะ " " สัญญาตลอดชีวิ

หวืด! หวืด!เสียงสายลมโชยพัดผ่านถึงแม้จะเข้าช่วงสายของวันแต่ลมหนาวก็ยังพัดหอบเอาไอของความเย็นกระทบเข้ากับผิวหนังจนขนแขนลุกตั้งชูชันเสียงลมพัดแผ่นผ้าม่านบังแดดปลิวลอยกระทบกันดังปึกปัก!" คอปเตอร์หิวหรือยังกินอะไรไหม "เสียงหวานเอ่ยถามพลางยกยิ้มตั้งแต่เปิดความลับให้ทุกคนรับรู้ก็เหมือนปลดบลอ็คทุกอย่างนานาแสดงความรู้สึกออกมาได้เต็มที่ส่วนอีกคนก็คลั่งรักหนักภายในร้านก๋วยเตี๋ยวที่ลูกค้าเริ่มซาเมื่อว่างจากช่วยพ่อซ่อมรถคอปเตอร์ก็มานั่งเฝ้านานาไม่ยอมห่างจนม๊าของนานาเอ่ยแซวไม่หยุดปาก" ลูกเขยหิวข้าวหรือยังลูก ถ้าไม่กินก๋วยเตี๋ยวก็พากันออกไปหาซื้อข้าวมากินกันนี่ก็เริ่มจะเที่ยงแล้ว "" ผมยังไม่หิวเลยครับป้าเดี๋ยวอีกสักพัก "" เรียกแม่สิลูกเขย ไม่ต้องเรียกป้าแล้วนะ "" เอ่อ! ครับงั้นผมเรียกแม่นะครับ "คอปเตอร์ฉีกยิ้มหวานส่วนนานาได้แต่ส่ายหัวยืนยิ้มจนเหงือกแห้งฟังม๊ากับคอปเตอร์พูดเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย แม่ยายกับว่าที่ลูกเขยช่างทันเสียจริงตอนพวกเรายังเด็กพวกท่านบอกว่าเคยพูดกันใว้ถ้าโตมาอาจจะได้จับหมั้นหมายอาจจะได้เป็นดองกันครอบครัวทั้งสองรู้สึกเอ็นดูและถูกชะตากับเด็กๆ เป็นอย่างมาก แต่ถ้าหากพวกเ

ต่างจังหวัดในช่วงรุ่งสางของเดือนตุลาคมย่างเข้าเดือนสิบเอ็ดแถวชนบทต่างจังหวัดอากาศเริ่มหนาวเย็นทันทีที่ก้าวขาเดินลงจากรถลมหนาวก็พัดผ่านมาต้อนรับ" หวืด!!! "นานากระชับเสื้อแขนยาวเข้าหาตัวพร้อมกับพ่นควันสีขาวออกจากปากเธอชอบช่วงต้นเดือนตุลาคมไปจนถึงช่วงปีใหม่มากเพราะอากาศเย็นสบายถึงแม้เวลาอาบน้ำจะยุ่งยากบ้างในบางครั้งก็ตามทีส่วนคอปเตอร์ก็ถอยรถเอาเข้าไปเก็บในบ้านถึงแม้นานาจะชอบหน้าหนาวแต่คอปเตอร์กับไม่ชอบเหมือนเธอสักเท่าไหร่เพราะถึงเวลาอาบน้ำทีไรอากาศหนาวจนต้องต้มน้ำให้อุ่นเขาถึงจะอาบได้แต่ดีหน่อยที่เดี๋ยวนี้มีเครื่องทำอุ่นทำให้สะดวกสบายไม่เหมือนกับแต่ก่อน" โฮ่ง โฮ่ง "เสียงเห่าหอนไม่เว้นแม้กระทั่งฝูงหมาของคนข้างบ้านที่ยืนเห่าอยู่ข้างทางดังระงมต้อนรับ" ป๊า ม๊า นานากลับมาหาแล้วจ้า "เสียงแว๊ดๆ คุ้นหูที่ดังตะโกนอยู่หน้าบ้านทำเอาม๊าสีดาที่กุลีกุจอตั้งสำรับกับข้าวต้องชะเง้อหน้าจากในตัวบ้านออกมามอง" อ่าว! นานาลูก ไม่เห็นบอกแม่ว่าจะกลับมาบ้านตาคอปเตอร์ล่ะลูก " สิ่งแรกที่แม่ถามหาก็ยังคงเป็นคอปเตอร์ลูกนอกไส้เหมือนอย่างเคย"โห! แม่นึกว่าจะคิดถึงนาซะอีก คอปเตอร์ก็กลับมาด้วยกันจ๊ะ หนาวอ่ะเข้าบ้

ฟอด!!" หอมจัง "แก้มนิ่มถูกคอปเตอร์ฉกฉวยกดจูบอยู่ทุกวันจนแทบช้ำ" ให้เราเก็บของช่วยไหม "" เอากลับไปแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว "เมื่อตกลงกันได้คอปเตอร์กับนานาก็คิดว่าจะกลับบ้านไปบอกพ่อกับแม่ว่าเราคบกันทั้งสองครอบครัวอาจจะตกใจอยู่ไม่น้อยแต่คิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาอะไร" เราถามนานาอย่างหนึ่งสิ "คอปเตอร์ใช้หัวหนุนตักนานาแทนหมอนก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับตั้งคำถาม" อืม! ได้สิ "" นานาแอบชอบเรามานานาเท่าไหร่ นาเก็บความรู้สึกนี้ใว้กี่ปีแล้ว "" คอปเตอร์จะอยากรู้ไปทำไม "ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังหน้าจอทีวีที่ฉายหนังฟอร์มยักษ์เธอไม่กล้าเเม้แต่จะสบตาเขาในเมื่อมันเนิ่นนานตั้งแต่เธอจำความได้" เราจะชดเชยให้ "" ชดเชยยังไง "ใบหน้าหวานละจากหน้าจอทีวีก้มลงมองคนหนุนตักที่ตอนนี้เอาแต่ยิ้มกริ่มจ้องมองหน้าเธอเขม็ง" ก็อย่างนี้ไง "คอปเตอร์ลุกพรวดพราดขึ้นนั่งก่อนจะดันร่างนานาให้นอนหงายลงบนเตียงนุ่มเขารวดเร็วยิ่งกว่าเดอะฟาสแถมหื่นก็ที่หนึ่ง" อื้อ! ขี้โกง "" หึ! นานาก็ติดเราเหมือนกันเพราะฉะนั้นเจ๊ากัน "" ไม่เห็นจะแฟร์เลย "" อื้อ! "ริมฝีปากได้รูปฉกฉวยขบเม้นส่งลิ้นร้อนต้อนเข้าหาคอปเตอร์ไม่ใช่คนหื่นแต่พอได้อยู

" โห! ไอ้ห่าไอ้สัสลีโอ เวรจริงๆ " เสียงของพายุพูดคุยจอแจลอยตามลมได้ยินมาแต่ไกลๆ ทั้งสองหนุ่มลีโอกับพายุหลังจากผ่านค่ำคืนวันนั้นมาก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเพื่อนสนิทในกลุ่ม " ปรับความเข้าใจกันได้แล้วหรอว่ะไอ้คอปเตอร์ กูนี้ยังงงๆ อยู่เลย " เสียงของพายยุเอ่ยถามทันทีที่เห็นหน้า เหตุการณ์ในวันนั้นทำเอาทุกคนอึ้ง "พวกมึงรู้เรื่องของนานาทั้งหมดแต่ก็ไม่เคยบอกกู "คอปเตอร์ขยับท่าทางนั่งลงบนเก้าอี้ในโซนโต๊ะม้าหินอ่อนที่พวกเขาชอบนั่งพักเป็นประจำแต่ก็ไม่ลืมที่จะดึงแขนนานาให้มานั่งลงข้างๆ ด้วยกัน " พวกกูเอ่ยเป็นนัยๆ ตั้งหลายครั้งแต่มึงดันโง่เอง ปรับความเข้าใจกันได้ก็ดีแล้วเพื่อน " ลีโอยกยิ้มให้เล็กน้อยมองหน้านานาสลับกับใบหน้าคอปเตอร์ "ว่าแต่พวกมึงไม่รู้จริงๆ หรอว่าน้องสายฝนจะทำแบบนั้นหรือพวกมึงสองคนเตรียมการร่วมกับน้อง"คอปเตอร์ยกนิ้วชี้หมายหัวเพื่อนทั้งสองด้วยสายตาจริงจัง " พวกกูจะไปรู้ได้ยังไงน้องทำเองทั้งนั้น "พายุรีบพูดปัดปกป้องตัวเองพัลวัน ถึงแม้จะรู้ว่าคอปเตอร์เคยแอบชอบน้องสายฝนแต่ก็ไม่เคยรู้ว่าน้องก็แอบชอบคอปเตอร์ด้วยเหมือนกันแล้วยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อจู่ๆ น้องก็หอมแก้มคอป

สามปีที่แล้วภายในชั้นเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6" ยัยนานา เขียนให้เราหน่อยสิ "ฟางข้าวยื่นสมุดเฟรนด์ชิฟเล่มใหญ่เพื่อให้เพื่อนได้ละเลงความรู้สึกหลังจากจบการศึกษา ข้อความจากเพื่อนๆ ต่างคนต่างบรรยายสิ่งที่คิดและความรู้สึกดีๆ ให้กัน" ได้สิ ฟางข้าวก็เขียนให้เราด้วย "นานายื่นสมุดเฟรนด์ชิฟกลับไปเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้สึกปลายปากกาจรดละเลงบรรยายความประทับใจและไม่ลืมที่จะอวยพรให้เพื่อนได้เจอแต่สิ่งดีๆ" ฮื่อ! เศร้าอะ! ฉันคงคิดถึงแกมากแน่เลยยัยนานาถึงแม้เราจะเรียนกันคนละที่แต่คำว่าเพื่อนจะไม่มีวันห่างแน่นอน แกอย่าลืมไปกระซิบบอกความในใจถึงใครบางคนบ้างล่ะ"ฟางข้าวเสมองหน้าไปหาเพื่อนชายคนสนิทของนานา ที่ตอนนี้กำลังถูกสาวๆ รุมละเลงเขียนความในใจผ่านเนื้อผ้าเสื้อสีขาวบนชุดนักเรียน หนุ่มฮอตสูงหล่อขาวตี๋ จากที่แต่ก่อนเป็นแค่เด็กชายใส่แว่นหน้าจืดชืดถูกสาวเมินแต่ตอนนี้กับฮอตจนสาวๆ ต่างเข้าหานานายืนจ้องมองไปที่คอปเตอร์ด้วยความรู้สึกหลากหลายถึงแม้หลังจากเรียนจบม.6จะได้ไปเรียนต่อในมหาลัยเดียวกันแต่ความรู้สึกของคนที่ทำได้แค่แอบรักแอบมองก็ยังคงเป็นได้เท่าเดิม ส่วนฟางข้าวก็เรียนมหาลัยแถวใกล้บ้านไม่ได้เข้าไปเรียนใ

ธีโอ อย่าดื้อสิลูกเดี๋ยวล้มเอานะ แทออน อย่าซนสิครับเดี๋ยวก็เจ็บตัวอีกหรอก ต้าวสองฝาแฝดแสนซนอายุสิบสองขวบวิ่งไล่หยอกล้อกันไปมาภายในห้างหรู คนเป็นแม่อย่างขนมได้แต่ร้องห้ามปามคอยวิ่งไล่จับตัวต้าวสองแสบไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางแต่เพราะความซนและแสบบางครั้งขนมก็รับมือลูกๆ พร้อมกันไม่ไหว" ธีโอ ถ้าพูดไม่ฟังแม่จะเรียกพ่อลีโอให้มาทำโทษนะอย่าวิ่งครับ แทออนอย่าวิ่งไปทั่วแบบนั้นพ่อลีโอมาแล้ว " ขนมง้างมือจับไล่ตามแทบไม่ทันแต่พอพูดถึงชื่อพ่อลีโอทำให้เจ้าสองแสบถึงกับหยุดนิ่ง" พ่อ!!! " ต้าวสองแฝดหยุดวิ่งเพราะกลัวพ่อลีโอมาก ลีโอดุจริงและทำโทษจริงยิ่งใบหน้าที่ดูเข้มขรึมจริงจังด้วยแล้วทั้งธีโอและแทออนต่างรู้สึกกลัวจนแทบไม่กล้าซนธีโอ แฝดพี่ ซนแสบขรึมๆ ดูมีเล่ห์เหลี่ยมส่วน แฝดน้องแทออน ซนแบบร้ายๆ ดูเจ้าเล่ห์ขนมไม่กล้าวิ่งไล่เพราะตอนนี้กำลังท้องลูกคนที่สามจึงได้แต่ตะโกนเรียกและเอาชื่อพ่อมาขู่" เฮ้อ! หยุดวิ่งซนสักทีแม่เหนื่อยนะครับท้องอยู่เดี๋ยวน้องเวียนหัวเอานะถ้าพาแม่วิ่งซนไปทั่วแบบนี้ "ลูกคนที่สามของขนมเธอได้ลูกสาวกับหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัด ขนมเป็นคนตั้งชื่อให้ลูกสาวเอง ชื่อน้องสายธาร ส่วน

ในช่วงสายของวันลีโอลุกขึ้นมาเก็บพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเอาใว้รอคนตัวเล็กตื่น ตั้งแต่ที่เขาและเธอทำกันเมื่อคืนกว่าขนมจะได้นอนก็ปาไปเกือบเช้าเขาจัดการเอาเธอซะหมดแรงน้ำเกือบหมดตัวลีโอมั่นใจมากครั้งนี้เขาเสกเด็กเข้าท้องขนมได้สำเร็จแน่ ในเมื่อจะเรียนจบแล้วในไม่กี่เดือนตั้งท้องตอนนี้ก็คงไม่มีปัญหาอะไร" อื้อ!!! "ขนมพลิกตัวร้องครางออกมาจนลีโอรีบลุกขึ้นไปดูดวงตาแป๋วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองหน้าคนรักก่อนจะมองค้อนเขาเบาๆ เพราะจัดการจัดหนักเธอจนแทบระบมไปทั้งตัว" ตื่นละหรอหิวหรือยัง "ลีโอยิ้มหวานรับแต่ขนมกับทำสีหน้ามองค้อนแล้วหันหลังให้ " ลุกได้ยังเพื่อนๆ เตรียมตัวจะกลับกันแล้ว " ลีโอก้มเข้าไปหอมแก้มนวลของเธอหนึ่งทีตบท้ายด้วยการจุ๊บหน้าผากเพื่อเรียกขวัญ " งอนหรอก็ขอรางวัลไปแล้วถูกใจมากเลยล่ะ "" หึ! คนบ้า "เสียงหวานยังคงงอนเง้าแต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปชำระร่างกายเตรียมตัวที่จะกลับบ้าน การมาเที่ยวทะเลครั้งนี้จึงเป็นอะไรที่ลืมไม่ลงจริงๆตุ๊บ!กระเป๋าใบใหญ่ถูกโยนขึ้นไปยังเบาะหลังรถก่อนทีลีโอจะเดินกลับเข้ามาสมทบกับเพื่อนๆ ที่ยืนรวมกลุ่มกันอยู่" แม่งเมื่อคืนกูคงฝันว่าอยากจะกินส้มตำได้ยิน

จุ๊บจ๊วบ!! เสียงจูบดูดดื่มตั้งแต่หน้าประตูพร้อมกับร่างบางที่ถูกลีโออุ้มกะเตงจนพากันเดินมาถึงเตียงนอนนุ่มและถูกวางทาบทับจากร่างกำยำของลีโอ จ๊วบ!!! หลังจากจูบร้อนแรงได้จบลงมีเพียงเสียงลมหายใจกระเส่าที่ดังเสมออยู่ข้างหู " ขอบคุณนะลีโอที่ให้อภัยฉัน ขอบคุณที่ยังรอกัน และขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่มอบให้ "ขนมเสมอใบหน้าคลอเคลียแก้มไสเข้ากับเคราสากที่ตอนนี้เริ่มมีหนวดผุดขึ้นมาเป็นตอให้เห็นอยู่นิดหน่อย " ขอรางวัลหน่อยได้ไหมครับไหนสัญญาที่ว่า " พรึ่บ! ร่างบางพลิกกายขึ้นมาทาบทับก่อนจะเป็นผู้นำบรรเลงบทเพลงรักอันแสนเร้าร้อนฝ่ามือนุ่มค่อยๆ ลูบไล้ไปตามร่ากำยำปลุกปั่นอารมณ์ราคะในกายชายให้ตื่นขึ้นมาเธอใช้ริมฝีปากซูบซับไปตามกล้ามอกแน่นอย่างช้าๆ เนิบนาบเพล้งขึ้นมองสีหน้าคนรักเป็นระยะคล้ายกับกำลังหยอกล้อเพื่อดูอาการ " อ่าห์ ร้อนแรงจริงผมถูกใจรางวัลนี้นะ " คำพูดที่หวานหูถูกเอ่ยออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่ขนมจะเป็นฝ่ายก้มใบหน้าเข้าหาอีกครั้งแล้วกดริมฝีปากปิดทับเพื่อเป็นตัวเปิดทาง ลิ้นร้อนสัมผัสแตะแผ่วเบาเข้าที่ริมฝีปากก่อนจะเริ่มเกี่ยวกระหวัดสอดแทรกส่งผ่านเข้าหากันในวินทีถัดมา "อืม " เสี

หนึ่งปีต่อมาซ่า ซ่าสายลมเอื่อยๆ เสียงคลื่นเสียงน้ำทะเลสาดซัดพื้นทรายดังเป็นระรอกในช่วงสายมันเหมือนเป็นตัวช่วยขัดเกลาความรู้สึกให้ผ่อนคลายได้เป็นอย่างดี" วันนี้ครบรอบหนึ่งปีที่อยู่ด้วยกันมาชอบไหมอุตส่าห์พามาฮันนีมูนที่ทะเลบรรยากาศเป็นใจสะด้วยแดดไม่ค่อยแรงเท่าไหร่ " ลีโอโอบกอดเอวกิ่วจากทางด้านหลังใช้ริมฝีปากคลอเคลียซอกคอขาวด้วยความหลงไหล" อย่าสิลีโอ เราไม่ได้มาเที่ยวกันแค่สองคนนะเพื่อนๆ ก็มาด้วยเดี๋ยวมีใครมาเห็น " ขนมเขอะเขินมองซ้ายมองขวากลัวว่าการกระทำของลีโอจะโจ่งแจ้งจนเพื่อนๆ เดินมาเห็นเข้า" ไม่มีใครสนใจเราหรอกดูโน้นสิพวกมันลงไปเล่นน้ำทะเลกันหมดแล้ว " ลีโอชี้มือออกไปที่ด้านนอกตอนนี้พวกเพื่อนๆ พากันลงเล่นน้ำหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน" ฉันก็อยากเล่นน้ำเดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดบ้างดีกว่า " ขนมเฉไฉพูดอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินหายเข้าไปในห้อง" เดี๋ยวนะ!จะเปลี่ยนเป็นชุดไหนอย่าบอกนะว่าชุดบิกินี่ที่เเอบเอามาด้วยฉันไม่ให้ใส่พวกมันก็ผู้ชาย "ลีโอเดินตามเข้าไปในห้องเถียงขนมอย่างเอาเป็นเอาตายพลางชี้มือออกไปด้านนอกที่มีพายุ คอปเตอร์ ปอเช่ กำลังเล่นน้ำกันอย่าสนุกสนาน" แอบเห็นอีกหรอทำไมล่ะ มันไม่ได้โป๊ขนาด

หลังจากที่ผ่านเรื่องราวร้ายๆ ต่างๆ มานานนับปีอิงดาวก็ไม่ได้มายุ่งวุ่นวายกับลีโออีกแต่มีข่าววงในบอกมาว่าหุ้นของบริษัทแม่อิงดาวร่วงหนักหลังจากที่ไม่มีที่เกาะเพราะถอนหมั้นกับตระกูลอัครวัฒนาครอบครัวเธอล้มละลายจนเกือบต้องขายบ้านและขายบริษัททิ้งแต่ดูเหมือนว่าจะได้เงินก้อนโตจากอิงดาวมาช่วยชุบชีวิตบริษัทให้ยืนขึ้นมาได้อีกครั้งแต่ไม่รู้เธอหามันมาจากไหนแถมรู้สึกจะมีคนตาดีเริ่มเห็นแม็คกับอิงดาวไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ไม่รู้ว่าคบกันจริงๆ หรือแค่คู่วันไนท์สเเตนกันแน่เพราะที่รู้ๆ กันอยู่แม็คเคลย์เขาคือเสือผู้หญิงเขารวยแต่ทำตัวยากจนเป็นยาจก คนที่พบเห็นจึงคิดว่าเขาเป็นขี้ยาและหาหลอกลวงผู้หญิงมั่วเซ็กส์ไปวันๆ" ทำไรกินแต่เช้า กลิ่นหอมโชยขึ้นไปถึงข้างบนบ้านเลยแต่ตอนนี้คิดว่าแก้มขาวๆ ของคนทำกับข้าวน่าจะหอมกว่า "ฟอด!!ริมฝีปากหยักกดเน้นๆ ลงไปยังแก้มนุ่มสองข้างสลับกันไปมาจนขนมต้องย่นคอหนีเพราะถูกก่อกวนจนเธอทำอะไรไม่สะดวก" อื้อ อย่ากวนสิเดี๋ยวจะทำกับข้าวไม่เสร็จถ้าทำไม่อร่อยขึ้นมานายกินคนเดียวหมดนี้เลยนะ "" อร่อยสิทำไมจะไม่อร่อยฝีมือทำกับข้าวของเมียอร่อยทุกอย่างกินได้ตลอดอยู่แล้ว แถมคนทำกับข้าวก็ยังอร่อ

สนามแข่งรถบรึ๊นๆๆ" พี่ลีโออิงขอคุยด้วยหน่อยสิค่ะ " เสียงตะโกนเรียกท่ามกลางเสียงรถที่ดังกระหึ่มและผู้คนมากมายที่รายล้อมเต็มสนามอิงดาวยังไม่ลดละที่จะเลิกยุ่งและถอนหมั้นกับลีโอ" จะคุยก็คุยตรงนี้ฉันไม่มีเวลาว่าง " เสียงราบเรียบเอ่ยบอกแต่สายตายังคงจ้องไปที่สนาม" ทำไมถึงเย็นชากับอิงจังเลยคะ เราเป็นคู่หมั้นกันนะ "" หึ! ฉันคงลืมบอกเธอไป ฉันไปจดทะเบียนสมรสกับขนมเรียบร้อยแล้วส่วนเรื่องงานหมั้นมันจะไม่มีทางเกิดขึ้น "" ไม่จริงอ่ะ อิงไม่เชื่อ "" แม่คงยังไม่ได้บอกเธอสินะ ฉันมีแค่ตัวเปล่าของทุกอย่างที่มีฉันคืนแม่ไปหมดแล้ว เธอคงไม่อยากมาลำบากกับฉันหรอกนะ " ลีโอหัวเราะพร้อมยิ้มเย้ยหยัน" พี่ว่าไงนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ "อิงดาวสบทเหมือนทุกอย่างที่คิดใว้มันเละเทะไปหมดหลังจากนี้เธอจะหนีห่างจากเเม็คเคลย์ยังไงดี" แล้วก็อย่ามายุ่งวุ่นวายกับผู้หญิงของฉันอีกหลังจากนี้ฉันจะไม่เตือน "ลีโอพูดทิ้งท้ายก่อนจะหันหลังเดินห่างออกไปหาขนมที่ยืนโบกธงอยู่เบื้องล่างมันเป็นงานที่เธอบอกอยากทำถึงแม้ลีโอจะอยากให้เธออยู่เฉยๆ ก็ตามทีฟึ่บ!" มากับฉัน "แขนเรียวของอิงดาวถูกดึงกระชากอย่างแรง" อ๊ะ พะ พี่ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ " อ