LOGINShare
บทที่ 1
publish date:
2026-08-07 20:16:59บทที่ 1
กึก! กึก! กึก!
เสียงส้นเท้าคัชชูหนังราคาแพงกระทบกับพื้นหินอ่อนทำให้ทั้งบริเวณดังกึกก้องท่ามกลางความเงียบ ทั้งที่มีผู้คนหลายสิบชีวิตนั่งทำงานอยู่แต่กลับไม่มีใครกล้าปริปากออกมาเลยสักคน
สายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาที่ขมวดเป็นปมกวาดบอกพนักงานทุกคนที่กำลังจดจ่อกับงานของตัวเองก่อนเขาจะเดินผ่านเข้าห้องไป และทันทีที่เสียงประตูห้องถูกปิดลงเหล่าพนักงานที่เกือบลืมหายใจต่างต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ราวกับอดทนอดกลั้นมานาน ทั้งที่เวลาพึ่งผ่านไปไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ
ถามว่าทำไมถึงต้องเกรงกลัวขนาดนั้น?....ก็นั้นคือ ลูกชายเจ้าของบริษัทซึ่งมีตำแหน่งเป็นรองกรรมการผู้จัดการฝ่ายบริหาร ชื่อเสียงของเขาเป็นที่ประจักษ์ต่อพนักงานทุกคนว่าเป็นคนที่เข้มงวดทุกกระเบียดนิ้ว เขาจะไม่ด่าออกมาตรง ๆ แต่จะตั้งคำถามให้คิดด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นที่ใครฟังต้องเจ็บไปถึงทรวงอย่างแน่นอน
แต่ทว่าในมุมกลับกันเขาก็เป็นผู้บริหารคนหนึ่งที่พนักงานรักและให้เกียรติเสมอ เหตุผลเพราะเขาไม่จู้จี้จุกจิกเรื่องส่วนตัวและค่อนข้างเห็นอกเห็นใจพนักงานทุกคน สวัสดิการของบริษัทก็ไม่เอาเปรียบคนหาเช้ากินค่ำ เรียกได้ว่าถึงจะดุแต่ก็ยังมีมุมที่ใจดีอยู่บ้าง
“พี่นุช ๆ”
เสียงของผู้จัดการฝ่ายบัญชีเอ่ยเรียก คุณนุช เลขาส่วนตัวของชายหนุ่มที่เพิ่งเดินเข้าห้องไป
“ว่าไงจ๊ะ?” คุณนุช หญิงวัย 40 ปีตอบรับด้วยรอยยิ้มพร้อมสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้
“วันนี้คุณครามเป็นไงบ้าง?”
“หืม? หมายถึงยังไงจ๊ะ?”
“หมายถึง...วันนี้คุณครามอารมณ์ดีมั้ย พอดีมีเอกสารให้เซ็นค่ะ” ผู้จัดการฝ่ายบัญชีว่าเสียงเบาพร้อมเลื่อนสายตามองแฟ้มเอกสารของตัวเอง
คุณนุชตอบกลับเพียงรอยยิ้มแล้วส่ายศีรษะเบา ๆ เป็นอันรู้กันว่า...อย่าเข้าไปตอนนี้เลย
“ทำไงดีอะพี่นุช เย็นนี้ต้องส่งให้สำนักงานใหญ่แล้วนะเนี่ย” เธอว่าหน้าเสียแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นกังวลอย่างมาก
“รอคุณครามประชุมเสร็จก่อนมั้ย เดี๋ยวพี่เอาเข้าไปให้เอง”
พอได้ยินแบบนั้นก็รีบพยักหน้ารัวอย่างไม่ปฏิเสธ ก็ทางออกมีอยู่แค่นี้จะช้าจะเร็วก็ต้องให้ผู้บริหารเซ็นอยู่ดี
“พี่หญิงคะ” เสียงหวานปริศนาดังขึ้นทำให้ทั้งสองหันไปมองในทันที
“น้องเจนิส~~”
คุณหญิง เอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยความรู้สึกปริ่มในอกพลางหันมองร่างบางด้วยแววตาอย่างมีความหวัง อยู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตนเป็นลูกรักของพระเจ้าที่ส่งนางฟ้านางสวรรค์อย่างเจนิสมาได้ทันเวลาพอดี
“หนูมีเรื่องปรึกษาพี่หญิงค่ะ”
หญิงสาวใบหน้าสะสวยเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร เจนิสเป็นหัวหน้าฝ่ายขายซึ่งเป็นที่รักของพนักงานในบริษัทนี้ทุกคนเพราะเธอเป็นเหมือนน้ำเย็น ๆ ที่สามารถดับไฟโทสะร้อนระอุได้เสมอ....?
“พี่ก็มีเรื่องให้น้องช่วยเหมือนกัน” หญิงว่าพร้อมยกมือขึ้นจับแขนเรียวทั้งสองข้างพลางส่งสายตาอ้อนวอนสุดชีวิต “พอดีพี่มีเอกสารให้คุณครามเซ็น”
“คะ?”
เจนิสอุทานเสียงหลงอย่างไม่เข้าใจก่อนจะหันไปสบตากับคุณนุชเลขาส่วนตัวของครามทันที ก็จะไม่ให้งงได้ไงล่ะ เลขาเขาก็ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้แล้วมาขอให้เธอช่วยทำไม?
“ตอนนี้คุณครามติดประชุมอยู่จ้ะ”
คุณนุชว่าแล้วระบายยิ้มกว้างราวกับรู้คำถามที่เจนิสกำลังจะเอ่ยออกมา
“พี่หญิง คุณครามประชุมอยู่แล้วจะให้หนูช่วยยังไงอะ ขนาดพี่นุชยังไม่กล้าเข้าไปเลย”
“แต่คุณครามไม่เคยดุน้องเจนิสเลยนี่น่า” หญิงรีบตอบกลับทันที
ก็จริงอย่างที่เธอบอกว่า...ครามไม่เคยดุเจนิสเลยสักครั้ง อาจเป็นเพราะทำงานด้วยกันมานานจนรู้นิสัยใจคอกันทุกอย่าง รู้ว่าอีกฝ่ายชอบแบบไหนและไม่ชอบแบบไหน สิ่งไหนที่ไม่ถูกใจเขาเจนิสจะหลีกเลี่ยงทันที
“พี่นุชเองก็ไม่เคยโดนดุนะคะ”
เจนิสตอบกลับพร้อมกลั้วหัวเราะกลบเกลือน เธอเองก็อยากปฏิเสธไปตรง ๆ เพราะไม่อยากก้าวก่ายงานของแผนกอื่น แต่ด้วยนิสัยที่ขี้สงสารจึงไม่กล้าพูดออกไปตรง ๆ กลัวคนอื่นจะมองว่าแล้งน้ำใจ
“แต่พี่นุชไม่กล้า” หญิงว่าเสียงอ๋อยพร้อมส่งสายตาปริบ ๆ ขอร้องให้เจนิสเห็นใจ
เจนิสเลื่อนสายตาไปมองเลขาของครามอีกครั้ง แม้นุชจะไม่เคยถูกครามดุโดยตรง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเกรงกลัวเจ้านายคนนี้อยู่ไม่น้อย ถึงจะทำงานด้วยกันมานานมาก หรือจะเรียกได้ว่าเป็นคนที่อยู่กับเขานานที่สุดในบริษัทนี้ก็ตามที แต่เพราะความเข้มงวดและความเย็นชาของครามทำให้นุชยังคงรู้สึก “เกรงใจ” และไม่กล้าทำอะไรเกินหน้าเกินตาอยู่ดี
“พี่นุชคะ เจเข้าไปหาคุณครามได้มั้ยคะ?”
พอถูกอ้อนมีรือคนใจอ่อนจะไม่ช่วย เจนิสถอนหายใจออกเฮือกใหญ่แล้วถามนุชทันที
“ถ้าน้องเจจะเข้าไป เดี๋ยวที่แจ้งให้นะ”
“รบกวนหน่อยนะคะ เจก็มีเรื่องจะรายงานคุณครามเหมือนกัน”
ถามว่าเรื่องที่เธอกำลังจะรายงานนั้นสำคัญไหม? …ก็ต้องตอบตามตรงว่าไม่ได้สำคัญถึงขั้นต้องเข้าไปขัดเขาในเวลาประชุมแน่นอน
แม้เธอจะถูกครามห้ามให้ยุ่งกับแผนกอื่นแล้วก็ตาม...แต่ก็ช่วยไม่ได้เอกสารของฝ่ายบัญชีนั้นสำคัญจริง ๆ
Latest chapter
Not secret คนในความรักคุณคราม บทที่ 46 END
บทที่ 46 END ซ่า ซ่า~ เสียงหยดน้ำจากฝักบัวตกกระทบลงบนเรือนร่างอรชรอย่างเป็นจังหวะ ผิวเนียนละเอียดเปียกชื้นเป็นประกายภายใต้ละอองไอน้ำร้อนที่ลอยอวลอยู่ในห้องอาบน้ำกระจกใส เช้าวันนี้เธอเกล้าผมยาวขึ้นเป็นทรงดังโงะสูงแบบลวก ๆ มีปอยผมบางเส้นหลุดระลงมาปราดอยู่ข้างแก้ม ทำให้ใบหน้าสวยดูหวานปนเซ็กซี่ในสายตาของใครบางคนที่แอบยืนมองอยู่นาน ไม่นานประตูกระจกก็ถูกเลื่อนเปิดออกช้า ๆ ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวเข้ามาภายในห้องน้ำอย่างเงียบ ๆ เจนิสที่หลับตาพริ้มปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านแผ่นหลัง ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเมื่อสัมผัสได้ว่ามีเงาบาง ๆ ยืนอยู่ด้านหลัง ทว่าทันทีที่ดวงตาคู่สวยเปิดขึ้น สองแขนแกร่งของคนด้านหลังก็สอดเข้ามากอดเอวบางอย่างรวดเร็ว ทำเอาเจนิสสะดุ้งตัวโยนด้วยความตกใจ เธอหันขวับไปมองทันทีก็พบว่าคนที่แอบย่องเข้ามาในห้องน้ำไม่ใช่ใครอื่น“อาบน้ำนานไปแล้วนะ” เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วเบาชิดใบหูก่อนจะกดจมูกโด่งฝังลงแก้วนวลของหญิงสาวด้วยความหลงใหล เจนิสเอนกายหลบเล็กน้อยพลางขมวดคิ้วแน่น มือเล็กก็เลื่อนไปปิดก๊อกน้ำก่อนจะเอ็ดคนตัวสูงเสียงแข็ง“ออกไปเลยย เจอาบน้ำอยู่”“ขออาบด้วย”“พี่อาบแล้
Not secret คนในความรักคุณคราม บทที่ 45
บทที่ 45“ไอ้พี่คราม!!!” เจนิสแผดเสียงดังลั่นด้วยความไม่พอใจ ริมฝีปากเล็กเม้มแน่นเข้าหากันก่อนจะจ้องเขม็งมองคนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง ดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำใสฉายแววดื้อรั้นปนโกรธจัดอย่างไม่ปิดบัง ทันใดนั้นมือเล็กก็เอื้อมไปดึงเส้นผมครามอย่างแรงโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว ทำเอาเจ้าตัวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บพร้อมอุทานออกมาเสียงดัง“โอ๊ย! จะ…เจ็บ ๆ” ครามร้องเสียงหลงอย่างไม่ทันตั้งตัว มือหนารีบยกขึ้นไปแตะข้อมือเล็กที่กำลังดึงผมเขาไว้แน่น พยายามขอให้เธอผ่อนแรงลงอย่างวิงวอนทั้งที่สีหน้ายังเหยเกด้วยความเจ็บ“หึ่ย!” เมื่อเห็นว่าอีกคนแสดงท่าทีเจ็บปวดอย่างจริงจัง ก็ยอมปล่อยแต่โดยดี โกรธก็โกรธ กลัวเขาเจ็บก็กลัว ชายหนุ่มที่เป็นอิสระแล้วได้แต่ยกมือลูบศีรษะตัวเองปอย ๆ ก่อนจะช้อนดวงตาคมเข้มขึ้นมองใบหน้าสวยตรงหน้า ทว่าหญิงสาวกลับเบือนหน้าหนี ไม่ยอมแม้แต่จะหันมาสบตากับเขา ท่าทีเมินเฉยนั้นเหมือนมีบางอย่างมาบีบแน่นอยู่กลางอกคราม ความเจ็บจากการถูกดึงผมเมื่อครู่ยังไม่เจ็บเท่าความรู้สึกผิดที่กำลังก่อตัวในใจเลย เขาเม้มริมฝีปากแน่น มีเรื่องจะพูดเยอะแยะม
Not secret คนในความรักคุณคราม บทที่ 44
บทที่ 44สวบบ เวลาตีสามซึ่งเป็นเวลาหลับนอนของใครหลาย ๆ คน แต่กับบางคนกลับเป็นเวลาที่เพิ่งเข้าห้องได้ ร่างแกร่งสอดกายเข้าใต้ผ้าห่มผืนหนาอย่างระมัดระวัง ดวงตาคมเหลือบมองร่างบางที่นอนตะแคงหันหลังให้ราวกับบอกเป็นนัยว่ากำลังโกรธเขาเต็มประดา ครามค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบแนบแผ่นหลังบาง ก่อนจะชะโงกมองใบหน้าสวยที่หลับพริ้ม ก็พบคิ้วเรียวขมวดแน่นในยามที่หลับใหลแม้จะมีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องต้องแต่ก็ยังเห็นสีหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน คนอะไรขนาดหลับยังขมวดคิ้วเป็นปม มือหนาเลื่อนขึ้นอย่างแผ่วเบา ปัดไลผมสลวยที่ปกปิดกรอบหน้าอันงดงามออกอย่างทะถนุถนอมแล้วโน้มลงหอมแก้มนวลเนียนอย่างหวงแหน“พี่รู้ว่าเธอยังไม่หลับ” เสียงแหบทุ้มดังชิดข้างหูอย่างแผ่วเบาแล้วกระชับวงแขนแกร่งกอดร่างบางไว้แน่น“หลับแล้ว!” คนแง่งอนรีบตอบกลับอย่างลืมตัวพลางดิ้นหวังจะสลัดร่างหนาออกให้พ้นตัวแต่ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด“หึ้อ! ถ้าหลับแล้วจะตอบพี่ได้ไง?” ครามกระตุกยิ้มพร้อมครางในลำคอเสียงหลงเมื่อได้ยินคำตอบ “พี่ขอโทษ”“...”“พี่ผิดเอง พี่ขอโทษ” น้ำเสียงนุ่มนวลเอ่ยออกมาด้วยควา
Not secret คนในความรักคุณคราม บทที่ 43
บทที่ 43 หลังจากที่กลับจากไนต์คลับ ครามก็เอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา เดินอาด ๆ เข้าห้องน้ำชั้นหนึ่งทันที ไม่แม้แต่จะหันมาคุยกับเธอเลยสักนิด ทั้งที่เธอเองก็ไม่ใช่คนผิด ทำเอาหญิงสาวแอบรู้สึกกังวลเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าที่เขาเอาแต่เงียบนั้นเพราะโกรธเธอหรือกำลังจัดการอารมณ์เดือดดาลของตัวเอง เจนิสที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จกวาดสายตามองรอบ ๆ หวังว่าจะเจอชายหนุ่มนั่งรอบนเตียงอย่างทุกวัน ทว่าวันนี้กลับไม่พบแม้แต่เงา คิ้วเรียวขมวดเป็นปมด้วยความสงสัย ใจหนึ่งก็อยากตามหาอีกใจก็ขี้เกียจ เพราะวันนี้เธอเองก็ดื่มถึงจะไม่เมาแต่ก็ยังรู้สึกมึน ๆ เธอเดินไปหยิบโทรศัพท์แล้วกดโทรหาครามทันที ไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย“พี่อยู่ไหน?”(ข้างล่าง) ครามตอบมาแค่นั้นแต่กลับทำให้คิ้วเรียวขมวดแน่นยิ่งกว่าเดิมเพราะได้ยินเสียงหอบหายใจของเขา“อาบน้ำเสร็จก็รีบขึ้นมานอนได้แล้ว เที่ยงคืนแล้วเนี่ย” เจนิสว่าเสียงดุแฟนหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว(ยังไม่ได้อาบ) น้ำเสียงเรียบนิ่งทำเอาเจนิสชะงักทันที นี่อย่าบอกนะว่าที่ไม่ยอมขึ้นมานอนเพราะโกรธเธออยู่น่ะ...“ก็เจเห็นพี่เดินเข้าห้องน้ำนึกว่าอาบน้ำที่ชั้นหนึ่ง
Not secret คนในความรักคุณคราม บทที่ 42
บทที่ 42--หลายเดือนผ่านไป--@ไนต์คลับ Xxer.S ภายในไนต์คลับสว่างวาบไปด้วยแสงไฟหลากสีที่สาดส่องสลับกันไปมาตามจังหวะดนตรี เสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์กระหน่ำดังกระแทกโสตประสาทจนหัวใจเต้นตามจังหวะอย่างห้ามไม่อยู่ กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งปะปนไปกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพง อีกทั้งเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย และเสียงชนแก้วก็ดังประสานกันอย่างวุ่นวาย ต่างจากในห้องโซน VIP ชั้นสองที่ถูกแบ่งแยกเป็นสัดส่วนอย่างชัดเจน มีเพียงเสียงดนตรีคลอเบา ๆ ให้ความรู้สึกผ่อนคลายสบายหู ทว่าในความสงบนั้นกลับสามารถมองเห็นความคึกคักวุ่นวายของโซนด้านล่างได้อย่างชัดเจน“ไอ้เชนทร์ไปไหน?” เสียงทุ้มของครามเอ่ยถามเจ้าของไนต์คลับอย่างเวกัสเพื่อนรักเพื่อนร้าย“เดี๋ยวนี้ถามถึงแต่มัน มึงโดนมันเล่นของใส่รึไง?” เวกัสกลอกตาขึ้นมองบนพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่ทันทีที่ได้ยินคำถามของคราม ช่วงหลังมานี้ครามแทบจะตัวติดกับคเชนทร์ยิ่งกว่าผัวเมียเสียอีก หลังจากทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันและคลี่คลายปมลึกในใจกันได้สำเร็จก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เรียกได้ว่าเห็นครามอยู่ที่ไหนมักจะต้องเห็นคเชนทร์อยู่ที่นั่นเสมอ“ก็มันบอกว่าจะมาหามึง” ครามตอบเส
Not secret คนในความรักคุณคราม บทที่ 41
บทที่ 41“จะให้พี่แต่งกับใคร…” ครามกระซิบเสียงแผ่ว พลางเอื้อมมือไปประคองแก้มเธอไว้ใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยเบา ๆ อย่างทะนุถนอม รอยยิ้มอ่อนโยนแต้มบนริมฝีปากหยักก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นจนทำให้คนนิ่งอึ้งใบหน้าร้อนผ่าวจนทำอะไรไม่ถูก “ก็แต่งกับเธอไง” น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดังแต่กลับซึมลึกลงไปถึงหัวใจของเจนิส ถ้อยคำนั้นทำให้โลกทั้งใบของเธอเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อยที่เต้นแรงระรัวราวกับกองสะบัดชัย“พี่อยากแต่งงานกับเธอ” ครามไม่หยุดเพียงเท่านั้น ยังพูดต่อพร้อมจูบลงหนัก ๆ ที่ซอกคอขาวเนียนแล้วกระชับวงแขนแกร่งกอดเธอไว้แน่นอย่างกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน“ตะ...แต่งได้เหรอคะ?” เจนิสเอ่ยถามน้ำเสียงขาดห้วงอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง เธอก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันอยากแต่งงานมีครอบครัวเหมือนคนทั่วไป ซึ่งแน่นอนว่าคนที่เธออยากแต่งงานด้วยก็คือคราม... แต่ที่นิ่งอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกอยู่พักใหญ่เพราะไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้“อ้าว พูดงี้หมายความว่าไง?” ครามผละออกเล็กน้อยเลื่อนมาสบดวงตากลมโตอย่างไม่เข้าใจ “เธอจะไม่แต่งกันพี่งั้นเหรอ?”“เปล่าสะหน่อย”
You May Also Like
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย179.1K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์364.7K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง170.0K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว292.5K viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa669 viewsเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี1.8K viewsพ่อเลี้ยงขา... หนูแฉะไปหมดแล้ว... ลงโทษหนูสิคะ
Heln208 viewsเซอร์วิส รัก Service Love
เหนือ กว่าความคาดหมาย71 views
