เข้าสู่ระบบยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ อู๋หนิงที่ตอนนี้ได้มีกิจการร้านหม้อไฟใหญ่โตในปักกิ่งก็ก้าวเข้ามาโอบกอดร่างเล็กของหลินไว้ด้วยความรู้สึกตื้นตันอย่างประหลาด น้ำตาไหลรินอาบแก้ม "แม่หนู...ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง" ก่อนที่ทุกคนจะหายจากความสับสน เสี่ยวหนิวก็เป็นฝ่ายอธิบาย "คุณย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย... จากทารกน้อยที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนยิ้มแต้ในเปล บัดนี้ "อาหมวยน้อยหลิน" เติบโตขึ้นเป็นเด็กหญิงวัยห้าขวบที่ฉลาดและน่ารักเกินวัย เธอกำลังจะเตรียมตัวเข้าโรงเรียนอนุบาลในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาเด็กหญิงได้เห็นกิจการของครอบครัวเ
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งปี...ชีวิตของทุกคนในครอบครัวตงและครอบครัวสาขาต่าง ๆ ยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่นและเปี่ยมด้วยความสุข กิจการร้านหมูกระทะขยายสาขาไปอีกหลายแห่งภายใต้การบริหารจัดการอย่างเป็นระบบตามที่อาทิตย์จัดการ ทำให้ฐานะความเป็นอยู่ของทุกคนยิ่งมั่นคง และแล้วข่าวดีที่ทุกคนรอคอยก็มาเยือนครอบ
โอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาได้มาเคาะประตูอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว หลังจากได้ปรึกษาหารือกันในครอบครัวอย่างละเอียด ทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่านี่คือโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจจะปล่อยให้หลุดลอยไปได้ เคี้ยงจึงได้ตอบตกลงรับข้อเสนอของคุณสมชายผู้จัดการห้างซิตี้มอลล์ในที่สุด ไม่นานนักทีมงา
เวลาผ่านไปอีกหกเดือน... หลินน้อยเติบโตขึ้นเป็นทารกที่จ้ำม่ำน่ารักน่าชัง ผิวขาวผ่องและมีดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส เป็นที่รักและเป็นแก้วตาดวงใจของทุกคนในครอบครัวใหญ่ ทั้งอากงตงและอาม่าเคี้ยงที่ตอนนี้มีความสุขกับการได้เลี้ยงหลานคนแรกของลูกชายคนเล็กอย่างเต็มที่ รวมถึงลุงชัยและป้าจำปีที่มักจะพ
ในสายตาของใครหลายคน ชัยอาจจะดูเป็นลูกชายคนโตที่ทอดทิ้งครอบครัวไปในยามที่ลำบาก แต่ในความเป็นจริงแล้ว เรื่องราวของเขาก็เต็มไปด้วยความรัก ความผิดพลาด และการเรียนรู้ที่ไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ย้อนกลับไปในวันที่ชัยอายุเพียงสิบแปดปี เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ร้อนรนด้วยความรักที่มีต่อ "จำปี" หญิงสาวที
"หา! จริงอย่างนั้นเหรอ" อู๋หนิงเบิกตากว้างอย่างตกใจระคนเห็นใจ "แย่เลยนะสิ! แล้วในนั้นมีเงินอยู่เยอะไหมล่ะ? สหายลองหาดูดีแล้วหรือยัง" ซึ่งเรื่องนี้ไม่เพียงแค่อู๋หนิงเท่านั้นที่ตกใจ เพราะแม้แต่ใช้กับเกสรก็ทำหน้าประหลาดออกมาเช่นกัน (เงินหายตอนไหนทำไมอั๊ว/ฉันถึงไม่รู้เรื่องเลยล่ะ) ทั้งมนุษย์
ข้อเสนอของหลินเมื่อคืนนี้แม้จะยังดูเลือนรางและเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่มันก็ได้จุดประกายความหวังเล็ก ๆ ขึ้นในหัวใจที่มอดดับมานานของหล่อน หลังจากจัดการกับอาหารเช้าที่สองแม่ลูกไม่เคยได้สัมผัส ทั้งนี้เป็นเพราะปกติพวกเขากว่าจะมีข้าวตกถึงท้องก็เกือบพระอาทิตย์ตรงหัว อาหารมื้อแรกที่เป็นข้าวต้
(บิงโก) หลินคิดในใจด้วยความยินดี เนื่องจากชื่อของคนทั้งคู่ อีกทั้งยังเป็นแม่ลูกกันอีกทำให้เธอแน่ใจแล้วว่าสองคนนี้แหละคือคนที่ตัวเองกำลังตามหา หลังจากหลินมั่นใจเธอก็ปั้นเรื่องที่เพิ่งแต่งขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ ออกมา "คุณน้าอู๋หนิงคะ..." เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและจริงใจ "เอ่อ..
ช่วงเย็นของอีกเจ็ดวันต่อมา หลังจากที่หลินได้ใช้เวลาเตรียมตัวและรวบรวมสิ่งของจำเป็นต่าง ๆ ใส่ถุงแดงวิเศษไว้พร้อมสำหรับการเดินทางไกลแล้ว คืนนั้นเธอก็ได้บอกกล่าวกับทุกคนในครอบครัวถึงแผนการเดินทางไปยังประเทศจีน "อาม่าคะ อากง เฮียใช้ พี่เกสร" หลินเรียกทุกคนมานั่งพร้อมหน้ากันในห้องโถงชั้นล่าง
![[Unlimited Money] ระบบเงินทุนไร้ขีดจำกัด](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






