LOGINยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ อู๋หนิงที่ตอนนี้ได้มีกิจการร้านหม้อไฟใหญ่โตในปักกิ่งก็ก้าวเข้ามาโอบกอดร่างเล็กของหลินไว้ด้วยความรู้สึกตื้นตันอย่างประหลาด น้ำตาไหลรินอาบแก้ม "แม่หนู...ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง" ก่อนที่ทุกคนจะหายจากความสับสน เสี่ยวหนิวก็เป็นฝ่ายอธิบาย "คุณย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย... จากทารกน้อยที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนยิ้มแต้ในเปล บัดนี้ "อาหมวยน้อยหลิน" เติบโตขึ้นเป็นเด็กหญิงวัยห้าขวบที่ฉลาดและน่ารักเกินวัย เธอกำลังจะเตรียมตัวเข้าโรงเรียนอนุบาลในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาเด็กหญิงได้เห็นกิจการของครอบครัวเ
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งปี...ชีวิตของทุกคนในครอบครัวตงและครอบครัวสาขาต่าง ๆ ยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่นและเปี่ยมด้วยความสุข กิจการร้านหมูกระทะขยายสาขาไปอีกหลายแห่งภายใต้การบริหารจัดการอย่างเป็นระบบตามที่อาทิตย์จัดการ ทำให้ฐานะความเป็นอยู่ของทุกคนยิ่งมั่นคง และแล้วข่าวดีที่ทุกคนรอคอยก็มาเยือนครอบ
โอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาได้มาเคาะประตูอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว หลังจากได้ปรึกษาหารือกันในครอบครัวอย่างละเอียด ทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่านี่คือโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจจะปล่อยให้หลุดลอยไปได้ เคี้ยงจึงได้ตอบตกลงรับข้อเสนอของคุณสมชายผู้จัดการห้างซิตี้มอลล์ในที่สุด ไม่นานนักทีมงา
เวลาผ่านไปอีกหกเดือน... หลินน้อยเติบโตขึ้นเป็นทารกที่จ้ำม่ำน่ารักน่าชัง ผิวขาวผ่องและมีดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส เป็นที่รักและเป็นแก้วตาดวงใจของทุกคนในครอบครัวใหญ่ ทั้งอากงตงและอาม่าเคี้ยงที่ตอนนี้มีความสุขกับการได้เลี้ยงหลานคนแรกของลูกชายคนเล็กอย่างเต็มที่ รวมถึงลุงชัยและป้าจำปีที่มักจะพ
ในสายตาของใครหลายคน ชัยอาจจะดูเป็นลูกชายคนโตที่ทอดทิ้งครอบครัวไปในยามที่ลำบาก แต่ในความเป็นจริงแล้ว เรื่องราวของเขาก็เต็มไปด้วยความรัก ความผิดพลาด และการเรียนรู้ที่ไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ย้อนกลับไปในวันที่ชัยอายุเพียงสิบแปดปี เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ร้อนรนด้วยความรักที่มีต่อ "จำปี" หญิงสาวที
มันคือกระทะอลูมิเนียมรูปทรงประหลาดที่ไม่เคยมีใครในบ้านเคยเห็นมาก่อน ตรงกลางนูนสูงขึ้นมาเป็นโดมมีรูระบาย เล็ก ๆ ส่วนรอบฐานโดมนั้นมีลักษณะเป็นร่องลึกคล้ายคูน้ำขนาดเล็ก ดูแปลกตาแต่ก็ไม่ได้ดูซับซ้อนอะไรมากนัก"นี่ไงคะ" หลินชี้ไปที่กระทะด้วยรอยยิ้มกว้าง "กระทะหมูกระทะหน้าตาเป็นแบบนี้แหละค่ะ"เธอลุกขึ้นไ
หลังจากเคี้ยงได้รับเกสรเข้ามาช่วยงานที่ร้านแล้ว งานแรกที่ลูกจ้างสาวได้รับก็คือการล้างจานชามที่เมื่อเช้าเคี้ยงยังไม่ได้จัดการซึ่งเธอเองก็ตั้งใจจะลงมือช่วยลูกจ้างสาวทำด้วย"อาเกสร พวกเราไปล้างจานชามหลังร้านกันเถอะ" เคี้ยงพูดพลางถลกแขนเสื้อขึ้นสูงทว่า...."พี่สาวจ๊ะ จานชามถ้วยพวกนั้นฉันกับน้องสาวช่วยกั
(ขอบคุณนะคะม่า ขอบคุณนะคะพี่สาวคนงาม) หลินเงยหน้ามองฟ้าด้านนอกที่เริ่มจะสว่างก่อนจะหันมากล่าวกับหญิงสาวในชุดสไบสีทองที่ออกมายืนรับแสงแดดอ่อนส่งยิ้มมาทางเธอเวลาไม่นานนักใช้ก็วิ่งลงบันไดมาจากชั้นบน เขาอยู่ในชุดนักเรียนตัวเก่า เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนสั้นที่ดูจะหมองลงไปบ้างตามกาลเวลากับกางเกงขาสั้นสีกากีบนบ
บรรยากาศบริเวณหน้าบ้านไม้กึ่งปูนเก่าสองชั้นในเวลานี้ค่อนข้างคึกคักผิดหูผิดตาไปจากสภาพเงียบเหงาที่เคยเป็นมาหลายปี กลิ่นหอมของข้าวแกงและขนมจีนน้ำยาที่ปรุงสดใหม่โชยไปทั่วบริเวณ ดึงดูดให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาในตลาดเก่าต้องเหลียวมองด้วยความสนใจระคนสงสัย"ป้า! ป้าจันทร์!" เสียงใส ๆ ของหญิงสาวในชุดเครื่องแบ







