Home / Romance / OUR FATHER THE STRANGER / CHAPTER 3 "Tagalinis ng kalat

Share

CHAPTER 3 "Tagalinis ng kalat

Author: lhyn
last update publish date: 2026-06-04 22:04:26

*Xander POV

Paglabas ko ng mansion, malakas na sara ng pinto sa likod ko. Hindi ko sinasadya makinig. Pero narinig ko pa rin boses ni Lolo bago ako makalabas ng hallway.

Mababa. Seryoso. "Kunin mo..."

Kunin ang ano?

Dahil kailangan ko ng magpahinga nagpasya akong matulog nalang sa condo . Napahinto ako sa tapat ng kotse. Susian sa kamay. Pero hindi ko pa binubuksan..

Pero bakit ganun ang mukha ni Damien kanina? Parang may kasalanan. Parang may tinatago.

Napailing ako. Wala naman ako dapat pakialam pa.

Ako si Xander. Hindi tunay na Voss kaya wala akong pakialam kung ano man ang problema ng mga ito huwag lang tungkol sa kompanya. Pinisil ko ang susi. Sumandal sa upuan ng kotse at humingang malalim .Pagud na ako sa pamilyang ito pero kailangan kong makibagay dahil kung hindi dahil sa kanila wala ako sa position na ito .

May Meeting ulit ako bukas. 8AM. Voss Tower final inspection. Kailangan fresh ako. Kailangan presentable.Para magawa ng maayos ang dapat na trabaho . Pagod na ang utak ko mag-isip kung anong sikreto meron silang dalawa.Huwag lang nila ako pakialaman iyon na ang mahalaga .

Pinaandar ko na ang kotse at tumingin sa rearview mirror, huling sulyap ko sa east wing. Madilim kwarto parin ang kwarto ni Damien. Mukhang seryoso ang usapan nilang dalawa .Bahala na sila. Importante ngayon: makapag pahinga na ako sa condo .

Kasi bukas... trabaho ulit. Kumpanya. Proyekto. Pera. Yun lang ang mundo ko.Hindi sikreto at lalong lalo hindi madrama ang gusto kong buhay . Ingay ng gate. Tahimik ulit. Bukas na lang isipin yung kung ano man yun. Ngayon, pahinga muna.

Pagpasok ko ng kwarto, bagsak ang katawan ko sa kama. Hindi pa nga ako nakakahubad ng suit . Pagod. Sobrang pagod. Voss Tower meeting bukas 8AM. Kailangan presentable. Kailangan gising.

Pero bago pa ako makapikit... nag vibration ang phone ko sa bulsa.

Marcus. Security ng club sa downtown. "The Vault."

"Xander," boses niya sa kabilang linya. I"Nandito ka ba? May gulo." Napabalikwas ako ng upo.

"Ano ka mo? Nasa bahay ako ngayon." bakit nagtatanong ito na naroon ako gayong matagal ng hindi ako tumutungo doon .

"Tsk. nung isang araw . May lalaki. Naka-hoodie. Nagpakilala Xander Voss. Nang-away sa VIP. nagbasag ng bote. Sinira ang upuan. Tumakbo nung dumating pulis." Napahigpit ang hawak ko sa phone.

"Anong pangalan gamit niya?" boses ko matamlay mukhang alam ko na .

"Xander Voss. Sabi pa, 'Ako may-ari nito balang araw.'" napailing ako never ko yun gagawin . tumahimik ako ng tatlong segundo.

Damien. !!!!!!!!

Si Damien na naman. Hindi na bago to. Anim na buwan na nakalipas, ganito rin. Laseng. Gulo. Tapos pangalan ko ibinibigay sa pulis pag nahuli.

"Xander Voss" mas malinis pakinggan. Mas madaling kalimutan. Mas walang record. Ako yung sumasalo ng kasalanan niya. Lagi.

"Tinakpan ko muna," sabi ni Marcus. "Pero may CCTV. Pag hinanap ng pulis, pangalan mo ang lalabas." Binaba ko ang phone. Hindi ko na sinagot.

Tumitig ako sa kisame. Hingang malalim .Hanggang kailan matatahimik ang buhay ko dahil sa Damien na yan

Pagod na ako maging siya. Pagod na ako maging "spare". Siya yung gumagawa ng gulo. Siya yung nagbubuntis ng babae sa hotel. Siya yung kausap ni Lolo sa lahat ng kalokohan niya pero bakit walang alam ang matandan tungkol sa pinaggagawa ng apo nito

Ako yung naglilinis. . Ako yung pangalan na mababasa sa police report.

Napapikit ako. Walang tulog. Bukas may meeting ako. Bukas kailangan malinis ang pangalan ko.Nakakainis na pero wala akong magawa ni hindi ako makarelamovm

"Gago," bulong ko sa dilim. Hindi kay Damien. Sa sarili ko. Dahil kahit alam ko kasalanan niya... ako pa rin maglilinis bukas. Gaya lagi.

Pinikit ko ang mga mata ko Pilit matulog. kahit ilang minutos lang busog na ang mga mata ko Pero sa isip ko, isang tanong lang: Kailan ako titigil maging Xander para sa kanya?

*

8:17 AM. Voss Tower. Opisina ko sa 32nd floor.

Hindi pa ako tapos sa kape nung bumukas ang pinto. Walang katok. Gaya lagi.presko kung umasta.

Damien. Naka-black suit. Bagong gupit at Amoy mamahaling na pabango. Nagagawa nitong gumastos sa gusto niya kahit wala itong hirap sa kompanya.

Pagpasok ng kompanya laging Walang file. Walang papel. Kamay nasa bulsa lang.

"May meeting ka 8:30," sabi ko. Hindi tumingin sa kanya. Tiningnan ko lang ang laptop. "Maikli na oras."

Umupo siya sa tapat ng lamesa ko. Tumikhim.

"Narinig ko kagabi," sabi niya. Boses mababa. Walang emosyon. "naayos muna ang gulo ko " mukhang proud pa ito kung pwede lang sana suntukin ang pagmumukha niya ginawa kona .

Tumigil ako sa pag-type at Tumingin ako sa kanya. Diretso.

"Xander yung ginamit mo. Hindi pangalan mo. Pangalan ko." Ngumiti siya. Maliit. Walang saya. Pangungutya.

"Oo nga pala. Salamat," sabi niya. Dahan dahan. "Salamat sa paglilinis. Salamat sa pagtakip ag pag Ayos . Salamat sa pagiging Xander Voss para sa akin."

Napahigpit ang hawak ko sa tasa. Mainit kape pero mas mainit ulo ang ko.

"Lagi na lang," bulong ko. "Lagi na lang pangalan ko gamit mo pag may gulo." Tumayo siya. Lumapit sa bintana at tumalikod sa akin .

"Eh sino pa ba?" sabi niya. Hindi lumingon. "Ikaw yung mabait. Ikaw yung paborito ni Lolo ikaw ang gusto sa board meetings. Ikaw yung malinis ang record. Ako? Ako yung Damien na umalis anim na buwan. Ako yung may dalang gulo lagi" sa isip ko buti alam mo!" Bumalik ang tingin niya sa akin. Matalim na para bang kasalanan ko pa ang pagiging pasaway nito .

"Kaya salamat talaga, Xander. Kasi kung wala ka... kulong ako ngayon." ngumisi lang ako .Kung pangalan nito ang gamit niya sa gulo sino ba sya para tulungan ko. Kaya may pagkamatalino din ang taong ito .Pwede ko naman idemanda sa paggamit niya sa pangalan ko ngunit hindi pwede dahil ma stress lang si lolo at baka maaga itong mamatay dahil sa akin .

Hindi ako sumagot. Gusto ko sumigaw. Gusto ko sabihin: Pagod na ako. Pero wala. Tumango lang ako. Peke ang pinapakita ko sa kanya ngayon

"Sige. Next time gamit ka ibang pangalan. Nauubos na pangalan ko." Tumawa siya. Isang beses lang. Hindi iyon biro para sa akin pero mukhang biro sa mokong na ito .

"Walang ibang pangalan kasing linis ng sayo, kapatid."

Kapatid. Yun lang binanggit niya. Tapos tatalikod at aalis .Walang sorry lagi nalang . Walang seryosong pasalamat. Pero sanay na ako .Ano pa ang aasahan ko sa isang VOss .

Pagkasara ng pinto, naiwan ako. Kape ay malamig na.Sa isip ko, isang pangalan umuulit

Selena. !!!!

Naririnig ko kagabi usapan nila ni Lolo. "Kunin mo..." at Selena sino ang taong ito. Bakit ba naman kasi hindi ko gaano narinig ang iba nilang usapan .para sana hindi ako mapapatanong ngaun .

Kunin ano? Babae? At bakit parang may kinalaman ako dito? may pakiramdam ako parang may kinalaman na naman ako pag si Damien ang gumalaw at may kalokohan.

Napapikit ako. Pagod na talaga. ang dami ko ng iniisip dumagdag pa ang Damien na yan.Gusto kong matulog at magpahinga Pero may meeting pa rin mamaya.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 37

    Simula naging sila nina Xander at Selena hindi naging madali ang kanilang sitwasyon lalo na kay Selena na sobra ng napamahal kay Xander . Tuwing umuuwi ito sa pinas ay parang nadudurog ang kanyang puso sa labis na pangungulila . Ngayon nandito na naman si Xander sa kanilang piling maayos na naman ang kanyang peace of mind ngunit nakabuo na siya ng desisyon ..mahirap pero kailangan. Huminga siya nang malalim, pinaglaruan ang dulo ng kanyang damit habang tinitingnan ang malayo. “Xander… may sasabihin sana ako sa iyo. Matagal ko na itong iniisip, paulit-ulit kong iniisip,'' Lumingon si Xander sa kanya, nakangiti nang mahina ngunit puno ng pag-aalala nang makita ang seryosong mukha nito. “"What is it? Whatever it is, just say it. I'm right here." Tumingin siya nang diretso sa mga mata nito, kahit na nanginginig ang kanyang boses. “Gusto ko nang umuwi sa Pilipinas. Gusto kong doon lumaki at mamuhay ang mga bata.” Parang tumigil ang ikot ng mundo ni Xander sa narinig. Nanlaki an

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 36

    Lumipas ang mga buwan, at lalong tumibay ang paniniwala ni Damien naniniwala na na siya talaga ang tunay na anak nina Temyong at Gloria. Sa bawat pagtawag nila sa kanya ng ,,anak. sa bawat pag-aalaga at pagmamahal na ibinibigay nila, at sa mga kwento nila tungkol sa kanyang paglaki mga kwentong tinanggap niya nang buong puso wala siyang dahilan para magduda. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, may bahagi sa kanyang isipan na hindi niya lubos na maunawaan isang malabong pakiramdam na parang may hindi tugma, mayroong hindi sinasabi ngunit nararamdaman ng kanyang puso. Madalas itong dumarating nang walang babala. Minsan habang nagtatrabaho siya sa bukid, biglang may dadaan na imahe sa kanyang paningin mga gusaling matatayog, maiingay na parte ng isang gusali at mga taong nakasuot ng magagarang damit ngunit nawawala agad ito bago pa niya matukoy kung ano iyon. Minsan naman, kapag hinahaplos ni Gloria ang kanyang buhok o tinatawag siyang “anak,” biglang may sasagi sa isipan na ibang boses,

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 35

    Sa bansa ng pinas may isang lalaking nakatalikod habang nakatanaw sa palubog na araw .. Malayo sa lahat ng gulo at ingay ng mundo sa isang payapang bayan sa tabi ng dagat na liblib at hindi kilala ng sinuman mula sa kanyang nakaraan ,,lalaking dahan-dahang nagmulat ng mga mata. Lumipas na ang walong taon mula nang matagpuan siyang inaanod ng alon sa pampang, halos wala nang buhay, sugatan at puno ng sugat mula sa matinding sakuna. Ang eroplanong sinasakyan niya ay bumagsak sa malalim na karagatan ang ibang katawan na natagpuan ng mga awtoridad ay napagkamalan nilang siya dahil sa mga gamit na naiwan sa bulsa ng ibang pasahero, dahil sa pagkasunog at pagkabasag na hindi na makikilala ng kahit sino. Kaya sa buong mundo, sa mga pahayagan at maging sa kanyang sariling pamilya si Damien Voss ay matagal nang idineklarang patay. Ngunit narito siya, buhay… ngunit walang maalala. Hindi niya alam ang kanyang pangalan. Hindi niya alam kung may pamilya siyang iniwan. Hindi niya alam ang tungk

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 34

    Dahan-dahang humiwalay si Xander sa pagyakap ngunit hindi niya binitawan ang kamay ni Selena. Hinawakan niya ito nang mahigpit, tila takot na kung bibitaw siya ay mawawala na ito nang tuluyan. Tinitigan niya ito nang diretso sa mga mata , walang pagtatago, at punong-puno ng damdaming matagal na niyang kinikimkim sa loob ng kanyang puso.“Selena… hindi ko na kayang itago pa ito,” nagsimula siya, at ang kanyang boses ay mahina ngunit puno ng katapatan, nanginginig sa damdaming matagal na niyang pinipigil. “Sa bawat araw na lumilipas, sa bawat sandaling kasama ko kayo, lalo ko lang nararamdaman na hindi na lang pag-aalaga o pagiging mabuting kaibigan ang nararamdaman ko. Higit pa roon. Higit pa sa kaya kong ipaliwanag.”Huminga siya nang malalim, tila nag-iipon ng lakas ng loob na ibuhos ang lahat ng matagal nang nakatago.“Nang makita kita sa unang pagkakataon pa lang, parang may nabago na sa akin. Akala ko noon ay awa lang o paggalang ngunit habang tumatagal, habang nakikita ko kung p

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 33

    Sa dahan-dahang pagbukas ng pinto ng sasakyan, parang tumigil ang ikot ng mundo ni Xander. Malayo pa lang ay nakikita na niya ang pamilyar na hugis ng bahay kung saan naroon ang kanyang tahanang matagal na niyang pinangarap na maging sa kanya rin. Bawat hakbang niya palapit ay parang may bigat na gumagaan, at sa bawat pintig ng puso niya ay pangalan nila Selena, Theo, at Tala ang isinisigaw nito.Mula sa loob ng bahay, narinig na nila ang paghinto ng sasakyan. Agad na tumakbo papunta sa bintana ang kambal na si Theo na mabilis ang kilos at si Tala na tila sumasabay sa bawat hakbang ng kakambal niya m Nanlaki ang kanilang mga mata nang makita ang pamilyar na pigura na lumalabas.“its tito Xander! He is here.!” sigaw ni Theo habang tumatalon sa tuwa.“Yes! That's right! Let's run.!” sabay na hila ni Tala sa kamay ng kapatid.No hesitation na tumakbo sila palabas, kahit na tinawag pa sila ni Selena para mag-ingat. Ngunit sa sobrang pananabik, parang wala silang narinig sa paalala ng kani

  • OUR FATHER THE STRANGER    Chapter 32

    Sa kabila ng pagkatalo sa harap ng mga boards members at obang shareholders na kung saan kailangan niyang magpahangin para mapagkatiwalaan sya hindi na niya iyon magawa dahil sa galing ni Xander humanap ng paraan ., hindi pa rin susuko si Jaime hahanap sya ng paraan para mapabagsak niya si Xander .. Inutusan niya ang kanyang mga tauhan na balikan ang bawat detalye ng mga CCTV na ipinakita lalo na ang kuha sa hotel. Gusto niyang hanapin ang anumang butas, maliit man o malaki, na magagamit niya para pabagsakin si Xander.Ilang araw silang nagsiyasat sa mga rekord ng hotel. Hanggang sa nakita nila ang pangalan na nakarehistro noong gabing iyon hindi Damien, kundi Xander. Dali daling itinawag ng mga tauhan ni Jaime ang tungkol sa kanilang natuklasan . “Kaya naman pala!” sigaw niya habang hawak ang cellphone kausap na ni Jaime ang tauhan niya na nasa loob ng record ng hotel."kaya pala now I know ginagamit lang ni Xander si Damien para makuha ng buo ang kompanya. This is mt time...dali

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 5 " Patungo ibang bansa

    *Xander POV - CHAPTER 11: Naiwan* Nanatili akong nakatayo Ingay ng gulong sa driveway lang ang maririnig Nasa bintana ako. Nakatingin sa baba. Dalawang SUV. Isang van at ang mga katulong abala sa pagpasok ng mga maleta sa sasakyan . Si Lolo. Damien. Tito Roderick. at Mga guard. Paalis na papu

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 4 "Pag lalansi ng isip

    *Damien POV Kinabukasan. 5:43 AM. Hindi pa ako natutulog hindi ko magawang matulog dahil madami akong iniisip kung paano ko makuha si Selena .Nasa library ako madiilim . Isang ilaw sa lamesa. Para akong seryoso sa buhay dahil sa ginagawa ko . Wala naman akong problema dahil meron naman si Xan

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 2. *Damien POV - Continuation*

    *Damien POV - Continuation* Paglabas ko ng hotel, hindi agad ako sumakay ng kotse .Nanatiling nakatayo na para bang ang bigat para sa akin na may nabuntis akong babae . Tumayo lang ako sa gilid ng kalsada. Malamig ang hangin dahil katatapos lang umulan . Sa isip ko parin ang lahat . Selena

  • OUR FATHER THE STRANGER    CHAPTER 1 "Dalawang Guhit na pula

    SELENA POV ***4:37 AM. Nanginginig ang kamay ko habang hawak yung pregnancy test. Dalawang pulang guhit. Maliwanag. Hindi pwedeng magkamali. _"Imposible..."_ bulong ko sa sarili. Isang gabi lang. Isang pagkakamali. Isang estranghero na hindi ko nga maalala ang mukha ng buo... maliban sa mala

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status