CHAPTER 4 "Pag lalansi ng isip

*Damien POV

Kinabukasan. 5:43 AM. Hindi pa ako natutulog hindi ko magawang matulog dahil madami akong iniisip kung paano ko makuha si Selena .Nasa library ako madiilim . Isang ilaw sa lamesa. Para akong seryoso sa buhay dahil sa ginagawa ko .

Wala naman akong problema dahil meron naman si Xander taga ayos ng kalat ko kaya para saan pa para isipin ko ang mga kalokohan ko . Ang iniisip ko ngayon ay ang tyan ng babaeng iyon .

Inaksaya ko ang oras ko sa library ng mansion .Abala ako sa pagbabasa kaya may Folder sa harap ko. Lumang file. "Voss Holdings - Board Members 1998-2024." may hinahanap akong pangalan ngunit diko alam kung ano .Para akong timang na nililibang ko ang aking sarili .

Pagtingin ko ng orasan mag 6:30 na pala ng umaga .

Tunog ng pinto. Dahan dahan bumukas.

Napatingin ako sa pumasok ang Tito Roderick ko Kapatid ng tatay ko. Bunsong anak ni Lolo.

Naka-pantulog . Nakangiti . Pero hindi umaabot sa mata.

"Gising ka pa, pamangkin?" sabi niya sabay Sarado ang pinto .Mukhang nagulat na nandito ako sa loob ng library. Sa ganitong oras talagang gising na ang mga Voss . Tumango lang ako. Hindi ko tinago ang folder. Hayaan ko siya makita niya

Umupo siya sa tapat ko. kahit Walang imbitasyon. mukhang may sasabihin .

"Narinig ko nag uusap kayo ng Lolo mo kagabi," sabi niya. "Tungkol sa... babae?" lumaki ang mga mata ko dahil may mga mata palang nakamatyag sa amin kagabi . Napatingin ako sa kanya.

Walang alam si Xander. Pero si Tito Roderick? Alam agad. napailing ako mukhang mabilis pa sa hangin ang balita .

"Spy ka sa mansion?" pabiro kong sinabi ngunit may katotohanan sa aking isipan . Tumawa siya. Mahina nga lang

"Spy? Hindi. Concern lang ako sa pamilya." Inilapit niya ang siko sa lamesa. Nakatitig sa akin at ganun din ako .Nagkakasukatan kami ng titig.

"Lolo mo matanda na, Damien. 82 na. May sakit sa puso. Isang maling balita lang... isang stress lang..." tumigil siya. Ngumiti. "Delikado." paano ma stress ang kanyang lolo gayong alam na nito ang tungkol doon .Hindi nalang ako umimik dahil walang saysay ang pinagsasabi nito .

"Anong gusto mong sabihin?"

"Gusto ko lang sabihin," dahan dahan siya nagsalita, "na pag nawala ang Lolo. mo.. sino susunod sa Voss Holdings?" Tumingin siya diretso sa mata ko. Samantala ako hindi ko makuha ang ibig sabihin nito .

"Hindi ikaw. Si Xander. Siya ang paborito. sa mata ng lolo mo . Siya ang mabait. Ikaw? ang tingin sayo ng lolo mo taga lagas ng pera Bar lang ang alam at babae ngayon nakabuntis ka ..tssk tssk ...kung ako sayo Damien kunin mo ang dapat sayo .Ikaw ang totoong Voss so dapat ang position na nakay Xander kunin mo " humugot ako ng malalim na hininga .May punto ang lahat ng sinabi ng kanyang tito pero ayaw kong padalos dalos. Si Xander talaga ang pinagkakatiwalahan ng lolo ko noon pa man dahil matalino at magaling sa negosyo .Pero ang gustong mangyari ng kanyang tito ay hindi madali ngunit kung may paraan at gagamitin ko ang pagiging Voss panigurado mas madali .

Tumayo ako. at humarap sa kanya .

"Umalis kana." ang ayaw ko sa lahat ang dinedemonyo ang utak ko . Hindi siya natakot. Tumayo rin tulad ko ngunit mas matangkad lang ako sa kanya .

"Hindi kita pinipigil kunin yung babae mo, Damien. Kunin mo. Pero isipin mo...pag kumalat na ordinaryong babae lang ang nabuntis mo at di pa sure na sayo ang pinagbubuntis nito pwedeng magalit sayo ang lolo mo Damien ..kung ako sayo pag tuunan mo ng pansin ang pagkuha pwesto ng pagiging CEO " alam niyang nilalansi lang sya ng kanyang tiyuhin at hindi sya doon papayag .

Lumapit siya sa akin . "Sayang.Pag mawala ang Don . Wala nang hadlang. At ako... ako na ang masusunod." hindi ko nagustuhan ang pinagsasabi ng taong ito .Kahit tiyuhin ko kung magiging kalaban ng Voss hindi ko uurungan .Ang pag udyok niya sa akin para kunin ang position ni Xander ay malabo dahil ayaw kong humawak ng malaking responsibilidad sa kompanya .Sapat na sa ako ang may share sa kompanya may pera naman akong natatanggap at may sahod ako kahit wala akong ginagawa dahil executive ako sa kompanya. Tanging assistant ko lang ang gumagalaw .

Kadugo namin ang taong nasa harapan oo at anak ni lolo Pero gutom sa kapangyarihan. Kaya siguro kahit mali ay gagawin nito makuha lang ang gusto at alam ko ako ang gagamitin ng tito ko para makuha ang gusto pero hindi ako papayag ..Isa akong Voss hindi nauutusan sa dapat gawin. Dahil hindi na ako naimik

Tumalikod siya at tahimikk na nilisan ang library.

Pagkasara ng pinto, naiwan ako. Madilim ulit

. Hindi ko lubos maisip na ganun mag isip ang

Tito Roderick. ko .. siya yung unang babarilin ko pag may nangyari kay Lolo saad ng aking isipan .Kahit ganun si lolo kahit mas pabod si Xander sa kanya ay mahal ko ito ..Lalo ngayon tanggap niya ang babaeng nabuntis ko .

Pagkalabas ko ng library nagulat ako dahil maliwanag na pala at mukhang nakaluto na ang mga katulong . Kailangan kong kumain dahil may gagawin pa ako na inutos ng lolo ko.

Sobrang pagtataka ko ng makitang walang tao sa dinning area .Mukhang tulog pa ata ang lahat .Nakakaboring walang boses walang anino sa kabilang dulo ng mesa. Mag-isa lang ako.

Mainit pa ang kape na sa tasa pero wala akong ganang inumin ..ang yaya ko ang nagtimpla nun dahil alam niya ang lasa na gusto ko . Tiningnan ko lang yung upuan sa gitna - kay Lolo yun. Bakante..talagang mag isa lang ako .

Kutsara lang tunog. Kape. Kaluskos ng newspaper na hindi ko binuksan.Yan lagi ang senaryo tuwing kakain .

"Mabuting nalang at hindi pa malamig yang kape mo Damien" sabi ni Manang. Nilapag niya scrambled eggs. Isang plato lang. Para sa akin lang.

"Dalawa dapat," sabi ko. Awtomatiko. Araw-araw ganun. Ako at si Lolo. Si Xander naman hindi iyon kumakain ng ganitong oras dahil nasa condo niya ito.

Napahinto si Manang. "Ah... wala pala si Don. maagang nagtungo sa hospital .. kailangan daw agahan kasi traffic"

Tumango lang ako. "Oo nga pala." Isang plato lang sa harapan ko. Isang kutsara. Isang tinidor. Kumagat ako. Walang lasa sa aking dila .Tiningnan ko ulit yung bakanteng upuan. Tahimik masyado. Araw-araw may sermon si Lolo. Araw-araw may pang-iinsulto ito at kinukumpara ako kay Xander

Mas masahol pala pag wala sila. nag-vibrate ang phone ko sa lamesa. Hindi ko tiningnan. Tinignan ko kung ano iyon at nakita kong ang aking tauhan na nakabantay kay Selena . Biglang naisip ko ang sinabi ng tito Roderick ko . Mukhang kailangan kong kunin ang position kay Xander .

Pagkaubos ko ng kape agad akong Tumayo ..kahit may laman pa ang plato ko hindi kuna inubos dahil kailangan kong pumunta sa kompanya. Kailangan kong magtino para makuha ang position para sa akin ang boto ng majority dahil kilala nila akong walang silbi bilang Voss .