CHAPTER 5 " Patungo ibang bansa

*Xander POV - CHAPTER 11: Naiwan*

Nanatili akong nakatayo Ingay ng gulong sa driveway lang ang maririnig Nasa bintana ako. Nakatingin sa baba. Dalawang SUV. Isang van at ang mga katulong abala sa pagpasok ng mga maleta sa sasakyan .

Si Lolo. Damien. Tito Roderick. at Mga guard. Paalis na papunta sa Switzerland. Sabi ni Doc Ramirez kailangan ni Lolo ng malamig na hangin. May Board meeting sa Singapore, tapos diretso pahinga.

Samantala Ako? maiiwan. Sanay na ako dahil simula palang naman noon tanging kompanya lang ng mga Voss ang handang tumanggap sa kanya.

"Voss Tower inspection bukas, Xander," sabi ni Lolo kanina. "Ikaw mag-aasikaso. Hindi pwede lahat tayo mawala." as usual ako ang aasahan ni lolo sino pa nga ba .

Tumango lang ako at Ngumiti ng Peke. Kahit kailan walang totoo sa pamilyang ito .Lahat ng meron ay peke. .Mabait sila sa akin dahil mapapakinabangan nila ang talino na meron ako.

Pagkalabas nila ng mansion isa isang sumakay sa mga kotse na maghahatid sa kanila sa airport ,pag-andar ng mga kotse, tahimik ulit ang mansion.

Tanging ako, apat na katulong, at dalawang guard sa gate lang ang naiwan kaya ayaw na ayaw ko mag stay sa lugar na ito dahil nakakabingi sa katahimikan. Masyadong tahimik.

Kinuha ko ang phone ko Wala message si Damien. Wala rin kay Lolo. Pero may isa akong missed call. Unknown number. 8 AM. Hindi ko sinagot.

Ilang minuto lang..may. text na pumasok.

"Mag-isa ka na lang pala sa mansion, Xander Voss. Sayang. Daming pwedeng mangyari pag wala ang Don."_

Napahigpit ang hawak ko sa phone. Hindi si Tito Roderick ang may number to. Hindi si Damien.

Lihim na kaaway. Nakinig sa plano. Alam na aalis sila. Alam na ako lang naiwan. Sino ang taong ito bakit parang alam niya lahat ng bawat galaw ng mga Voss at ano ang ibig sabihin na pag mawala ang Don .

Tumingin ako sa labas ng bintana. Maliwanag pa Pero ramdam ko may nakatingin. May nagmamatyag sa bawat galaw ng tao dito sa mansion . Binalewala ko ang mensahe na iyon dahil kilala naman ang mga Voss na walang kinakatakutan .

Nagpasya akong pumunta nalang ng kompanya para magtrabaho at paghandaan ang inspection bukas .

------

Damien POV

3:00 pm. 32,000 feet sa itaas ng South China Sea.

Walang turbulence. Walang warning. Isang malakas na ugong lang mula sa kaliwang makina ng private jet ng mga Voss. Ang Lolo ko nakaupo sa unang hilera. Tulog at nasa tabi niya ang baston nitom

Ang kanyang nurse ang katabi nito mata nakapikit pero mukhang gising naman .

Napatingin ako kay tito Roderick tulog rin. Medyo late kami sumakay dahil nagkataon n may kinausap si lolo nung nasa airport kami .

Ilang sandali pa biglang Sumabog ang ilaw sa cabin.. Pitik ng seatbelt. Nag-ikot ang eroplano. Medyo kinabahan ako sa nangyayari.Napatingin ako kay lolo inaalalayan ng nurse nito.Sa tito ko na gulat din sa nangyari .Naka condition naman ang jet na ito pero bakit nagkaproblema .

"Mayday! Mayday! Engine failure!" sigaw ng piloto. Huling salita bago na putol ang radyo.

Kahit anong dasal ko nanatiling umaalog ang sinasakyan namin .Katapusan naba namin ,ako katapusan ko na ba .Paano na ang magiina ko

Napatingin ako kay lolo tulad ko nagpapanic na rin .Hanggang sa hindi ko na namalayan pa ang sumunod na nangyari .

Kung ito na ang katapusan namin bahala na ang dyos . Unti unting pumikit ang aking mga mata pero ang huli kong nakita bago pumikit ay ang masukal na gubat wasak na jet at hindi ko alam kung saan ang ibang mga kasama ko. Nasaan si lolo ,at tito ko ang piloto at nurse at iba pa .Naiyak ako sa sakit na natamo ko pero hanggang dito nalang siguro ako Kailangan ko ng pumikit dahil nanghihina na ang katawan ko .

---

Third person***

3:52 AM. Mansion sa Manila.

Tahimik lang. Si Xander nakaupo sa sala. Kape niya ay malamig na sa lamesa. Phone ang hawak. Hindi muna sya namalagi sa kanyang condo dahil walang magbabantay ng mansion . Naisip niya ano nalang kaya kung mapasaknya ang lahat ng ari arian ng mga Voss. Agad syang umiling hindi ganun ang pangarap na gusto niya. Kaunti nalang matutupad na ang sarili niyang kompanya .Pero paano ang pinaghirapan niya sa mga Voss ..thank you nalang ba !!!!

Wala siya kaalam-alam.

Wala siyang balita.

Wala siya alam na sa loob ng limang minuto, nawala ang buong pamilya niya sa ere.

Wala siyang alam na yung text na natanggap niya kanina... hindi lang banta. Simula na yun. Sa gate, dalawang guard lang. Tulog ang isa.

Sa kabilang kanto, blue gate. Si Selena tulog din. Hawak tiyan. Dalawang sipa kanina. Hindi niya alam na yung ama ng anak niya... nasa ilalim na ng dagat ngayon.

Sa TV, patuloy pa rin ang weather report. "Malinis na kalangitan. Walang ulan." napailing sya sa balita maayos naman talaga ang panahon.Saad ng kanyang isipan .

Nag-iisa. Walang Don. Walang Damien. Walang hadlang. Tanging siya na lang ang Voss na gising. Hindi niya alam. Pero bukas ng umaga... malalaman ng buong mundo sa naganap.