Omega's Curse: Desired by the beast who shouldn't want me

"Nahihilo ka ba?" malambing na tanong ng asawa kong si Rowan sa akin.

Nakahawak ako sa ulo ko dahil pakiramdam ko ay unti-unting nanlalabo ang paningin ko. Parang umiikot ang mga nasa paligid.

Agad akong kumapit sa kanya para hindi matumba. "U-Umuwi na tayo..." pakiusap ko sa kanya.

"Pero hindi pa tapos ang party. Nakakahiya naman kung aalis ako agad," tugon niya.

Isang baso lang naman ng cocktail juice ang nainom ko pero bakit parang isang balde ng alok ang nilaklak ko.

"Halika, magpahinga ka muna." Inalalayan ako ni Rowan at inalis doon sa table namin.

Hindi ko alam kung saan kami papunta dahil halos hindi ko na makita ang dinadaanan namin. Pero narinig ko ang pagbukas ng elevator kaya alam kong paakyat kami sa itaas ng penthouse.

“S-Saan... tayo pupunta?”

“Sa itaas, makapagpahinga ka muna roon, Sophia,” sambit ni Rowan. Hindi ako sigurado pero parang may matinding excitement sa tono niya.

At alam ko kung bakit siya nagmamadali na mailagak ako sa isang silid. Ito ay upang malaya na naman siya at ang kabit niyang si Mariel na gawin ang nais nila. Sa loob ng ilang taon namin na pagiging mag-asawa, ilang taon na rin niyang kabit si Mariel, na siyang dati niyang kasintahan.

Narating namin ang ikaapat na palapag. Lalong nanlabo ang mga mata ko. Parang nabablangko ang utak ko. Pilit kong inaaninag ang malamig na silid.

“Rowan....” tawag ko sa kanya nang mailapag na niya ako sa malambot na kama. “Please don’t leave me. Dito ka lang,” pakiusap ko.

“I will stay here with you, Sophia,” nakangiting sagot niya. Lumapit siya sa dingding at may pinindot doon. Kasunod niyon ay lumamlam ang ilaw at halos hindi ko na siya makita.

“Hindi kayo magkikita ni Mariel? Hindi mo siya pupuntahan?” hindi makapaniwalang tanong ko.

“Hindi ako pupunta sa kanya. I will stay here with you,” mahinang tugon niya.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal sa ganoong puwesto habang nakapikit nang maramdaman ko ang paglundo ng kama. Nang dumilat ako ay wala na ang malamlam na ilaw. Tanging ang kadiliman ang sumalubong sa nanlalabo kong paningin.

“R-Rowan?” tawag ko sa asawa ko sa pag-aakalang siya ang tumabi sa akin. Ngunit walang naging tugon, sa halip ay pumatong siya sa akin at sinakop ang mga labi ko.

Biglang nagulo ang puso at isip ko. Kahit kailan, kahit minsan ay hindi nagpakita ng interes sa akin si Rowan. Pinakasalan lang niya ako sa takot na mawalan siya ng mana. Pero ngayon, he’s gently kissing me. Napuno ng tuwa ang puso ko. Hindi na ako nag-isip pa at tinugon ko na agad ang halik na iyon sa abot ng aking makakaya. Ito pa lang ang unang beses na mahahalikan ako kaya ginagaya ko na lang ang ginagawa ng mga labi niya.

"Fúck it," mahinang sambit niya nang maramdaman ang pagtugon ko.

Napangiti ako. Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ito. Hindi ako maaaring magkamali, sa kabila ng pagkahilo at tila pagkawala sa sarili na nararamdaman ko, dama ko ang kasabikan sa bawat haplos at halik niya.

Lalo pang lumalim ang halik, malalim na halos higupin na niya ang buong bibig ko.

“Sophia...” narinig ko ang malalim na boses niya habang humahagod sa mga labi ko, saka niya iyon sisipsipin. Napapasinghap ako sa estrangherong sensasyon na ngayon ko lang nadama.

“Rowan!” singhap ko nang maramdaman kong naggugumiit na ang dila niya sa loob ng bibig ko. I moaned again, wrapping my arms around his neck. He deepened the kiss once again. But it was his hands, starting to roam around my body that was igniting desire in me.

“Let's remove this gown. I want to see your beautiful body,” bulong niya.

Sa unang pagkakataon, nagkaroon ako ng pakiramdam na parang ibang tao ang kasama ko ngayon. O baka... hindi lang ako sanay na ginagawa ito sa akin ni Rowan?

Ito ang unang beses na hinawakan niya ako kaya hindi ko alam ang gagawin. Hindi ako sanay sa pakiramdam na parang sinisilaban sa pag-iinit ang buong katawan ko.

Sinimulan niya akong hubuan. Halos hindi siya tumigil sa pagmumura. Hindi ko alam kung bakit pero nararamdaman ko ang pagkasabik at pananabik niya.

May nararamdaman din ba siya para sa akin? Ngayon lang ba niya iyon kayang ipadama sa akin?

“Ahh!” Imbes na iyak ay ungol ang naibulalas ko nang maramdaman ang mga kamay niya sa dibdib ko. Napanganga talaga ako lalo na nang manigas ang utòng kong nadaanan ng mga daliri niya.

“Shít,” tila nanginginig ang boses na bulong niya.

Medyo na-excite ako habang patuloy niyang minamasahe ang aking dibdib. Bumaba ang mga halik niya sa leeg ko. Umakyat sa panga, hanggang sa puno ng tainga ko.

“Sophia, I will fùck you so hard, and you will only crave for me and no one else," paos ang boses na saad niya.

Ngayon ko lang nakarinig ng ganoong klase ng pananalita. Ngunit imbes na matakot ay parang lalo lang akong nakaramdam ng excitement. At least, ang aking unang beses ay magiging memorable.

Napabangon ako nang maramdaman ko ang kamay niya sa ibabaw ng aking pagkababaè.

“Basang-basa ka na,” bulong niya. At kasunod niyon ay ipinasok na niya ang kamay sa loob ng panty ko.

“Aahh!” napakapit ako sa balikat niya nang salatin niya ang ibabaw at nasagi ang tinggil ng pagkababaè ko.

Ang sumunod na narinig ko ay ang pagpunit sa huling piraso na tumatakip sa katawan ko. Madilim ang paligid kaya ni hindi ko man lang maaninag ang mukha niya. Ngunit ngayon ko lang nadama na malaki at maganda pala talaga ang hubog ng katawan niya.

Kumiwal at umarko ang buong katawan ko nang dumako ang mainit na halik niya doon mismo sa sentro ng katawan ko, sa hiyas kong ngayon ay basang-basa na dahil sa kanina pang pagroromansa niya sa akin. Pumuwesto siya sa gitna at muling pinaghiwalay ang aking mga hita. Then I felt the tip of his hardness on my wet core. Idinikit niya iyon doon. Napasinghap ako kasi ikiniskis na niya iyon doon. Kumibot ang sensitibo kong laman.

“You’re mine, Sophia… you’re mine.” Ni hindi ko na nga yata makilala ang boses ni Rowan dahil sa estrangherong pananabik na nararamdaman ko.

“Oohh!” napasigaw ako, hindi sa sarap kundi sa sakit nang subukan niyang pumasok nang pabigla sa akin. Tila may humarang dito para tuluyang makapasok.

“Are you still a virgin?!” Gulat na gulat ang tono niya. Nagtataka naman ako kung bakit siya nagulat, samantalang alam na alam naman niyang walang ibang lalaking dumaan sa buhay ko maliban sa kanya.

“Sophia, how come you’re still a virgin?” binawi niya ang pagkalàlaki niya, at maging iyon ay may kirot pang dulot sa akin. Hanggang sa puson ay dama ko ang guhit ng kirot. Wala pa yata sa kalahati iyong naipasok niya pero ang sakit na.

“Answer me!” bigla ay asik niya kaya nagulat ako. Nanumbalik tuloy ang pagkahilong naramdaman ko kanina.

“A-Ano ba namang tanong yan, Rowan? Simula nang pakasalan kita, wala akong ibang naging lalaki. Hindi mo ako sinisipingan sa kama, kaya paanong magtataka ka na vírgin ako?” sagot ko. Gusto kong maiyak kasi parang kasalanan ko pang birhen akong nakuha niya.

“I did not know… I-I’m so sorry…” bigla ay bumaba ang tono niya at dumagan sa akin. Hinalikan niya ang mga labi ko. Mas maingat at banayad na ngayon. Hindi kagaya kanina na punong-puno ng kapusukan.

Tumugon ako sa mga halik niya. Nararamdaman ko ang matigas niyang ari na kumikislot habang nakadikit sa laman ko.

“I’m big, Sophia… you will be hurt since this is your first time,” bulong niya bago hinalikan ang tainga ko. Napasinghap na naman ako dahil sa kiliti.

“Just be gentle on me, please,” pakiusap ko. Ayaw kong huminto siya sa ginagawa. Gusto kong maging ganap na babae sa gabing ito.

“I will enter you again." Parang nakikiusap ang tono niya. Kaya tumango na lamang ako at mahigpit na yumakap sa balikat niya.

Ibinuka niya ang aking mga hita at muli kong nararamdaman ang katigasan niya nang iumang niya iyon sa bukana ko. Ipinikit ko ang aking mga mata habang sinimulan niyang itulak ang kanyang ari sa loob ko.

“Ang sikip-sikip mo,” para bang siya pa ang nahihirapan. Hanggang sa tuluyan na niyang maipasok iyon pero hindi pa rin buo.

Humihikbi na ako dahil mahapdi na talaga. Hinalikan niya ang aking mga luha. Ilang beses niyang hinugot saka dahan-dahang ipapasok muli. Ngunit hindi talaga ito magkasya nang buo sa akin.

Muli niyang hinalikan ang mga labi ko habang minamasahe ang aking mga dibdib. Hindi ko akalaing makatutulong iyon para unti-unting maibsan ang kirot na hatid ng pagkakabaon niya sa akin.

Nang maging mabibilis na talaga ang mga pagbayo niya ay panay din ang gapang at pisil ng mga kamay niya sa iba’t ibang bahagi ng katawan ko, mas madalas sa aking mga dibdib at utòng. Hindi rin ako magkamayaw sa kauungol at paminsan-minsang pagsigaw kapag sumasagad ito sa loob ko.

**

Sobrang sakit ng lahat ng bahagi ng katawan ko na parang binugbog ako buong gabi. Pagdilat pa lang ng mga mata ko, ramdam ko na agad iyong bigat sa ulo ko, parang may nakabibinging tunog sa tainga ko. Ngunit ang mas nagpapasakit pa ng ulo ko ay hindi ko matandaan kung ano ba ang nangyari.

Dahan-dahan akong bumangon at napansin ko na naririto ako sa isang kama na hindi pamilyar sa akin. Ngunit labis kong ikinagulat ay nang mapansin kong hubad ako. Walang kahit anong saplot sa katawan. Napasinghap ako at itinaas hanggang leeg ang pagkakatakip ng kumot.

Mula sa dibdib hanggang sa paa, ramdam ko ang hapdi. Mas lalo sa maselang parte ko… dama talagang may bakas ng matinding kirot na ngayon ko lang naramdaman sa buong buhay ko. Pati ang dibdib ko, parang may mga pasa rin, masakit ang bawat dampi ng bedsheet sa balat ko.

“Anong nangyari sa akin?” bulong ko sa sarili, halos walang boses na lumabas. Nakapa ko pa ang leeg ko kasi literal na namamaos ang boses ko na para bang sumigaw ako ng ilang ulit sa nagdaang gabi.

Ang huling natatandaan ko lang, kasama ko si Rowan. Pumunta kami sa isang party ng mga businessman sa bansa.

Nag-angat ako ng tingin, at doon tuluyang bumaliktad ang sikmura ko.

May lalaking nakahiga sa tabi ko. Hubad din. Mahimbing ang tulog nito at mahinang humihilik. Hindi si Rowan ang kasama ko. Hubo’t hubad ako sa tabi ng estranghero na sigurado akong may kinalaman sa iniindang sakit ng buong katawan ko ngayon.

“Oh my god...” nangangalisag ang mga balahibong usal ko. Labis ang pagbigat ng dibdib ko na maging ang mga luha ko ay nagbabadya nang bumagsak.

Muli kong tiningnan ang guwapong mukha ng lalaki. Hindi ko alam kung dapat ba akong sumigaw, tumakbo, o takpan ng kumot ang sarili ko.

Damang-dama ko ang panginginig ng mga kamay ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang iniisip ang ibig sabihin ng lahat ng ito.

“Ano itong nagawa ko?” mahina kong sabi, halos hindi ko na makilala ang boses ko.

Paano ko haharapin si Rowan? Paano ko ipapaliwanag ito sa asawa ko?

Mabilis akong bumangon, kahit nanginginig ang mga tuhod ko. Agad kong hinila ang kumot at itinakip sa sarili ko, para kahit papano matakpan ang kahubaran ko. Hindi ko na kayang tumingin ulit sa lalaki. Ayaw kong makita ang mukha nito, ayaw kong paniwalaan na totoo ang lahat ng ito.

Hinanap ko ang mga damit ko sa paligid ng silid. Nakita ko sa sahig, nakakalat ang gown na suot ko kagabi. Parang nilamutak at pinunit ang ilang bahagi, pero dali-dali ko pa ring sinuot.

“Nasaan ang panty ko?" mahina kong bulong, nagmamadaling tumingin sa paligid ng kama, sa ilalim ng upuan, sa gilid ng dresser pero wala roon.

Para bang nilamon ng lupa ang pinaka-importanteng kasuotan na magbibigay sana ng kahit kaunting dignidad pa sa akin.

Hinawakan ko pababa ang laylayan ng gown ko habang patakbong naglalakad palabas ng penthouse na iyon. Hindi ko na ininda kung makikita akong gulo-gulo ang hitsura.