LOGIN
“Papa, hindi ko hahayaang magtagumpay ka sa binabalak mo. I own myself and my life. I am not one of your properties na basta-basta mo na lang i-di-dispose kapag nagustuhan mo.”
Tumingala si Yvee sa mataas na gusali. Huminga muna siya nang malalim bago siya naglakad papasok. Agad niyang hinanap ang silid na sinabi sa kaniya. Pagbukas niya ng pinto, nakita niya ang isang lalaking nakaupo sa may paanan ng kama. May takip ang mga mata nito at nakatali rin ang mga kamay nito. Pinagpapawisan ito kahit napakalamig na ng temperatura sa loob ng silid. Ngumisi si Yvee at huminto sa harapan ng lalaki. Inangat niya ang binti niya at ipinatong ang kaniyang paa sa dibdib nito at marahan itong itinulak kaya napahiga ito sa kama. “Sino ka?” Dumagundong ang matipunong boses ng lalaki. Walang halong takot kung hindi galit ang nangingibabaw roon. Mas lalo tuloy nakaramdam ng excitement si Yvee. ‘Magaling talagang pumili si Kianna ng lalaki,’ tuwang-tuwang bulalas niya sa kaniyang isipan. “I am asking you, who the hell are you?!” sigaw muli ng lalaki. “Does it matter?” Inalis ni Yvee ang paa niyang nakapatong sa dibdib ng lalaki. “I am here to give you the best night of your life, mister. You should be grateful dahil matitikman mo ako.” Hindi na hinintay pa ni Yvee na sumagot ang lalaki. Pumaibabaw agad siya rito at hinawakan ang kamay nito at inangat iyon. Para siyang gutom na leon na sasakmalin na ang hayop na nasa harapan niya. Excited siyang makakain ng laman. Ramdam na ramdam niya ang init ng katawan ng lalaki. Marahil ay gawa iyon ng alak na nainom nito. Amoy na amoy niya kasi rito ang isang uri ng alak sa hininga nito. Inilapit niya ang mukha niya sa tainga ng lalaki. “Ang kailangan mo lang gawin ngayong gabi ay mag-enjoy at makipag cooperate sa gusto ko. I will make sure to give you the best night of your life–” Nahigit ni Yvee ang hininga niya nang sa isang iglap ay nasa gitna na siya ng mga bisig nito. Hindi niya alam kung paano nangyari iyon basta ang alam lang niya ay hindi natanggal ang tali nito sa kamay pero nasa gitna siya ng mga bisig nito. “Layuan mo ako,” nanghihinang sambit ng lalaki. Marahang natawa si Yvee. “Layuan ka?” Halos magkadikit na ang mga mukha nilang dalawa. Ilang sentimetro na lang ang layo nila sa isa't-isa. Ang init na mula sa hininga nila at ang init na nagmumula rin sa katawan nila ay mas nagdagdag pa ng tensyon sa pagitan nila. “Ito ba ang ginagawa ng taong nais na layuan ng iba?” sarkastiko ngunit mapang-akit ding sambit ni Yvee. “Ayaw mo nga akong bitiwan…” “No…” namamaos na sambit ng lalaki. “Layuan mo ako, miss!” Yvee bit her lowerlip. Naramdaman niya ang isang matigas na bagay na lumapat sa may puwetan niya. Hindi naman siya ipinanganak kahapon para hindi ma-gets kung ano ang bagay na iyon. Ito ang nagpapatunay na gusto rin ng lalaki ang posibleng mangyari sa kanila. And she's looking forward to that. Ito ang pinakahinihintay niya–ang magiging highlight ng gabi niya. “Hindi ko magagawa ang sinasabi mo,” halos pabulong na sambit ni Yvee at marahang idinikit ang labi niya sa lalaki. “I want you. I want you to kiss me, hard.” Yvee teasingly licked the man's lips. Ramdam niya ang paninigas ng buong katawan nito at pati na rin ang nasa pang-ibabang bahagi ng katawan nito. Tuwang-tuwa siya sa reaksyon nito. Hindi man niya nakikita ang mga mata nito pero kitang-kita niya ang pagkibot ng labi nito at ng mismong pang-ibabang bahagi nito. “You fúcking want me. Kahit hindi mo iyon aminin, hindi kayang magsinungaling ng katawan mo...mister,” pang-aasar pa niya. “Stop, please,” puno ng pagmamakaawang sambit ng lalaki. Bahagyang umatras si Yvee. “Palay na nga ang lumalapit sa iyo, umaayaw ka pa? Come on, you’ve got to be kidding me.” Mas lalong idiniin ni Yvee ang sarili niya sa lalaki. “Fúck!” halos masiraan na ng bait ang lalaki sa pinaggagawa ng misteryosong babae pero wala yata itong pakialam sa kaniya. "Fúck me, mister. I want you to own me tonight. You can do anything to my body. Libre. Walang bayad. Tatanggi ka pa rin ba? Pero sabagay, kahit naman tumanggi ka ay wala ka pa ring magagawa dahil sa ayaw at sa gusto mo ay may mangyayari sa ating dalawa ngayong gabi." Yvee wants the stranger to give up. She wants him to want her. At kahit pa akitin niya ito ng ilang oras ay gagawin niya hanggang sa bumigay ito. “Just give up.” Idinikit niya ang labi niya sa tainga nito. “Say yes and I’ll make sure to give you the hottest and wildest night of your life—-” “Ahh!” sigaw ni Yvee nang biglang kumilos ang lalaki. Sa isang iglap ay nasa ilalim na siya nito at ang tali sa kamay nito ay natanggal na. Hinahabol niya ang kaniyang sariling hininga. Napahawak siya sa dibdib niya. Ramdam niya ang lakas ng kabog ng dibdib niya na parang kakawala na ang kaniyang puso sa katawan niya. “Sinabihan na kitang layuan mo ako pero hindi ka nakinig.” Ngumisi si Yvee. “Sinabi ko na nga sa iyo. Hindi ako lalayo. I want you to fúck me. I want y—” Bago pa man makapagsalitang muli si Yvee ay bigla siyang siniil ng halik ng lalaki. Sa halip na manlaban siya ay hinayaan niya ang sariling malunod sa mga halik nito. Ito ang gusto niya. Ito ang pinakahihintay niyang mangyari. Ikinawit ni Yvee ang kaniyang kamay sa likod ng leeg ng lalaki. Sinabayan niya ang intensidad ng halik nito sa kaniya. She gróaned when she felt his hand on her leg. Ang magaspang nitong kamay ay mas lalong nagpapabaliw sa kaniya. Yvee arched her body when the stranger’s lips went down on her neck. His tongue swirled on the sensitive part of her neck. Pabigat nang pabigat ang paghinga niya dahil mas patindi nang patindi ang ipinaparamdam sa kaniya ng lalaki. She wants to be in control pero mukhang siya yata ang kinokontrol ng lalaki. “Ahh!” Yvee moaned in pleasure. Huminto ang lalaki sa pagsipsip sa leeg niya kaya napamulat siya ng mata. “What?” Hindi sumagot ang lalaki. Sa halip na sumagot siya ay unti-unti niyang inalis ang butones sa suot niyang damit. Hanggang sa tuluyan nang tumambad sa babae ang matipunong katawan niya. Parang isang art work iyon sa museum, napakaganda at halos perpekto. Napakagat labi si Yvee. Mukhang sinuswerte yata siya ngayong gabi. “There’s no turning back,” the man whispered. And the next thing Yvee knew, umuung0l na siya sa sarap. Halos mawala na siya sa sarili niyang katinuan sa tindi ng ipinaparamdam sa kaniya ng binata. Hindi na nga niya maalala kung ilang beses nilang ginawa narating ang sukdulan. ~~~ Kinabukasan, nagising si Yvee na uhaw na uhaw at nananakit ang halos natutuyo niyang lalamunan. Dali-dali siyang nagbihis at umalis sa silid na iyon. Matapos niyang mag-iwan ng pera ay umalis agad siya at hindi na nilingon pa ang lalaking nakatakip pa rin ng tela ang mga mata. Paika-ika siyang lumabas ng silid. Bugbog sarado ang katawan niya at higit sa lahat ay puno iyon ng pulang marka. Kung sinuman ang makakakita sa kaniya ay talagang iisiping nagkaroon siya ng isang napakainit na gabi. Mabuti na lang at walang tao sa hallway dahil maaga pa. Tapos na ang lahat, tagumpay ang plano niya. Nang makalabas si Yvee sa silid ay tumunog agad ang cellphone niya. Mabilis niyang sinagot iyon. “Hello?” “Miss Yvee! Thank goodness at sumagot kayo,” parang nabunutan ng tinik na sagot ng sekretarya niyang si Rechelle. “What?” namamaos na sagot ni Yvee. “Miss Yvee, kagabi pa pong naghihintay ang lalaking ipinahanda niyo sa akin sa room 1009. Hindi raw po kayo dumating. Nagsayang lang daw po siya ng oras. Nagdedemand siyang magbayad tayo–” “Wait, room 1009?” pagkaklaro ni Yvee. “Opo, sa room 1009.” ‘Fúck! Maling room ang napasukan ko,’ kastigo ni Yvee sa kaniyang sarili. Sa halip na umaming nagkamali siya ng room na pinasok ay nagsalita siyang muli. “Send me his bank account. I will pay.” Pinatay ni Yvee ang tawag at natulala siya. Nakaramdam siya ng hiya sa pinaggagawa niya sa lalaki kagabi. Hindi naman pala ito ang lalaking babayaran niya. But what is done is done. Wala na siyang magagawa pa. May nangyari na sa kanila at ito ang unang lalaking nakakuha ng lahat ng first time niya. “Hindi na naman siguro kami magkikita pa,” bulong ni Yvee sa kaniyang sarili. “And I am sure na magpapasalamat pa siya sa nangyari sa aming dalawa. And in all fairness, ang guwapo niya kahit pa may takip ang mga mata niya. He has good genes. Hindi na rin ako lugi sa mga nangyari. Sana lang ay maging matagumpay ang aking plano," aniya bago tuluyang umalis.Napabuntong-hininga si Yvee. Para bang lalo lang siyang pinapahirapan ng anak niga sa sitwasyon. “Anak, hindi gano’n kasimple iyon,” mahinahon niyang paliwanag. Pagkatapos ay bumaling siya kay Gideon. May halong pag-aalala ang mga mata niya. “Gideon…” maingat niyang simula, “hindi mo kailangang gawin iyon.”Bahagyang kumunot ang noo ni Gideon. “Ang alin?”“’Yong proposal mo,” sagot ni Yvee habang itinuturo ang hawak na kahon ni Gideon. “Ginawa mo lang ‘yon para tigilan ako ng daddy at kapatid ko, hindi ba? Alam kong napipilitan ka lang.” Sinubukang alisin ni Yvee ang singsing sa kamay niya pero mabilis na hinawakan iyon ni Gideon at umiling. “Gideon…”Umiling si Gideon at tumingin siya sandali sa mga lapida sa paligid, parang sinusubukan niyang ayusin ang kaniyang isip. Dahil sa tuwing kaharap niya si Yvee ay hindi siya makapag-isip ng tama.“Kaya hindi mo kailangang ituloy iyon. Naiintindihan ko kung ginawa mo lang iyon para m
“Hindi!” biglang sigaw ni Ereena. Humakbang siya at galit na galit ang mukha. Bumaling siya sa kaniyang ama. “Daddy, hindi puwede ’to! Paano mo hahayaang mangyari ’yan? Isang babaeng may anak sa ibang lalaki ang ipapakasal natin kay Mr. Revamonte? Masyadong nakakahiya!” matalim niyang sabi habang nakatingin siya kay Yvee. “Masyado ng makapal ang mukha mo Yvangeline—”“Ereena,” biglang sumabat ang mabigat na boses ni Edwin. Napatigil ang dalaga. Humakbang siya papalapit kay Ereena at hinawakan ang braso nito at bahagyang hinila ito papalapit sa kaniya. “I’ve heard enough.”“Daddy, pero—”“I said stop,” mariing wika ni Edwin. “‘Wag ka nang gumawa ng ikakasira pa natin kay Mr. Revamonte. Ang huling ginawa mo ay nagdulot lang ng malaking pagbagsak ng kumpanya natin!”Agad na natahimik si Ereena.“Hindi kita pinalaking bastos at mapangmata sa ibang tao,” malamig na sabi ni Edwin. “At lalong hindi kita tinuruang mangialam sa desisyon ng ibang tao.”“Pero daddy—”“Shh!” saway ni EdwinNapay
Parang huminto ang mundo dahil sa mga katagang binitiwan ni Gideon. Maging si Yvee ay nanigas dahil sa narinig niya. Hindi niya alam kung magrereact ba siya o hindi. Dahil maaaring sinasabi lang ni Gideon na papakasalan siya nito para manahimik na ang ama niya pero may parte sa kaniya na kinakabahan dahil kilala si Gideon bilang isang taong may isang salita.“Papakasalan niya ba ako? O isa lang itong pakulo?” tanong ni Yvee sa isipan niya.Nanigas si Edwin, napabaling siya kay Yvee. “Anong—” halos mabulol siya. “B-Bakit siya? Marami pang ibang babaeng mas deserving na maging Mrs. Revamonte—““Hindi mo ba ako narinig?” malamig na balik ni Gideon. “I’m going to marry her. Siya lang ang magiging Mrs. Revamonte at hindi ang sinisinta mong anak sa labas na si Ereena. Hindi rin ibang babae, kung hindi si Yvangeline lamang.”Napatingin si Edwin kay Atticus, halatang hindi siya makapaniwala. Saka muli siyang bumaling kay Yvee. “Siya?” ulit niya, puno ng paghamak. “Papakasalan mo ’yan? May an
“Iisa lang ang habol ng mga lalaki sa mga babaeng tulad mo. Ang nasa pagitan ng mga hita mo. Kapag nagsawa na sa‘yo si Mr. Revamonte, itatapon ka rin niya na parang basura,” matalim na wika ni Edwin.Nanatiling tikom ang bibig ni Yvee. Hindi ito ang unang beses. Sanay na siya sa mga insulto ng kaniyang ama. Sa bawat salita. Sa bawat sumbat. Sa bawat pagkakataong pinaparamdam sa kaniya na wala siyang halaga, sanay na sanay na siya.“Alam mo kung saan ka lang magaling?” dagdag pa ni Edwin, napapangisi. “Sa pagpapagamit. Kaya nga walang nagtatagal sa’yo. Kahit sinong lalaki, kapag nakuha na ang gusto nila sa'yo ay iiwan ka rin nila. Kaya ka nga nabuntis hindi ba? Sa halip na makatulong ka sa pamilya natin ay nabuntis ka pa!”Mahigpit na napakuyom ang kamao ni Yvee. Nanatili siyang tahimik pero ang mga mata niya ay unti-unting naging matalim. “Hindi ka kailanman magiging sapat,” tuloy ni Edwin, palapit pa. “At ’yang batang ’yan…” Saglit siyang tumingin kay Atticus. “Isa lang ’yang patuna
Nanlaki ang mga mata ni Atticus, hindi siya makapaniwala sa kaniyang nasaksihan. “Walang kwenta!” sigaw ni Edwin, galit na galit, tila matagal ng kinikimkim ang lahat. “Ang kapal ng mukha mo para dalawin ang ina mo. Pero sa mga nakalipas na taon ay hindi ka umuwi para bisitahin siya. You don’t have the right to visit your mother’s grave.” “Ako? Sa ating dalawa mas ikaw ang walang karapatang dumalaw sa puntod ng nanay ko. You drove my mother to death!” nanginginig na wika ni Yvee. “Kung hindi dahil sa pambababae mo ay hindi lalala ang sakit ni mama!” “Yvee!” biglang singit ni Ereena. “Sumusobra ka na, ha! Gan'yan ba ang dapat na trato mo sa tatay mo? Napakabastos mo kung buhay lang si mommy–” “Stop,” mariing agap ni Yvee. “Don’t you dare call my mother mommy. Hindi mo siya nanay at higit sa lahat anak ka ng babaeng sumira ng pamilya namin. Your mother is a home wrecker! At ikaw ang bunga noon. Kaya ‘wag na ‘wag mong tatawaging mommy ang nanay ko!” “‘Wag mong pagsalitaan nang gan
Tahimik ang sementeryo. Mahina ang ihip ng hangin, dala ang amoy ng lupa at tuyong dahon. Dahan-dahang huminto si Yvee sa tapat ng isang lapida. Mahigpit ang hawak niya sa kamay ni Atticus—parang ayaw niyang bumitiw rito. Sa kabilang kamay naman niya ay isang bugkos ng bulaklak ang hawak niya. “Ito na,” mahina niyang sabi. Napatingin si Atticus sa puntod. Tahimik lang siyang nakatayo katabi ng ina niya ngunit seryoso ang ekspresyon niya. Hindi niya lubos kilala ang babaeng nakahimlay roon ngunit ramdam niya, sa higpit ng hawak ng ina niya, kung gaano ito kahalaga sa buhay nila. Marahang lumuhod si Yvee. Dahan-dahan niyang inabot ang lapida. Hinaplos niya ang pangalan na nakaukit doon na para bang sa simpleng pagdampi ng mga daliri niya ay maibabalik niya ang nakaraan. “Ma…” bulong ni Yvee. Agad na nangilid ang luha sa kaniyang mga mata. Ilang taon na rin ang nakalipas nang huling dumalaw si Yvee sa puntod ng kaniyang ina noong lumipat siya sa ibang bansa. Pero kahit malayo siya
Nang makarating si Yvee sa suite nila ay agad siyang pumasok sa loob. Nadatnan niya ang anak niyang nakaupo sa salas at hinihintay siya. Mabils siyang humakbang at niyakap ang anak niya. “Atticus!” mangiyak-ngiyak na sambit ni Yvee. Mabilis siyang bumitiw sa pagkakayakap sa anak niya at sinuri ang
Biglang tumaas ang kilay ni Rania. “Are you insane? We’re in the city at ang amo ko ay si Mr. Gideon mismo. Kaya anong pinagsasabi mo? Masyado kang pakialamera.”“Let me see the kid,” mariing giit ni Yvee habang sinusubukan niyang itulak ang babae para makapasok.Pero mabilis ding itinulak ng babae
Kumurap si Atticus, parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya. Sa harap niya ay isang batang kamukhang-kamukha niya. Sa ilang taon niyang nabubuhay, hindi kailanman naging malinaw sa kaniya kung ano talaga ang hitsura ng kapatid niya. Masyado pa itong bata nang mawalay ito sa kanila at gano’n
Hindi nakapagpigil si Yvee. Umigkas muli ang kamay niya at malakas na sinampal ang matandang babae. Matagal na siyang nagpipigil sa mga ito bilang respeto sa ama niya. Pero ubos na ubos na ang respetong mayroon siya sa ama niya. “Kahit ilang beses pa kayong ikasal ng daddy ko, nakaukit pa rin sa b







