Chapter 4: Angels and the Devil's Grip

[KRISTOFF POV]

“Magkikita ulit tayo, Pao,” kasabay ng isang mabilis na halik sa malambot niyang labi. Kinailangan ko ang buong lakas ko para lang hindi ko balutin ang leeg niya ng kamay ko, palalimin pa ang halik, at ipagawa ulit sa kanya ang gusto ko. Nagbigay siya sa akin ng isang pagod na ngiti, na halos mapang-akit, at umungol ako bago nagmamadaling lumabas sa kwarto niya.

Ang maliit na demonyitang iyon ay hawak na ako sa balls, at hindi niya pa alam.

Matigas pa rin ang ari ko dahil sa oral na ginawa ko sa kanya. Napatingin ako pababa at napamura. Kailangan kong itago ang umbok. Pilit kong inaayos ang pantalon ko, pero hindi nakatulong na nalalasahan ko pa rin ang essence niya sa dulo ng dila ko, na nagpapaalala sa akin ng nangyari. Dahil dito, gusto kong tumalikod at itulak ulit iyon sa mainit at basa niyang pussy.

Pagkalabas ko sa secured apartment complex niya, nagbago nang tuluyan ang mood ko; namatay agad ang erection sa pag-iisip kung bakit ko kailangan umalis. “Sawa na ako sa kalokohan na ito. Palagi na lang akong iniistorbo,” bulong ko sa sarili ko.

Mabilis akong lumapit sa naghihintay na driver ko, si Kuzma. Umakyat ako sa likod ng Mercedes at huminga ng malalim. Tumingin sa akin si Kuzma nang may pagkaalam, pero sa isang masamang tingin ko, agad siyang tumahimik.

“Walang imik,” babala ko sa kanya. Walang sinuman ang pwedeng makaalam na lumabag ako sa sarili kong patakaran para lang makipagtalik. Ngunit nang makita ng mga mata ko ang pinaka-nakamamanghang babae na nakita ko, hindi ko mapigilan ang sarili ko.

Sinimulan ni Kuzma ang makina. “Trabaho. May bisita akong naghihintay sa akin,” ang tanging sinabi ko sa kanya.

Pagkaraan ng dalawampung minuto, nagmamaneho na kami sa mga bundok patungo sa aming malaking mansyon (na mukhang ordinaryong bahay lang sa labas). Nagpaalam ako kay Kuzma; mas gusto ko ang mag-isang magmaneho, at masaya siyang nakauwi na.

“Ang tagal mo, ah,” bati ng nakababata kong kapatid at kanang kamay, si Yurik, na halatang inis. Kung hindi ko lang siya kadugo, tiyak na puputulin ko ang dila niya dahil sa tono ng mga salita niya sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin, pero ngumisi lang siya.

“Huwag kang ano dyan!. May buhok kang mukhang ‘kakagaling lang sinipingan,” tukso niya, at agad akong napahawak sa buhok ko. “Tumahimik ka,” sabi ko.

Hindi pa rin siya tumitigil. “Pero, baka gusto mong punasan ang t***d sa gilid ng bibig mo, ah,” sabi niya ng walang-pakialam. Napahagalpak siya sa tawa nang agad na dumapo ang kamay ko sa labi ko. “Hah! Napatingin ka!” tawa ni Yurik. Siya ang magiging katapusan ko.

Nagpunta ako sa banyo para maghugas ng kamay at mukha. Kailangan kong alisin si Paola sa isip ko. Nang matapos ako, naghihintay na si Yurik.

“Narinig ko iyon. Ang bisita mo, naghihintay, Domo,” sabi niya. Ipinikit ko nang mariin ang mga mata ko sa inis. “Ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na tigilan mo ang pagtawag sa akin niyan? For fucks sake.”

“Gusto ko, eh,” nagkibit-balikat si Yurik. Pagkatapos ay naglabas siya ng dalawang switchblade knives, may nakaukit na tradisyonal na Russian dialect. “Alin sa tingin mo ang dapat kong gamitin? Hindi ako makapag-desisyon,” tanong niya.

“Gamitin mo ang nasa dominant hand mo. Halatang iyan ang pinakagusto mo,” sabi ko sa kanya.

Naglakad kami pababa sa hagdan at papunta sa silong (basement). Isinindi ko ang ilaw.

Nakita ko si Isaac Wilson—nakatali sa isang silya, may busal sa bibig, at basa ng pawis—halatang binugbog na siya. Isinuot ko ang aking mga guwantes habang inaalis ni Yurik ang busal.

“Ah! G. Wilson. Napakagandang makilala ka sa wakas,” masigla kong bati.

Nagmamakaawa si Isaac, sinasabing nagkamali kami. “Pakiusap. May pamilya ako—may asawa ako. Kailangan nila ako,” pagmamakaawa niya.

Sumandal ako. “Ang asawa mo, G. Wilson, ang dahilan kung bakit ka nandito.”

Natigilan si Isaac at tinanong kung may utang ba ang asawa niya. Nagbago ang kanyang mukha. Agad siyang sinuntok ni Yurik sa ilong, nabiyak iyon at tumapon ang dugo.

“Mabuti pa, itikom mo na ang bibig mo,” kalmado kong sabi.

Kinumpirma ko ang dahilan niya sa pagpatay: “Binayaran ako nang malaki ni Lola para dalhin ka rito... Ang pagpatay sa isang rapist ang paborito kong sport.”

“Ang bitch na iyon. Sinong mag-aakala na magkakaroon siya ng lakas ng loob,” tumawa si Isaac, ipinakita ang duguan niyang ngipin, at nawala ang façade niya.

“Dapat mong subukan. Ang pussy ang pinakamagaling kapag—”

Kinasa ko ang baril ko, ang tunog nito ay nag patigil agad sa kanya. Idiniin ko iyon sa tuhod niya at binunot ang gatilyo nang hindi nag-aaksaya ng isang segundo.

Ang malakas na tunog ay umalingawngaw. Sumigaw si Isaac hanggang sa naputol ang boses niya at bumulwak ang luha.

“Dahil lang diyan, sa tingin ko, panatilihin kitang buhay ng ilang araw pa. Sana ay mag-enjoy ka sa pananatili mo, G. Wilson,” sabi ko, tumalikod at naglalakad patungo sa pinto.

“Bibigyan ko kayo ng alone time ng kapatid ko,” sabi ko bago lumabas.

“Sobrang mag-e-enjoy ako rito, Domo,” tawa ni Yurik.

“Patagalin mo hangga’t maaari,” utos ko bago ako umalis. Natahimik ang mga sigaw at iyak nang isinara ko ang pinto sa likod ko.

May dumating na text mula sa unknown number: “Salamat.”

Sana, mabulok si Isaac sa impiyerno.