Chapter 2

Binuksan niya ang ilaw sa sala. Basta na lang niyang inihagis ang mamahaling coat sa sandalan ng sofa. Nakalawit ang necktie niya habang isa-isa niyang inaalis ang mga butones ng puting polo, hinubad iyon at hinayaang mahulog sa sahig. Saglit na kumislap ang suot niyang Swiss na relo bago niya iyon tinanggal at inilapag sa tabi ng isang upuan. Sunod niyang inalis ang pantalon at sapatos. Isa-isa niyang hinuhubad ang mga damit, parang balat na inaalis at iniiwan sa likod.

Ramdam pa rin ng CEO ang bigat ng maghapon. Sunod-sunod na meetings, maiinit na tawag sa cellphone, malalaking kontrata na nakadepende sa pirma niya, at pressure mula sa pamilya. Bahagya lang pinamanhid ng alak ang galit at pagod niya, pero hindi tuluyang nawala. Huminga siya nang malalim, dahan-dahang umaangat ang dibdib.

Nang tuluyan siyang maghubad, lalong lumitaw ang contrast ng maayos at mamahaling paligid sa katawan niyang may mga tattoo. Sa dibdib niya, may disenyo ng mapa na may kasamang compass. Sa kaliwang braso, may tattoo ng anchor na parang nakabaon sa alon, may nakapulupot na laso kung saan nakasulat ang “Mom” at may petsa sa ibaba. Sa kabilang braso naman, may lumang disenyo ng barko, parang galing sa kwento ng mga pirata. Mga simbolo iyon ng direksyon, pagkawala, at pinagmulan, na kakaunti lang ang nakakaintindi.

Naglakad siya sa ibabaw ng makapal na carpet, mabigat ang mga hakbang pero parang may hinihila siyang hindi nakikita. Itinulak niya ang pinto ng kwarto at binuksan ang ilaw.

Napahinto siya.

Nakahiga sa kama ang isang babae.

Si Eloise.

Ang payat at makinis niyang katawan ay natatakpan lang ng pulang lace na lingerie. Nakadikit ang manipis na tela sa maputi niyang balat, malinaw ang hubog ng balakang at hita. Sa bandang baywang niya, may tattoo na nagsisimula sa harap at paikot na umaabot sa likod, parang stylized na mapa na may compass rose, na tila may itinuturo na lihim na kayamanan. Sa ilalim ng ilaw, parang may sariling glow ang balat niya.

Napahawak ang lalaki sa pader. Namumula ang mga mata niya, halo ang pagnanasa at pagtataka. Parang gusto ng katawan niyang lumapit agad, pero may bahagi ng isip niya na nagdadalawang-isip. Marami na siyang nakita sa buhay niya, pero iba ang eksenang iyon. Parang may kakaibang dating, na hindi lang basta pisikal.

“Damn…” mahina niyang bulong, lasing ang tono. “Grabe… you're so beautiful.”

Halos pabulong lang iyon, paos at mababa ang boses.

Pinatay niya ulit ang ilaw. Ang kwarto ay nagliliwanag lang tuwing may kidlat sa labas. Dahan-dahan siyang lumapit sa kama. Sa bawat hakbang, mas lalo niyang nararamdaman ang kakaibang hatak ng presensya ng babae. Hindi lang iyon simpleng pagnanasa. May kakaibang koneksyon na hindi niya maipaliwanag.

Lumuhod siya sa tabi ng kama. Ang pabango ni Eloise ay nahahalo sa amoy ng alak na nanggagaling sa bahagya nitong nakabukang labi. Dahan-dahan niyang hinaplos ang hita nito, pataas, hanggang sa marating ang manipis na tela. Bahagyang gumalaw si Eloise pero hindi nagising. Yumuko siya at marahang humalik sa balat nito, sa una ay banayad lang, parang sinusubok ang reaksyon.

Bahagyang gumalaw si Eloise, antok na antok, may mumunting ungol na lumabas sa bibig niya.

Nagpatuloy ang lalaki, humahalik sa hita at baywang, umaakyat ang mga halik. Nang mas maging maselan ang paglapit niya, nagpakawala si Eloise ng mahinang ungol, parang instinct lang.

“Hmmm…” mahinang tunog mula sa kanya. “Love…”

Malambot at may halong pagkalito ang boses ni Eloise.

Itinaas ng lalaki ang mukha at tinitigan siya. Malakas ang tibok ng puso niya, pero nanaig ang pagnanasa. Umakyat siya sa katawan ni Eloise, humahalik sa tiyan nito, sa dibdib, hanggang marating ang labi.

Nagtagpo ang mga labi nila sa isang malalim at mainit na halik. Bahagyang tumugon si Eloise, mahina ang mga galaw, ang mga daliri niya ay dumausdos sa likod ng lalaki at bahagyang kumapit.

“I love the taste of you…” bulong ng lalaki, paos ang boses. “I’ve never tasted anyone like you.”

Hinila siya ni Eloise palapit, halo ang sarap at pagkalito sa nararamdaman.

“Love…” hingal niyang sabi. “Dahan-dahan lang… first time ko.”

Natigilan siya sandali. Idinikit niya ang noo sa noo ni Eloise at huminga nang malalim, parang may iniisip.

“First time?” mahinang ulit niya, halatang nagulat. Saglit siyang napangiti, may kakaibang ekspresyon sa mukha. “Okay… I’ll be gentle. Hindi kita sasaktan. I’ll make you feel good.”

Lumapit siya sa tainga ni Eloise. Dumampi ang mainit niyang labi sa balat nito bago siya pabulong na nagsalita, mababa at puno ng pangako.

“Gusto kitang maramdaman nang buo… bawat galaw mo… bawat paghinga… habang hinahawakan mo ako at ayaw mong tumigil ako,” bulong niya, mababa at paos ang boses.

Nanginig si Eloise. Kinilabutan siya, at sa unang pagkakataon sa dilim na iyon ay bahagyang nagmulat ang brown niyang mga mata. Litong-lito ang isip niya, pero kumapit siya sa paniniwalang si Pascal ang kasama niya.

“Dahan-dahan lang… masakit ng kaunti… love…” mahina niyang sabi, hingal.

Sa bawat galaw ng lalaki, sandali itong humihinto para makasanayan ng katawan niya ang nangyayari. Lumalapit siya sa tainga ni Eloise, bumubulong ng mga salitang mababa ang tono at puno ng pagnanasa.

“Just relax… just feel it… aalagaan kita,” sabi niya nang marahan.

Muli siyang humalik nang mas malalim, halos nakawin ang hininga ni Eloise.

Naghahalo ang mahihinang ungol ni Eloise sa mga bulong ng lalaki. Sa bawat paglapit nito, parang alon ng kakaibang pakiramdam ang dumadaloy sa kanya. Unti-unti, tuluyan siyang nagpakawala sa nararamdaman. Kumapit ang mga daliri niya sa likod ng lalaki, bahagyang kinakalmot ito, hinihila ang buhok nito, at kung anu-anong salita ang nabibigkas niya sa pagitan ng sarap at pagkalito.

Ginagabayan siya ng lalaki sa bawat galaw, minsan matatag, minsan maingat. Napuno ang suite ng mahihinang ungol, mabibigat na paghinga, at mga bulong na para bang lihim ng gabi.

“You're so tight…” bulong niya, puno ng pagnanasa ang tinig. “You don’t know what you’re doing to me.”

Lalong bumilis ang ritmo ng kanilang mga galaw. Mas malalim, mas matindi. Napalakas ang ungol ni Eloise, napapikit siya at hinaplos ang mukha ng lalaki, paulit-ulit na tinatawag itong “love.”

Hanggang sa dumating ang rurok ng sandali, parang malakas na alon na sabay silang tinangay.

Pagkatapos, bumalot ang katahimikan.

Hinila ng lalaki si Eloise palapit sa dibdib niya at marahang hinaplos ang buhok nito. Ramdam niya ang mabilis na tibok ng puso ni Eloise. Unti-unting bumagal ang paghinga nito hanggang sa tuluyan itong nakatulog sa mga bisig niya.

Ngunit hindi pa doon natapos ang gabi. Bago pa sumikat ang araw, muli silang nagtagpo, mas matindi kaysa kanina. Para sa lalaki, may kakaibang apoy kay Eloise na hindi niya maipaliwanag. Parang may hinahanap ang katawan niya na sa kanya lang niya natagpuan.

Pagsikat ng umaga, marahang pumasok ang liwanag sa pagitan ng mga kurtina ng hotel. Naunang magising ang lalaki. Hinaplos niya ang buhok niya, tila hindi makapaniwala sa nangyari sa magdamag. Lumingon siya at pinagmasdan si Eloise.

Mahimbing ang tulog nito, nakahubad sa ilalim ng puting kumot. Bahagyang nakabuka ang mga labi, payapa ang mukha, parang isang obra.

Ilang minuto siyang nanatiling nakatingin, tahimik, nag-iisip. Hindi niya gustong aminin, pero may kakaiba. Hindi ito katulad ng ibang babaeng dumaan sa kama niya.

Bumangon siya at nagtungo sa banyo. Mabilis siyang naligo at nagbihis. May business trip siyang kailangang puntahan. Habang inaayos niya ang necktie sa harap ng salamin, saglit niyang tinitigan ang sariling repleksyon. Parang may tanong sa isip niya kung ano ang ginagawa niya. Umiling siya at itinaboy ang isip na iyon.

Pagbalik niya sa kwarto, may napansin siyang detalye sa kama. Sa puting kumot, may bahagyang mantsa ng dugo.

Parang may malamig na dumaloy sa likod niya.

Huminga siya nang malalim, lumapit sa kama, yumuko at marahang humalik sa likod ni Eloise.

Pagkatapos, kinuha niya ang wallet at naglabas ng isang itim na card. Iniwan niya iyon sa ibabaw ng bedside table. Isang tahimik at misteryosong kilos.

Lumabas siya ng kwarto nang hindi na lumilingon. Parang mas mahaba ang hallway kaysa dati. Sa bawat hakbang niya sa carpet, parang may tunog na bumabalik sa kanya na walang kasagutan. Sa elevator, iniwasan niyang tumingin sa salamin.

Ilang oras ang lumipas.

Nagising si Eloise.

Malamig na ang kama sa tabi niya. Nag-unat siya, medyo lutang pa. Nandoon pa rin ang amoy ng lalaki sa hangin, halo sa mamahaling pabango ng mga kumot.

“Pascal?” mahina niyang tawag.

Walang sumagot.

Ngumiti siya nang mag-isa.

“Siguro pumasok na sa work…” bulong niya.

Binalot niya ang sarili sa kumot at bumangon. Doon niya napansin ang card sa ibabaw ng mesa. Maingat niya iyong kinuha, bumilis ang tibok ng puso niya.

“Love… may iniwan ka,” bulong niya habang hinahaplos ang itim na card. “Iba itong gift mo… may kinalaman kaya ito sa proposal?”

Napuno ng luha ang mga mata niya.

Para kay Eloise, hindi iyon basta card lang. Para sa kanya, iyon ang patunay na ang gabing iyon ang pinaka-romantic na sandali ng buhay niya. Isang senyales na seryoso si Pascal at handang dalhin ang relasyon nila sa susunod na level. Ramdam niya ang pag-asa na kumalat sa buong katawan niya.

Muli siyang humiga sa kama, nakangiti, kumbinsidong siya ang may pinakamaswerteng nobyo sa mundo. Kahit hindi siya ginising nito bago umalis, naniwala siya na ang iniwang card ay tanda ng pagmamahal at ng isang hinaharap na may singsing sa daliri at pangakong habangbuhay.