LOGINNanginginig ang kalamnan ni Ericka habang inaalala ang lahat. Oo, hindi siya ang tunay na ina ni Marco. Hindi siya ang nagluwal rito. Kundi... Kung hindi si Esther Narvaez, ang tunay na heredera ng Narvaez Empire! Dahil simple lang, ilang dekada na ang lumipas, ang totoong itinakdang magpakasal ay sina Esther at Marcus Montezides, ang kinikilalang ama ni Marco. Ngunit sa gabi ng kanilang kasal, may inilagay siyang gamot sa inumin ng mga ito dahilan upang sila'y makatulog. Pagkatapos ay lihim niyang dinala si Esther sa silid ni Stevan at pinalabas niyang siya ang nakasiping ni Marcus Montezides. Pinalabas niyang patay na si Esther ngunit ang totoo ay ikinulong niya ito sa isang lugar na siya lang ang nakakaalam hanggang sa ipinanganak nito si Marco..."Madame? Ayos lang po ba kayo?" Iyon na ang ikatlong tawag ni Oscar ngunit hindi pa rin matinag ang amo."O-Oo, ayos lamang ako. Medyo kulang lang ako sa tulog nitong mga nakaraan araw." Ani Ericka at saka inayos ang sarili. "Naiinti
Dinukot ni Ericka si Estrella Santillan upang gamitin ito at pilitin siyang umamin na siya si Audrey Santillan.Ngunit hindi niya maipaliwanag ang dahilan.Matapos ang ilang segundong katahimikan, nagsalita si Sierra. “Maaaring dahil alam natin ang tungkol sa pagkabaog ni Julian? Nag-aalala siya na kung ibubunyag natin ang lihim na ito, maaari nating gawin ang anumang laban sa kanya, kaya inudyukan niya si Lorenzo na dukutin si Senyora Estrella bilang babala sa atin na huwag gumawa ng anumang hakbang nang padalos‑dalos. Sa katunayan, kinikilala ko si Senyora bilang aking Lola, kaya tiyak na mag-aalala ako sa kanyang kaligtasan.”Umiling si Marco. “Dapat alam niya ang tungkol sa nakatagong sakit ni Julian; kung hindi, siguradong lihim na siyang naghahanap ng doktor upang gamutin ito, ngunit wala siyang ginawa tungkol dito.”Napansin ni Sierra na nakakapagod talagang makipag-usap sa taong sobrang talino. “Tama ka. Sa ngayon, nahuli na si Lorenzo at ligtas na si Lola. Anuman ang mga plan
Hindi na nag-atubili si Sierra; ipinulupot niya ang kanyang mga braso sa leeg nito at gumanti nang buong init.Bago pa man niya matanggal ang kanyang damit, inangkin na siya agad ni Marco doon mismo sa tapat ng pinto.Nang matapos, lumipat sila sa sofa, at pagkatapos ay sa silid-tulugan. Matapos ang kanilang masidhing pagsasama sa higaan, binuhat ni Marco si Sierra na halos wala nang lakas ng katawan, at dinala sa banyo upang maligo.Ang umuusok na mainit na tubig ay muling gumising sa kanyang diwa at pagnanasa.Para kay Sierra, si Marco ay parang lobo na kahit busog na ay hindi pa rin nasisiyahan. Ang kanyang katawan ay sobrang lambot at halos wala na siyang lakas na kumilos. Idiniin niya ang sarili dito upang lalo pang mapalapit, at sinabi. “I want more. Huwag kang gumalaw.”“Kung ganoon, umupo ka.” Inilapag ni Marco ang tuwalya sa lababo, at saka lumapit upang yakapin at dikitin si Sierra. “Umupo ka sa ibabaw. Ikaw ang gagalaw, at ikaw ang magpapasya kung kailan titigil.”Pinag-ini
"Are you sure that there is no need?" “Mmm.” “Galit ka ba?” “Bakit naman ako magagalit?” “Akala ko nagseselos ka.” Muling huminto si Marco, lumingon at tiningnan si Sierra. “Saan mo itinapon ang butones ng aking manggas?” Masyadong mabilis ang pagbabago ng paksa kaya saglit na natigilan si Sierra. “Ano?” “Iyong botones ng manggas na ibinigay sa akin ni Yazzy.” "Bakit bigla mo itong itinatanong?" “Gusto kong pulutin iyon at isuot ulit.” Napamaang si Sierra. Ngayon ay sigurado na siyang galit nga ito. Ibinaba ni Sierra ang kanyang kamay mula sa braso ni Marco at hinawakan naman ang palad nito. “Ibabalik ko ang pulseras bukas.” “Huwag na.” Binawi ni Marco ang kanyang kamay at nagpatuloy sa pag-akyat, dalawang baitang ang tinatahak sa bawat hakbang. Matangkad at mahahaba ang mga binti ng lalaki; sa ilang hakbang lamang ay naunahan na niya agad si Sierra. Mabilis na tumakbo si Sierra upang abutin ang lalaki. “Wala talagang anuman sa pagitan namin ni Elliott, huwag kang mag-i
Nag-isip nang mabuti si Sierra ngunit wala pa ring maalala. “Baka nga.” Napakalawak ng Laguna at napakaraming sasakyan doon, ngunit nakita pa rin ito ni Sierra. Posible kayang ito ang tinatawag na tadhana? Ngunit ang pagkakataong ito ay talagang nakalulungkot. “Hay…” bumuntong-hininga si Gwen. “Kung nalaman lang natin ang bagay na ito noon, baka nakasama mo na ulit ang anak mo ngayon.” Pinagpapawisan na ang mga palad ni Sierra sa pananabik. “Ayos lang ‘yan. Sobra-sobra na ang kaligayahan ko sa kaalamang buhay pa ang anak ko. Hindi ko alintana kung maghihintay pa nang kaunti. Sabihan mo agad ako sa sandaling mayroon kayong balita.” “Mmm.” Sa sandaling iyon, tumunog ang telepono ni Sierra. Nang makita kung sino ang tumatawag, kinabahan siya at agad itong sinagot. “Lola, may nangyari po ba?” “Nandito si Marco.” Kinabahan siya roon; inakala niyang masama ang pakiramdam ng matanda. “Pabalik na po ako.” Nang mapansing parang nabagabag si Sierra kanina, agad na nagtanong si
Inilagay mismo ni Elliott ang pulseras sa palad ni Sierra, saka tumalikod at pumasok sa loob ng elevator.Ang tanging nasambit na lamang ni Sierra ay, 'Maraming salamat.'Marahang ngumiti si Elliott, bahagyang binuksan ang kanyang mga labi, at kumaway. “Paalam.”Nang tuluyang magsara ang pinto ng elevator, ang ngiting nakaukit sa kanyang mga labi ay unti-unting napalitan ng mapait na damdamin.'Paalam na sa iyo, aking minamahal.'Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ni Sierra, nanatiling tapat at nakatuon si Marco rito—patunay na tunay at malalim ang kanilang samahan.Masaya siya para sa kanila, at ang tanging magagawa na lamang niya ay ang ipadala ang kanyang taimtim na pagbati.Panahon na upang tuluyang bitawan ang damdaming hindi naman dapat sinimulan.Mula sa kabilang elevator ay lumabas si Gwen at nakita si Sierra na nakatayo sa harap nito, tila tulala at nakatingin sa isang bagay. Lumapit siya at napansin ang pulseras. “Kanino galing iyan?”Biglang natauhan si Sierra mula sa kanyan
“Sister-in-law, siya si Beatriz Lualhati, ang fiancee ni Lukas Buena.” Si Adriana ang sumagot na para ba iyon ang sagot sa tanong ni Sierra. Nag-aalala pa siyang dinaluhan ni Adriana ngunit ang babae ay may kakaibang ngisi sa mga labi. “Gusto ko lang malaman ninyong lahat!” Biglang anunsyo ni Beatri
“Yey!” Esmeralda beamed with happiness. “Ipahahanda ko ang toiletries ninyo sa inyong silid,” nakangiti nitong nilapitan ang kanilang kasambahay at sinabi ang ipagagawa. Ilang saglit pa ay paakyat na sila ng elevator, lulan ang kanilang mga asawa sa wheelchair. Katulad ng bahay ni Marco, may sadya
Napakabilis ng pagdaan ng mga araw, hindi mo namamalayang isang buwan na pala ang lumipas. At natapos na rin ni Sierra sa wakas ang kanyang disenyo. Nagpasalamat si Mr. Smith at tuwang-tuwa dahil nagustuhan niya ang pagtatapos ng disenyo. Sa tuwa ay inimbitan siya nito sa opening ng museum sa lalong
Nakaalis na papuntang paaralan ang mga bata nang makarating sila sa bahay. Si Marco ay agad nagpatulak kay Carlos sa kanyang study at ayaw raw magpastorbo. Hindi na rin nagpumilit pa di Sierra dahil baka mas magalit pa ito. Pumasok na lang siya guest room at doon ginawa ang kanyang trabaho. Ang bi







