Chapter 6

“Sigurado ka ba riyan, Gwen?” Tanong ni Sierra. 

“Oo, siguradong-sigurado, Sierra. Hindi pa ako kailanman nagkamali ng impormasyong sinabi sa iyo.” Seryosong sagot ng huli. 

Napabuga ng hangin si Sierra dahil totoo naman ang sinabi ni Gwen. Hindi pa ito kailanman nagkamali sa tuwing nagbibigay ng impormasyon sa kanya. 

“Sabihin mo sa akin kung saan sila magkikita at kung anong oras, pupunta ako roon ngayong gabi.” Sambit ni Sierra habang nakatingin sa asawang ni katiting na galaw ay hindi nagagawa. 

Sa kabilang linya ay napakamot si Gwen sa sariling noo. Hindi nito alam kung talaga bang makakalabas si Sierra gayong ito ang gabi ng kanyang kasal. Dapat ay kasama nito ang asawa. 

“Gabi ng kasal mo ngayon Sierra, paano kang makakalabas?” Tanong ni Gwen. 

Umikot ang mga mata ni Sierra sa ere saka sinagot ang tanong ni Gwen. 

“Walang problema iyan dahil imbalido naman itong asawa ko, wala siyang magagawa sa kung anong gusto kong gawin.” 

Buntong-hininga na lang ang naging tugon ni Gwen. 

Ilang saglit pa ay natanggap ba niya ang message ni Gwen. 

Gwen: 

Seven-thirty O’clock, second floor, room 304 at Luther’s Club. 

Mabilis lang siyang pumili ng damit at lumabas na sa kwarto upang kausapin ang mga bantay ng asawa. Dalawa lang ang mga ito, ang personal nurse nito at ang lalaking butler. 

Masayang binati si Sierra ng mga ito. Sa walang pagpaliguy-ligoy ay sinabi niyang magpapahinga muna siya sa kabilang kwarto dahil namamahay pa siya. Sinabi rin niyang hindi maganda ang pagkaka-ayos ni Marco sa kama kaya pumasok ang dalawa upang pagtulungang ayusin ang kalagayan nito.

Ang hindi nila alam ay gagawin iyong oportunidad ni Sierra upang tumakas. Nagmadaling siyang tumungo sa banyo at basta na lang hinubad ang wedding dress. 

Isang itim na leather skirt na may slit sa kanang bahagi ng legs, ang pang-itaas niya ay isang spaghetti thin strapped top. Nang tuluyang natapos ay sinuri ni Sierra ang sarili sa harap ng salamin. 

Napabuga siya ng hangin at bahagyang kinabahan. 

Hindi naman siya mahilig mag-club na tao pero dahil sa taksil na dating kasintahan at sa posibilidad na maging kakampi nito ang mga Narvaez ay labis na nagpakaba sa kanya. 

Ang kulot na buhok ay naka-high ponytail. May ilang hibla sa bawat gilid ng kanyang noo na siyang nagpapadagdag ng kanyang ganda. 

Ilang saglit lang ay tapos na siya at umalis na ng bahay. Marahil ay busy sa dami ng ginawa kaya hindi na siya napansin pa. 

Ang Luther’s Club ay isang high-end membership system. Hindi ka basta-bastang makakapasok at ang mga malalaking personalidad lamang ang pinapayagan. 

Ang temporary membership card ang ginamit ni Sierra para makapasok. Nang tuluyang makapasok ay naghanap siya ng sekretong daanan kung saan mas mabilis niyang makikita si Sylvio Narvaez. 

Hindi naman niya talaga kilala ang tao. Sa mga litrato lang na isini-send ni Gwen. 

Ayon kay Gwen ay matinik daw ito pagdating sa negosyo. Marami silang mga business dito sa bansa maging sa labas. 

Mga hotels, resorts, pharmaceutical, hospitals, clothing lines at iba pa na hindi pa kompormadong kanila. Halos pag-aari na nila ang bansa sa dami ng kanilang mga negosyo. 

Lumapad ang ngiti ni Sierra nang matanawan ang isang sulok na walang tao. Doon siya mananatili habang hinihintay si Julian Montezides at Sylvio Narvaez. 

Ilang saglit pa at nakaka-tatlong simsim pa lamang si Sierra ng cocktail ay natatanaw na niya si Julian Montezides na naglalakad. Nagsasalita ito ngunit hindi makikitaan ng pakialam ang kausap. 

Nang tingnan ni Sierra ang cellphone ay nakumpirma niyang ang lalaking katabi ni Julian ay walang iba kundi si Slyvio Narvaez. 

Ang lalaki ay matikas ang tayo habang matapang ang awra. Ang panga nito ay gumagalaw, ang mga mata ay hindi makikitaan ng emosyon o pakialam. Ang mga kamay ay nakapaloob lamang sa suot na itim na slacks. 

Sa tindig at ayos pa lamang nito ay talagang maiihi ka na sa salawal sa takot. 

Ni hindi man lang nito tinapapunan ng tingin ang nagsasalitang si Julian. Base sa awra nito at paraan ng pagkakangisi, halatang nagyayabang na. 

Tanging ang lalaking katabi ni Sylvio ang sagot nang sagot at tango nang tango. Marahil ay assistant niya ito. 

Dumako ang tingin ni Sierra sa dating kasintahan. Hindi maipagkakaila na gwapo ito at matikas, medyo payat ito sa suot na tuxedo at itim na slacks. Ngunit sa pagkakaalam niya ay hindi naman ito hands-on sa mga negosyo, ito ay isang happy-go-lucky lamang. 

Kung hindi pa naaksidente si Marco na siyang original na namamahala sa Montezides corp anim na buwan na ang nakalilipas ay hindi pa mapupunta kay Julian ang responsibilidad. 

Hindi nakatakas kay Sierra ay pagkunot ng noo ni Julian, ang bahagyang pagtatagis ng bagang nito sa galit dahil hindi ito kinakausap ngunit walang magawa dahil malaking tao ang binabangga niya. 

Nagbuntong-hininga si Sierra. Malaking bagay ngang talaga ang pagiging makapangyarihan. Kahit gaano ka pa kaarogante ay kailangan mong magpakumbaba sa harap ng taong mas angat sa iyo. 

Pinanood ni Sierra ang papasok ng mga ito sa elevator, nang mawala na ang mga ito sa paningin niya ay sumunod siya. Pumasok siya ng elevator at pinindot ang 5th floor. 

Tumayo si Sierra malapit sa room 302 at nagkunwaring nagpipindot sa telepono. Ang totoo ay kailangan niyang makapasok sa loob upang malaman kung tinanggap ba ni Narvaez ang proposal ng Montezides!

Hindi iyon maaari kung nagkataon! Hindi pwedeng magsanib-pwersa ang dalawa dahil talagang hindi na niya magawa ang paghihiganti dahil mai-aangat na rin si Julian lalong-lalo na si Adriana! 

Nag-iisang oras ang hinintay ni Sierra ngunit hindi pa rin lumalabas ang mga ito. Malakas ang naging bundol sa dibdib niya, sa tagal na panahong iyon ay hindi nga malabong makakakuha ng deal si Julian! 

Sa sobrang kaba ay nagpalakad-lakad si Sierra sa floor na iyon. Nagkataon na may waitress na paparating kaya naman agad niya iyong nilapitan. 

“Ten thousand, pumayag kang gamitin iyang suot mo.” Desperadang saad niya. 

Napapantastikuhang napatingin lamang ang waitress sa kanya. 

Inilabas ni Sierra ang sariling cellphone, “i-scan mo ang QR code mo rito, bilis!” Wala na talaga siyang oras kung aayaw pa ang babae! 

Naguguluhan man ay kinuha pa rin ng waitress ang sariling cellphone at ini-scan ang QR code, saglit pa ay dumating na message sa kanya na nagsasabing natanggap na nito ang pera. 

Dinala si Sierra ng waitress sa kanilang employee’s lounge para magpalit ng damit. Hindi kasi siya maaaring pumasok ng hindi magdi-disguise dahil makikilala siya ni Julian! 

Maging ang make-up niya ay mas kinapalan pa niya. Dinagdagan ang eyeshadow at eyeliner, mukha na siyang panda! Naglagay siya ng mas pulang lipstick. Ang naka-ponytail na buhok ay hinayaan niya iyong bumagsak. 

“Okay na po ba, ma'am?” Tanong sa kanya ng waitress. 

Nag-thumbs up siya rito at nagpasalamat. Si Sierra na rin ang nagtulak sa trolley nitong may mga inumin na kung sinuswerte ngang talaga ay para pala ito sa room 304. 

Nang nasa tapat na ng pintuan su Sierra ay inangat niya ang kamay upang kumatok, ngunit naibaba rin agad dahil sa kaba. Sa muling pag-angat ng kamay niya ay bumukas na ang pinto at iniluha niyon ang may namumungay na matang si Slyvio Narvaez. 

“Hi, sir. Do you need anything?” Nasambit niya dahil sa kaba.