LOGINLumabas ang usok mula sa bibig ni Julian, lalo pang lumalim ang seryoso nitong ekspresyon habang natatakpan ng usok ang mukha nito.“Tumayo na siya,” aniya, mabigat ang tono.Napuno rin si Ericka ng kaba at mas lalong naguluhan. “Kung ganoon, dapat gamitin natin ang chance na ‘to para putulin lahat ng sumusuporta sa kanya. Kailangan nating pigilan siyang mabawi ang posisyon bilang presidente ng kumpanya.”“Si Sierra?” malamig na tugon ni Julian. “Babae lang ‘yon. Kahit paalisin natin, hindi naman ‘yon gaanong makakaapekto.”“Pero kung mananatili ito sa tabi niya, lalo lang dadami ang problema!”“Kung hindi siya aalis,” sagot ni Julian, “baka siya pa ang maging dahilan ng pagbagsak ni Marco.” aniya na may pangungutyang ngisi.Napakunot-noo si Ericka. “Anong ibig mong sabihin?”“Masama ang reputasyon ng babae. Kung may babaeng gaya niya sa tabi ng anak mo, sa tingin mo ba papayag yung matatandang board members na ibalik kay Marco ang kontrol sa kumpanya?”Parang may ilaw na biglang sumi
Namula si Stevan at nanginig sa galit. "Prinoprotektahan mo ang isang walang hiya at malanding babaeng 'yan? Napanood kitang makaratay sa kama sa loob ng kalahating taon, batid kong hindi pa maayos ang takbo ng utak mo. Since your mind is unstable, I am the right one—your father figure to take that obligation for you. And that, my decision is to drive that shameless woman out of this family!""And who gave you the right to do such thing?" Isang marangal na boses ang nagmula sa pintuan.Lumingon si Sierra at nakita si Senyora, naroon sa likuran nito naka-alalay si Alea."Mom, bakit ka nandito?" Gulat na wika ni Stevan, kapagkuwan ay sinuyod niya ng tingin si Alea. "Ikaw na isang mangmang, sino ang nagbigay sa iyo ng karapatan na gambalain ang pamamahinga ng Senyora?" Malamig na sambit nito at matalim na tiningnan si Alea. Nanginig sa takot si Alea. Mabilis niyang tinungo ang kanyang ulo at hindi nangahas na tingnan ang pangunahing lalaki ng pamilya."Alisin ninyo na ang babaeng iyan d
Matapos sabihin iyon, tumingin siya kay Marco ngunit hindi nangahas na magsalita. Pagkatapos ay ibinaling niya ang kanyang tingin kay Sierra. "Sierra, kung may ginawa kang mali, dapat magkaroon ka ng lakas ng loob na harapin ang mga kahihinatnan nito. Dinala mo ba si Marco rito nang sa ganoon ay hindi gaanong magalit ang inyong ama?""Hindi po ganoon ang intensyon oo, mama... I just want to clear things up. Kaya po ako lumabas nang gabing iyon ay upang pagbigyan sa una at huling pagkakataon ang taong iyon, sa pag-aakalang tatantanan na niya rin ako sa wakas. Subalit isa lamang pala iyong akala, dahil kalaunan ay pinilit niya ako kaya lumabas ang ganoong larawan."Kung tiningnan mo sa labas na pang-anyo, talagang makikita mong sinsero ang babae. Walang bahid ng kahit ni katiting na kasinungalingan. Purong katotohanan lamang. But Marco knows something she didn't know...."Sumama po si Marco hindi para inisin si Dad, kundi para linawin ang hindi pagkakaunawaan." Aniya."Hindi pagkakaun
Alam ni Sierra na tumigil na ang lalaki, at isang hakbang na lang ang layo mula sa dulo. Tumigil talaga siya nang sabihin niyang gagawin niya. Bagama't mayroon pa ring ilang nagtatagal na pagnanasa sa kanyang mga mata, ang kanyang ekspresyon ay bumalik na sa kalmado.Pambihira talaga ang klase ng pagpipigil ng lalaking ito. Kung iba sana ito, hindi niya lang alam.Sa kabila ng kanyang pagiging kalmado at kalmado, bigla siyang nakaramdam ng kaunting pagkabalisa.Tutulungan kaya siya nito sa pagkakataong ito?Iniunat ni Sierra ang kanyang paa at tinapakan ang mahaba at payat na mga binti ng lalaki, ang kanyang mapuputing daliri ay dahan-dahang gumalaw paitaas. "Iyon na 'yun?"Nakaupo ang babae sa ibabaw ng mesa, ang damit nito ay nakababa hanggang sa dibdib dahilan upang lumantad ang maputi nitong mayayamang dibdib. Ang kamay niya ay bahagyang nakatago sa kanyang likuran, bahagyang naka-bend ang kanyang katawan. Ang binti nitong mahaba ang at maputi ay nagpapahiwatig ng pang-aakit.Na
Hindi pumalag si Sierra, pero masakit talaga ang pagkakahawak nito. Ginamit pa ng lalaki ang kanyang kamay para itaas ang kanyang leeg, na para bang mababali na ito. Nagbago siya mula sa pagkakaupo sa pagluhod sa lupa, at iniunat ang kanyang katawan paitaas upang maibsan ang sakit sa kanyang leeg. Para ipakita ang kanyang sinseridad, tinitigan niya nang mariin si Marco at sinabi, "Mahal kita." Kahit alam niyang nagsisinungaling any babae, for some reason, ang marinig ang dalawang salitang galing mismo sa bibig nito ay nagpabilis ng tibok ng kanyang puso. Hindi niya namamalayan na lumuluwag na pala ang kamay niyang nakahawak dito. Naramdaman ni Sierra na lumalambot ang kanyang paninindigan, at agad na sinunggaban ang pagkakataon, sumandal sa mga armrest ng wheelchair, umayos ng upo, at hinalikan ang mga labi nito. Napansin ni Sierra na napasinghap si Marco kasabay ng mata nitong nanlalaki. Ang malaman na ang isa ay hindi walang pakialam ay hindi nangangahulugang hindi naaantig.
Bahagyang umungol si Marco ngunit hindi man lang gumalaw.Umikot si Sierra sa likod ng lamesa sa may gilid ni Marco, hinila niya ang plato at tinusok ng tinidor ang isang hiwa ng pakwan. At saka niya ito inilapit sa labi nito.Tiningala siya ni Marco."It's sweet, taste it." Malambing na sinabi ni Sierra.Sinulyapan siya ni Marco sandali, pagkatapos ay binuka ang kanyang bibig upang kumain."Matamis 'diba?""Matabang."Ngumuso si Sierra at sunod na tumusok ng strawberry. "Ito, it's freshly picked from Baguio. Matamis 'to."Hindi sumagot si Marco. Kapagkuwan ay nagsalita ito. "May problema ba?""Bakit? Hindi ba kita pwedeng subuan ng prutas on a normal days?""Ang mga nag-aalok ng mga hindi hinihinging pabor ay either nagtaksil o nagnakaw."Natameme si Sierra."Kung wala ka ng ibang gagawin, makakalabas ka na." Ani Marco sabay balik ng atensyon nito sa binabasa.Inilapag ni Sierra ang tinidor sa platito, umupo siya at inilagay ang dalawang kamay sa armrests ng wheelchair. "May gusto sa







