Mag-log in"Why don't you stay at our house instead?""Hindi na, uuwi na ako bukas. Maraming ginagawa sa simula ng taon, at babalik na rin sa paaralan ang mga anak ko, kaya kailangan kong umuwi para maghanda."Tumango si Vior. "Sige, anong oras ang lipad mo bukas? Iihatid kita.""Hindi na kailangan...""Sige na, please? Sumama ka sa akin dito at hindi kita gaanong naasikaso, kahit ito na lang?" Nag-beautiful eyes pa ito.Hindi na nakatiis si Audrey at tumango na. "Sige na nga, bukas ng alas nueve ng gabi.""Sige, susunduin kita sa hotel ng alas-otso.""Sige."Pagkatapos ng hapunan, habang kumakain ng panghimagas, dahan-dahang nagtanong si Vior kay Audrey, "lumabas ka ba ng Meine Liebe Hotel kagabi?"Biglang tumibok nang mabilis ang puso ni Audrey. "Paano mo nalaman?""Sabi ng isang kaibigan ko, nakita ka raw niya."Bahagyang humigpit ang hawak ni Audrey sa kutsara, pagkatapos ay ibinaba ang tingin at dahan-dahang sumandok ng panghimagas mula sa plato. "Oo.""Sylvio was also there."Sa isang sand
Gaya ng kanyang hinala, kung magpapatuloy ito, baka talagang mamatay ito sa labis na kalungkutan. Hindi niya kayang makita ang ganitong mabuting babae na hinihila pababa ng napakasamang si Stephano."May paraan ako na pwedeng makapagpabago ng sitwasyon ninyo, pero pwede rin itong magdulot ng hirap sa parte mo."Nag-alab ang pag-asa sa malungkot na mga mata ni Elliott, at nagmamadali niyang sinabi, "What method? I am willing to do everything just for Mom to be okay again.""I Although Auntie was sad ka when we were talking, ngunit nang banggitin ko sa kanya na makikita ka pa niyang magkaroon ng sarili mong pamilya, I saw her eyes lit. Anak ka niya, ang tanging ikinababahala niya, at ang dahilan kung bakit siya patuloy na nabubuhay..."Tumigil muna si Audrey dito, tapos ay nagtanong, "do you understand what I'm trying to say?"Huminto si Elliott at tiningnan si Audrey, malalim at mapagpigil ang kanyang tingin. "You mean, you want me to marry and have children?""That is not what I want,
Kinabukasan, ang balita tungkol sa pagkakasakit ni Ferdinand Lavarez, ang pangulo ng Lavarez Group, ay kumalat na sa buong industriya.Alam ni Marco na hindi na maitatago ang ganoong balita, ngunit hindi niya inaasahan na ganoon iyon kabilis kumalat. Malamang ay may binayaran sa loob ng pamilya Lavarez upang ikalat ang impormasyong ito.Sa oras na mabuksan ang stock market, nagsimulang bumagsak ang mga stock ng Lavarez Group. Simula niyon ay kung ano-ano na ang kumakalat.Sa umaga ring iyon, magkasunod na dumating sina Morgan at Carlos sa hotel. Si Carlos ang naglagay ng human mask kay Marco, habang si Morgan naman ay nakatayo sa tabi, walang pagbabago sa ekspresyon at nagbibigay ng ulat sa kasalukuyang kalagayan ng Lavarez Group. Malinaw na sanay na ito sa ganoong eksena.Samantala, nakaupo si Audrey sa may single sofa at umiinom ng tsaa, puno ng interesante niyang pinanood si Carlos na maglagay ng maskara sa asawa. Noong nakaraan lang ay nalinlang siya sa balat na iyon, ngunit ngayo
"Please... I don't want it here... I'm scared of heights..." Pagmamakaawa ni Audrey habang bumabaon ang kanyang mahahabang kuko sa likod ng lalaki dahil dahan-dahan nang bumababa ang halik nito sa leeg niya. "Hmm? You don't like this?" Nanindig ang balahibo sa batok ni Audrey nang mag-vibrate ang baritonong tinig ni Marco sa kanyang leeg, hindi na niya maintindihan kung takot pa ba o libog na ang nararamdaman niya. "Tell me wife, don't you like this?" Pagkasabi nito niyon ay siyang pagdaan ng mahaba nitong gitnang daliri sa hiwa niya. Umikot sa ere ang mata ni Audrey, umawang ang kanyang labi, gustong sumigaw na ilipat siya nito sa kama ngunit hindi niya magawa dahil sobra na ang pinaparamdam nitong sarap sa kanya!Masyado ba siyang sabik na sabik sa asawa? Tuloy ay bigla siyang nahiya. Baka naman ay ma-turn off sa kanya si Marco dahil sa napakalibog niya! Kaya naman tumikhim siya, inayos ang natitirang katinuan at umayos sa asawa. Nakaangat naman ang sulok ng labi ni Marco, para
Ang pagkakaroon ng sakit ng pinakamamahal mong ama at ang kaalamang ang lalaking minahal mo buong buhay mo ay may minamahal ng iba. Parang nakita ni Audrey ang sarili niya sa kalagayan ni Vior, ngunit mas masakit lang ang naranasan niya dahil hindi lang siya trinaydor ng lalaking mahal niya at ang babaeng itinuring niyang kapatid, kundi nawala rin ang kanyang ama. Naiintindihan niya ang nararamdaman ni Vior, bagama't isa roon ay wala namang katotohanan, ngunit ang ipamukha sa iyo ang mga bagay na iyon—lalo na sa isang katulad nitong sanay na laging tumatanggap, talagang napakahirap para rito. "Magiging maayos din ang lahat." Iyon na lamang ang tanging lumabas sa bibig niya. "Dati, akala ko kapag nawala ako, iiwan ko ang buong mundo. Pero sa sandaling ito, naintindihan ko talaga kung ano ang kawalan ng pag-asa. Na-realize ko na kapag umalis ako, iiwan ko ang lahat. Ang daddy ko... ang daddy ko ang pinakamahalagang tao sa buhay ko. I... I don't want to leave him..." Sa huli, hindi
"Hindi, sinuhulan nila ang media at hindi nagpapakita ng mukha. They are very secretive. This afternoon, President Lee intervened about this matter, at mabilis na naayos ang lahat. Nang nakita kong humuhupa na ang sitwasyon at napapalitan na ng mga positibong bagay, hindi ko na sinabi sa iyo."Alam ni Audrey na masyadong nag-aalala si Deion, ang President Lee na tinutukoy ni Gwen, sa mga usapin tungkol kay Rianna.Pagkatapos ng tawag, ibinaba ni Audrey ang kanyang cellphone, tumayo at naligo. Pagkatapos, lumabas siya ng banyo, kinuha ang kanyang cellphone, at magti-text sana siya kay Marco nang tumunog ang telepono niya sa tawag nito."What do you want to eat tonight?" Anang malalim at baritonong boses ng lalaki sa kabilang linya."How's the matter about Vior? Naresolba na ba?""Is she more important than me, your husband, now?" Tunog nagtatampo ang tono ng asawa.Napangiti na lang si Audrey habang kunyaring na-iinis. "Marco Montezides, talagang ganyan ka mag-isip?""Sagutin mo na lan
"What were you thinking just now?" Tanong ni Marco sa halip na sagutin ang tanong ni Sierra. "Wala naman." Tumingin si Sierra sa shooting range sa harap niya na parang walang nangyari. "Totoo ba ang mga baril sa kotse nila?" Sinulyapan ni Marco ang bahagyang nakakurba niyang mga daliri, saka tum
Gusto lang sanang ilapat ni Sierra ang kanyang labi sa lalaki upang patahimikin ito, subalit napamulat siya at pinamilugan ng mata nang hawakan ni Marco ang kanyang batok at idiin pa lalo ang mukha sa mukha nito. "Ummmpp!" Impit niyang ungol at sinubukang ilayo ang sarili sa lalaki. Napagtagumpaya
Inutusan ni Stevan si Sierra na sumunod sa study nito. Kinausap pa sandali ni Sierra ang mga biyenan bago tuluyang sumunod kay Stevan Montezides. Nang buksan ni Sierra ang pintuan ng study ay nakita agad niya si Stevan na nakaupo sa swivel chair nito at nagsindi ng sigarilyo. Ibinuga muna nito ang
"Thank you so much!" Halos lumundag si Sierra sa tuwa. Tumayo siya at maingat na inilagay ang kwentas sa kahon nito. Lumingon siya kay Carlos upang paalalahanan ito. "Carlos, please keep an eye on this necklace. Mahalaga ito sa akin kaya pakiusap, pakiingatan ito ng mabuti."Bawat salitang binitawa







