Mag-log inKahit na medyo masigla ang pagkakataong ito, ang pakiramdam na nakakapit siya nang mahigpit at buong-pusong ibinigay ang sarili ay napakasarap talaga.Pagod ang katawan, pero sobrang saya ng puso.Siguro ganito ang tunay na pagmamahalan, kapag nakikita mo ang taong mahal mo, gusto mo palaging lumapit nang buong-buo, hanggang sa magdikit na ang lahat, at hindi pa rin sapat."Dahan-dahan lang," bulong niya."Sige." Pagkatapos, walang pag-aalinlangang yumakap at niyakap siya nang mahigpit.Hindi nagtagal, namula ang pisngi ni Audrey at naging magulo ang kanyang paghinga.Nang maging isa sila, muntik nang mapasigaw si Audrey pero natatakot siyang marinig ng anak, kaya kinagat niya agad ang kanyang labi.Masyadong maliit ang kama, at hindi sila pwedeng gumalaw nang malaya.Nakakainis talaga.Niyakap ni Marco ang bewang ni Audrey, mainit ang kanyang hininga sa batok nito, at paos na tanong, "Hawak pa ba ng anak natin ang kamay mo?"Namula si Audrey at mahinang sumagot, "Oo.""Mahimbing na b
Namula agad ang kanyang mukha sa init.Lumapit pa si Deion, at ang kanyang makintab na sapatos ay dahan-dahang tumapak sa alpombra. "Basa rin dito. Ganoon ba kasarap?"Sumunod ang tingin ni Rianna sa dulo ng sapatos nito hanggang sa mapunta sa mapusyaw na abuhin na alpombra, may bahaging naging mas maitim na abo. Alam niyang sadyang pinapahiya siya nito.Wala nang saysay ang pagtanggi sa harap ng katotohanan. Kaya naman, kahit nahihiya, sinabi na lang niya nang walang pag-aalinlangan, "Kung hindi ka nasiyahan, bakit ka umuungol nang ganoon kanina? Pareho lang tayo, Mr. Lee, bakit parang ikaw pa ang galit?"Biglang nawala ang ngiti ni Deion at kumunot ang noo. "Rianna, wala ka bang kahihiyan?""Gusto ko sanang magkaroon ng dangal, pero ibibigay mo ba sa akin? Dinala mo na ako sa ganitong kalagayan, tapos magtatanong ka pa kung may dangal ba ako? Ngayon, wala na akong pakialam sa dangal. Pera lang ang gusto ko, isang milyon. Huwag mong kalimutang ilipat sa account ko."Pagkatapos magsal
Bahagyang nanliit ang mga mata ni Rianna at saka ngumiti. "Hindi, ayos lang naman. Mr. Lee, aalis ka na ba? Kung hindi, isusuot ko na ang damit ko, pero kailangan mo pa ring magbayad, dahil hubad na ako gaya ng gusto mo." Pumintig ang sentido ni Deion, at sa huli ay tumawa siya sa galit. "Nabayaran ka na, kaya wala ka nang dahilan para umalis." Pagkatapos ay binitawan niya si Rianna at itinuro ang malaking bintana sa kabilang dulo ng kwarto. "Sumandal ka doon." Hindi gumalaw si Rianna. Nasa gitna ng siyudad ang lugar na ito, makikita ang lahat ng sasakyan at tao sa baba. Mula sa ikapitong palapag, malinaw ang tanawin sa ibaba, at natural na makikita rin sila ng mga nasa baba. Tatayo siya roon na walang suot na damit... Tinitigan siya ni Deion nang seryoso. "Ano, hindi ba pwedeng pumili kahit limang daang libong piso ang ibinayad ko?" Biglang humupa ang pagkakahigpit ng mga ngipin ni Rianna at ngumiti nang bahagya. "Of course, as long as you are happy, Mr. Lee." Dahan-dahan siya
Nagalit nang husto ang lalaki, at sumasakit na ang pulso ko sa higpit ng hawak niya.Pero hindi man lang umiyak o kumunot ng noo si Rianna. "Hindi ako magseselos sa'yo kahit kailan."Nagdilim ang mukha ni Deion. "Rianna!""Bakit, Mr. Lee? Galit ka ba?" sabi ni Rianna nang walang pakialam. "Ang hirap mo kasing pasayahin. Pinauulit mo pa ako, tapos magagalit ka? Dapat masaya ka naman kasi sumusunod ako sa'yo, 'di ba?"Hinawakan ni Deion ang kanyang kamay nang mas mahigpit.Parang madudurog na ang pulso ni Rianna, pero hindi nagbago ang kanyang mukha, parang hindi niya nararamdaman ang sakit. Pero humupa na ang kanyang paninindigan at lumambot ang tono. "Ang dami-daming babae sa paligid mo. Kung magseselos ako sa lahat ng 'yon, may kakainin pa ba ako? Suka na lang ang kakainin ko para mabusog."Bahagyang lumuwag ang hawak ni Deion. "Sa tingin mo ba marami akong babae?""Mr. Lee, you misunderstood it. I'm just some woman kept by a rich man. Saan ako kukuha ng karapatan para magsalita?"Ti
Hindi niya matiis ang pagpapanggap ni Yazzy. Gusto niya si Marco, pero nagpapanggap siyang nakalimutan na niya ito at gusto lang maging kaibigan, habang gumagawa ng kung anong kahibangan para mapalapit lang dito. Kung naging tapat lang sana si Yazzy, mas nirerespeto sana siya ni Audrey. Pero laging gumagamit ng masamang paraan sa likod ng iba, nakakadiri talaga. Hindi inasahan ni Deion na tatanggi si Rianna. Kaya naman nagulat siya at umupo ulit. Tumingin siya rito. Naka-cross legs si Rianna at sinabi, "Anong tinitingin-tingin mo? Kahit nakatingin ka, ako pa rin ang maglalaro." Ang mga kaibigang nanonood ay nag-isip na dapat magbigay ng dangal si Rianna kay Deion sa harap ng iba. Kaya isa sa kanila ang nagsabi, "bro, ako na lang ang maglalaro para sa'yo." Tumango si Deion, tumayo at saka pumunta sa balkonahe. Lumapit siya kay Yazzy. "Anong nangyari?" Itinaas ni Yazzy ang mukha na puno ng luha. "Deion, ano bang kasalanan ko? Bakit ganoon ang pakikitungo niya sa akin?" Bihirang m
Sa puntong iyon, nanginginig na ang boses ni Yazzy. Huminto siya sandali para pakalmahin ang sarili, at nagpatuloy, "I don't remember doing something inappropriate to you. If we don't have a misunderstanding, then what is this? Why are you doing this to me?" Tumahimik sandali si Marco, bago lumingon sa kanya. "Do you still expect anything form me?" Nagulat si Yazzy sa direktang tanong na iyon at natigilan bago nakabawi. "Our friendship is very importante to me." "That is not the answer to my question." Matalim ang salita ni Marco, walang puwang para umiwas. Madilim at malalim ang kanyang mga mata. Kapag nakatitig siya nang ganoon, nakakaramdam ng matinding bigat ang sinumang kaharap niya. Karamihan ay hindi makayanan. Kahit sanay si Yazzy bilang artista, nanginginig pa rin siya sa tingin na iyon. Halos mawala siya sa katinuan. Pinilit niyang maging kalmado gamit ang kanyang galing sa pag-arte. "Wala na." Madiin pa rin ang tono ni Marco. "If that so, then why can't you call Aud
"Thank you so much!" Halos lumundag si Sierra sa tuwa. Tumayo siya at maingat na inilagay ang kwentas sa kahon nito. Lumingon siya kay Carlos upang paalalahanan ito. "Carlos, please keep an eye on this necklace. Mahalaga ito sa akin kaya pakiusap, pakiingatan ito ng mabuti."Bawat salitang binitawa
"What were you thinking just now?" Tanong ni Marco sa halip na sagutin ang tanong ni Sierra. "Wala naman." Tumingin si Sierra sa shooting range sa harap niya na parang walang nangyari. "Totoo ba ang mga baril sa kotse nila?" Sinulyapan ni Marco ang bahagyang nakakurba niyang mga daliri, saka tum
Gusto lang sanang ilapat ni Sierra ang kanyang labi sa lalaki upang patahimikin ito, subalit napamulat siya at pinamilugan ng mata nang hawakan ni Marco ang kanyang batok at idiin pa lalo ang mukha sa mukha nito. "Ummmpp!" Impit niyang ungol at sinubukang ilayo ang sarili sa lalaki. Napagtagumpaya
Inutusan ni Stevan si Sierra na sumunod sa study nito. Kinausap pa sandali ni Sierra ang mga biyenan bago tuluyang sumunod kay Stevan Montezides. Nang buksan ni Sierra ang pintuan ng study ay nakita agad niya si Stevan na nakaupo sa swivel chair nito at nagsindi ng sigarilyo. Ibinuga muna nito ang







