LOGINKinabukasan, ang balita tungkol sa pagkakasakit ni Ferdinand Lavarez, ang pangulo ng Lavarez Group, ay kumalat na sa buong industriya.Alam ni Marco na hindi na maitatago ang ganoong balita, ngunit hindi niya inaasahan na ganoon iyon kabilis kumalat. Malamang ay may binayaran sa loob ng pamilya Lavarez upang ikalat ang impormasyong ito.Sa oras na mabuksan ang stock market, nagsimulang bumagsak ang mga stock ng Lavarez Group. Simula niyon ay kung ano-ano na ang kumakalat.Sa umaga ring iyon, magkasunod na dumating sina Morgan at Carlos sa hotel. Si Carlos ang naglagay ng human mask kay Marco, habang si Morgan naman ay nakatayo sa tabi, walang pagbabago sa ekspresyon at nagbibigay ng ulat sa kasalukuyang kalagayan ng Lavarez Group. Malinaw na sanay na ito sa ganoong eksena.Samantala, nakaupo si Audrey sa may single sofa at umiinom ng tsaa, puno ng interesante niyang pinanood si Carlos na maglagay ng maskara sa asawa. Noong nakaraan lang ay nalinlang siya sa balat na iyon, ngunit ngayo
"Please... I don't want it here... I'm scared of heights..." Pagmamakaawa ni Audrey habang bumabaon ang kanyang mahahabang kuko sa likod ng lalaki dahil dahan-dahan nang bumababa ang halik nito sa leeg niya. "Hmm? You don't like this?" Nanindig ang balahibo sa batok ni Audrey nang mag-vibrate ang baritonong tinig ni Marco sa kanyang leeg, hindi na niya maintindihan kung takot pa ba o libog na ang nararamdaman niya. "Tell me wife, don't you like this?" Pagkasabi nito niyon ay siyang pagdaan ng mahaba nitong gitnang daliri sa hiwa niya. Umikot sa ere ang mata ni Audrey, umawang ang kanyang labi, gustong sumigaw na ilipat siya nito sa kama ngunit hindi niya magawa dahil sobra na ang pinaparamdam nitong sarap sa kanya!Masyado ba siyang sabik na sabik sa asawa? Tuloy ay bigla siyang nahiya. Baka naman ay ma-turn off sa kanya si Marco dahil sa napakalibog niya! Kaya naman tumikhim siya, inayos ang natitirang katinuan at umayos sa asawa. Nakaangat naman ang sulok ng labi ni Marco, para
Ang pagkakaroon ng sakit ng pinakamamahal mong ama at ang kaalamang ang lalaking minahal mo buong buhay mo ay may minamahal ng iba. Parang nakita ni Audrey ang sarili niya sa kalagayan ni Vior, ngunit mas masakit lang ang naranasan niya dahil hindi lang siya trinaydor ng lalaking mahal niya at ang babaeng itinuring niyang kapatid, kundi nawala rin ang kanyang ama. Naiintindihan niya ang nararamdaman ni Vior, bagama't isa roon ay wala namang katotohanan, ngunit ang ipamukha sa iyo ang mga bagay na iyon—lalo na sa isang katulad nitong sanay na laging tumatanggap, talagang napakahirap para rito. "Magiging maayos din ang lahat." Iyon na lamang ang tanging lumabas sa bibig niya. "Dati, akala ko kapag nawala ako, iiwan ko ang buong mundo. Pero sa sandaling ito, naintindihan ko talaga kung ano ang kawalan ng pag-asa. Na-realize ko na kapag umalis ako, iiwan ko ang lahat. Ang daddy ko... ang daddy ko ang pinakamahalagang tao sa buhay ko. I... I don't want to leave him..." Sa huli, hindi
"Hindi, sinuhulan nila ang media at hindi nagpapakita ng mukha. They are very secretive. This afternoon, President Lee intervened about this matter, at mabilis na naayos ang lahat. Nang nakita kong humuhupa na ang sitwasyon at napapalitan na ng mga positibong bagay, hindi ko na sinabi sa iyo."Alam ni Audrey na masyadong nag-aalala si Deion, ang President Lee na tinutukoy ni Gwen, sa mga usapin tungkol kay Rianna.Pagkatapos ng tawag, ibinaba ni Audrey ang kanyang cellphone, tumayo at naligo. Pagkatapos, lumabas siya ng banyo, kinuha ang kanyang cellphone, at magti-text sana siya kay Marco nang tumunog ang telepono niya sa tawag nito."What do you want to eat tonight?" Anang malalim at baritonong boses ng lalaki sa kabilang linya."How's the matter about Vior? Naresolba na ba?""Is she more important than me, your husband, now?" Tunog nagtatampo ang tono ng asawa.Napangiti na lang si Audrey habang kunyaring na-iinis. "Marco Montezides, talagang ganyan ka mag-isip?""Sagutin mo na lan
Nakatayo ang katiwala sa pinto at nagbabantay, at pumasok lamang nang masigurong ligtas na. "Ang Young Miss po ay sumusunod na kay Sir Sylvio papunta sa opisina."Huminga nang malalim si Ferdinand. Hindi siya nangahas na huminga nang malalim kanina. Ngunit sa narinig na matinding pag-iyak ng anak, natakot siyang baka bumigay ang kanyang puso at hindi na matuloy ang kanyang pagpapanggap.Sa opisina.Naglabas si Sylvio ng ilang papel at iniabot kay Vior.Hindi kinuha ni Vior ang mga papel, sa halip ay sumandal siya kay Sylvio at niyakap ito nang mahigpit, tila ba ito ang kanyang huling pag-asa. "Sylvio, what should I do?"Natigilan si Sylvio, gusto sana niya itong itulak palayo, ngunit ang kanyang kamay na nakaunat ay huminto at sa huli ay bumaba na lang.Alam niyang nagkukunwari lang si Ferdinand Lavarez, pero alam din niyang sa sandaling ito ay kailangan ni Vior ng kalinga at pagpapalakas ng loob.Nanatili siyang nakatayo nang matigas at tahimik nang ilang sandali, umaasang kakalma an
"Kaya ang suhestyon ko ay dapat na itago ang bagay na ito dahil alam kong makakasakit ito lalo sa kanya kapag nalaman niya."Matagal nang kakilala ni Ferdinand si Sylvio at may kaunting pagkaunawa sa kanya. "May plano ka na ba?""Mayroon nga, pero kailangan ko ang pakikipagtulungan mo. At magdudulot ito ng matinding sakit kay Vior. Maaapektuhan din nang kaunti ang Lavarez Group. Gusto mo bang gawin ito?""Say it."Sinabi ni Sylvio ang kanyang plano kay Ferdinand.Matagal na nanahimik si Ferdinand, tila may malaking desisyong ginagawa, "Gagawin ko ayon sa gusto mo. Hindi na siya bata; panahon na para matuto siya."Nang oras ding iyon ay tumunog ang doorbell ng bahay.Lumapit ang katiwala sa pinto ngunit hindi ito binuksan. Sa halip ay mabilis siyang lumingon at sinabi kay Ferdinand, "Sir, nakabalik na po ang young Miss."Agad na tumayo si Ferdinand. "You heard Sylvio, you know what you're gonna do, alright?""Naiintindihan ko po." Anang katiwala.Tumango si Ferdinand at mabilis na umak
Kinabahan si Sierra dahil baka kung ano na ang iisipin ng mga tao sa bahay gayong nagkasugat ito nang siya ang kasama! Sa taranta ay mabilis siyang tumayo at kumuha ng wet wipes upang punasan ang dumudugo nitong labi. Hinawakan nito gamit ang hintuturo labi nito upang ibuka para malaman kung pati b
"Ms. Lavarez..." "Vior. Call me Vior. Quit the formality, we are friends now." Anang babae. Mahinang ngumiti si Sierra, pagkatapos ay binago ang kanyang tono, "Vior, naisip mo na bang palitan ang lalaking pinagkaka-interesan mo?" "Hmm?" "What I mean is that, why don't you find someone else that
Lumabas ang driver ay galit na hinarap ang sasakyang nakabangga. "Paano ka ba nagmamaneho? Nakapikit? Hindi mo ba alam na nasa maling lane ka na?!" Galit na galit si Adriana. Lumabas siya ng sasakyan, padabog na isinara ang pinto, at sumigaw sa driver, "how dare you shout at me like that?! Ikaw an
"Thank you so much!" Halos lumundag si Sierra sa tuwa. Tumayo siya at maingat na inilagay ang kwentas sa kahon nito. Lumingon siya kay Carlos upang paalalahanan ito. "Carlos, please keep an eye on this necklace. Mahalaga ito sa akin kaya pakiusap, pakiingatan ito ng mabuti."Bawat salitang binitawa







