EP.6 เติมเต็ม

๓

เติมเต็ม

ร่างเปลือยเปล่าไร้ที่ติถูกวางลงบนเตียงนุ่มพร้อมด้วยร่างกำยำตึงแน่นที่ทาบทับตามลงมา ริมฝีปากได้รูปร้อนรุ่มตามติดเรียวปากอ่อนหวาน บดจูบเคล้าคลึงอย่างหยอกเย้า ก่อนจะดูดดื่มหนักหน่วงตามอารมณ์ที่โหมกระพือ

            “อืม”

            ลำคอระหงถูกขบเม้มเบาๆ แต่สร้างคลื่นความเสียวให้เกิดขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าสำหรับคนที่ไม่เคยยอมให้ชายคนไหนแตะต้องล่วงเกินแบบนี้มาก่อน

            “คะ คุณ” น้ำเสียงหวานสั่นพร่า ลมหายใจหอบสะท้านมือเรียวขยุ้มบนหัวไหล่บึกบึน

            “อืม” น่านฟ้าครางอย่างพอใจ เขาชอบผิวของหล่อน ความเรียบลื่นและนุ่มละมุนมือทำให้เขาลูบไล้และละเลียดชิมอย่างไม่รู้เบื่อ

            ขณะเดียวกันปนัสยาเองก็รู้สึกซาบซ่านกับความชิดใกล้แนบสนิท จากที่เคยหวงเนื้อหวงตัวเวลานี้หญิงสาวรู้สึกถึงความยินยอมพร้อมใจของตนเองที่มีต่อบุคคลตรงหน้า

            เพราะอะไร เมา  ผิดหวัง หรือว่าชอบเขา เขาหล่อหรือ มีเสน่ห์ลึกล้ำหรือ

            ไม่รู้...นั่นคือเสียงกระซิบที่ดังออกมาจากสำนึก  หญิงสาวตอบตัวเองไม่ได้เลยนอกจากความเสียวสยิวที่เขาปรนเปรอ

            หญิงสาวสะดุ้งเยือกเมื่อยอดถันสีหวานถูกขบดูด มือใหญ่ลูบไล้แผ่วเบาก่อนหนักหน่วงกับทรวงอวบอิ่มอีกข้าง อีกมือเลื่อนไล้ทั่วเนื้อตัวงดงาม ก่อนหยุดนิ่งยังเนินนางที่ไม่เคยต้องมือชาย

            “อ๊ะ!” เสียงหวานอุทานเมื่อใบหน้าคมเข้มเลื่อนต่ำ โดยเฉพาะมือเรียวยาวของเขาที่ลูบเบาๆ ที่ท้องขาอ่อนด้านใน พร้อมกับผลักท่อนขาให้แยกจากกันเพื่อเปิดเผยความต้องการที่หล่อนมีต่อเขาให้ปรากฏชัดตรงหน้า

            สวย... น่ารัก

            สิ่งที่เห็นในยามนี้ทำให้ชายหนุ่มบอกตนเองเช่นนั้น

            น่านฟ้าชื่นชมจนพอใจแล้วก็จดริมฝีปากลงบนกลีบกุหลาบสีเรื่อที่คายหยาดน้ำหวานออกมา เขาจุมพิตผาดๆ เรียกเสียงครางกระเส่าจากริมฝีปากอิ่ม ก่อนฉกไล้ปลายลิ้นลงบนกลีบบอบบาง แล้วเม้มเบาๆ ราวหยอกเย้าจนร่างเล็กที่บิดส่ายแอ่นระแน้จากความเสียวซ่าน

            “อื้อ” มือเรียวพยายามผลักดันศีรษะของเขาออกจากกุหลาบกลีบงามของตน แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เพราะตรงนั้นของหล่อนถูกละเลงลิ้นหนักหน่วงและรวดเร็วยิ่งขึ้นจนสะโพกผายงดงามไม่อาจอยู่นิ่ง ซ้ำยังถูกปลายนิ้วเรียวยาวของเขาสอดลึกเข้าสู่ช่องทางเร้นลับจนไม่อาจยับยั้งเสียงครางแตกพร่าออกมาได้

            “พอ พอแล้ว อื้อ” สุดท้ายหล่อนก็กรีดร้องเสียงหลงจากความเสียดเสียวแทบขาดใจนั้น!

            ชายหนุ่มผละใบหน้าหล่อเหลาจากเนินเนื้อนุ่มที่เขาสำรวจตรวจตราจนพอใจ หล่อนดูสดใหม่และบอบบางจนน่าพิศวง พร้อมกันนั้นก็ดึงปลายนิ้วออกจากช่องทางลับที่ทำให้เขารับรู้ถึงความคับแน่น ก่อนจะขยับกายยกตัวขึ้น ฉีกฟอยล์แล้วดึงเครื่องป้องกันออกมาสวมใส่ เพียงครู่เดียวก็ทิ้งร่างตั้งแต่ช่วงเอวสอบลงไปทับทาบ บดเบียดส่วนเหยียดขยายเต็มที่กับสัดส่วนอ่อนไหวที่เขาปลุกให้ตื่นจากการหลับใหลมานานแสนนาน จนคนที่อ่อนระทวยใจกระตุกขึ้นมาอีกครั้งเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสที่สยิวกายและอันตรายยิ่งกว่าเดิม

            เสียงครางพร่าจัดจากคนที่ทาบทับเรียกสติที่เหลืออยู่น้อยนิดให้ค่อยๆ กลับมาอีกครั้ง เมื่อดวงตาเปิดปรือ หัวใจดวงน้อยก็ไหววาบ พร้อมกับริมฝีปากที่ถูกบดจูบอย่างหนักหน่วง เช่นเดียวกับส่วนสาวสะพรั่งที่กำลังถูกแนบชิดจากสะโพกสอบที่ขยับถูไถแก่นกายกับร่องหลืบสีหวานฉ่ำเยิ้ม

            คิ้วงามโก่งขมวดมุ่น ร่างกายอ่อนปวกเปียกร้อนรุ่ม ขนกายลุกชัน มือเรียวเลื่อนลูบไล้ศีรษะได้รูปและบ่าไหล่กว้าง ก่อนจะสะดุ้งเฮือกขมวดคิ้วเม้มปาก เมื่อส่วนอ่อนไหวถูกชำแรกเข้ามา

            “เจ็บ อือ” หญิงสาวกระซิบเสียงแผ่วเบา ก่อนจะขบเม้มเรียวปากเอาไว้แน่น น้ำตาซึมออกจากหางตา

            น่านฟ้าผละห่างเล็กน้อย แนวกรามได้รูปขึ้นสันแกร่งเมื่อพยายามชำแรกท่อนลำเข้าสู่ช่องทางอ่อนนุ่ม ทว่าค่อนข้างยากเย็นสำหรับเขา ดวงตาคมกริบสีสนิมหลุบมองวงหน้างามที่สะบัดไปมาอย่างเสียวซ่านปนเจ็บปวด เพียงแค่ส่วนปลายที่ถูกบีบรัดเขาก็ใจสั่น จึงออกแรงดันอาวุธหลักประจำกายลงสู่ความคับติ้วเพียงครั้งเดียวก็สุดทาง

            “โอ๊ย!” หญิงสาวจิกปลายนิ้วลงบนไหล่บึกบึนพร้อมกับกัดฟันแน่น ส่ายหน้าเบาๆ เพราะความเจ็บปวดที่บาดยามถูกชำแรก

            คนที่ล่วงล้ำรู้สึกไม่ต่างกันนัก เขาขมวดคิ้ว กัดฟันกรอดแล้วผ่อนลมหายใจพร้อมกับสูดปากกับอาการตอดรัดร้อนรุ่ม

            ใบหน้าเข้มคมก้มลงจูบริมฝีปากที่ห่อครางด้วยความเจ็บปวดนั้นอย่างเอาใจ ก่อนจะเลื่อนไซ้ซุกลำคอระหง แล้วรวบดูดยอดถันที่หดเกร็งเป็นตุ่มไต ตวัดลิ้นชิมรสหวานซ่านเข้าสู่อุ้งปากร้อนชื้น เพิ่มความหฤหรรษ์แก่หญิงสาว

            “อ่าห์” เสียงหวานครางออกมาพร้อมเสียงซี้ดซ้าดที่เกิดขึ้นเพราะความเสียวปนเจ็บ โดยเฉพาะเมื่อเขาเริ่มขยับกายสอดเสือกก็ยิ่งเกิดความรู้สึกซ่านสยิวอย่างบอกไม่ถูก จากนั้นโลกก็เหมือนหกคะเมนตีลังกา เกิดอะไรขึ้นภายนอกบ้างหล่อนไม่อาจรับรู้ รู้เพียงว่าภายในนี้มีแค่เขาและหล่อน ลืมเลือนสิ้นซากกับความเจ็บช้ำก่อนหน้า รับรู้เพียงความสุขสมที่ได้รับจากชายแปลกหน้าที่หล่อนยินยอมพร้อมใจ ความเมามายทำให้การตัดสินใจเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน ไร้ความขลาดกลัว เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ยากที่จะหยุดยั้ง ตรงกันข้าม กลับต้องการให้เขาเติมเต็มและไปจนสุดเส้นทางสายรุ้ง