EP.5 คนแปลกหน้า

ที่คอนโดฯ กลางใจกรุง...

            เมื่อวางร่างนุ่มนิ่มลงบนเตียงนอนเรียบร้อย น่านฟ้าก็ถอยออกมายืนมองคนที่คล้ายจะพร่ำพูดอะไรออกมาอย่างครุ่นคิด เขาหันไปมองกระเป๋าของหล่อนที่ตกลงบนพื้นแล้วถือวิสาสะดึงเอาบัตรประชาชนออกมาดูแล้วก็ผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอก อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้พรากผู้เยาว์มาจากพ่อแม่ ชายหนุ่มยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายภาพเอาไว้จากนั้นวางกระเป๋าลง ดวงตาสีสนิมกวาดสายตามองเรือนร่างกลมกลึงของนางสาวปนัสยา วงศ์กุลอย่างพอใจ สาวน่ารักวัยยี่สิบหกปี หล่อนมีเครื่องหน้ากระจุ๋มกระจิ๋มและแต่งหน้าบางมาก จนเขาหลงคิดว่าหล่อนคงไม่เกินยี่สิบปี เผลอๆ อาจจะน้อยกว่านั้นด้วยซ้ำไป แต่เมื่อรู้ว่าหญิงสาวเลยวัยนักศึกษามานานแล้วก็ให้รู้สึกคลายกังวล เพราะเขาไม่ชอบยุ่งวุ่นวายกับพวกเด็กนักเรียนนัก เคยคบหามาบ้างทำให้รู้ว่าค่อนข้างวุ่นวายและน่ารำคาญไม่น้อยสำหรับเขา หลังๆ มานี้จึงเลือกคบแต่สาวสวยไฟแรงสูงวัยทำงาน ที่มองตากันก็รู้ใจไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ

            ชายหนุ่มหลุบสายตามองคนบนเตียงที่พลิกหันหลังให้ ทำให้กระโปรงสั้นเปิดขึ้นไปจนแทบเห็นแก้มก้น น่านฟ้าเลิกคิ้วสูงขึ้นเล็กน้อย ผิวปากหวือ บอกกับตัวเองในใจว่าหล่อนมีเรียวขาที่สวยมาก ผิวขาวผ่องนวลเนียน แผ่นหลังก็นุ่มน่าสัมผัส หล่อนเป็นแบบที่เขาชอบเลย

            “คนสารเลว”

            เสียงพึมพำและเสียงสะอึกที่ดังออกมาจากคนตัวบางทำให้ชายหนุ่มมุ่นคิ้ว ความคิดซุกซนสะดุดลง เขาขยับเข้าชิดเตียงแล้วนั่งลงข้างๆ เงี่ยหูฟังว่าหล่อนจะพูดอะไรออกมาอีก

            “ผู้ชาย เฮงซวยย”

            เสียงครางยานที่ดังออกมาทำให้คนที่นั่งฟังอย่างตั้งใจอดหัวเราะออกมาเบาๆ เสียไม่ได้ แต่แล้วก็ต้องชะงัก เมื่อคนที่ครางพึมพำทำท่าเหมือนจะขย้อนเบาๆ

            “เอาแล้ว เฮ้ย!”

            เขารีบช้อนร่างบางขึ้นมาก่อนที่หล่อนจะทำให้เตียงแสนสบายราวกับนอนอยู่บนสรวงสวรรค์ของเขากลายเป็นนรกไปในพริบตา จากนั้นก็อุ้มหล่อนตรงไปยังห้องน้ำแล้ววางหล่อนลงกับพื้นพร้อมพากย์ไปด้วย

            “ยืนดีๆ สิคุณ พยุงตัวเอาไว้หน่อยได้ไหม ให้ตายสิช่วยกันหน่อยเถอะ!” น่านฟ้าถอนหายใจพรืด พร้อมกับประคองหญิงสาวให้ยืนนิ่งๆ ที่หน้าชักโครก หล่อนทำท่าขย้อนอยู่หลายครั้ง แล้วในที่สุดก็ปล่อยอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง ในขณะที่น่านฟ้าก็กลายเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลผู้หญิงแปลกหน้าอย่างไม่คิดฝันมาก่อน

            “บ้าชะมัด” ใบหน้าของชายหนุ่มแดงก่ำด้วยความโกรธปนขำ นับแต่เกิดมาเป็นเขาจนอายุเข้าสามสิบปีเต็มยังไม่เคยเจอะเจอผู้หญิงแบบนี้มาก่อน หล่อนเป็นคนแรกที่เขาต้องดูแลเอาใจใส่ขนาดนี้ ดูแลทั้งที่ยังไม่รู้จักกันเลยสักนิดเดียว

            “ให้ตายเหอะ” เขาสบถอีก กลิ่นอ้วกใหม่ๆ โชยคลุ้งจนต้องตัดสินใจพาหล่อนเดินไปยังใต้ฝักบัว เขามองคนที่ปวกเปียกอ่อนแรงอย่างตัดสินใจ แล้วในที่สุดก็เอ่ยเสียงติดจะเครียดนิดๆ ว่า

            “ยืนดีๆ”

            “หืม…” คนเมาลืมตาขึ้นแล้วหันไปมองคนที่พยุงหล่อนเอาไว้ “อะไร”

            นอกจากเมาแล้วยังหูตึงอีก เขาค่อนขอดในใจ

            “แก้ผ้า อาบน้ำ” เขาพูดแค่นั้น หญิงสาวก็คล้ายจะได้สติขึ้นมาเล็กน้อย หล่อนผลักเขาออกห่างทันที แต่ก็อ่อนแรงเสียจนไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มเจ้าของห้องขยับเขยื้อนได้

            “ถ้าไม่อาบน้ำผมไม่ให้คุณเข้าไปนอนในห้องนะ กลิ่นหึ่งขนาดนี้นอนในห้องน้ำนี่แหละ”

            เขาบอกเสียงจริงจัง ทำให้หญิงสาวจ้องมองคนตัวโตรูปหล่อ แล้วก็ยิ้มจางๆ ออกมาอย่างจดจำได้ในที่สุด

            “อ๋อ คุณเองเหรอ พ่อรูปหล่อ เอิ๊ก! อ้าว ทำไมมีสองคน”

            ไม่พูดเปล่า แต่มือเรียวเล็กยกขึ้นลูบไล้ใบหน้าคมคายอย่างถือวิสาสะ หล่อนเห็นเขามีเงาทับซ้อนขึ้นมาอย่างน่าตลก ซ้ำยังส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ทำให้ชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจยาวเหยียด

            “จะเอายังไง อาบน้ำหรือนอนในนี้” เขาไม่อ่อนข้อให้สักนิด ทำให้หญิงสาวที่แทบพยุงตัวไม่ไหวยิ้มหวานขึ้นมาเชียว

            “คุณ...อาบให้หน่อยสิ”

            คนถูกร้องขอถึงกับเลิกคิ้วสูง

            “อะไรนะ”

            หญิงสาวทำท่าจะซบอกแต่ชายหนุ่มรีบดันร่างหล่อนออกห่าง

            “อาบน้ำ อาบน้ำ” ปนัสยาพึมพำเสียงแผ่ว ซ้ำยังหัวเราะคิกคักออกมา

            “ผู้หญิงคนนี้...” เขาละคำพูดไว้เพียงแค่นั้น ทว่าดวงตาจับจ้องไม่ยอมคลาดแล้วก็อดยิ้มขันออกมาไม่ได้ แม้ตัวของหล่อนจะเหม็นกลิ่นอ้วก แต่ก็ยังดูน่ารักปนเซ็กซี่ไม่เปลี่ยน

            “ก็ได้ งั้นก็ถอดเสื้อผ้าออก” ยังไม่ทันขาดคำ หญิงสาวก็ดันร่างออกห่าง ท่วงท่าเซน้อยๆ จนเขาต้องรีบคว้าเอาไว้ แต่กลับถูกมือเรียวปัดออกแล้วกลับไปปลดกระดุมถอดเสื้อผ้าของตัวเองหน้าตาเฉย ทำเอาคนที่ช่ำชองการถอดเสื้อผ้าให้ผู้หญิงมานับครั้งไม่ถ้วนถึงกับยืนงง ทำหน้านิ่งอึ้งอยู่กับที่ด้วยไม่ทันตั้งตัว พลางนึกในใจว่าหล่อนจะรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่

            ความคิดของเขาสะดุดลงเมื่อกระโปรงตัวสวยถูกถอดออกกองบนพื้น เผยให้เห็นร่างระหงในชุดชั้นในสองชิ้น น่านฟ้ามองเรือนร่างงดงามผ่านสายตาคมกริบแล้วเผลอกลืนน้ำลาย ก่อนจะกะพริบตาปริบๆ เมื่อบราสีสดถูกปลดลงมาแล้วทิ้งลงบนพื้นตามกระโปรง อีกครู่เดียวกางเกงในตัวจิ๋วก็หลุดออกจากข้อเท้าเรียวงาม เผยให้เห็นร่างบางที่มีสัดส่วนอะร้าอร่ามยวนตาจนคนมองเริ่มร้อนผ่าวไปทั้งร่าง สิ่งที่อยู่ในกางเกงก็พานจะดีดตัวออกล่าอย่างที่เคยทำ

            พลันสายน้ำก็ไหลริน หญิงสาวปล่อยให้ร่างกายตกอยู่ภายใต้สายน้ำเย็นฉ่ำ ผ่านไปอีกสักพัก สติที่พร่าเบลอกระจัดกระจายก็ค่อยๆ ถูกรวบรวมกลับคืนมาอีกครั้ง แต่เมื่อหันหลังกลับก็ต้องยืนแข็งค้างทันทีที่พบกับร่างเปลือยเปล่ากำยำของ ‘พ่อรูปหล่อ’ ยืนนิ่งขึงอยู่ตรงหน้าพร้อมแววตาที่ทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวาบขึ้นอย่างไม่เคยเกิดกับใครมาก่อน เอวคอดกิ่วถูกรั้งเข้าไปหาคนตัวโต บดเบียดอกอวบอิ่มที่มีปลายยอดสีหวานชูชันแนบไปกับแผงอกกำยำอย่างไม่ทันตั้งตัว