Home / โรแมนติก / One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก / ห้ามรัก 02 | รับผิดชอบไม่ไหว (เป็นแค่เงา)

Share

ห้ามรัก 02 | รับผิดชอบไม่ไหว (เป็นแค่เงา)

last update publish date: 2026-08-11 22:22:57

ทันทีที่พายุพูดแบบนั้นออกมา เขาคว้าไปจับแขนของต้นข้าวและดึงเธอมาไว้ข้างหลังตัวเอง ชายคนนั้นมองมาที่หนุ่มกล้ามโตแบบเขาด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย

“กูถามว่ามึงทำอะไร?” เสียงเข้มของพายุพูดไปอีกครั้ง

ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนของลิฟต์ดังขึ้น ชายคนนั้นรีบเดินออกไปทันที พายุทำท่าจะเดินตามไป แต่เขาถูกร่างเล็กดึงแขนเอาไว้ก่อน

“พอแล้วพี่พายุ ข้าวไม่ได้เป็นอะไร”

พายุหยุดตามที่ต้นข้าวขอเอาไว้ ร่างสูงหลุบมองคนตัวเล็กและพูดกับเธอไป “ทำไมไม่สู้มัน ยืนนิ่งอยู่ได้”

“ข้าวส่งสายตาให้พี่ช่วยแล้วนะ แต่พี่นั้นแหละไม่ช่วย”

“แล้วถ้าพี่ไม่มา เธอไม่โดนมันลากเข้าห้องเลยหรือไงต้นข้าว?”

“พี่จะมาดุข้าวทำไม! ตัวเองนั้นแหละไม่สนใจเค้าก่อน” ต้นข้าวปล่อยแขนแกร่งออกและสะบัดหน้าใส่พายุไป เธอยืนกอดอกทำหน้าไม่พอใจอยู่อย่างนั้น ติ๊ง! เสียงลิฟต์ดังขึ้นอีกครั้ง ต้นข้าวเดินลงน้ำหนักเท้าออกไปทันที

เมื่อออกมานอกตัวลิฟต์แล้ว ต้นข้าวเลี้ยวไปทางขวาโดยที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องพายุไปทางไหน ร่างสูงที่เดินตามหลังมา เขาเลี้ยวไปอีกทางหนึ่ง และไม่ได้เรียกคนที่กำลังงอนอยู่ให้ตามไป

“ไม่ต้องมาง้อข้าวเลยนะ ข้าวไม่ใจอ่อนหรอก” ต้นข้าวพูดพึมพำคนเดียว

แกรก แกรก~ เสียงไขประตูห้องดังขึ้น ต้นข้าวหันขวับไปมอง และก็ต้องเบิกตากว้างที่เห็นว่าพายุกำลังไขประตูหน้าห้องห้องหนึ่งอยู่ แถมห้องนั้นยังอยู่สุดทางเดินอีกฝั่ง ร่างเล็กรีบวิ่งกลับไป พายุหันมามองเธอครู่หนึ่ง แต่แทนที่เขาจะหยุดรอเธอ ร่างสูงกลับเปิดประตูเข้าไปในห้องหน้าตาเฉย แถมยังปิดประตูอัดหน้าคนตัวเล็กที่รีบวิ่งสุดชีวิตมาถึงหน้าห้องเขาแล้ว

“พี่พายุเปิดให้ข้าวเดี๋ยวนี้นะ!! ไอ้พี่บ้า” ต้นข้าวใช้มือทุบที่ประตูห้องของเขาและพูดออกไปเสียงดัง “พี่พายุเปิด!!!”

“เฮ้ย!!! เสียงดังอะไรวะ” เสียงตวาดของชายคนหนึ่งดังขึ้นตรงทางเดิน ต้นข้าวสะดุ้งเฮือกและหันไปมองด้วยท่าทางตกใจ เพราะเธอเห็นว่าชายคนนั้นน่ากลัวกว่าคนในลิฟต์เมื่อกี้อีก

“ฮือออ~ พี่พายุ!” ร่างเล็กเคาะห้องรัว ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวออกไป

“คนสวย~ เข้าห้องไม่ได้เหรอจ๊ะ มานอนที่ห้องพี่ไหม”

ต้นข้าวรีบส่ายหน้ารัว ๆ และเดินถอยหลัง เพราะเห็นว่าชายคนนั้นกำลังเดินมาทางเธออยู่

แกรก~ เสียงประตูห้องของพายุถูกเปิดออกมา ต้นข้าวหันขวับกลับไปมอง และเมื่อเห็นว่ามีช่องว่างให้เธอแทรกตัวเข้าไป ร่างเล็กดันให้ร่างสูงหลบและพุ่งตัวเข้ามาด้านในทันที พายุไม่ได้ว่าอะไร เขาเดินออกมานอกห้องและมองไปทางชายคนนั้นด้วยท่าทางเรียบนิ่ง

“เมียมึงนี่เอง กูแค่ล้อเล่น” ชายคนนั้นพูดเบา ๆ มาทางพายุ ร่างสูงไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไป เขาแค่หมุนตัวเดินกลับเข้ามาในห้องตัวเองอีกครั้ง

ทันทีที่ปิดประตูห้อง ปัก! เสียงของหมอนที่ถูกโยนมาจากทางเตียงดังขึ้น เพราะมันพุ่งเข้ามาฟาดหน้าของเขาเต็ม ๆ ดวงตาคมตวัดไปมองคนที่ยืนอยู่กลางห้องและพูดออกไป

“ทำอะไรของเธอ?”

“พี่นั้นแหละ ทำแบบนี้กับข้าวได้ยังไง ถ้าข้าวเป็นอะไรขึ้นมา พี่ไม่มีปัญญารับผิดชอบแน่ ๆ” ต้นข้าวพูดออกไปด้วยท่าทางโมโหและดูโกรธจริง ๆ

“รู้ว่าพี่มันจน คงรับผิดชอบลูกคุณหนูอย่างเธอไม่ได้ แล้วใครใช้ให้ตามมา?”

ทั้งสองคนยืนมองหน้ากันนิ่งพักหนึ่ง แต่เป็นต้นข้าวอีกครั้งที่ต้องเป็นฝ่ายยอมให้เขาตลอด ร่างเล็กหลับตาและพยายามปรับอารมณ์ตัวเอง แค่เสี้ยววิเธอก็ลืมตาขึ้นมาใหม่และยิ้มกว้างมาทางเขา

“ข้าวเต็มใจมา” ร่างเล็กมองไปรอบ ๆ ห้องอย่างต้องการสำรวจ แม้ว่าภายนอกจะดูเก่าขนาดไหน แต่ภายในห้องของพายุมันถูกตกแต่งมาอย่างดีและเป็นระเรียบกว่าที่ต้นข้าวคิด ข้าวของของเขามีแต่ของผู้ชายและส่วนใหญ่เป็นโทนสีเข้มทั้งหมด

“ห้องพี่สวยดีนะคะ พาผู้หญิงมาบ่อยหรือเปล่า?”

“เกี่ยวอะไรกับเธอ” พายุเดินเข้ามาและพูดออกไปด้วยท่าทางเรียบนิ่ง เขาเดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวตัวเองมา ต้นข้าวเห็นแบบนั้นก็โยนกระเป๋าของเธอลงบนเตียง และรีบเข้าไปคว้าผ้าเช็ดตัวเขาเอาไว้ พายุหันมามองและส่งสายตาไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไร

“ข้าวขออาบก่อนสิ”

“ใครบอกว่าพี่จะให้เธออาบน้ำที่ห้องนี้” พายุส่ายหน้าและกำลังจะเอื้อมมือไปคว้าผ้าคืนมา แต่ต้นข้าวเบี่ยงตัวหนีและเดินไปหน้าห้องน้ำ

ร่างเล็กหมุนตัวกลับมามองเขา เสียงพูดมีเลศนัยของต้นข้าวพูดขึ้น

“พี่อยากรู้ไหมว่าข้าวโตเป็นสาวแล้วหรือยัง”

“….”

ต้นข้าวมองไปทางพายุและเอื้อมมือขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตัวเองออกทีละเม็ด ดวงตาเรียบนิ่งของพายุยังมองมาทางอยู่ เพราะเขาต้องการจะดูว่าวันนี้เธอจะไปสุดที่ตรงไหน ต้นข้าวปลดกระดุมจนถึงเม็ดสุดท้าย เธอมองไปยังสายตาของพายุที่ส่งมา แต่ตอนนี้คนที่ประหม่ามันกลายเป็นเธอเอง

ร่างเล็กกลืนน้ำลายลงคอและจับกระดุมเสื้อไว้แน่น ร่างสูงที่เห็นว่าเธอนิ่งไปเลยอยากท้าทายว่าจะกล้าทำอย่างที่ตัวเองแสดงออกมาหรือเปล่า เสียงแหบพร่าพูดออกไปทางเธอ

“ไหนล่ะ? อยากให้พี่ดูไม่ใช่หรอ ว่าเธอโตเป็นสาวแล้ว โชว์หน่อยสิต้นข้าว”

“อะ อื้อ!”

เสียงติดขัดของต้นข้าวพูดตอบกลับไป เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และแหวกเสื้อนักศึกษาออกไป พายุหลุบมองตรงหน้าอกอวบที่มันมีเสื้อในตัวจิ๋วปกปิดอยู่ ต่อให้เขาไม่อยากมอง แต่เจ้าสิ่งนั้นมันก็โดดเด่นจนไม่อยากละสายตาไปไหน

“ทะ ทำไมพี่มองแบบนั้น?” ต้นข้าวที่ยังพูดติดขัดอยู่ เธอถามออกไป เพราะเห็นว่าพายุเอาแต่นิ่งเงียบอย่างเดียว

ร่างสูงถอนหายใจออกมาและเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

“ใส่เสื้อผ้าซะ อย่าทำแบบนี้เลยต้นข้าว”

“ทำไม? ร่างกายข้าวมันทำให้พี่ไม่มีอารมณ์ขนาดนั้นเลยหรอคะ”

พายุหันหน้ากลับมา และพูดตอกหน้าเธอไปอีกครั้ง “เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับพี่สักที รู้ไหมว่าทำตัวแบบนี้มันน่ารำคาญ”

“ข้าวแค่ชอบพี่ ข้าวผิดตรงไหนคะ?”

“ผิดที่พี่ไม่ได้ชอบเธอไง ต่อให้วันนี้หรือพรุ่งนี้ หรือต่อ ๆ ไป พี่ก็ไม่ได้ชอบ”

“แล้วคนที่พี่ชอบต้องเป็นแค่พี่ขวัญคนเดียวเลยหรือไง! เมื่อไรพี่จะตัดใจ และยอมรับสักทีว่าพี่ขวัญเขากำลังจะหมั้นแล้ว”

“อย่ามาเสือกเรื่องของพี่ต้นข้าว เธอมันแค่คนนอก อย่ามาทำเป็นรู้เรื่องพี่ดีขนาดนั้น”

ต้นข้าวจุกแน่นไปทั้งกลางอกเมื่อได้ยินคนที่เธอแอบชอบมานานพูดแบบนี้ออกมา ดวงตากลมเริ่มร้อนฉ่าอย่างห้ามไม่อยู่ เธอพยักหน้ารัว ๆ และก้มลงเก็บเสื้อของตัวเอง

“ขอโทษแล้วกันที่เสือก!”

พูดจบร่างเล็กก็หมุนตัวหันหลังให้เขา และเอาเสื้อมาสวมเอาไว้ เธอติดกระดุมไปได้แค่ไม่กี่เม็ด เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น ต้นข้าวหันกลับมาและเดินปรี่ไปยังกระเป๋าตัวเองที่วางอยู่บนเตียง เธอเดินผ่านพายุไปแบบไม่ใยดีเขา

ดวงตากลมมองชื่อบนหน้าจอตัวเอง ‘พี่ขวัญ’ ต้นข้าวเหลือบมามองทางพายุที่ยืนมองหน้าเธออยู่

“คนที่พี่รักโทรมา ข้าวขออนุญาตรับนะคะ” ต้นข้าวกดรับโทรศัพท์และกดเปิดลำโพงให้คนที่ยืนอยู่ได้ยินด้วยกัน

( ข้าวอยู่ไหน? พรุ่งนี้อย่าลืมไปเอาชุดให้พี่ที่ร้านด้วยนะ )

“ค่ะ ข้าวไม่ลืมแน่นอนค่ะ” เธอพูดตอบพี่สาวไปและมองหน้าพายุตลอดเวลา

( ที่รักอย่าเพิ่งกวนค่ะ ขวัญคุยกับน้องอยู่นะ ) เสียงของขวัญพูดเบา ๆ กับใครบางคน

( รีบวางสิ พี่ไม่ไหวแล้ว ) เสียงของผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นที่ปลายสาย บ่งบอกว่าตอนนี้ขวัญข้าวกำลังอยู่กับว่าที่คู่หมั้นของเธอ

( ข้าวแค่นี้ก่อนนะ อ๊ะ! ) ขวัญข้าวพูดตอบกลับมากับต้นข้าวและกดวางสายไปทันที

ต้นข้าวหันเอาโทรศัพท์ไปเก็บไว้ในกระเป๋าอย่างเดิม เธอไม่ได้สนใจว่าตอนนี้พายุจะแสดงอาการแบบไหนออกมา เพราะเธอเคยเห็นมันจนชินตาไปแล้ว และทุกครั้งที่เห็นเธอเองก็เจ็บปวดไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน

“อ๊ะ!” เสียงของต้นข้าวหลุดออกมา เธอที่กำลังติดกระดุมเสื้อตัวเองอยู่ ถูกฝ่ามือหนาของพายุดึงให้หันกลับไปทางเขา

ต้นข้างเงยหน้ามองคนตัวสูงที่ตอนนี้ดวงตาเขาขึ้นสีแดงก่ำ เธอหลุดหัวเราะออกมาในลำคอและพูดออกไปทั้งที่ดวงตาก็แดงไม่ต่างกัน

“เจ็บใช่ไหมคะ? ดี! งั้นก็เจ็บไปด้วยกัน อื้อ~”

เสียงหวานถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อริมฝีปากหยักของพายุประกบจูบลงมาอย่างแรงโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว และไม่คิดว่าเขาจะมอบจูบแรกที่เธออยากได้จากเขามานาน

...แต่ตอนนี้ต้นข้าวไม่ดีใจเลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าตอนนี้เขาไม่ได้มองเธอเป็นเธอ แต่เขากำลังมองเธอเป็นอีกคนมากกว่า และนั้นมันทำให้หัวใจดวงน้อยกำลังแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 6 | จับมือกันแน่นกว่าเดิม

    ปัจจุบัน (หลายเดือนผ่านไป)ร่างเล็กของต้นข้าวกำลังวุ่นวายอยู่กับเอกสารบนโต๊ะ เธอนั่งไล่เช็กรายการสินค้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแกรก~ เสียงประตูห้องทำงานภายในโกดังเก็บของถูกเปิดเข้ามา ร่างสูงของพายุเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย“เป็นยังไงบ้างคะ?” ร่างเล็กลุกขึ้นและเดินไปหาคนรัก ต้นข้าวเข้าไปกอดเอวหนาไว้แน่นและถามเขาเสียงเบา“เสียหายเท่าไรคะ?”พายุส่ายหน้าช้า ๆ และเอาหน้ามาซบที่ไหล่เล็ก ต้นข้าวลูบที่หลังเขาเบา ๆ และพูดออกไป“ไม่เป็นไรนะ ของรอบหน้าเราเช็กกันละเอียดกว่านี้นะคะ ครั้งนี้ถือว่าเป็นบทเรียนไป” พายุโอบเอวบางและดึงเข้าหาตัว เขาผละหน้าออกและกดจูบขมับเธอไป“เราจะรวยกันแล้วนะข้าว”“หืม? ยังไงคะ” ร่างเล็กรีบผละหน้าออกมาถามเขา พายุเอาหน้าผากตัวเองมาแนบชิดกับหน้าผากเธอเอาไว้และพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม“ของที่ส่งไปผิดก็จริง แต่ทางฝั่งนั้นเขาชอบกว่าของที่เขาสั่ง แถมยังสั่งเพิ่มล็อตใหญ่กว่าเดิม รอบนี้พี่ได้เกือบยี่สิบล้านเลย”“จริงเหรอคะ?” ต้นข้าวเบิกกว้างถามออกไป พายุหยักหน้ารัว ๆ ต้นข้าวเขาไปกอดเขาไว้แน่น ทั้งสองคนกอดกันกลมด้วยความดีใจ“แฟนของข้าวเก่งที่สุด เห็นไหมคะ ข้าวบอกแล้วว่าถ้าพี่คิ

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 5 | คนที่หลงรักก่อน

    หลายวันผ่านไปร่างเล็กของต้นข้าวกำลังจะเดินไปตลาดแถวบ้าน เธอเดินออกมาอย่างคนเหม่อลอย เพราะตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอไม่ได้ไปไหนเลย แถมช่วงนี้ยังเป็นช่วงปิดเทอมและมีเรื่องมากมายเข้ามาอีกบรื้น บรื้น~ เสียงท่อรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ต้นข้าวไม่ได้สนใจมันมากนัก เธอเดินต่อไปเรื่อย ๆ แต่รถคันนั้นมาหยุดจอดตรงหน้าเธอ ต้นข้าวยืนมองนิ่ง ๆ และเห็นว่าเป็นพายุที่เปิดหมวกกันน็อกออกมา“ไง?” เสียงทุ้มพูดขึ้น แต่ต้นข้าวเลือกจะเมินและกำลังจะเบี่ยงตัวเดินไปอีกทาง ร่างสูงก้าวลงมาและวิ่งมาขวางทางเธอเอาไว้“อะไร?” ร่างเล็กพูดถามออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ร่างสูงตรงหน้าถอดหมวกกันน็อกออกและถอดเสื้อคลุมโยนไปไว้ตรงรถตัวเอง ต้นข้าวมองสำรวจคนตรงหน้าที่ร่างกายเขาเปลี่ยนไป จากเด็กหนุ่มที่ไม่มีรอยสัก ตอนนี้เขาก็เริ่มมีรอยสักขึ้นมา แถมพายุยังไปเจาะหูมาใหม่และดูดีกว่าเดิมเยอะ“มองอะไรขนาดนั้นคนสวย” เสียงทุ้มพูดถามออกไป ต้นข้าวเงยหน้าสบตาเขาและพูดตอบไป“จำข้าวไม่ได้เหรอ?”“ทำไมจะจำไม่ได้”“ก็นี่ไง พี่จะเข้ามาจีบข้าว”“เหอะ!” เสียงทุ้มหลุดพูดออกไป เขาเดินมาใกล้เธอเล็กน้อยและพูดต่อ “อะไรที่ทำให้คิดว่าฉันจีบเธอ”“พี่

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 4 | ใครรักใครก่อน

    ย้อนกลับไปตอนต้นข้าวอยู่มัธยมร่างเล็กของต้นข้าวในชุดนักเรียนมัธยมต้น วันนี้เธอสอบวันสุดท้ายและพรุ่งนี้จะได้ปิดเทอมสักที ต้นข้าวเดินมาตามซอยทางเข้าบ้านครืน ครืน~ เสียงฟ้าร้องอยู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา และแค่เสี้ยววินาทีเม็ดฝนก็ตกลงมา ต้นข้าวบีบเอาเสื้อคลุมที่เธอพกไปโรงเรียนด้วยอยู่แล้วมาคลุมหน้าจนเหลือแค่ตาของเธอ ร่างเล็กรีบวิ่งไปข้างหน้าเพราะอีกไม่นานก็จะถึงบ้านเธอแล้ว“เฮ้ย! หลบดิวะ!” เสียงของใครบางคนพูดขึ้นทางด้านหลังเธอต้นข้าวหันขวับไปมองและเห็นว่าเป็นพี่ชายที่อยู่ข้างบ้าน และเธอจำเขาได้ว่าเขาคือ ‘พายุ’ ร่างเล็กมองคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาวิ่งไม่สนใจใคร“เชี้ย!!” เสียงของพายุหลุดออกมา ต้นข้าวหยุดวิ่งและยืนมองว่าเขาตอนนี้พายุขาติดอยู่ท่อน้ำที่ปิดไม่สนิท ยังโชคดีที่ท่อนั้นไม่ได้ลึกอะไร แต่ดูจากตรงนี้แผลของเขาก็น่าจะใหญ่พอตัว“แม่ง! อะไรวะเนี่ย” เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนมัธยมปลายร้องโวยวายออกมา ต้นข้าวที่ยืนเปียกฝนอยู่ เธอจะเดินเขาไปเลยก็ยังไงอยู่ ร่างเล็กเดินไปใกล้เขาและพูดขึ้น“พายุใช่ไหม?” พายุหันมามองคนด้านหลัง และพยายามมองให้ชัด ๆ ว่าเธอคือใคร เพราะต้นข้าวเอาเสื้อปิดหน้าและหัวจนมองไม่ชัด

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 3 | ตื่นเต้นเร้าใจ Nc20+

    ดวงตากลมของต้นข้าวหันมาสนใจสิ่งตรงหน้าอีกครั้ง เธอใช้สองฝ่ามือกำรูดแท่งเนื้อร้อนในจังหวะเนิบนาบ ร่างเล็กขยับหน้าเข้าไปกดจูบมันตั้งแต่ส่วนหัวไปจนถึงส่วนโคน พายุขบกรามแน่นอีกครั้ง ฝ่ามือแกร่งลูบที่หัวคนรักไปมาด้วยความเอ็นดูต้นข้าวใช้ลิ้นตวัดเลียส่วนหัวบวมเปล่งและลากเลียลงไปเรื่อย ๆ อย่างชำนาญ เพราะเธอทำให้เขาแทบทุกครั้งที่มีอะไรกัน เธอเริ่มดูดและเอามันเข้าไปในโพรงปากนุ่มของตัวเอง และขยับหัวเข้าออกไปมา พายุหายใจถี่จนหน้าอกแกร่งสั่นกระเพื่อม“อ่อก อ่อก” เสียงลามกจากสิ่งที่ต้นข้าวทำดังออกมา จนพายุต้องพูดห้ามเธอไปเบา ๆ ว่าอย่าส่งเสียดังมากยิ่งเขาทำแบบนั้นต้นข้าวยิ่งรู้สึกตื่นเต้นไปหมด เธอเร่งจังหวะรัวเร็วและอยากให้เขาเสร็จรอบแรกแล้ว พายุฝืนตัวเองไม่ให้ส่งเสียงอะไรออกไป เขาเชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มรับความเสียวซ่านที่คนรักมอบให้ ต้นข้าวขยับหัวเร็วกว่าเดิม พร้อมใช้มือทั้งสองข้างช่วยเร่งจังหวะไปด้วย“ซี้ด~” เสียงทุ้มกระเส่าดังเบา ๆ เพราะเริ่มทนไม่ไหวต้นข้าวผละหน้าออกมาสลับโลมเลียและเอามันเข้าปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า พายุหลุบมองเธออีกครั้ง เพราะตอนนี้ความสุขของเขาอยู่ที่ส่วนปลายและพร้อมปลดปล่อยออกมาแล

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 2 | ฝีมือตัวเอง (ใครลามกกว่าใคร)

    # ลานแคมป์ปิ้งพายุแบกของมาวางไว้ตรงลานกว้างริมน้ำตก เขาเลือกมุมที่ไม่ค่อยมีคนมากางเต็นท์ตรงนี้มากนัก แม้วันนี้จะมีคนมาบ้างเพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้เยอะจนแออัดเกินไป“พี่ยุ อันนี้คืออะไรคะ ข้าวต้องเอาไปไว้ตรงไหน?” ร่างเล็กยกอุปกรณ์ขึ้นมาชูให้เขาดู พายุเดินไปหาคนตัวเล็กและหยิบแผ่นวิธีการกางเต็นท์และอุปกรณ์ต่าง ๆ มาสอนเธอ เขาเองไม่ค่อยได้มาเที่ยวแบบนี้มากนัก แต่เพราะรู้ว่าจะได้มาเที่ยวกับคนรัก พายุก็ศึกษาข้อมูลและวิธีการทุกอย่างไว้หมดแล้ว“ที่รักจับตรงนี้ เดี๋ยวพี่ทำตรงนี้เอง”“โอเคค่ะ”ทั้งสองคนช่วยกันกางเต็นท์กันวุ่นวายเล็กน้อย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี เพราะพายุเขาจัดการเองแทบจะทั้งหมด ต้นข้าวได้แต่ทำในสิ่งที่เขาสั่งออกมาพายุเข้าไปในเต็นท์เพราะจะจัดการที่นอนและทำความสะอาดข้างในให้ ต้นข้าวเห็นเขาเข้าไป เธอรีบพุ่งตัวตามเข้าไปทันทีร่างเล็กคลานและแทรกตัวเข้ามานอนราบไปกับผ้าใบที่ยังไม่มีที่นอนปู พายุหลุบมองคนใต้ร่างและถามออกไป“ทำอะไรข้าว พี่ยังไม่ได้เช็ดเลย”“ไม่เปื้อนหรอกค่ะ ของใหม่นะ กลิ่นยังใหม่อยู่เลย ไม่เชื่อพี่ลองดม” ต้นข้าวเอื้อมแขนไปคล้องลำคอหนาและดึงเขาลงมาใกล้หน้าตัวเอง พา

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 1 | ไม่ตามใจเลย (แผนการสูง)

    หลายวันผ่านไปร่างเล็กของต้นข้าวกำลังเตรียมเสื้อผ้า เพราะวันพรุ่งนี้พายุจะพาเธอไปเที่ยวต่างจังหวัด"ที่รักเสร็จหรือยัง พี่เหงา” เสียงทุ้มพูดขึ้นด้านหลัง ต้นข้าวที่นั่งอยู่ตรงพื้นหันไปมองเขาและพูดตอบกลับไป“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ของพี่ ข้าวเอาชุดนอนไปสองตัวนะ”พายุย่อตัวลงและเข้ามากอดคนรักจากทางด้านหลัง พร้อมกับพรมจูบแก้มเธอรัว ๆ ต้นข้าวหัวเราะออกมา เพราะหนวดเขามันทิ่มแก้มเธอจนจั๊กจี้ไปหมด“อื้อ! อย่ามากวน ข้าวเก็บเสื้อผ้าอยู่นะ”คนตัวสูงไม่ฟังคำห้ามของเธอ พายุเลื่อนมือมาบีบหน้าอกทั้งสองข้างของเธอเล่นไปมา และเริ่มใช้ปากดูดเบา ๆ ตรงซอกคอขาว“อื้อ~ ข้าวบอกว่าอย่ากวนไง”“ห้ามพี่แต่ก็ไม่ผลักเลยนะ เคลิ้มเชียว”ต้นข้าวหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เธอหันหน้าไปหาเขาและนั่งคร่อมตักแกร่งเอาไว้ แขนเรียวคล้องลำคอหนาเอาไว้แน่น พายุนั่งลงไปนั่งกับพื้นห้องและเอามือบีบก้นกลมเล่น“พี่ยุรักน้องข้าวไหมคะ?”“พี่ยุรักน้องข้าวที่สุดครับ”ร่างเล็กยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และกดจูบปากเขารัว ๆ “พูดแบบนี้ข้าวก็เขินนะ”“นี่ขนาดเขินนะ”ทั้งสองคนยิ้มหวานให้กัน บ่งบอกว่าตอนนี้กำลังคลั่งรักกันขนาดไหน ดวงตากลมของต้นข้าวมองสำรวจกล้ามหน้าแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status