Home / โรแมนติก / One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก / ห้ามรัก 03 | ครั้งแรก (ไม่ถึงฝั่ง) NC++

Share

ห้ามรัก 03 | ครั้งแรก (ไม่ถึงฝั่ง) NC++

last update publish date: 2026-08-11 22:23:14

ต้นข้าวเริ่มรู้สึกชาที่ริมฝีปาก เพราะพายุยังไม่หยุดบดเบียดและดูดดึงมัน

“อื้อ~ หะ หายใจไม่ออก” เสียงอู้อี้พูดขึ้นทันทีเมื่อมีช่องว่างให้หายใจ พายุดันให้ร่างเล็กนอนราบไปกับเตียงนอน เขาขึ้นมาคร่อมด้านบนเอาไว้ ข้อมือเล็กทั้งสองข้างถูกจับกดลงไปบนเตียงนุ่มจนเธอขยับหนีไปไหนไม่ได้

ต้นข้าวสมองขาวโพลน เธอที่ไม่เคยจูบกับใครมาก่อนทำได้เพียงขยับปากตามแบบที่เขาทำ พายุสอดลิ้นสากเข้ามาด้านในโพรงนุ่มและเกี่ยวพันอวัยวะเดียวกันอย่างชำนาญ ต้นข้าวยอมปล่อยตัวเองให้เขาทำตามใจเท่าที่ต้องการ เพราะเธอชอบเขามากจนยอมแรกทุกอย่างให้เขา แม้แต่ว่าบริสุทธิ์ของตัวเอง

“อื้ม~” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในลำคอของคนด้านบน ฝ่ามือหนาของเขาเริ่มลูบไล้และบีบเคล้นตามตัวของคนตัวเล็กมาเรื่อย ๆ พายุกระชากเสื้อนักศึกษาออกอย่างแรง จนกระดุมมันขาดและกระเด็นลงบนพื้นห้อง

“อื้อ~” ต้นข้าวพูดประท้วงไปอีกครั้ง เพราะเธอกำลังจะขาดอาการหายใจ

ร่างสูงผละจูบออกมา และโน้มเข้าไปดูดดึงที่ผิวขาวตรงซอกคอ ต้นข้าวหลับตาแน่นเคลิ้มไปกับสัมผัสที่เขามอบมาให้ พายุเลื่อนตัวต่ำลงไปเรื่อย ๆ เขาพรมจูบตั้งแต่ซอกคอและลากยาวลงมาจนถึงเนินหน้าอกอวบ เขาใช้ปากดูดลงไปแรง ๆ ตรงนั้นจนมันขึ้นเป็นสีแดงช้ำ

ดวงตาคมฉ่ำเยิ้มช้อนสายตาขึ้นไปมองคนตัวเล็กที่กำลังหลับตาพริ้ม เขาใช้จังหวะนั้นเอื้อมไปปลดตะข้อเสื้อในออกอย่างชำนาญ ต้นข้าวลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อรู้สึกได้ว่าตอนนี้ตรงหน้าอกเธอมันเย็นแปลก ๆ

พายุเกี่ยวเสื้อในและดึงมันออกไปให้พ้นตัวด้วยความรวดเร็ว ต้นข้าวเบิกตากว้างและผงกหัวขึ้นมามอง เธอยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเอง และอีกข้างดันที่หน้าอกแกร่งของเขาเอาไว้

“ดะ เดี๋ยว!”

“ทำไม?” พายุพูดออกมาด้วยลมหายใจที่ผิดจังหวะ

“ขอทำใจก่อน”

“เธอต้องการมันไม่ใช่หรือไง พี่จะสนองให้” พายุพูดจบก็คว้าจับแขนเรียวและปัดมันออกไป ดวงตาคมมองภาพตรงหน้าและนิ่งค้างไป เขาดันไหล่เล็กให้นอนราบไปกับเตียงอีกครั้ง พายุเอาตัวเองมาทาบทับไว้ด้านบนคนตัวเล็ก และหลุบมองหน้าอกอวบ

“สวยกว่าที่พี่คิดไว้อีกนะต้นข้าว เธอเป็นสาวแล้วจริง ๆ”

“อื้อ!” ต้นข้าวที่ยังไม่ชินกับสายตาที่พายุแสดงออกมาเวลาอยู่บนเตียง เธอแทบทำตัวไม่ถูก และหัวใจมันเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว

ร่างสูงเลื่อนลงต่ำอีกครั้ง เขาช้อนมองเธอแค่เสี้ยววิ จากนั้นพายุก็โน้มหน้าลงมาตวัดเลียที่ยอดจุกสีหวานและดูดดึงมันเบา ๆ มือที่ยังว่างอีกข้างเขาใช้นิ้วเขี่ยที่เม็ดเล็ก ๆ รัว ๆ จนมันขึ้นเป็นไต

ต้นข้าวกัดปากตัวเองแน่นกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เพิ่งเคยได้รับมัน

“อ๊า~” เสียงครางหวานแรกหลุดออกมา เมื่อเธอเริ่มกลั้นเสียงเอาไว้ไม่ไหวแล้ว

พายุทำตรงนั้นพักหนึ่ง เขาดันตัวขึ้นและเกี่ยวชายเสื้อยืดตัวเองและถอดมันออกไป ดวงตากลมของต้นข้าวมองสำรวจร่างกายตรงหน้าที่เต็มไปด้วยรอยสักและกล้ามหน้าท้อง เธอไม่เคยเห็นเขาถอดเสื้อในระยะใกล้แบบนี้เลยสักครั้ง เพราะเธอมักแอบมองเขาตอนอยู่ข้างบ้าน และชอบใช้จังหวะที่พายุไม่ทันตั้งตัวแอบมองมันฝ่ายเดียว ราวกับคนโรคจิต

“มองอะไรขนาดนั้น เธออยากเห็นมันไม่ใช่หรือไง อยากลองจับไหม?”

เสียงทุ้มพูดขึ้นกับคนใต้ร่าง ต้นข้าวกลืนน้ำลายลงคอและเอื้อมมือไปด้านหน้า พายุยกยิ้มมุมปากขึ้นมาและจับมือเธอมาวางไว้ตรงหน้าท้องตัวเอง เขาจับให้เธอลากผ่านร่างกายของเขาไปเรื่อย ๆ ต้นข้าวมองรอยสักและชื่นชมว่ามันสวยดี

ทว่า... พายุจับมือเธอเลื่อนต่ำลงมาหยุดอยู่ตรงเป้ากางเกงของเขา ต้นข้าวชะงักและจะชักมือกลับ แต่ร่างสูงของพายุเลิกคิ้วเล็กน้อยไม่เข้าใจ เพราะนี้มันคือสิ่งที่เธอต้องการมาตลอดไม่ใช่หรือไง แต่พอจะได้จับมัน ทำไมตอนนี้เธอแสดงสีหน้าประหม่าออกมาชัดเจนขนาดนี้

“ลองจับดู จะได้รู้ว่าหัวพี่มันขนาดไหน”

ต้นข้าวนอนมองเขาตาปริบ ๆ และนิ่งค้างมือตัวเองไว้ตรงนั้น พายุยกยิ้มชอบใจและเลื่อนมือเขามาปลดตะข้อกางเกงตัวเองออกช้า ๆ ดวงตาของเขาตรึงไว้กับคนใต้ร่างตลอดเวลา พายุถอดกางเกงออกไป เขาเปลี่ยนมายืนตรงปลายเตียงและถอดเสื้อผ้าทุกอย่างบนร่างกายไปให้พ้นตัว

ทันทีที่ทุกอย่างเรียบร้อย ร่างเล็กหันหน้าหนีไปทางอื่น เพราะยังทำใจมองเจ้าสิ่งนั้นที่มันเด่นชัดเมื่อครู่ไม่ได้ พายุไม่ได้สนใจ เขาเอื้อมไปหยิบซองถุงยางมาวางไว้บนเตียง จากนั้นก็ขึ้นมาคร่อมร่างเล็กอีกครั้ง

“เดี๋ยวพี่พายุ!” ต้นข้าวที่โดนจับอ้าขา เธอรีบลุกขึ้นมานั่งและดันเขาให้ออกห่าง

“อะไรอีก?” พายุพูดออกไปด้วยท่าทางเริ่มไม่สบอารมณ์

“ข้าวว่าพอก่อน ไม่เล่นแล้วดีกว่า”

“มาถึงขนาดนี้ มันไม่ใช่เล่น ๆ แล้วต้นข้าว” พูดจบพายุก็ดันไหล่เล็กให้นอนราบไปกับเตียงอีกครั้ง ต้นข้าวยอมนอนไป แต่ครั้งนี้เธอนอนนิ่งไม่กล้าขยับตัว

พายุสอดมือเข้าไปในกระโปรงนักศึกษาจนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกกับมือเย็น ๆ ของเขาที่โดนร่างกายตัวเอง

“ไม่ใส่กางเกงซับใน?” เสียงทุ้มพูดถามออกมา

“มะ มันร้อน จะใส่ทำไม”

“เออดีวะ เวลาเอาจะได้ง่าย ๆ”

“ข้าวแค่อยากลอง ไม่ได้บอกว่าจะซ้ำ”

“หึ!” เสียงทุ้มหลุดออกมาในลำคอ พายุเกี่ยวขอบกางเกงในตัวจิ๋วและรูดมันลงไปให้พ้นตัว เขาจับกระโปรงนักศึกษาและดึงมันตามไปช้า ๆ ต้นข้าวแม่มปากตัวเองแน่นที่ตอนนี้ตัวเองกำลังจะทำเรื่องอย่างว่าแล้วจริง ๆ ดวงตาคมของพายุมองสิ่งสวยงามตรงหน้าและหลุดพูดออกมา

“เธอเป็นเด็กประถมหรือไง?”

“ทะ ทำไม?”

“ตรงนี้มันถึงเหมือนของเด็กขนาดนี้ ไม่ช่วยตัวเองบ้างเลย?”

“บ้าหรอ! ข้าวไม่ใช่พี่นะ”

“โทษทีนะคนสวย ครั้งล่าสุดที่พี่เสร็จด้วยมือตัวเอง มันนานจนจำไม่ได้แล้ว”

“ก็ไม่แปลกใจ คนมั่วแบบพี่ คงนอนกับผู้... อ๊า~”

ยังไม่ทันที่ต้นข้าวจะพูดจบประโยค เธอก็เชิดหน้าขึ้นและหลุดครางออกมา เมื่อก้านนิ้วที่ไม่คุ้นเคยลากผ่านตรงกลางรอยแยกช้า ๆ พายุมองคนตัวเล็กตลอดเวลาว่าเธอจะแสดงอาการอะไรออกมากับสิ่งที่เขามอบให้ครั้งแรก

“ทำแบบนี้รู้สึกยังไง?”

“…” ต้นข้าวเม้มปากและส่ายหน้า พายุกระตุกยิ้มและใช้นิ้วบดคลึงตรงเม็ดเกสรรัว ๆ เสียงแหบพร่าถามออกไปอีกครั้ง

“แล้วแบบนี้ รู้สึกยังไง หื้ม~”

“อ๊ะ อ๊า~ รู้สึกแปลก มันแปลก”

“สิ่งนั้นมันเรียกเสียวเด็กน้อย วันหลังก็เรียกให้มันถูก” พายุหลุบมองมือตัวเอง จากนั้นเขาก็ดันนิ้วเข้าไปในร่องนุ่มหนึ่งนิ้ว และเริ่มขยับเข้าออกเชื่องช้าเพื่อไม่ให้เธอเจ็บมากเกินไป

“ถ้าพี่ทำแบบนี้ เสียวหรือเปล่า?”

“…” ต้นข้าวกำผ้าปูที่นอนแน่น และขมวดคิ้วจากความเจ็บที่เกิดขึ้น

“ตอบพี่หน่อยสิครับ เด็กดีไม่มีอารมณ์ร่วมกับพี่แบบนี้ พี่ว่าเราหยุดไหม”

“อ๊ะ อ๊า~ สะ เสียว”

“อ่า” พายุตอบไปเพียงสั้น ๆ และยกยิ้มออกมา “ก็แค่นี้” พูดจบก้านนิ้วยาวอีกหนึ่งนิ้วก็สอดเข้าไปในโพรงนุ่ม พายุเริ่มขยับเข้าออกรัวเร็วกว่าเดิม จนต้นข้าวต้องบิดเร้าร่างกายไปมา และครางจนเสียงหลงไปหมด

เมื่อทำจนพอใจ พายุดึงนิ้วตัวเองออกมาช้า ๆ เขาเอื้อมไปคว้าถุงยางมาฉีกและสวมใส่มันอย่างชำนาญด้วยความรวดเร็ว ต้นข้าวที่ยังหอบหายใจแรงจากสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้า เธอนอนให้เขาจับขาตัวเองอ้าออกกว้าง ๆ อยู่อย่างนั้น

พายุเหลือบไปมองร่างเล็กที่นอนอยู่ และเหมือนคิดอะไรได้ครู่หนึ่ง แต่เขาสะบัดความคิดนั้นออกไปและแทรกตัวมาตรงกลาง เขาจับแท่งเนื้อร้อนของตัวเองไปทาบไว้บนเนินอวบและขยับขึ้นลงเชื่องช้า

“พร้อมหรือยัง หื้ม?” เสียงกระเส่าพูดถามออกไป

ต้นข้าวนอนมองเขาที่กำลังขยับขึ้นลงบนร่างกายตัวเอง พายุจับส่วนหัวมาจ่อไว้ตรงทางเข้าและเริ่มดันมันเข้าไปช้า ๆ ทันทีที่รู้สึกถึงเจ้าสิ่งนั้น ต้นข้าวกำผ้าปูแน่นกว่าเดิม และนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแสบ

“อึก! เจ็บ!”

“ซี้ด~ แน่นฉิบ”

พายุหลุบมองตรงจุดเชื่อมและเชิดหน้าขึ้น เขาพ่นลมหายใจออกมาทางปาก และพูดออกไปอีกครั้ง

“เข้าทีเดียวเลยนะ ทนหน่อย เดี๋ยวก็ดีขึ้น”

สวบ! แท่งเนื้อร้อนถูกดันเข้ามาในครั้งเดียวจริงตามที่เขาพูดเอาไว้ ต้นข้าวยังไม่ทันตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ เธอรู้สึกปวดร้าวและมีแต่ความรู้สึกเจ็บแสบ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้เลย ต้นข้าวที่ศึกษาทุกอย่างผ่านคลิปมาพอสมควร ทำไมผู้หญิงในคลิปที่เธอดูมา พวกเธอถึงดูมีความสุขและเคลิ้มขนาดนั้น

พายุหลุบมองคนที่นอนน้ำตาไหลอยู่บนเตียง เขาเริ่มขยับสะโพกในจังหวะเนิบนาบ เพราะของเธอมันรัดของเขาจนปวดหนึบไปหมด ร่างสูงเคลิ้มและกำลังเริ่มรู้สึกดีได้ครู่หนึ่ง

แต่ทุกอย่างจบลงเมื่อ...

“อ๊ะ! เจ็บ ไม่เอาแล้ว ไม่เอา!!!”

ต้นข้าวพูดเสียงดังลั่นออกมา เธอใช้เท้าตัวเองถีบไปที่หน้าอกแกร่งอย่างแรงจนพายุเซไปด้านหลัง เพราะเขาไม่ได้ตั้งหลักรับเอาไว้ จุดเชื่อมของทั้งสองคนหลุดออกจากกันทันที พายุที่ยืนอยู่ปลายเตียงหันขวับมาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่โดนขัดอารมณ์

“อะไรวะข้าว!!”

“เจ็บ ไม่ชอบ”

“ยังไม่ทันเสียวเลย รอให้เสร็จก่อนไหม”

“นึกว่ามันจะเหมือนในคลิป ไม่เห็นฟินเลย ข้าวกลับบ้านดีกว่า”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 6 | จับมือกันแน่นกว่าเดิม

    ปัจจุบัน (หลายเดือนผ่านไป)ร่างเล็กของต้นข้าวกำลังวุ่นวายอยู่กับเอกสารบนโต๊ะ เธอนั่งไล่เช็กรายการสินค้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแกรก~ เสียงประตูห้องทำงานภายในโกดังเก็บของถูกเปิดเข้ามา ร่างสูงของพายุเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย“เป็นยังไงบ้างคะ?” ร่างเล็กลุกขึ้นและเดินไปหาคนรัก ต้นข้าวเข้าไปกอดเอวหนาไว้แน่นและถามเขาเสียงเบา“เสียหายเท่าไรคะ?”พายุส่ายหน้าช้า ๆ และเอาหน้ามาซบที่ไหล่เล็ก ต้นข้าวลูบที่หลังเขาเบา ๆ และพูดออกไป“ไม่เป็นไรนะ ของรอบหน้าเราเช็กกันละเอียดกว่านี้นะคะ ครั้งนี้ถือว่าเป็นบทเรียนไป” พายุโอบเอวบางและดึงเข้าหาตัว เขาผละหน้าออกและกดจูบขมับเธอไป“เราจะรวยกันแล้วนะข้าว”“หืม? ยังไงคะ” ร่างเล็กรีบผละหน้าออกมาถามเขา พายุเอาหน้าผากตัวเองมาแนบชิดกับหน้าผากเธอเอาไว้และพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม“ของที่ส่งไปผิดก็จริง แต่ทางฝั่งนั้นเขาชอบกว่าของที่เขาสั่ง แถมยังสั่งเพิ่มล็อตใหญ่กว่าเดิม รอบนี้พี่ได้เกือบยี่สิบล้านเลย”“จริงเหรอคะ?” ต้นข้าวเบิกกว้างถามออกไป พายุหยักหน้ารัว ๆ ต้นข้าวเขาไปกอดเขาไว้แน่น ทั้งสองคนกอดกันกลมด้วยความดีใจ“แฟนของข้าวเก่งที่สุด เห็นไหมคะ ข้าวบอกแล้วว่าถ้าพี่คิ

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 5 | คนที่หลงรักก่อน

    หลายวันผ่านไปร่างเล็กของต้นข้าวกำลังจะเดินไปตลาดแถวบ้าน เธอเดินออกมาอย่างคนเหม่อลอย เพราะตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอไม่ได้ไปไหนเลย แถมช่วงนี้ยังเป็นช่วงปิดเทอมและมีเรื่องมากมายเข้ามาอีกบรื้น บรื้น~ เสียงท่อรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ต้นข้าวไม่ได้สนใจมันมากนัก เธอเดินต่อไปเรื่อย ๆ แต่รถคันนั้นมาหยุดจอดตรงหน้าเธอ ต้นข้าวยืนมองนิ่ง ๆ และเห็นว่าเป็นพายุที่เปิดหมวกกันน็อกออกมา“ไง?” เสียงทุ้มพูดขึ้น แต่ต้นข้าวเลือกจะเมินและกำลังจะเบี่ยงตัวเดินไปอีกทาง ร่างสูงก้าวลงมาและวิ่งมาขวางทางเธอเอาไว้“อะไร?” ร่างเล็กพูดถามออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ร่างสูงตรงหน้าถอดหมวกกันน็อกออกและถอดเสื้อคลุมโยนไปไว้ตรงรถตัวเอง ต้นข้าวมองสำรวจคนตรงหน้าที่ร่างกายเขาเปลี่ยนไป จากเด็กหนุ่มที่ไม่มีรอยสัก ตอนนี้เขาก็เริ่มมีรอยสักขึ้นมา แถมพายุยังไปเจาะหูมาใหม่และดูดีกว่าเดิมเยอะ“มองอะไรขนาดนั้นคนสวย” เสียงทุ้มพูดถามออกไป ต้นข้าวเงยหน้าสบตาเขาและพูดตอบไป“จำข้าวไม่ได้เหรอ?”“ทำไมจะจำไม่ได้”“ก็นี่ไง พี่จะเข้ามาจีบข้าว”“เหอะ!” เสียงทุ้มหลุดพูดออกไป เขาเดินมาใกล้เธอเล็กน้อยและพูดต่อ “อะไรที่ทำให้คิดว่าฉันจีบเธอ”“พี่

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 4 | ใครรักใครก่อน

    ย้อนกลับไปตอนต้นข้าวอยู่มัธยมร่างเล็กของต้นข้าวในชุดนักเรียนมัธยมต้น วันนี้เธอสอบวันสุดท้ายและพรุ่งนี้จะได้ปิดเทอมสักที ต้นข้าวเดินมาตามซอยทางเข้าบ้านครืน ครืน~ เสียงฟ้าร้องอยู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา และแค่เสี้ยววินาทีเม็ดฝนก็ตกลงมา ต้นข้าวบีบเอาเสื้อคลุมที่เธอพกไปโรงเรียนด้วยอยู่แล้วมาคลุมหน้าจนเหลือแค่ตาของเธอ ร่างเล็กรีบวิ่งไปข้างหน้าเพราะอีกไม่นานก็จะถึงบ้านเธอแล้ว“เฮ้ย! หลบดิวะ!” เสียงของใครบางคนพูดขึ้นทางด้านหลังเธอต้นข้าวหันขวับไปมองและเห็นว่าเป็นพี่ชายที่อยู่ข้างบ้าน และเธอจำเขาได้ว่าเขาคือ ‘พายุ’ ร่างเล็กมองคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาวิ่งไม่สนใจใคร“เชี้ย!!” เสียงของพายุหลุดออกมา ต้นข้าวหยุดวิ่งและยืนมองว่าเขาตอนนี้พายุขาติดอยู่ท่อน้ำที่ปิดไม่สนิท ยังโชคดีที่ท่อนั้นไม่ได้ลึกอะไร แต่ดูจากตรงนี้แผลของเขาก็น่าจะใหญ่พอตัว“แม่ง! อะไรวะเนี่ย” เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนมัธยมปลายร้องโวยวายออกมา ต้นข้าวที่ยืนเปียกฝนอยู่ เธอจะเดินเขาไปเลยก็ยังไงอยู่ ร่างเล็กเดินไปใกล้เขาและพูดขึ้น“พายุใช่ไหม?” พายุหันมามองคนด้านหลัง และพยายามมองให้ชัด ๆ ว่าเธอคือใคร เพราะต้นข้าวเอาเสื้อปิดหน้าและหัวจนมองไม่ชัด

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 3 | ตื่นเต้นเร้าใจ Nc20+

    ดวงตากลมของต้นข้าวหันมาสนใจสิ่งตรงหน้าอีกครั้ง เธอใช้สองฝ่ามือกำรูดแท่งเนื้อร้อนในจังหวะเนิบนาบ ร่างเล็กขยับหน้าเข้าไปกดจูบมันตั้งแต่ส่วนหัวไปจนถึงส่วนโคน พายุขบกรามแน่นอีกครั้ง ฝ่ามือแกร่งลูบที่หัวคนรักไปมาด้วยความเอ็นดูต้นข้าวใช้ลิ้นตวัดเลียส่วนหัวบวมเปล่งและลากเลียลงไปเรื่อย ๆ อย่างชำนาญ เพราะเธอทำให้เขาแทบทุกครั้งที่มีอะไรกัน เธอเริ่มดูดและเอามันเข้าไปในโพรงปากนุ่มของตัวเอง และขยับหัวเข้าออกไปมา พายุหายใจถี่จนหน้าอกแกร่งสั่นกระเพื่อม“อ่อก อ่อก” เสียงลามกจากสิ่งที่ต้นข้าวทำดังออกมา จนพายุต้องพูดห้ามเธอไปเบา ๆ ว่าอย่าส่งเสียดังมากยิ่งเขาทำแบบนั้นต้นข้าวยิ่งรู้สึกตื่นเต้นไปหมด เธอเร่งจังหวะรัวเร็วและอยากให้เขาเสร็จรอบแรกแล้ว พายุฝืนตัวเองไม่ให้ส่งเสียงอะไรออกไป เขาเชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มรับความเสียวซ่านที่คนรักมอบให้ ต้นข้าวขยับหัวเร็วกว่าเดิม พร้อมใช้มือทั้งสองข้างช่วยเร่งจังหวะไปด้วย“ซี้ด~” เสียงทุ้มกระเส่าดังเบา ๆ เพราะเริ่มทนไม่ไหวต้นข้าวผละหน้าออกมาสลับโลมเลียและเอามันเข้าปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า พายุหลุบมองเธออีกครั้ง เพราะตอนนี้ความสุขของเขาอยู่ที่ส่วนปลายและพร้อมปลดปล่อยออกมาแล

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 2 | ฝีมือตัวเอง (ใครลามกกว่าใคร)

    # ลานแคมป์ปิ้งพายุแบกของมาวางไว้ตรงลานกว้างริมน้ำตก เขาเลือกมุมที่ไม่ค่อยมีคนมากางเต็นท์ตรงนี้มากนัก แม้วันนี้จะมีคนมาบ้างเพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้เยอะจนแออัดเกินไป“พี่ยุ อันนี้คืออะไรคะ ข้าวต้องเอาไปไว้ตรงไหน?” ร่างเล็กยกอุปกรณ์ขึ้นมาชูให้เขาดู พายุเดินไปหาคนตัวเล็กและหยิบแผ่นวิธีการกางเต็นท์และอุปกรณ์ต่าง ๆ มาสอนเธอ เขาเองไม่ค่อยได้มาเที่ยวแบบนี้มากนัก แต่เพราะรู้ว่าจะได้มาเที่ยวกับคนรัก พายุก็ศึกษาข้อมูลและวิธีการทุกอย่างไว้หมดแล้ว“ที่รักจับตรงนี้ เดี๋ยวพี่ทำตรงนี้เอง”“โอเคค่ะ”ทั้งสองคนช่วยกันกางเต็นท์กันวุ่นวายเล็กน้อย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี เพราะพายุเขาจัดการเองแทบจะทั้งหมด ต้นข้าวได้แต่ทำในสิ่งที่เขาสั่งออกมาพายุเข้าไปในเต็นท์เพราะจะจัดการที่นอนและทำความสะอาดข้างในให้ ต้นข้าวเห็นเขาเข้าไป เธอรีบพุ่งตัวตามเข้าไปทันทีร่างเล็กคลานและแทรกตัวเข้ามานอนราบไปกับผ้าใบที่ยังไม่มีที่นอนปู พายุหลุบมองคนใต้ร่างและถามออกไป“ทำอะไรข้าว พี่ยังไม่ได้เช็ดเลย”“ไม่เปื้อนหรอกค่ะ ของใหม่นะ กลิ่นยังใหม่อยู่เลย ไม่เชื่อพี่ลองดม” ต้นข้าวเอื้อมแขนไปคล้องลำคอหนาและดึงเขาลงมาใกล้หน้าตัวเอง พา

  • One Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก   ห้ามรัก ตอนพิเศษ 1 | ไม่ตามใจเลย (แผนการสูง)

    หลายวันผ่านไปร่างเล็กของต้นข้าวกำลังเตรียมเสื้อผ้า เพราะวันพรุ่งนี้พายุจะพาเธอไปเที่ยวต่างจังหวัด"ที่รักเสร็จหรือยัง พี่เหงา” เสียงทุ้มพูดขึ้นด้านหลัง ต้นข้าวที่นั่งอยู่ตรงพื้นหันไปมองเขาและพูดตอบกลับไป“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ของพี่ ข้าวเอาชุดนอนไปสองตัวนะ”พายุย่อตัวลงและเข้ามากอดคนรักจากทางด้านหลัง พร้อมกับพรมจูบแก้มเธอรัว ๆ ต้นข้าวหัวเราะออกมา เพราะหนวดเขามันทิ่มแก้มเธอจนจั๊กจี้ไปหมด“อื้อ! อย่ามากวน ข้าวเก็บเสื้อผ้าอยู่นะ”คนตัวสูงไม่ฟังคำห้ามของเธอ พายุเลื่อนมือมาบีบหน้าอกทั้งสองข้างของเธอเล่นไปมา และเริ่มใช้ปากดูดเบา ๆ ตรงซอกคอขาว“อื้อ~ ข้าวบอกว่าอย่ากวนไง”“ห้ามพี่แต่ก็ไม่ผลักเลยนะ เคลิ้มเชียว”ต้นข้าวหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เธอหันหน้าไปหาเขาและนั่งคร่อมตักแกร่งเอาไว้ แขนเรียวคล้องลำคอหนาเอาไว้แน่น พายุนั่งลงไปนั่งกับพื้นห้องและเอามือบีบก้นกลมเล่น“พี่ยุรักน้องข้าวไหมคะ?”“พี่ยุรักน้องข้าวที่สุดครับ”ร่างเล็กยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และกดจูบปากเขารัว ๆ “พูดแบบนี้ข้าวก็เขินนะ”“นี่ขนาดเขินนะ”ทั้งสองคนยิ้มหวานให้กัน บ่งบอกว่าตอนนี้กำลังคลั่งรักกันขนาดไหน ดวงตากลมของต้นข้าวมองสำรวจกล้ามหน้าแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status