LOGINต้นข้าวรู้สึกว่าจูบครั้งนี้ของเขามันแปลกทั้งรสชาติและจังหวะที่เขามอบลงมาให้ ร่างเล็กสมองเริ่มขาวโพลน พายุจูบและดูดดึงริมฝีปากเธออยู่อย่างนั้น ฝ่ามือของเขาเริ่มลูบไล้ไปทั่วทั้งร่างเล็ก เมื่อทำจนพอใจพายุผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่งและมองคนตัวเล็กที่ใบหน้าเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ
“พี่ไม่ได้กินน้ำเปล่าใช่ไหม?” ร่างเล็กถามออกไปทันทีเมื่อปากเป็นอิสระ
“ห้องนี้ไม่มีน้ำเปล่า”
ต้นข้าวสะบัดหน้าแรง ๆ และดันที่ไหล่กว้างให้ออกห่างตัวเองเล็กน้อย เธอพูดออกไปอีกครั้ง “พี่ก็รู้ว่าข้าวกินเหล้าไม่ได้ แค่นิดเดียวก็มึนหัวแล้ว”
“แล้ว?”
“แต่ข้าวต้องกลับห้อง”
“ก็นอนนี้”
ร่างเล็กชะงักไปทันทีที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น เธอมองหน้าเขานิ่งและลองพูดอะไรบางอย่างออกไปดู “ชอบข้าวแล้วหรอ?”
พายุเงียบนิ่งไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เขาปัดมือเธอทั้งสองข้างออกและโน้มตัวลงไปทาบทับอีกครั้ง เสียงทุ้มพูดใกล้ ๆ
“ปกติพี่ไม่ชอบกินข้าว แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้อยากกิน”
“ข้าวมีประโยชน์นะ สารอาหารเยอะ ใคร ๆ ก็หยิบมากินเป็นมื้อหลัก”
ร่างเล็กพูดออกไปทั้งที่ยังเวียนหัวอยู่เล็กน้อย พายุยกยิ้มมุมปากและมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ก้านนิ้วของเขาถูกยกขึ้นมาลูบที่แก้มเนียนเบา ๆ และพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ต้นข้าวอยากโดนพายุซัดไหมครับ?” พายุโน้มหน้าลงไปเม้มที่ติ่งหูเล็กและพูดอยู่ตรงนั้น “แต่พายุลูกนี้ มันซัดแรงนะบอกไว้ก่อน”
เขาพูดจบก็ผละหน้ามามองหน้ากับคนใต้ร่าง ต้นข้าวกระพริบตาช้า ๆ และพูดออกไป
“ข้าวแค่อยากลอง”
“เดี๋ยวทำให้ใหม่”
“แต่มันเจ็บมาก เจ็บเหมือนจะฉีก”
“ครั้งนี้เดี๋ยวพี่ทำเบา ๆ”
ร่างเล็กนิ่งราวกับใช้ความคิดอีกครั้ง เธอพูดถามออกไปด้วยแววตาจริงจัง “เคยหวั่นไหวกับข้าวบ้างไหมคะ?”
“คิดว่าไง?”
“หึ!” ต้นข้าวหัวเราะในลำคอออกมาทันที และพูดต่อ “คิดว่าไม่ ถ้าพี่จะชอบข้าวคงชอบไปนานแล้ว งั้นเอาแบบนี้ไหม”
“ข้าวก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากพี่ที่ชอบไปทำกับผู้หญิงคนอื่น พี่นอนกับข้าวแค่คนเดียวได้หรือเปล่า? ถ้าครั้งนี้ข้าวยอม” ร่างเล็กพูดถามออกไป และลูบไปที่หน้าอกแกร่งของเขาตลอดเวลา
“ทำไมพี่ต้องทำแบบนั้น?”
“ข้าวให้เงินพี่ก็ได้ แค่ระหว่างที่มีข้าว อย่าไปมั่วกับคนอื่น”
“พูดซะพี่ดูเลวเลยนะต้นข้าว”
“ได้หรือเปล่าคะ?” ร่างเล็กเมินคำพูดของเขาและถามย้ำไปอีกครั้ง พายุนิ่งเงียบและกำลังประมวลผลว่ามันคุ้มไหม
“ไม่ดีหรอคะ? พี่ไม่ต้องไปตามจีบเหยื่อพวกนั้นทุกคืน มีข้าวให้นอนเอาง่าย ๆ ที่ห้อง สบายจะตาย”
“ที่พูดมาก็น่าสนใจ” พายุเริ่มคล้อยตามในสิ่งที่ร่างเล็กเสนอมา เขาพูดถามออกไปต่อ “แล้วความสัมพันธ์เราหลังจากนี้มันจะเป็นแบบไหน?”
“แค่คู่นอน กฎง่าย ๆ ที่พี่ก็น่าจะชอบอยู่แล้ว”
“อะไร?”
“ห้ามหึง ห้ามแสดงความเป็นเจ้าของ และห้ามรัก” ร่างเล็กยกยิ้มออกมาและเลื่อนมือมาลูบที่แก้มเขาเบา ๆ “ห้ามหลงรักข้าวก็แล้วกัน”
“หึ! ถ้าพี่จะหลงรักเธอ คงหลงไปนานแล้ว เธอพูดมันเอง”
“บางทีพี่อาจจะรักข้าวไปตั้งนานแล้วก็ได้ แค่ไม่รู้ตัวเอง”
“พี่แสดงออกตรงไหนว่ารักเธอ?”
ต้นข้าวจุกไปทั้งอกเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น เพราะมันคือเรื่องจริง ไม่มีเหตุการณ์หรือสถานการณ์ไหนเลยที่พายุจะแสดงออกว่าเขารักเธอมาบ้างแล้ว ทุกครั้งที่อยู่กับเขา พายุมีแต่แสดงความรำคาญและหงุดหงิดเธอตลอดเวลา
“เริ่มเลยเถอะค่ะ” ร่างเล็กรีบพูดตัดบทสนทนาทันที
ต้นข้าวดันที่ไหล่กว้างให้พายุเป็นฝ่ายนอนราบไปกับเตียงนอน เธอขึ้นมาคร่อมด้านบนเอาไว้และเริ่มถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้น ดวงตาคมของพายุมองคนด้านบนทุกการกระทำและใช้มือบีบเคล้นก้นกลมเอาไว้
ไม่นานทั้งร่างของต้นข้าวก็เปลือยเปล่า เธอยกตัวเองขึ้นและจับที่ผ้าเช็ดตัวของเขาและดึงมันออกไป พายุให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีทำให้ทุกอย่างมันง่ายและรวดเร็วทันใจ
“ข้าวอยากใส่ถุงให้”
“ใส่เป็น?”
“พี่ก็สอน”
พายุยกยิ้มชอบใจใหญ่ เขาเอื้อมไปคว้าถุงยางอนามัยมาและยื่นให้ร่างเล็กเอาไปสวมให้ตัวเอง ต้นข้าวรับและฉีกมันออก เธอพลิกดูไปมาและเดาเอาว่ามันควรจะเป็นด้านไหน ดวงตากลมหลุบมองเจ้าสิ่งนั้นและพูดขึ้น
“ทำไมมันแข็งแล้ว ข้าวยังไม่ได้ทำอะไรเลย”
“มันพร้อมนานแล้วไง”
ร่างเล็กเอื้อมไปจับแท่งเนื้อร้อน สัมผัสแรกมันทั้งอุ่นและรู้สึกแปลกไปหมด เธอกลืนก้อนความอายลงไปและเริ่มจับถุงยางมาสวมใส่ให้ พายุที่เห็นท่าทางเก ๆ กัง ๆ ก็จับมือเธอมาสอนว่าควรจะต้องใส่ยังไง ต้นข้าวเรียนรู้ไม่นานก็ใส่มันเข้าไปเรียบร้อย
“อ๊ะ!” ต้นข้าวสะดุ้งเฮือกเมื่อก้านนิ้วยาวของพายุมากรีดกรายตรงรอยแยกของเธอ
“น้ำยังไม่มี มันจะเจ็บ”
“แต่ข้าวอยากทำเลย”
“ถ้าอยากมีความสุขไปด้วยกัน ก็อยู่นิ่ง ๆ พี่จะทำให้”
“แค่อยู่กับพี่ ข้าวก็มีความสุขแล้ว” พายุช้อนสายตามามองและพูดออกไป
“ไหนบอกจะไม่จีบพี่แล้ว?”
ต้นข้าวเม้มปากแน่นและเบือนหน้าหนีไปทางอื่นไม่กล้าสบสายตาเขา พายุกระตุกยิ้มเล็กน้อยและเริ่มบดคลึงพร้อมนวดเบา ๆ ตรงกลางกลีบอวบ ทั้งร่างของต้นข้าวกระตุกรับสัมผัสของเขาหลายครั้ง
พายุดันตัวเองขึ้นมานั่งและจับที่แผ่นหลังบางเอาไว้ ต้นข้าวเอามือมาวางบนไหล่เขาไว้เป็นหลักยึด ร่างสูงเข้าไปใกล้หน้าอกอวบและตวัดลิ้นเลียที่ยอดจุกสีหวานถี่รัว ต้นข้าวตาปรือไปกับสัมผัสที่เธอโดนทั้งข้างบนและข้างล่าง พายุช้อนสายตาขึ้นไปมองและเห็นว่าเธอกำลังเคลิ้มขนาดไหน มันยิ่งทำให้เขาทำทุกอย่างเร็วขึ้น
“อ๊า~ พะ พอก่อน” เสียงหวานพูดออกไป เธอดันให้พายุลงไปนอนอีกครั้ง ฝ่ามือเล็กเอื้อมไปจับแก่นกายขนาดใหญ่ให้มันตั้ง ร่างเล็กขยับส่วนหัวให้โดนตรงกลางของตัวเอง เธอใช้สัญชาตญาณล้วน ๆ ต้นข้าวเริ่มดันมันเข้าไปทีละนิด
“ซี้ด~ ตรงนั้นแหละข้าว” เสียงทุ้มหลุดครางและพูดออกมาด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊ะ~” ใบหน้าของต้นข้าวเชิดขึ้นทันที ฝ่ามือแกร่งของพายุจับล็อกที่เอวบางไว้แน่น เขาค่อย ๆ จับเธอกดลงไปกลืนกินแท่งเนื้อร้อนของตัวเอง สวบ! มันเข้าไปได้จนมิดลำอีกครั้ง ต้นข้าวก้มหน้าลงและใช้มือวางตรงหน้าท้องเขา เธอพ้นลมหายใจออกมาทางปาก ใบหน้าสวยมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไปหมด
พายุไม่ได้รีบร้อนอะไร เขาลูบไล้ทั่วทั้งก้นก้มและขาอ่อนของเธอ ต้นข้าวหลับตาแน่นอีกครั้งและพยายามไม่ให้ตัวเองรู้สึกเจ็บ ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นไปมองพายุที่มองเธออยู่ด้วยสายตาลามกแบบที่เธอไม่เคยเห็นมันมาก่อน
“ซี้ด~ ขยับ”
ร่างสูงพูดออกมาเมื่อเขาเริ่มปวดหนึบเกินไป ต้นข้าวเริ่มขยับตัวขึ้นลงตามตัวอย่างคลิปที่เธอเคยดูมา ความรู้สึกเจ็บแสบมันยังไม่หายไป แต่ความรู้สึกแปลกใหม่บางอย่างมันเริ่มเข้ามาแทนที่แล้ว
“อ๊ะ อ๊า~” เสียงครางหวานหลุดออกมา ร่างสูงเชิดหน้าขึ้นเสียวสะท้านไม่ต่างจากที่เธอกำลังเป็น ต้นข้าวเริ่มเร่งจังหวะมากขึ้นเพราะตอนนี้มันกำลังรู้สึกดี เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงลามกดังไปทั่วทั้งห้อง
พายุผงกหัวขึ้นมาและเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มเหนื่อยแล้ว ฝ่ามือแกร่งเอื้อมมาจับตัวเธอพลิกให้นอนราบไปกับเตียง
“เธอเหนื่อยแล้ว เดี๋ยวพี่ทำเอง”
ทันทีที่เขาพูดจบ สะโพกสอบก็เริ่มทำงานอย่างบ้าคลั่ง ทั้งร่างของต้นข้าวสั่นไหวรุนแรง เธอกำผ้าปูที่นอนแน่นและหลับตาพริ้ม เสียงครางหวานหลุดออกมาเป็นระยะบ่งบอกว่าตอนนี้เธอกำลังเสียวและรู้สึกดีขนาดไหน
“อ๊า~ พี่พายุ จุก”
ร่างสูงหลุบมองคนใต้ร่าง เขาตะบี้ตะบันซอยถี่รัวอีกครั้ง พายุโน้มหน้าลงไปประกบจูบกับคนตัวเล็กอย่างดูดดื่ม เขาเอามือมาจับที่หัวเธอและลูบมันเบา ๆ ไปด้วย เอวสอบยังคงขยับและทำหน้าที่ของมันไป
พายุผละจูบออกและซุกอยู่ตรงซอกคอขาว เสียงครางและลมหายใจของทั้งสองคนดังประสานกันท่ามกลางความเงียบ แขนเรียวของต้นข้าวคล้องลำคอของเขาเอาไว้แน่น เขาทำอยู่อย่างนั้นนานพักหนึ่ง
ร่างสูงเริ่มเร่งจังหวะสุดท้าย ไม่นานทั้งร่างของเขาก็เกร็งกระตุกหงึก ๆ ปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปเต็มเครื่องป้องกัน พายุจูบตามกรอบหน้าของคนตัวเล็กราวกับต้องการปลอบประโลมเธอ เขากดจูบไปที่ขมับครั้งสุดท้ายสองสามทีและดันตัวเองขึ้นมา
“เก่งมาก” เสียงแหบพร่าพูดออกไป เขาลูบไล้ที่ทั่วหน้าท้องแบนราบและมองมันด้วยแววตาหลงใหล
“อะ เอาออกไปก่อน”
พายุพยักหน้ารับและดึงแก่นกายออกมาช้า ๆ เลือดของคนตัวเล็กมันติดมากับถุงยางของเขาด้วย พายุถอดถุงยางและโยนมันทิ้งไป เขากำลังจะขยับตัวไปจัดการตัวเอง แต่แขนแกร่งถูกร่างเล็กคว้าเอาไว้ เสียงหวานพูดออกมาอีกครั้งและนั้นมันทำให้เขาถูกอกถูกใจไม่น้อย
“พี่ยุ ทำอีกได้ไหม?”
🚩 ช่วงพูดคุย 🚩
ต้นข้าวต้นนี้ สู้มือพายุนะบอกก่อน มานอนร้องไห้ไม่มีกับยัยน้อง พร้อมรับเสมอถ้าอิพี่มันสนอง 🤣
(เดี๋ยวมาอีกตอนนะคะ)
ปัจจุบัน (หลายเดือนผ่านไป)ร่างเล็กของต้นข้าวกำลังวุ่นวายอยู่กับเอกสารบนโต๊ะ เธอนั่งไล่เช็กรายการสินค้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแกรก~ เสียงประตูห้องทำงานภายในโกดังเก็บของถูกเปิดเข้ามา ร่างสูงของพายุเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย“เป็นยังไงบ้างคะ?” ร่างเล็กลุกขึ้นและเดินไปหาคนรัก ต้นข้าวเข้าไปกอดเอวหนาไว้แน่นและถามเขาเสียงเบา“เสียหายเท่าไรคะ?”พายุส่ายหน้าช้า ๆ และเอาหน้ามาซบที่ไหล่เล็ก ต้นข้าวลูบที่หลังเขาเบา ๆ และพูดออกไป“ไม่เป็นไรนะ ของรอบหน้าเราเช็กกันละเอียดกว่านี้นะคะ ครั้งนี้ถือว่าเป็นบทเรียนไป” พายุโอบเอวบางและดึงเข้าหาตัว เขาผละหน้าออกและกดจูบขมับเธอไป“เราจะรวยกันแล้วนะข้าว”“หืม? ยังไงคะ” ร่างเล็กรีบผละหน้าออกมาถามเขา พายุเอาหน้าผากตัวเองมาแนบชิดกับหน้าผากเธอเอาไว้และพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม“ของที่ส่งไปผิดก็จริง แต่ทางฝั่งนั้นเขาชอบกว่าของที่เขาสั่ง แถมยังสั่งเพิ่มล็อตใหญ่กว่าเดิม รอบนี้พี่ได้เกือบยี่สิบล้านเลย”“จริงเหรอคะ?” ต้นข้าวเบิกกว้างถามออกไป พายุหยักหน้ารัว ๆ ต้นข้าวเขาไปกอดเขาไว้แน่น ทั้งสองคนกอดกันกลมด้วยความดีใจ“แฟนของข้าวเก่งที่สุด เห็นไหมคะ ข้าวบอกแล้วว่าถ้าพี่คิ
หลายวันผ่านไปร่างเล็กของต้นข้าวกำลังจะเดินไปตลาดแถวบ้าน เธอเดินออกมาอย่างคนเหม่อลอย เพราะตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา เธอไม่ได้ไปไหนเลย แถมช่วงนี้ยังเป็นช่วงปิดเทอมและมีเรื่องมากมายเข้ามาอีกบรื้น บรื้น~ เสียงท่อรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ต้นข้าวไม่ได้สนใจมันมากนัก เธอเดินต่อไปเรื่อย ๆ แต่รถคันนั้นมาหยุดจอดตรงหน้าเธอ ต้นข้าวยืนมองนิ่ง ๆ และเห็นว่าเป็นพายุที่เปิดหมวกกันน็อกออกมา“ไง?” เสียงทุ้มพูดขึ้น แต่ต้นข้าวเลือกจะเมินและกำลังจะเบี่ยงตัวเดินไปอีกทาง ร่างสูงก้าวลงมาและวิ่งมาขวางทางเธอเอาไว้“อะไร?” ร่างเล็กพูดถามออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ร่างสูงตรงหน้าถอดหมวกกันน็อกออกและถอดเสื้อคลุมโยนไปไว้ตรงรถตัวเอง ต้นข้าวมองสำรวจคนตรงหน้าที่ร่างกายเขาเปลี่ยนไป จากเด็กหนุ่มที่ไม่มีรอยสัก ตอนนี้เขาก็เริ่มมีรอยสักขึ้นมา แถมพายุยังไปเจาะหูมาใหม่และดูดีกว่าเดิมเยอะ“มองอะไรขนาดนั้นคนสวย” เสียงทุ้มพูดถามออกไป ต้นข้าวเงยหน้าสบตาเขาและพูดตอบไป“จำข้าวไม่ได้เหรอ?”“ทำไมจะจำไม่ได้”“ก็นี่ไง พี่จะเข้ามาจีบข้าว”“เหอะ!” เสียงทุ้มหลุดพูดออกไป เขาเดินมาใกล้เธอเล็กน้อยและพูดต่อ “อะไรที่ทำให้คิดว่าฉันจีบเธอ”“พี่
ย้อนกลับไปตอนต้นข้าวอยู่มัธยมร่างเล็กของต้นข้าวในชุดนักเรียนมัธยมต้น วันนี้เธอสอบวันสุดท้ายและพรุ่งนี้จะได้ปิดเทอมสักที ต้นข้าวเดินมาตามซอยทางเข้าบ้านครืน ครืน~ เสียงฟ้าร้องอยู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา และแค่เสี้ยววินาทีเม็ดฝนก็ตกลงมา ต้นข้าวบีบเอาเสื้อคลุมที่เธอพกไปโรงเรียนด้วยอยู่แล้วมาคลุมหน้าจนเหลือแค่ตาของเธอ ร่างเล็กรีบวิ่งไปข้างหน้าเพราะอีกไม่นานก็จะถึงบ้านเธอแล้ว“เฮ้ย! หลบดิวะ!” เสียงของใครบางคนพูดขึ้นทางด้านหลังเธอต้นข้าวหันขวับไปมองและเห็นว่าเป็นพี่ชายที่อยู่ข้างบ้าน และเธอจำเขาได้ว่าเขาคือ ‘พายุ’ ร่างเล็กมองคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาวิ่งไม่สนใจใคร“เชี้ย!!” เสียงของพายุหลุดออกมา ต้นข้าวหยุดวิ่งและยืนมองว่าเขาตอนนี้พายุขาติดอยู่ท่อน้ำที่ปิดไม่สนิท ยังโชคดีที่ท่อนั้นไม่ได้ลึกอะไร แต่ดูจากตรงนี้แผลของเขาก็น่าจะใหญ่พอตัว“แม่ง! อะไรวะเนี่ย” เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนมัธยมปลายร้องโวยวายออกมา ต้นข้าวที่ยืนเปียกฝนอยู่ เธอจะเดินเขาไปเลยก็ยังไงอยู่ ร่างเล็กเดินไปใกล้เขาและพูดขึ้น“พายุใช่ไหม?” พายุหันมามองคนด้านหลัง และพยายามมองให้ชัด ๆ ว่าเธอคือใคร เพราะต้นข้าวเอาเสื้อปิดหน้าและหัวจนมองไม่ชัด
ดวงตากลมของต้นข้าวหันมาสนใจสิ่งตรงหน้าอีกครั้ง เธอใช้สองฝ่ามือกำรูดแท่งเนื้อร้อนในจังหวะเนิบนาบ ร่างเล็กขยับหน้าเข้าไปกดจูบมันตั้งแต่ส่วนหัวไปจนถึงส่วนโคน พายุขบกรามแน่นอีกครั้ง ฝ่ามือแกร่งลูบที่หัวคนรักไปมาด้วยความเอ็นดูต้นข้าวใช้ลิ้นตวัดเลียส่วนหัวบวมเปล่งและลากเลียลงไปเรื่อย ๆ อย่างชำนาญ เพราะเธอทำให้เขาแทบทุกครั้งที่มีอะไรกัน เธอเริ่มดูดและเอามันเข้าไปในโพรงปากนุ่มของตัวเอง และขยับหัวเข้าออกไปมา พายุหายใจถี่จนหน้าอกแกร่งสั่นกระเพื่อม“อ่อก อ่อก” เสียงลามกจากสิ่งที่ต้นข้าวทำดังออกมา จนพายุต้องพูดห้ามเธอไปเบา ๆ ว่าอย่าส่งเสียดังมากยิ่งเขาทำแบบนั้นต้นข้าวยิ่งรู้สึกตื่นเต้นไปหมด เธอเร่งจังหวะรัวเร็วและอยากให้เขาเสร็จรอบแรกแล้ว พายุฝืนตัวเองไม่ให้ส่งเสียงอะไรออกไป เขาเชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มรับความเสียวซ่านที่คนรักมอบให้ ต้นข้าวขยับหัวเร็วกว่าเดิม พร้อมใช้มือทั้งสองข้างช่วยเร่งจังหวะไปด้วย“ซี้ด~” เสียงทุ้มกระเส่าดังเบา ๆ เพราะเริ่มทนไม่ไหวต้นข้าวผละหน้าออกมาสลับโลมเลียและเอามันเข้าปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า พายุหลุบมองเธออีกครั้ง เพราะตอนนี้ความสุขของเขาอยู่ที่ส่วนปลายและพร้อมปลดปล่อยออกมาแล
# ลานแคมป์ปิ้งพายุแบกของมาวางไว้ตรงลานกว้างริมน้ำตก เขาเลือกมุมที่ไม่ค่อยมีคนมากางเต็นท์ตรงนี้มากนัก แม้วันนี้จะมีคนมาบ้างเพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้เยอะจนแออัดเกินไป“พี่ยุ อันนี้คืออะไรคะ ข้าวต้องเอาไปไว้ตรงไหน?” ร่างเล็กยกอุปกรณ์ขึ้นมาชูให้เขาดู พายุเดินไปหาคนตัวเล็กและหยิบแผ่นวิธีการกางเต็นท์และอุปกรณ์ต่าง ๆ มาสอนเธอ เขาเองไม่ค่อยได้มาเที่ยวแบบนี้มากนัก แต่เพราะรู้ว่าจะได้มาเที่ยวกับคนรัก พายุก็ศึกษาข้อมูลและวิธีการทุกอย่างไว้หมดแล้ว“ที่รักจับตรงนี้ เดี๋ยวพี่ทำตรงนี้เอง”“โอเคค่ะ”ทั้งสองคนช่วยกันกางเต็นท์กันวุ่นวายเล็กน้อย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี เพราะพายุเขาจัดการเองแทบจะทั้งหมด ต้นข้าวได้แต่ทำในสิ่งที่เขาสั่งออกมาพายุเข้าไปในเต็นท์เพราะจะจัดการที่นอนและทำความสะอาดข้างในให้ ต้นข้าวเห็นเขาเข้าไป เธอรีบพุ่งตัวตามเข้าไปทันทีร่างเล็กคลานและแทรกตัวเข้ามานอนราบไปกับผ้าใบที่ยังไม่มีที่นอนปู พายุหลุบมองคนใต้ร่างและถามออกไป“ทำอะไรข้าว พี่ยังไม่ได้เช็ดเลย”“ไม่เปื้อนหรอกค่ะ ของใหม่นะ กลิ่นยังใหม่อยู่เลย ไม่เชื่อพี่ลองดม” ต้นข้าวเอื้อมแขนไปคล้องลำคอหนาและดึงเขาลงมาใกล้หน้าตัวเอง พา
หลายวันผ่านไปร่างเล็กของต้นข้าวกำลังเตรียมเสื้อผ้า เพราะวันพรุ่งนี้พายุจะพาเธอไปเที่ยวต่างจังหวัด"ที่รักเสร็จหรือยัง พี่เหงา” เสียงทุ้มพูดขึ้นด้านหลัง ต้นข้าวที่นั่งอยู่ตรงพื้นหันไปมองเขาและพูดตอบกลับไป“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ของพี่ ข้าวเอาชุดนอนไปสองตัวนะ”พายุย่อตัวลงและเข้ามากอดคนรักจากทางด้านหลัง พร้อมกับพรมจูบแก้มเธอรัว ๆ ต้นข้าวหัวเราะออกมา เพราะหนวดเขามันทิ่มแก้มเธอจนจั๊กจี้ไปหมด“อื้อ! อย่ามากวน ข้าวเก็บเสื้อผ้าอยู่นะ”คนตัวสูงไม่ฟังคำห้ามของเธอ พายุเลื่อนมือมาบีบหน้าอกทั้งสองข้างของเธอเล่นไปมา และเริ่มใช้ปากดูดเบา ๆ ตรงซอกคอขาว“อื้อ~ ข้าวบอกว่าอย่ากวนไง”“ห้ามพี่แต่ก็ไม่ผลักเลยนะ เคลิ้มเชียว”ต้นข้าวหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เธอหันหน้าไปหาเขาและนั่งคร่อมตักแกร่งเอาไว้ แขนเรียวคล้องลำคอหนาเอาไว้แน่น พายุนั่งลงไปนั่งกับพื้นห้องและเอามือบีบก้นกลมเล่น“พี่ยุรักน้องข้าวไหมคะ?”“พี่ยุรักน้องข้าวที่สุดครับ”ร่างเล็กยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และกดจูบปากเขารัว ๆ “พูดแบบนี้ข้าวก็เขินนะ”“นี่ขนาดเขินนะ”ทั้งสองคนยิ้มหวานให้กัน บ่งบอกว่าตอนนี้กำลังคลั่งรักกันขนาดไหน ดวงตากลมของต้นข้าวมองสำรวจกล้ามหน้าแ







