Chapter 3

HINDI maiwasang hindi magulat ni Colt nang marinig niya ang sagot ng babaeng kaharap niya. Bagamat kitang-kita sa mga mata nito ang takot ay pilit pa rin itong nagkukunwaring malakas. Hindi niya maiwasang hindi humanga sa lakas ng loob at tapang nito pero alam niya na kung sakaling makaharap na niya ng tuluyan si Astre ay baka manginig bigla ang tuhod niya sa labis na takot.

Saan naman kaya ito kumukuha ng lakas ng loob?

Kilala niya ito. Siya ang lang naman ang unica hija ni Alejandro Bernardino. Sa pagkakaalam niya ay isa itong spoiled brat at walang ibang alam kundi ang gumala ng gumala at maglustay ng pera ng kanyang ama.

Sa totoo lang ay nagulat siya nang malaman niya mula sa isa mga tauhan nila na hinahanap daw nito si Astre. Malamang na inaasahan nito na buhay pa ang ama nito. Kung siya lang ang tatanungin ay ayaw niya sanang dalhin ito kay Astre dahil baka mamaya ay may nakabuntot na pala dito. Kailangan pa namna nilang mag-ingat pero hindi niya akalain na si Astre mismo ay pumayag na makausap ang babaeng ito.

Bigla akong napatitig sa inosente niyang mukha. Napakaganda niya at sa unang tingin pa lang ay halatang anak mayaman na ito kaagad.

Sa huli ay wala siyang nagawa. Malamig ang mga mata niyang tiningnan ito. “Kung sawa ka na talaga sa buhay mo ay wala akong magagawa.” sabi niya at nauna nang naglakad palabas. “Sumunod ka sa akin.” sabi niya rito.

Kaagad silang dumiretso sa backdoor. Doon sila dadaan dahil doon ay walang cctv, kailangan niyang mag-ingat ng sobra dahil hindi lang basta-basta ang taong pupuntahan nila. Ayaw niyang magkaroon ng malaking gulo at maging problema.

HINDI maiwasang hindi kabahan si Zia habang nakasunod siya sa lalaki. Sa likod sila dumaan at para iyong secret door. Hindi niya alam kung saan iyon patungo pero wala siyang magawa kundi ang sumunod lang dito.

Ilang sandali pa ay tuluyan na silang lumabas sa parking lot at doon ay may naghihintay na kaagad na sasakyan. Pinagbuksan nila siya ng pinto ng sasakyan kung saan ay agad naman siyang pumasok kahit na unti-unti na siyang binabalot ng takot dahil paano ba naman ay mukhang mga goons ang lalaking nasa loob ng sasakyan.

Para silang mga taong bigla na lang papatay at magsasa-salvage ng tao. “Kailangan kitang piringan, katulad ng napagkasunduan natin.” narinig niyang sabi ng lalaki kanina kung saan ay tumango lang naman siya.

Kung iyon ang magiging daan para makita niya ang kanyang ama ay handa niyang gawin. Tumango siya at hindi nagsalita. Hinintay na mapiringan ang kanyang mga mata.

Wala siyang ibang hiling kundi tanging sana ay hindi siya biglang i-salvage ng mga ito at itapon na lang kung saan nang hindi niya man lang nakikita ang kanyang ama.

“Tara na.” utos ng lalaki kanina na hindi niya alam kung ano ang koneksyon sa lalaking nagpadukot sa kanyang ama.

Marahil ay baka tauhan siya nito. Hindi niya alam. Ilang sandali pa ay naramdaman na niya ang pag-andar ng sasakyan. Bigla siyang napasandal at napapikit. Baka malayo ang pupuntahan nila. Nagsusuka pa naman siya kapag sumasakay ng ganung sasakyan, yung saradong-sarado kahit na may aircon pa. Sinubukan niyang ipikit ang kanyang mga mata ng mariin.

Kailangan niyang matulog para hindi gumawa ng eksena. Baka mainis niya lang ang mga ito. Sinubukan niyang matulog hanggang sa unti-unti na siyang nakaramdam ng hilo at nakatulog.

~~~~

HINDI naman maiwasan ni Colt na mapakunot noo nang makita niya na halos malaglag na ang ulo ni Zia habang nakasandal sa upuan sa likod nila. Hindi niya akalain na basta na lang ito makakatulog ng ganun. Ni hindi man lang ba ito nag-aalala kung ano ang pwede nilang gawin sa kaniya? Ganun ba talaga kalakas ang loob nito?

Napailing siya. Tingnan na lang natin ang tapang niya kapag tuluyan na niyang nakaharap si Astre. Baka isang tingin pa lang nito ay nagkukumahog na itong tumakbo palayo rito.

Ilang sandali pa ay muli niyang ibinaling ang tingin sa kanyang harapan. Malapit na silang makarating sa kanilang destinasyon at halos ilang oras din naman ang naging byahe nila.

“Hindi pa ba siya natin gigisingin sir Colt?” tanong sa kaniya ni Lucas na nasa malapit dito.

Bumuntong hininga na lang siya. “Hayaan mo muna siyang matulog hanggang gusto niya para may lakas siyang humarap kay Astre.” sagot niya rito.

Hindi naman sumagot ito sa halip ay tinapunan niya lang ang natutulog na dalaga.

Hindi nga nagtagal ay tuluyan na silang tumigi sa tapat ng isang napakataas na gate na halos kung tutuusin ay dalawang palapag na ng bahay ang taas.

Ganun kaingat si Astre, gusto niya na halos hindi makita ang nasa loob.

“Gising niyo na siya.” utos niya kay Lucas nang tuluyan na silang makapasok sa loob ng gate.

~~~~

NAPANGISI si Astre habang nakatingin sa taong halos maga na ang mukha na nasa harapan niya. “Alam mo ba na nasa daan na ang anak mo para puntahan ka?” tanong niya rito na punong-puno ng panunuya.

Sa totoo lang ay hindi niya akalain na maglalakas ito ng loob na tumapak sa teritoryo niya kaya nga lang ay wala siyang plano na atrasan ito. Isa pa, curious siya kung ano ang magiging ekspresyon nito kapag tuluyan na silang nagharap na dalawa.

Kitang-kita niya ang pagbabago ng mukha nito. Napuno ng takot. “A-anong ibig mong sabihin? Huwag mong sasaktan ang anak ko.” may himig ng pagmamakaawa ang tinig nito nang sabihin iyon ngunit ngumiti lang siya.

“Wala akong pakialam sa pakiusap mo. isa pa, siya ang nag-presinta na pumunta mismo dito kaya kung anuman ang gawin ko sa kaniya ay labas ka na doon.” malamig na sabi niya rito.

Ilang sandali pa ay narinig na niya ang katok mula sa pinto. “Boss nandito na sila.” sabi ng isang tinig mula sa labas dahilan para muli siyang mapalingon sa nakaluhod na si Alejandro at muling ngumiti.

“Papasukin mo sila.” utos niya rito at ilang sandali pa ay tuluyan nang bumukas ang pinto.

Humarap siya sa pinto at napatingin sa mga taong pumasok. Sa harap ay si Colt at nakasunod dito ang ilang tauhan niya habang hawak ng mga ito ang isang babae. Nakapiring ito at ito ang unang beses na makikita niya ito sa totoo lang.

Narinig na niya ang pangalan nito dahil palaging nagre-report si Colt sa kaniya tungkol rito. Kung paano ito mabuhay at kung paano ito gumasta. Kung paano ito pumarty halos gabi-gabi.

Nagtagis ang kanyang mga bagang at naging madilim ang kanyang mga mata. Ilang sandali pa ay sinenyasan niya si Colt na tanggalin ang piring nito.

Nang makita niya ang ekspresyon nito ay agad siyang napatiim bagang. Tama nga ang palaging sinasabi ni Colt na napakaganda nito. Isa pa ay kahit nasa bente dos pa lang ang taon nito ay makikita mo na sa katawan ang napakagandang hubog at alam niya na napakakinis nito dahil alagang-alaga ito.

“Daddy!” sigaw ni Zia at halos mapaiyak na nang makita niya ang kanyang ama sa kanyang harapan. Wala siyang ibang nakikita kundi tanging ito lang. Biglang nanginig ang kanyang mga kamay nang hawakan niya ang mukha nito. Medyo madilim sa silid ngunit sapat na para makita niya ang bugbog at kaawa-awa nitong itsura. Halos madurog ang puso niya ng wala sa oras habang nakatingin sa kanyang ama.

“Zia, anong ginagawa mo dito? Hindi mo ba alam kung gaano kadelikado rito?” sunod-sunod na tanong ng kanyang ama sa kaniya. Mas inuna pa siyang alalahanin nito kaysa sa sarili niya mismo na dapat ay ang sarili nito ang inaalala.

“Daddy, kamusta ang pakiramdam mo? Okay ka lang ba? Pasensya ka na at—” bago niya pa man matapos ang kanyang sinasabi ay biglang may tumikhim sa likod niya.

“Hindi ba at sinabi mo na gusto mo akong makausap Miss?” isang malamig at baritonong boses ang nagmula sa likuran niya na halos ikatayo ng balahibo niya dahil sa lamig. Boses pa lang iyon paano na lang kapag nagsalubong na ang mga mata nila?