Chapter 5

HINDI alam ni Zia kung saan siya nito dadalhin. Kahit na natatakot siya ng mga oras na iyon ay wala na siyang magagawa pa kundi ang tatagan na lang ang loob niya. Kailangan niyang gawin ang kahit na anumang iuutos nito para sa kaligtasan ng mga magulang niya. Hindi niya kayang mawala ang mga taong nagbigay ng buhay sa kaniya.

Ilang sandali pa ay tumigil sila sa isang silid. Binuksan nito iyon at hinila siya papasok. Bigla siyang natigilan nang makita niyang isa pala iyong silid. “A-anong ginagawa natin dito?” halos nauutal na niyang tanong at pagkatapos ay napalingon dito.

Isang ngiti ang sumilay sa mga labi nito. “Bakit kailangan mo pang tanungin kung anong ginagawa natin dito? Hindi ba at ikaw na rin ang nagsabi na handa mong gawin ang lahat para palayain ko ang ama mo?” tanong nito sa kaniya habang malamig na nakatingin sa kaniya.

Bigla siyang nakaramdam ng pangingilabot ng wala sa oras. Napaatras siya lalo na nang nag-umpisa na itong humakbang palapit sa kaniya. Ang kanyang dibdib ay nag-umpisang kumabog ng napakalas dahil sa takot. “A-anong ginagawa mo? Huwag kang lumapit sa akin.” sabi niya rito sa nanginginig na tinig.

Napatawa ito at tumigil sa paglalakad. Bigla na lang siya nitong tiningnan pababa at pataas. “Maganda ang hubog ng katawan mo at mukha ka ring makinis.” sabi pa nitong muli dahilan para mapayakap siya sa kanyang sarili. Ngayon pa lang ay alam na niya kaagad kung ano ang ibig nitong sabihin.

Hindi. Hindi siya papayag. Napakatagal niyang iningatan ang kanyang sarili. Hindi siya nito pwedeng galawin. Sa kanyang takot ay mabilis siyang lumuhod dito para magmakaawa. “Please, gagawin ko ang lahat huwag lang ito. Huwag lang ako.” nagmamakaawa niyang pakiusap dito.

Tumaas ang sulok ng labi nito. “Hindi ba at kanina ang sabi mo ay handa kang gawin ang lahat para lang palayain ko ang ama mo? Ito ang gusto ko. Ikaw ang gusto ko, wala ng iba pa.” sabi nito at pagkatapos ay tuluyang humakbang patungo sa aking harapan.

Umupo ito sa tapat niya hanggang sa tuluyan nang magpantay ang kanilang mga mukha. Napalunok siya ng sunod-sunod. Mas naging mas mabilis pa ang tibok ng kanyang puso.

Ang kanyang kamay ay biglang tumaas at hinawakan ang kanyang baba. Halos matigilan siya at mapaso sa kamay nito ngunit hindi niya magawang iiwas ang kanyang mukha dahil hinigpitan nito ng hawak ang baba niya. Maging ang kanyang bibig ng mga oras na iyon ay nanginginig na rin sa labis na takot.

At ang kanyang mga mata ay nag-uumpisa nang mag-init ang mga sulok. Napakagat labi siya. Napapikit siya nang haplusin nito ang kanyang pisngi gamit ang likod ng palad nito. Nanginginig ang buong katawan niya sa takot.

“Huwag kang matakot… hindi naman kita sasaktan.” bulong nito sa kaniya ngunit alam niya na hindi iyon totoo. Wala itong pakialam sa kaniya at alam niya rin na kahit na anong tanggi pa ang gawin niya rito ay gagawin pa rin nito ang gusto.

Ilang sandali pa ay tuluyan na itong tumayo kaya dahan-dahan niyang nagmulat ng mga mata. “Take off your clothes now.” utos nito sa kaniya na parng ikinabingi niya. Hindi siya makapaniwalang napatingala rito.

“Wh-what?” halos bulong ko na lang na tanong rito.

Nagsalubong ang mga kilay nito. “Hindi mo ba naintindihan ang sinabi ko?” balik nitong tanong sa kaniya. Hindi naman sa hindi niya naintindihan pero seryoso ba talaga ito? So plano ba nitong gamitin siya ng gamitin sa isang taon?

Ito na ba ang magiging trabaho niya? Ang pagiging alipin nito sa kama?

Hindi siya gumalaw mula sa kanyang kinauupuan nang muli na naman niyang marinig ang tinig nito. “Ikaw ang magtatanggal ng damit mo o ako?” parang nauubusan ng pasensyang tanong nito. Ang mga mata nito ay malamig at nag-aapoy habang nakatingin sa kaniya. Maging ang kilay nito ay salubong.

Nanginginig ang mga kamay niyang itinaas sa kanyang damit. Nag-umpisang manginig muli ang mga kamay niya at pagkatapos ay napapikit siya. Hindi niya lubos akalain na ito ang magiging kapalit ng pagsalba niya sa buhay ng kanyang ama.

Bumagsak ang luha mula sa kanyang mga mata at kasabay nito ang pagtanggal niya ng kanyang damit. Nahihiya man siya ay wala siyang magawa. Tumayo siya at pagkatapos ay hinubad ang suot niyang pang-ibaba. Tanging naiwan na lang na saplot niya ay ang kanyang bra at panty.

Narinig niya ang tunog ng sinturon nito at mukhang nagtatanggal na rin ito ng damit. Ilang sandali pa ay bigla na lang bumagsak ang pantalon nito sa sahig. Parang gusto niyang umatras ng mga oras na iyon. Parang gusto niyang bawiin ang desisyon niya, pero tama ba na bawiin pa niya?

Paano kung patayin nila ang kanyang ama? Maaatim niya ba na panoorin itong mawalan ng buhay? Hindi, hindi niya kaya.

Napakagat labi siya at pagkatapos ay tinakpan ang halos hubad na niyang katawan gamit ang kanyang mga kamay. Natatakot siya. Natatakot siya sa maaaring mangyari.

Napakatagal niyang iningatan ang sarili niya pero ngayon ay mawawalan na iyon ng silbi. Paniguradong hindi niya maipagtatanggol ang sarili niya mula sa kamay nito.

Ilang sandali pa ay tuluyan na itong lumapit sa kaniya. Hinila siya nito pahiga sa kama at nang lumapat ang likod niya sa kama ay mahigpit siyang napapikit. Umibabaw ito sa kaniya at pagkatapos ay yumuko. Napigil niya ang kanyang paghinga nang maramdaman niyang lumapat ang labi nito sa kanyang leeg. 

Bigla niyang naitaas ang kanyang kamay at nailagay sa dibdib nito. Gusto niya itong itulak. Para siyang nasusunog ng mga oras na iyon dahil sa labi nito sa kanyang balat. Ito ang unang beses na maramdaman niya iyon.

Magkahalong takot at kaba ang nararamdaman niya. Umaagos pa rin ang luha niya ng mga oras na iyon hanggang sa bigla na lang nitong hawakan ang magkabilang kamay niya at itinaas. Hawak ng isa nitong kamay ang dalawa niyang kamay at ang isa ay marahang humahaplos sa kanyang dibdib.

Napaliyad siya nang hawakan nito ang kanyang dibdib. Naging marahas ang kanyang paghinga. “Huwag… huwag please…” nagmamakaawang pakiusap niya rito ngunit para itong walang naririnig. 

Ang mga halik nito ay mas naging mabigat, parang nagpaparusa at halos mapabuka ang kanyang bibig at mapaung0l dahil sa sakit. Parang pinapaso ang kanyang balat habang sinisipsip nito.

“Huwag… huwag…”

“Tama na…” sinusubukan niyang kumawala ngunit hindi siya makagalaw.

Ilang sandali pa ay tumigil ito. “Hindi ka ba titigil?” malamig na tanong nito sa kaniya ngunit sa halip na sumagot ay napahikbi lang si hanggang sa napahagulgol na.

“Damn it!” inis na bulalas nito at pagkatapos ay bigla na lang siyang binitawan.

Akala niya ay tapos na ito at iiwan na siya ngunit nang bumalik ito ay bigla na lang siya nitong piniringan at pagkatapos ay may inilagay na busal sa kanyang bibig para hindi siya makapagsalita. Pinatalikod siya nito at itinali ang dalawang kamay sa magkabilang gilid ng kama.

“Yan, hindi ka na makakapanlaban pa.” sabi nito pagkalipas ng ilang sandali.

…