ログイン-Sienna-
Shit! Saan nila ako dadalhin? Hindi ito pwede!
Akala ko ba swerte ang bar na ito? Bakit ganito?
Pinilit kong kumawala sa pagkakahawak sa akin ng lalaki, pero wala na akong lakas at nahihilo na talaga ako. Nanlalambot hindi lang ang aking mga tuhod, kung hindi pati na rin ang buong katawan ko.
Nang akmang igigiya na nila ako paalis ng dance floor, isang lalaki ang humila sa kamay ko.
“Pasensiya na mga boss, pero kasama ko ‘to.” sabi ng isang baritonong tinig. Hindi ko makita ang mukha niya dahil nakasubsob ang mukha ko sa kanyang matigas na dibdib.
Agad na pumaikot ang mga kamay ko sa bewang niya. Pakiramdam ko ay ligtas na ako. I could feel that this man has a good heart, at hindi niya hahayaang may mangyaring masama sa akin.
Mas hinigpitan ko pa ang pagkakayakap sa kanya dahil ramdam ko nang matutumba ako anumang oras.
“Tara. Tara!” narinig kong sabi ng isang lalaki.
“What are you even thinking, woman?” galit na bulong ng nagligtas sakin sa tenga ko habang inaalalayan niya ako palayo sa dance floor. “You are so clever dancing alone and teasing those horny men out there!”
Bakit ba ako pinapagalitan ng lalaking ito? Sino ba siya? Tatay ko?
With my sultry eyes, I looked up at him, and my jaw fell open when I was met with the hottest guy I had ever seen in my life.
Yes, even more handsome than my boyfriend, Clyde. Ang kulay brown niyang buhok ay nakataas, at may mga bumabagsak na ilang hibla sa kanyang noo. Hindi ko alam kung naka-contact lense siya, but his piercing gray eyes were sarp and unrelenting. Parang hinuhubaran ako sa paraan ng pagkakatitig niya.
Nasa bar siya, pero para siyang papasok sa opisina dahil sa suot niya dark blue suit. Kahit medyo blurred ang paningin ko, kitang-kita ko pa rin ang mga sumisilip na maninipis na buhok sa dibdib niya. Bakit parang nasa bahay lang siya at hindi na nag-abala pang isara ang suit niya?
Napalunok ako, at gustong-gusto kong iangat ang kamay ko sa baba niya. A neatly groomed beard traced the hard lines of his jaw, making him look so dangerous. Ligtas ba talaga ako sa lalaking ito?
Pero sobrang guwapo niya grabe. Pwede bang sa kanya ko na lang ibigay ang virginity ko?
Oh my God! Bakit ba ganito ang tumatakbo sa isip ko?
Hindi ito maaari. Hindi ito tama. Hindi pa kami break ni Clyde. Maaayos pa namin ang relasyon namin.
“I… I’m sorry, I have to go.” Itinulak ko siya palayo, pero muntik na akong matumba dahil bigla na naman akong nahilo.
Mabuti na lang at mabilis ang mga kilos niya at agad akong nasalo. “Easy right there.” he whispered in my ear. “Are you okay?”
Umiling ako.
“Ang dami kong nainom.” bulong ko habang nakapatong ang kamay sa noo ko. “Uuwi na ako.”
Halos mapasigaw ako nang bigla na lamang niya akong buhatin.
“Anong ginagawa mo? Ibaba mo ako.”
“No. You rest first. Nahihilo ka na, at hindi ka makalakad ng maayos.” Ibinaba niya ako sa pwesto ko kanina at nagtaka ako.
Bakit niya alam na dito ako nakaupo? Kanina niya pa ba ako pinagmamasdan?
“Bakit ka ba naglasing? At saka bakit mag-isa ka lang? Napakadelikado nitong ginagawa mo. Tignan mo, muntik ka nang makuha nung tatlong lalaki. Kung hindi ako dumating, tingin mo saan ka pupulutin?”
At sinermunan pa nga ako na parang isang bata.
Ipinatong niya sa kandungan ko ang purse na iniwan ko sa upuan ko.
Hays, mabuti na lang at hindi nawala. Siguro binantayan niya din itong gamit ko.
“Hey, can you get me a glass of cold water, please?” humingi siya sa bartender ng tubig, at agad naman itong sumunod.
Pagkaabot niya sa akin ng baso, agad kong nilagok ang laman nito. Pero hindi pa rin ito nakatulong sa kalasingan ko. Nahihilo pa rin ako.
Nang maalala ang ginawa sa akin ni Clyde, bigla na lang akong napabunghalit ng iyak. Siya dapat ang kasama ko ngayon at hindi ibang lalake.
“Hey, hey! Why are you crying? I didn’t do anything to you.” lumayo sa akin ang lalaki, pero hinila ko siya at pumaikot ang mga kamay ko sa leeg niya.
Ramdam kong natigilan siya sa ginawa ko. Kailangan ko lang ng balikat na maiiyakan ngayon. Sobrang sikip ng dibdib ko dahil sa ginawa sa akin ni Clyde.
“Miss…”
“Please, stay…” bulong ko habang umiiyak pa rin. “I just need a shoulder to cry on.”
He sighed deeply. Maya-maya lang ay naramdaman ko ang paghagod ng estranghero sa likod ko. “Ssshhh… it’s okay. Halika na iuuwi na kita sa inyo.”
Hindi ako gumagalaw. Nakayakap pa rin ako sa kanya dahil ang sarap sa pakiramdam na maikulong sa mga bisig niya.
Unti-unti ay kumalas ako sa pagkakayakap pero nanatiling nakapatong ang mga kamay ko sa mga balikat niya. Nang magtama ang mga paningin namin, parang nakita ko ang mga mata ni Clyde sa kanya.
Magkaiba ng kulay ang mga mata nila, pero parang parehong nangungusap. Mas maganda nga lang itong sa kanya dahil para niya akong hinuhubaran.
Hindi ko na napigilan ang sarili ko, at agad na pinagdikit ang mga labi namin. Noong una ay nagulat siya, at hindi siya gumagalaw. Hinayaan niya lang na kainin ko ang matatamis niyang mga labi.
Nalalasahan ko ang pinaghalong mint at alcohol dito. Hindi pa rin siya gumagalaw kahit na kinakagat-kagat ko na ang pang-ibabang labi niya at sinusups*p ito, pero ramdam ko ang pigil na paghinga niya.
Siguro, iniisip niya na sa ganitong paraan ay kakalma ako. Dahil sa ginagawa ko, iniisip niya siguro na mawawala kahit sandali ang problema ko.
Nang ayaw pa rin niya akong gantihan ng halik, dinila-dilaan ko ang mga labi niya, at pilit itong ipinapasok sa loob, pero mariin ang pagkakalapat ng mga ito. Ayaw niya talaga akong papasukin.
“Kiss me back, please.” parang iyon lang ang hinihintay niyang signal.
“You’re really testing my patience…” mariing bulong niya bago niya kinuyumos ng halik ang mga labi ko.
Halos mapaungol ako ng malakas nang walang sabi-sabing s******n niya ang dila ko at mas lalo pang pinalalim ang paghalik sa akin. Siya na siguro ang sagot sa problema ko. Kahit saglit ay may magparamdam man lang sana sa akin na mahalaga ako, at mukhang siya na iyon.
Kailangan ko siya. Kailangan ko ng lalaking magpaparamdam sa akin kung gaano kasarap ang maging isang babae. Wala na akong pakialam kay Clyde dahil wala din naman siyang pakialam sa nararamdaman ko.
“Please, let’s get out of here. I need you.” bulong ko sa bibig niya, at napatitig siya sa akin.
“Are you sure?” mariing tanong niya, at napatango na lang ako. “Okay. Your place or mine?”
“Mine.” sagot ko, at hinila niya na ako patayo at palabas ng La Fortuna bar.
-Sienna-Tyler was racing me to the hospital after seeing my water break. Mas ninenerbiyos pa siya kaysa akin, at kinailangan ko pa siyang pigilan sa pagsigaw sa mga medical staff na sinasabihang asikasuhin daw nila ako.“Tyler, ano ba!” sinigawan ko siya nang makitang hawak niya ang collar ng isang nurse. Sobrang sakit na ng buong katawan ko. Actually, hindi ko alam kung saan ang masakit. Sa likod, sa tiyan, sa tagiliran. Diyos ko! Hindi ko alam na ganito pala kasakit ang manganak, dumagdag pa itong asawa kong sobra ang takot na nararamdaman dahil sa trauma niya.“Sir, hindi pa po manganganak ang asawa ninyo. Naglelabor pa po siya.” mahinahon namang sagot ng lalaking nurse sa kanya.“Anong naglelabor? Manganganak na siya! Asikasuhin nyo!” malakas na sigaw ni Tyler. “Ano ba! Baka kung anong mangyari sa kanya! Mananagot kayong lahat!”“Tyler, wala pa!” sigaw ko ulit sa kanya nang makitang halos himatayin na siya sa sobrang takot. “Dito ka muna, hawakan mo ang kamay ko.”Lumapit naman s
-Sienna-Today is the big day we’ve been waiting for. Sa wakas, ikakasal na kami ni Tyler. It took us five months to get married dahil lumuwas pa kami ng South Korea para sa plastic surgery ko. Walang pakialam si Tyler sa pilat ko. Ang sabi niya, wala siyang pakialam sa sasabihin ng ibang tao. Pero ako, meron. Ayokong mapahiya siya. Ayokong sabihin ng mga kakilala niya na nagpakasal siya sa isang halimaw kaya nagpumilit akong magpa-plastic surgery.Ayokong makabasa o makanood ng balita na sinasabing he’s a billionaire with a monstrous wife. Alam kong makakaapekto ito sa negosyo niya at ayokong mangyari iyon. Pinaghirapan ni Tyler kung nasaan man siya ngayon, at hindi ako ang sisira non.Lumalaki na rin ang tiyan ko kaya kinailangan na naming magmadali sa pagpapakasal. Pero napaghandaan na namin ito bago pa kami lumuwas sa South Korea.Tyler made sure I had the most spectacular wedding possible in the country.Si Oscar ang nagsilbing best man niya at dahil wala naman akong ibang kaibig
-Tyler-Hindi ko napigilan ang sarili kong mapasinghap nang makita ang mukha ni Sienna. It was worse than I ever anticipated. Akala ko, maliit lang na hiwa ito. Akala ko maliit lang na sugat. Napakalaki pala. Damn it! Valentina really destroyed her face!Ipinikit ni Sienna ang kanyang mga mata nang makita ang reaksyon ko. Akala niya nandidiri ako. Akala niya napapangitan ako sa kanya. But she was wrong.Muli niyang ibinalik ang face mask sa kanyang mukha at isinuot muli ang shades sa kanyang mga mata, pero pinigilan ko ang kamay niya.“Please, don’t!” bulong ko, at dahan-dahan kong muling tinanggal ang kanyang face mask. Ang daliri ko ay gumalaw at masuyong pinasadahan ang kanyang pilat sa mukha. “I’m so sorry, Sienna. Hindi ko alam…”“Hindi mo ito kasalanan, Tyler.” sabi niya habang patuloy sa pagluha ang kanyang mga mata.Galit na galit ako sa sarili ko dahil sa pagtrato ko sa kanya nitong mga nakaraang araw. Nagulat lang talaga ako nang malamang buntis siya. Ayokong mangyari sa kan
-Sienna-At hindi ko alam kung bakit nandito siya ngayon. Ano, magsosorry siya na parang wala lang? Hihingi ng tawad dahil sa hindi niya pagpansin sa akin ng ilang araw na hindi man lang sinasabi ang tunay na dahilan?“Please lang. Huwag mo na akong guluhin pa, Tyler. Malinaw ang sinabi ko sayo kahapon. Kapag umalis ka, hindi mo na ako madadatnan pa sa bahay mo. Umalis na ako kaya wala ka nang dapat pang alalahanin.” huminga muna ako ng malalim bago nagpatuloy. “Pwede ka nang umuwi sa bahay mo. Wala ka nang iiwasan, wala nang iistorbo sayo. Aalis na ako.”“Sienna, stop talking nonsense! I’m sorry. I’m really sorry.” at bigla na lang niya akong kinabig ng yakap. “I want you and our baby. I’m so sorry, Sienna.”Itinulak ko siya palayo sa akin. The way he apologized and hugged me, it should soften me. Pero hindi. Wala akong ibang maramdaman kung hindi sakit, disappointment at pagkairita.“Sorry din, Tyler. Pero ayoko na. Kung hindi mo kami kayang tanggapin ng anak mo, hindi ka rin namin
-Sienna-Magdamag na hindi umuwi si Tyler kaya naman kinuha ko ang pagkakataon na iyon upang mag-empake ng mga piling gamit ko. At habang ginagawa ito, hindi ko mapigilan ang mapaiyak. Hindi ko alam kung saan ako nagkamali. Saan ako nagkulang. Bakit ganito ang nangyayari sa akin? Sa amin ni Tyler? Bakit kami humantong sa ganito?Pagkatapos kong ayusin ang lahat ng mga gamit ko, pinilit kong matulog dahil alam kong masama para sa baby ko ang magpuyat. Siya ang pinakaimportanteng nilalang sa buhay ko ngayon, at hindi ako papayag na pati siya ay mawala sa akin.Naghintay ako ng text at tawag ni Tyler sa buong magdamag, pero mukhang hindi niya ako naalala. Mukhang nawili na siya sa kung anuman ang ginagawa niya sa bahay ni Oscar.Kinabukasan, dumiretso muna ako sa hospital dahil tatanggalin na ang tahi sa mukha ko, bitbit ang maleta ko at isang shoulder bag kung saan nandoon ang mga importanteng gamit ko. Hindi ko dinala ang iba. Saka ko na lang babalikan ang iba ko pang gamit kapag nakah
-Sienna-Kinabukasan, dumating naman sina Mr. and Mrs. Cordero. Ang tunay kong mga magulang. Wala na ang angas sa kanilang mga mukha. At sa tingin ko ay parang nadagdagan ng 20 years ang edad nila base sa kanilang mga itsura.“Laila…” umiiyak na lumuhod sa harap ko ang nanay ko. “Laila, anak. Patawarin mo kami! Hindi namin alam. Wala kaming alam! I’m sorry, anak! I’m so sorry!”Tahimik lang ako habang pinapanood siya. Si Mr. Cordero naman ay lumuluha lamang sa isang tabi habang yumuyugyog ang mga balikat.Nang hindi ako sumagot sa kanila, hinawakan ni Mrs. Cordero ang mga kamay ko. “Sumama ka na sa amin. Sa bahay ka na tumira. Anak ka namin kaya nararapat lang na sa amin ka tumira. Please, anak. Ang tagal ka naming hindi nakasama. Ito na ang pagkakataon para mabuo ang pamilya natin.”Dahan-dahan kong tinanggal ang mga kamay ko sa pagkakahawak niya. “I’m sorry, pero ito na ang bahay ko. Dito na ako nakatira.” sabi ko, kahit hindi ko alam kung hanggang kailan na lang ako mananatili dito
-Sienna-After that intimate morning with Tyler, tumawag si Jeff, ang kanyang assistant dahil may kailangan daw siyang pirmahan sa office. Hindi muna ipinakita sa akin ni Tyler ang painting niya dahil gusto daw niya akong isurprise.Sabado noon at nagpaalam ako na dadalaw muna kina Tita Gina.“Wait
-Sienna-“This room is built for you.” Napangiti si Tyler nang makita ang reaksyon ko. Mukhang masaya siya dahil nakikita niyang nagustuhan ko ang sorpresa niya sa akin.Obviously. But I still asked him. “Really? Pinagawa mo ‘to para sa akin?” maluha-luha ako habang nakatitig sa kanya.“Yes, baby.”
-Sienna-Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam na ginawa niya ito para sa akin.“Thank you, Tyler.” at least hindi na ako kailangan pang bumalik sa bahay na iyon. Itinuturing ko nang impyerno ang lugar na dati ay naging tahanan ko.“Saan ka tumutuloy ngayon?” biglang tanong niya habang humahakb
-Sienna-“C-Clyde…” halos mabulol ako nang banggitin ko ang pangalan niya. Hindi ko akalain na lalabas agad siya ng apartment ko. Siguro ay gusto niya akong habulin, pero ito ang nadatnan niya.Galit na sumugod siya sa amin, at bago pa siya maharang ni Tyler, lumipad ang kamay niya at sinampal ako.







