Masuk(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
เดย์ Part @20.00 น. ครืดๆ โทรศัพท์สั่นมีข้อความส่งเข้ามา แต่พอเห็นว่าเป็นข้อความของเพื่อนก็ไม่ค่อยมีแรงจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบ เชี่ยไรวะ! เรียวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันทีที่เห็นรูปภาพที่วิลส่งมา ไอ้เหี้ยนี่แม่งใคร! ••••• @คอนโด @20.30 น. “พี่เดย์” ไม่มีเวลาให้ปลายฝนได้ตกใจ เพียงเสี้ยว
เดย์ Part “กว่าจะขึ้นมาถึง ทำไมถึงซื้อชั้นสูงขนาดนี้เนี่ย” ไอรีนกอดอกพูดบ่น ข้างกายเธอมีชายหนุ่มตัวสูงหอบถุงของพะรุงพะรังเต็มสองมือ ในขณะที่มือเธอไม่ได้ถืออะไรเลยแต่บ่นเหมือนแบกของหนักๆ เดินขึ้นบันไดเป็นสิบชั้นทั้งที่ขึ้นลิฟต์มา “อย่าบ่นน่า บ่นเยอะเดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก” “เดย์! ปากเสียมาก นายติดเ
ปลายฝนอ่านจบก็ส่งโทรศัพท์มือถือคืนให้เดวา “ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ เลยว่าพี่เดย์จะติดใจอะไรยัยดารานั่นนักหนา ทำไมถึงยังไม่เลิกยุ่งสักที มีดีแค่หน้าสวยแต่นิสัยแย่สุดๆ” “พี่เดย์เคยคบกับดาราคนนี้เหรอ” สิ่งที่ได้รู้ทำเอาหน้าชาวาบไปหมด “ฉันก็ไม่รู้เรื่องอะไรมากหรอกเท่าที่รู้ก็รู้แค่ว่าเมื่อก่อนสมัยเรี
(เช้าวันต่อมา) “อื้อ…พี่อย่า จั๊กจี้ พอแล้วคนหื่น” “ทำไมไม่พอใจเหรอที่ได้กินพี่เป็นเมื่อเช้า” “คนบ้า~ ปล่อยนะ จะลุกไปอาบน้ำ” “อยากต่อในห้องน้ำอีกก็ไม่บอก” “พี่เดย์!” “หึ ใจเย็นครับคนสวย แค่หยอกเล่นเอง อย่าขึ้นเสียงใส่กันสิ กลัวแล้ว” “เหรอคะ” คนเจ้าเล่ห์ “เธอก็ชอบไม่ใช่เหรอ ทีเมื่อคืน







